ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੌ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੌ ਜਾਤੌ ਕਾਰਣਂ ਤਨ੍ਮੁਨੇ ਵਦ । ਯਾਦਵਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਾਦਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਵੇਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਬਣੇ? ਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਸ੍ਯਾਪਿ ਹਿ ਗਾਨ੍ਧਾਰ੍ਯਾਃ ਸ਼ਾਪੇਨੈਵ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨਹਰਣਂ ਚੈਵ ਸ਼ਮ੍ਬਰੇਣ ਕਥਂ ਕृਤਮ੍
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ ਵੀ ਗਾਂਧਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਤੇ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ੰਬਰ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਚੱਕ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵੇ ਦੇਵਦੇਵੇ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ । ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸੂਤਿਕਾਗੇਹਾਦ੍ਧਰਣਂ ਚਾਤਿਦੁਰ੍ਘਟਮ੍
ਜਦ ਵਾਸੁਦੇਵ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ, ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਘਰ ਤੋਂ ਚੱਕ ਲੈ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਸੀ।
ਦ੍ਵਾਰਕਾਦੁਰ੍ਗਮਧ੍ਯਾਦ੍ਵੈ ਹਰਿਵੇਸ਼੍ਮਾਦ੍ਦੁਰਤ੍ਯਯਾਤ੍ । ਨ ਜ੍ਞਾਤਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਤਤ੍ਕਥਂ ਦਿਵ੍ਯਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਦਵਾਰਕਾ ਦੇ ਕਿਲੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰੋਂ, ਹਰੀ ਦੇ ਅਟੱਲ ਮਹਿਲ ਤੋਂ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਗਿਆ? ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗਿਆ?
ਸਨ੍ਦੇਹੋऽਯਂ ਮਹਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਸਨ੍ਦੇਹਂ ਕੁਰੁ ਪ੍ਰਭੋ । ਯਤ੍ਪਤ੍ਨ੍ਯੋ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਲੁਣ੍ਠਿਤਾ ਹृਤਾਃ
ਇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਸ਼ੰਕਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਡਾਕੂਆਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਲੁੱਟ ਲਿਆ ਤੇ ਚੱਕ ਲੈ ਗਏ?
ਸ੍ਵਰ੍ਗਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇ ਤੁ ਤਤ੍ਕਥਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਸਂਸ਼ਯੋ ਜਾਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਾਨ੍ਦੋਲਨਕਾਰਕਃ
ਜਦ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਸੁਰਗ ਚਲੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਰਿਸ਼ੀ? ਇਹ ਸ਼ੰਕਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਠਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚਿੱਤ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ਃ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਃ ਸ਼ੌਰਿਰ੍ਭੂਭਾਰਹਾਰਕृਤ੍ । ਸ ਕਥਂ ਮਥੁਰਾਰਾਜ੍ਯਂ ਭਯਾਤ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਸ਼ੌਰੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਸੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਜਨਾਰਦਨ ਡਰ ਕਰਕੇ ਮਥੁਰਾ ਦਾ ਰਾਜ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਗਿਆ?
ਦ੍ਵਾਰਵਤ੍ਯਾਂ ਗਤਃ ਸਾਧੋ ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸਸੁਹृਦ੍ਗਣਃ । ਅਵਤਾਰੋ ਹਰੇਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਭੂਭਾਰਹਰਣਾਯ ਵੈ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਦਵਾਰਕਾ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਭਲੇ ਮਨੁੱਖ, ਹਰੀ ਦਾ ਇਹ ਅਵਤਾਰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਾਪਾਤ੍ਮਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਧਰ੍ਮਸਂਸ੍ਥਾਪਨਾਯ ਚ । ਤਤ੍ਕਥਂ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਚੌਰਾਸ੍ਤੇ ਨ ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਪਾਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ, ਫਿਰ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਉਹ ਚੋਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ?
ਯੈਰ੍ਹृਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸਂਲੁਣ੍ਠਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤਾਃ । ਸ੍ਤੇਨਾਸ੍ਤੇ ਕਿਂ ਨ ਵਿਜ੍ਞਾਤਾਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੇਨ ਸਤਾ ਪੁਨਃ
ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਲੁੱਟ ਲਿਆ? ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਚੋਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣੇ?
ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਵਧਃ ਕਾਮਂ ਭੂਭਾਰਹਰਣੇ ਮਤਃ । ਅਰ੍ਚਿਤਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਭੀਸ਼ਮ ਤੇ ਦ੍ਰੋਣ ਦਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਵੀ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਂਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਈ।
ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਾਃ ਸਦਾਚਾਰਾ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਪੁਰੋਗਮਾਃ । ਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜਸੂਯਞ੍ਚ ਯਜ੍ਞਰਾਜਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਭਗਤ, ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਵਿਵਿਧਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋऽਤਿਭਾਵਤਃ । ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਂਸ਼ਾ ਵਾਸੁਦੇਵਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਮੁਨੇ
ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ ਤੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਘੋਰਂ ਦੁਃਖਂ ਕਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਕ੍ਵ ਗਤਂ ਸੁਕृਤਞ੍ਚ ਤਤ੍ । ਕਿਂ ਤਤ੍ਪਾਪਂ ਮਹਾਰੌਦ੍ਰਂ ਯੇਨ ਤੇ ਪੀਡਿਤਾਃ ਸਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲਿਆ? ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਿੱਥੇ ਗਏ? ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਪਾਪ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਦਾ ਪੀੜਤ ਰਹੇ?
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਵੇਦੀਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾ । ਰਮਾਂਸ਼ਜਾ ਚ ਸਾਧ੍ਵੀ ਚ ਕृष੍ਣਭਕ੍ਤਿਯੁਤਾ ਤਥਾ
ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਯਜਨ ਵੇਦੀ ਵਿਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਜੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸੁਚੱਜੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ—
ਸਾ ਕਥਂ ਦੁਃਖਮਤੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ ਘੋਰਂ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਦੁਃਸ਼ਾਸਨੇਨ ਸਾ ਕੇਸ਼ੇ ਗृਹੀਤਾ ਪੀਡਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਤੁੱਲ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੀ ਰਹੀ? ਦੁਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਰਜਸ੍ਵਲਾ ਸਭਾਯਾਂ ਤੁ ਨੀਤਾ ਭੀਤੈਕਵਾਸਸਾ । ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਦਾਸੀ ਜਾਤਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਸਾ ਪੁਨਃ
ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਿਚ ਸੀ, ਡਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਇਕ ਕੱਪੜੇ ਵਿਚ ਸਭਾ ਵਿਚ ਲਿਆਂਦੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿਚ ਮਤਸਯ ਦੇ ਘਰ ਦਾਸੀ ਬਣੀ।
ਧਰ੍षਿਤਾ ਕੀਚਕੇਨਾਥ ਰੁਦਤੀ ਕੁਰਰੀ ਯਥਾ । ਹृਤਾ ਜਯਦ੍ਰਥੇਨਾਥ ਕ੍ਰਨ੍ਦਮਾਨਾਤਿਦੁਃਖਿਤਾ
ਕੀਚਕ ਨੇ ਉਸਦੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਰੋਈ। ਫਿਰ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੱਕ ਲਿਆ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੀ ਰਹੀ।
ਮੋਚਿਤਾ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਬਲਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਕਿਂ ਤਦ੍ਯੇਨ ਚ ਪੀਡਿਤਾਃ
ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ, ਜੋ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਸਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਸੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੀੜਤ ਹੋਏ?
ਦੁਃਖਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨ੍ਯਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਕਥਯਾਦ੍ਯ ਮਹਾਮਤੇ । ਰਾਜਸੂਯਂ ਕ੍ਰਤੁਵਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੇ ਮਮ ਪੂਰ੍ਵਜਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਨੇਕਾਂ ਦੁੱਖ ਸਹਾਰੇ—ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਇਹ ਸਭ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਦੱਸੋ। ਮੇਰੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੇ ਵੱਡਾ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਕੀਤਾ ਸੀ—
ਦੁਃਖਂ ਮਹਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਕृਤੇਨ ਵੈ । ਦੇਵਾਂਸ਼ਾਨਾਂ ਕਥਂ ਤੇषਾਂ ਸਂਸ਼ਯੋऽਯਂ ਮਹਾਨ੍ਹਿ ਮੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਸਹਾਰਿਆ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸਭ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ? ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸੰਦੇਹ ਹੈ।
ਸਦਾਚਾਰੈਸ੍ਤੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯੈਰ੍ਭੀष੍ਮਦ੍ਰੋਣਾਦਯੋ ਹਤਾਃ । ਛਲੇਨ ਧਨਲਾਭਾਰ੍ਥਂ ਜਾਨਾਨੈਰ੍ਨਸ਼੍ਵਰਂ ਜਗਤ੍
ਕੌਂਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਚੰਗੀ ਚਾਲ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਧਨ ਲਈ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਭੀਸ਼ਮ, ਦ੍ਰੋਣ ਆਦਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਬੈਠੇ, ਜਦਕਿ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਜਗਤ ਨਾਸਵੰਤ ਹੈ।
ਪ੍ਰੇਰਿਤਾ ਵਾਸੁਦੇਵੇਨ ਪਾਪੇ ਘੋਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਕੁਲਂ ਕ੍ਸ਼ਯਿਤਵਨ੍ਤਸ੍ਤੇ ਹਰਿਣਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਾਸੁਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪ ਵੱਲ ਉਕਸਾਇਆ, ਤੇ ਹਰੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਨਾਸ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਰਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਟਨਂ ਸਾਧੋਰ੍ਨੀਵਾਰੈਰ੍ਜੀਵਨਂ ਵਰਮ੍ । ਯੋਧਾਨ੍ਨ ਹਤ੍ਵਾ ਲੋਭੇਨ ਸ਼ਿਲ੍ਪੇਨ ਜੀਵਨਂ ਵਰਮ੍
ਸੰਤ ਲਈ ਭਿਖ ਮੰਗ ਕੇ ਜੰਗਲੀ ਅਨਾਜ ਖਾ ਕੇ ਜੀਊਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ; ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਥਾਂ ਕਿਸੇ ਕਲਾ ਨਾਲ ਜੀਊਣਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸ੍ਤੁ ਤ੍ਵਯਾ ਵਂਸ਼ੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਸੁਤਾਨਾਸ਼ੁ ਗੋਲਕਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਨਾਨ੍
ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਕੀਤੀ—ਤੁਰੰਤ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਾਇਆ।
ਸੋऽਲ੍ਪੇਨੈਵ ਤੁ ਕਾਲੇਨ ਵਿਰਾਟਤਨਯਾਸੁਤਃ । ਤਾਪਸਸ੍ਯ ਗਲੇ ਸਰ੍ਪਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤਵਾਨ੍ਕਥਮਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤਪੱਸਵੀ ਦੀ ਗਰਦਨ ਵਿਚ ਸੱਪ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਹੋਈ?
ਨਕੋऽਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਕੁਲੋਦ੍ਭਵਃ । ਤਾਪਸਂ ਮੌਨਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਕਿਂ ਤਤ੍ਕृਤਂ ਮੁਨੇ
ਕੋਈ ਵੀ ਖ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਾਂ ਮੌਨ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਤਪੱਸਵੀ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਮੁਨੀ?
ਏਤੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਦੇਹੈਰ੍ਵਿਕਲਂ ਮੇ ਮਨੋऽਧੁਨਾ । ਸ੍ਥਿਰਂ ਕੁਰੁ ਪਿਤਃ ਸਾਧੋ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਸਿ ਦਯਾਨਿਧੇ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਹਾਂ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਅਜੇ ਅਸਥਿਰ ਹੈ। ਹੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਸੰਤ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਦਇਆ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਹੋ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਥਿਰ ਕਰ ਦਿਓ।
ਕਰ੍ਮਣੋ ਜਨ੍ਮਾਦਿਕਾਰਣਤ੍ਵਨਿਰੂਪਣਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਪृष੍ਟਃ ਪੁਰਾਣਜ੍ਞੋ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ । ਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਸੁਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਵੈ ਜਨਮੇਜਯਮ੍
ਕਰਮ ਦੇ ਜਨਮ ਆਦਿਕ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ। ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਪਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਤ੍ਤृ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਕਿਮੇਤਦ੍ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਗਹਨਾ ਗਤਿਃ
ਉਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵਚਨ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਸਨ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ—ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ? ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਥਾਹ ਹੈ।