ਦੇਵਕੀ ਰੋਹਿਣੀ ਚੋਭੇ ਭਗਿਨ੍ਯੌ ਭਰਤਰ੍षਭ । ਵਰੁਣੇਨ ਮਹਾਞ੍ਛਾਪੋ ਦਤ੍ਤਃ ਕੋਪਾਦਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਰੋਹਣੀ, ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਰਨ ਜੀ ਵਲੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨਾਗੋ ਯੇਨ ਸ਼ਪ੍ਤੋ ਮਹਾਨृषਿਃ । ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸ ਕਥਂ ਜਾਤਸ੍ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਐਸਾ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋਏ? ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲਏ? ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ ਜੀ।
ਕਥਞ੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਜਾਤੋऽਸ੍ਤਿ ਗੋਕੁਲੇ । ਵਾਸੀ ਵੈਕੁਣ੍ਠਨਿਲਯੇ ਰਮਾਪਤਿਰਖਣ੍ਡਿਤਃ
ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੇ ਅਟੁੱਟ ਸਾਥੀ ਹਨ ਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੋਕੁਲ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਜਨਮ ਲਏ?
ਨਿਦੇਸ਼ਾਤ੍ਕਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨ੍ਵਰ੍ਤਤੇ ਪ੍ਰਭੁਰਵ੍ਯਯਃ । ਨਾਰਾਯਣਃ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਯੁਗਾਦਿਃ ਸਰ੍ਵਧਾਰਕਃ
ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਆਰੰਭਕ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਥਾਮਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਸ ਕਥਂ ਸਦਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮਵਾਨਿਵ ਮਾਨੁषੇ । ਕਰੋਤਿ ਜਨਨਂ ਕਸ੍ਮਾਦਤ੍ਰ ਮੇ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮਹਾਨ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਹੋਏ ਵਰਗਾ ਵਰਤਾਵ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਉਹ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਾਨੁषਦੇਹਂ ਤੁ ਕਰੋਤਿ ਚ ਵਿਡਮ੍ਬਨਮ੍ । ਭਾਵਾਨ੍ਨਾਨਾਵਿਧਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਾਨੁषੇ ਦੁष੍ਟਜਨ੍ਮਨਿ
ਮਨੁੱਖਾ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਚਾਹੇ ਮਾੜੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਨਾਟਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਮਃ ਕ੍ਰੋਧੋऽਮਰ੍षਸ਼ੋਕੌ ਵੈਰਂ ਪ੍ਰੀਤਿਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍ । ਸੁਖਂ ਦੁਃਖਂ ਭਯਂ ਨॄਣਾਂ ਦੈਨ੍ਯਮਾਰ੍ਜਵਮੇਵ ਚ
ਇੱਛਾ, ਗੁੱਸਾ, ਈਰਖਾ, ਦੁੱਖ, ਵੈਰ ਅਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਪ੍ਰੀਤ; ਖੁਸ਼ੀ, ਦੁੱਖ, ਡਰ, ਗਰੀਬੀ ਤੇ ਸਾਦਗੀ—ਇਹ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਦੁष੍ਕृਤਂ ਸੁਕृਤਂ ਚੈਵ ਵਚਨਂ ਹਨਨਂ ਤਥਾ । ਪੋषਣਂ ਚਲਨਂ ਤਾਪੋ ਵਿਮਰ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਵਿਕਤ੍ਥਨਮ੍
ਮੰਦੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ, ਬੋਲਣਾ, ਮਾਰਨਾ, ਪਾਲਣਾ, ਚਲਣਾ, ਪੀੜਾ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਤੇ ਵੱਡਾਈ ਕਰਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਵੀ।
ਲੋਭੋ ਦਮ੍ਭਸ੍ਤਥਾ ਮੋਹਃ ਕਪਟਃ ਸ਼ੋਚਨਂ ਤਥਾ । ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਥਾ ਭਾਵਾ ਮਾਨੁष੍ਯੇ ਸਮ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਲਾਲਚ, ਦਿਖਾਵਾ, ਭੁਲਾਵਾ, ਧੋਖਾ, ਰੋਣਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਹਾਲਤਾਂ ਵੀ ਮਨੁੱਖੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਕਥਂ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤ੍ਵਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਖਮਨਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਕਰੋਤਿ ਮਾਨੁषਂ ਜਨ੍ਮ ਭਾਵੈਸ੍ਤੈਸ੍ਤੈਰਭਿਦ੍ਰੁਤਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਖ ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਾਲਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਕਿਂ ਸੁਖਂ ਮਾਨੁषਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੁਵਿ ਜਨ੍ਮ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰ । ਕਿਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਹਰਿਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਗਰ੍ਭਵਾਸਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਸੁਖ ਹੈ? ਹਰਿ ਆਪ ਹੀ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?
ਗਰ੍ਭਦੁਃਖਂ ਜਨ੍ਮਦੁਃਖਂ ਬਾਲਭਾਵੇ ਤਥਾ ਪੁਨਃ । ਯੌਵਨੇ ਕਾਮਜਂ ਦੁਃਖਂ ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਤ੍ਯੇऽਤਿਮਹਤ੍ਤਰਮ੍
ਗਰਭ ਦਾ ਦੁੱਖ, ਜਨਮ ਦਾ ਦੁੱਖ, ਫਿਰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵੀ; ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਦੁੱਖ, ਤੇ ਘਰੇਲੂ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਖ।
ਦੁਃਖਾਨ੍ਯੇਤਾਨ੍ਯਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨੁषੇ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ । ਕਥਂ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰਵਤਾਰਾਨ੍ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਮਨੁੱਖਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਦੁਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕਿਵੇਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਅਵਤਾਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ?
ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਮਾਵਤਾਰਂ ਹਿ ਹਰਿਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯੋਨਿਨਾ । ਦੁਃਖਂ ਮਹਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਵਨਵਾਸੇऽਤਿਦਾਰੁਣੇ
ਹਰੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਦਾ ਅਵਤਾਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ, ਵਣਵਾਸ ਦੇ ਕਠਿਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸਹਿਣਾ ਪਿਆ।
ਸੀਤਾਵਿਰਹਜਂ ਦੁਃਖਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਕਾਨ੍ਤਾਤ੍ਯਾਗੋऽਪ੍ਯਨੇਨੈਵਮਨੁਭੂਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਸੀਤਾ ਦੀ ਜੁਦਾਈ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਦੁੱਖ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਦੁੱਖ—ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਸਹਿ ਲਏ।
ਤਥਾ ਕृष੍ਣਾਵਤਾਰੇऽਪਿ ਜਨ੍ਮ ਰਕ੍ਸ਼ਾਗृਹੇ ਪੁਨਃ । ਗੋਕੁਲੇ ਗਮਨਂ ਚੈਵ ਗਵਾਂ ਚਾਰਣਮਿਤ੍ਯੁਤ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਜਨਮ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਫਿਰ ਗੋਕੁਲ ਜਾਣਾ ਪਿਆ, ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਵੀ ਕੀਤੀ।
ਕਂਸਸ੍ਯ ਹਨਨਂ ਕष੍ਟਾਦ੍ ਦ੍ਵਾਰਕਾਗਮਨਂ ਪੁਨਃ । ਨਾਨਾਸਂਸਾਰਦੁਃਖਾਨਿ ਭੁਕ੍ਤਵਾਨ੍ਭਗਵਾਨ੍ ਕਥਮ੍
ਕੰਸ ਦਾ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ, ਫਿਰ ਦੁਆਰਕਾ ਵੱਲ ਜਾਣਾ, ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਦੁੱਖ—ਇਹ ਸਭ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਸਹਿ ਲਏ?
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਕਃ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੁਃਖਾਨਿ ਜ੍ਞਾਨਵਾਨ੍ । ਸਂਸ਼ਯਂ ਛਿਨ੍ਧਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞ ਮਮ ਚਿਤ੍ਤਪ੍ਰਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੌਣ, ਜੋ ਮੋਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਦਿਤ੍ਯਾ ਅਦਿਤ੍ਯੈ ਸ਼ਾਪਦਾਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਕਾਰਣਾਨਿ ਬਹੂਨ੍ਯਤ੍ਰਾਪ੍ਯਵਤਾਰੇ ਹਰੇਃ ਕਿਲ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚੈਵ ਦੇਵਾਨਾਮਂਸ਼ਾਵਤਰਣੇष੍ਵਪਿ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹਰੀ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਕਈ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦੇ ਵੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਾਰਨ ਹਨ।
ਵਸੁਦੇਵਾਵਤਾਰਸ੍ਯ ਕਾਰਣਂ ਸ਼ृਣੁ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ । ਦੇਵਕ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਅਵਤਾਰਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਵਸੁਦੇਵ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਕੀ ਸੀ, ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਦੇ ਅਵਤਾਰ ਹੋਣ ਦਾ ਵੀ।
ਏਕਦਾ ਕਸ਼੍ਯਪਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਯਜ੍ਞਾਰ੍ਥਂ ਧੇਨੁਮਾਹਰਤ੍ । ਯਾਚਿਤੋऽਯਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਨ ਦਦੌ ਧੇਨੁਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਮਹਾਨ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੇ ਯਜਨ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਂ ਮੰਗੀ; ਬਹੁਤ ਬੇਨਤੀਆਂ ਹੋਣ ਤੇ ਵੀ, ਉਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਵਰੁਣਸ੍ਤੁ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਜਗਤਃ ਪ੍ਰਭੁਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਵਾਚ ਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਸ੍ਵਦੁਃਖਂ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਵਰੁਣ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਬੜੀ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਮਹਾਭਾਗ ਮਤ੍ਤੋऽਸੌ ਨ ਦਦਾਤਿ ਗਾਮ੍ । ਸ਼ਾਪੋ ਮਯਾ ਵਿਸृष੍ਟੋऽਸ੍ਮੈ ਗੋਪਾਲੋ ਭਵ ਮਾਨੁषੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ: 'ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਗਵਾਲਾ ਬਣ।'
ਭਾਰ੍ਯੇ ਦ੍ਵੇ ਅਪਿ ਤਤ੍ਰੈਵ ਭਵੇਤਾਂ ਚਾਤਿਦੁਃਖਿਤੇ । ਯਤੋ ਵਤ੍ਸਾ ਰੁਦਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਮਾਤृਹੀਨਾਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਹੋਣ, ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਬੱਚੜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜ ਕੇ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮृਤਵਤ੍ਸਾਦਿਤਿਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਧਰਾਤਲੇ । ਕਾਰਾਗਾਰਨਿਵਾਸਾ ਚ ਤੇਨਾਪਿ ਬਹੁਦੁਃਖਿਤਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੜਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੇ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਉਹ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣਗੇ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਯਾਦੋਨਾਥਸ੍ਯ ਪਦ੍ਮਭੂਃ । ਸਮਾਹੂਯ ਮੁਨਿਂ ਤਤ੍ਰ ਤਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਤਾਂ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਨੇ ਉਥੇ ਹੀ ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਹਾਭਾਗ ਲੋਕਪਾਲਸ੍ਯ ਧੇਨਵਃ । ਹृਤਾਃ ਪੁਨਰ੍ਨ ਦਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕਿਮਨ੍ਯਾਯਂ ਕਰੋषਿ ਚ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਗਾਂਵਾਂ ਕਿਉਂ ਲੈ ਲਈਆਂ ਤੇ ਮੁੜ ਦਿੱਤੀਆਂ ਨਹੀਂ? ਤੂੰ ਇਹ ਨਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?
ਜਾਨਨ੍ ਨ੍ਯਾਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਪਰਵਿਤ੍ਤਾਪਹਾਰਣਮ੍ । ਕृਤਵਾਨ੍ਕਥਮਨ੍ਯਾਯਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਸਿ ਮਹਾਮਤੇ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਂ, ਪਰਾਇਆ ਮਾਲ ਲੈਣਾ ਗਲਤ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਤੂੰ ਇਹ ਅਨਿਆਂ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ? ਤੂੰ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।
ਅਹੋ ਲੋਭਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਮਹਤੋऽਪਿ ਨ ਮੁਞ੍ਚਤਿ । ਲੋਭਂ ਨਰਕਦਂ ਨੂਨਂ ਪਾਪਾਕਰਮਸਮ੍ਮਤਮ੍
ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਲਾਲਚ ਦੀ ਤਾਕਤ ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ। ਲਾਲਚ ਨਰਕ ਵਿਚ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪੀ ਕੰਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਸ਼੍ਯਪੋऽਪਿ ਨ ਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥਃ ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸਰ੍ਵਦੈਵਾਧਿਕਸ੍ਤਸ੍ਮਾਲ੍ਲੋਭੋ ਵੈ ਕਲਿਤੋ ਮਯਾ
ਕਸ਼੍ਯਪ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ ਸੀ—ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਲਾਲਚ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਤਾਕਤਵਰ ਮੰਨਿਆ ਹੈ।