ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਚਕ੍ਰਤੁਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਵ੍ਰਤਂ ਨਾਰਦਸਮ੍ਮਤਮ੍ । ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਮਧ੍ਯਰਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਦੇਵੀ ਭਗਵਤੀ ਹਿ ਸਾ
ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਨਾਰਦ ਜੀ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਵਰਤ ਰੱਖਿਆ। ਅੱਠਵੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਵੇਲੇ, ਭਗਵਤੀ ਮਾਤਾ ਆਪ ਆਈ।
ਸਿਂਹਾਰੂਢਾ ਦਦੌ ਤਤ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਾ । ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗੇ ਸ੍ਥਿਤੋਵਾਚ ਰਾਘਵਂ ਸਾਨੁਜਂ ਗਿਰਾ
ਮਾਤਾ ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਓਥੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਤਾ। ਪੂਜਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਲੱਗੀ।
ਮੇਘਗਮ੍ਭੀਰਯਾ ਚੇਦਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵੇਨ ਤੋषਿਤਾ । ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਰਾਮ ਰਾਮ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤੁष੍ਟਾऽਸ੍ਮ੍ਯਦ੍ਮ ਵ੍ਰਤੇਨ ਤੇ
ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਅਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕਿਹਾ:
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਸ੍ਵ ਵਰਂ ਕਾਮਂ ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ । ਨਾਰਾਯਣਾਂਸ਼ਸਮ੍ਭੂਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਂਸ਼ੇ ਮਾਨਵੇऽਨਘੇ
"ਰਾਮਾ, ਰਾਮਾ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਰਤ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਗ ਲੈ। ਤੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਮਨੂ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈਂ।"
ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਧਾਯੈਵ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਸ੍ਤ੍ਵਮਰੈਰਸਿ । ਪੁਰਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਤਨੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਤ੍ਵਾ ਘੋਰਞ੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
"ਰਾਵਣ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਆਏ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ।"
ਤ੍ਵਯਾ ਵੈ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਵੇਦਾਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਹਿਤਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਚ੍ਛਪਰੂਪਸ੍ਤੁ ਧृਤਵਾਨ੍ਮਨ੍ਦਰਂ ਗਿਰਿਮ੍
"ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਕੱਛੂਏ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ।"
ਅਕੂਪਾਰਂ ਪ੍ਰਮਨ੍ਥਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਨਪੋषਯਃ । ਕੋਲਰੂਪਂ ਪਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਨਾਗ੍ਰੇਣ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
"ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਨੂੰ ਮਥਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ। ਫਿਰ ਸੂਰ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।"
ਧृਤਵਾਨਸਿ ਯਦ੍ਰਾਮ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਂ ਜਘਾਨ ਚ । ਨਾਰਸਿਂਹੀਂ ਤਨੁਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯਕਸ਼ਿਪੁਂ ਪੁਰਾ
"ਰਾਮ, ਤੂੰ ਉਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਨਰਸਿੰਘ ਬਣ ਕੇ—"
ਪ੍ਰਹ੍ਲਾਦਂ ਰਾਮ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਵਾ ਹਤਵਾਨਸਿ ਰਾਘਵ । ਵਾਮਨਂ ਵਪੁਰਾਸ੍ਥਾਯ ਪੁਰਾ ਛਲਿਤਵਾਨ੍ਬਲਿਮ੍
"ਰਾਮ, ਤੂੰ ਪ੍ਰਹਲਾਦ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ਿਪ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਫਿਰ ਵਾਮਣ ਬਣ ਕੇ, ਬਲੀ ਨੂੰ ਛਲਿਆ।"
ਭੂਤ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯਾਨੁਜਃ ਕਾਮਂ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਸਾਧਕਃ । ਜਮਦਗ੍ਨਿਸੁਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮੇ ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ੇਨ ਸਙ੍ਗਤਃ
"ਇੰਦਰ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਬਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ। ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ।"
ਕृਤ੍ਵਾਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਤੁ ਦਾਨਂ ਭੂਮੇਰਦਾਦ੍ਦ੍ਵਿਜੇ । ਤਥੇਦਾਨੀਂ ਤੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਜਾਤੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜ
"ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਹੁਣ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਜੰਮਿਆ।"
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਸ੍ਤੁ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈ ਰਾਵਣੇਨਾਤਿਪੀਡਿਤੈਃ । ਕਪਯਸ੍ਤੇ ਸਹਾਯਾ ਵੈ ਦੇਵਾਂਸ਼ਾ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ
"ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦੇ ਆਏ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਸਾਥੀ ਵਾਨਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਹਨ ਤੇ ਬੜੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹਨ।"
ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਮਚ੍ਛਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਾ ਹ੍ਯਮੀ । ਸ਼ੇषਾਂਸ਼ੋऽਪ੍ਯਨੁਜਸ੍ਤੇऽਯਂ ਰਾਵਣਾਤ੍ਮਜਨਾਸ਼ਕਃ
"ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਹੋਣਗੇ। ਤੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਸ਼ੇਸ਼ ਦਾ ਅੰਸ਼ ਹੈ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।"
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਨ੍ਦੇਹਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋऽਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ । ਵਸਨ੍ਤੇ ਸੇਵਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਤ੍ਰਾਤਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯਾ
"ਇਹ ਸਭ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਮ। ਤੂੰ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਹੈ।"
ਹਤ੍ਵਾऽਥ ਰਾਵਣਂ ਪਾਪਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜ੍ਯਂ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਪृਥਿਵੀਤਲੇ
"ਫਿਰ, ਪਾਪੀ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਕਰੀਂ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਰਾਜ ਕਰੀਂ।"
ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗਨ੍ਤਾऽਸਿ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਪੁਨਃ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵੀ ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ
"ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਜ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਂਗਾ।" ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਰਾਮ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸਮਾਪ੍ਯ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਚਕ੍ਰੇ ਪ੍ਰਯਾਣਂ ਦਸ਼ਮੀਦਿਨੇ । ਵਿਜਯਾਪੂਜਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦਾਨਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ
ਉਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਦਸਵੇਂ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ, ਫਿਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ।
ਕਪਿਪਤਿਬਲਯੁਕ੍ਤਃ ਸਾਨੁਜਃ ਸ਼੍ਰੀਪਤਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕਟਪਰਮਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤਃ ਪੂਰ੍ਣਕਾਮਃ । ਉਦਧਿਤਟਗਤੋऽਸੌ ਸੇਤੁਬਨ੍ਧਂ ਵਿਧਾਯਾ- ਪ੍ਯਹਨਦਮਰਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਰਾਵਣਂ ਗੀਤਕੀਰ੍ਤਿਃ
ਵਾਨਰ ਸੈਨਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਪਰਮ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹਰ ਥਾਂ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਨਰੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪੁਲਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਮਂ ਪਦਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਸ ਮਹਾਂ ਕਥਾ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਵੱਡੇ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਵਿਸ੍ਤਰਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਚ । ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਨ ਤੁਲ੍ਯਾਨੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪੁਰਾਣ ਹਨ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸ਼੍ਰੀਮਦ ਭਾਗਵਤ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਜਨਮੇਜਯਪ੍ਰਸ਼੍ਨਾਃ ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ ਵਾਸਵੇਯ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਨਨਿਧੇऽਨਘ । ਪ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਨਸ੍ਮਾਕਂ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਵਾਸਵੇਯ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਸਭ ਗਿਆਨ ਦੇ ਖਜਾਨੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਸਾਡਾ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ੂਰਸੇਨਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਸੁਦੇਵਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ ਹਰਿਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਭਾਵਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍
ਸ਼ੂਰਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਵਸੁਦੇਵ — ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹਰੀ ਉਸਦੇ ਘਰ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਆਏ ਸਨ।
ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਪੂਜ੍ਯੋऽਭੂਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਚਾਨਕਦੁਨ੍ਦੁਭਿਃ । ਕਾਰਾਗਾਰੇ ਕਥਂ ਬਦ੍ਧਃ ਕਂਸਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਹ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਅਨਕਦੁੰਦੁਭਿ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਕਿੰਮੇਂ ਕਮਸ ਦੇ ਹੱਥੀਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ?
ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕਿਮਾਗਃ ਕृਤਵਾਨਸੌ । ਦੇਵਕ੍ਯਾ ਬਾਲषਟ੍ਕਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕृਤਃ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇਵਕੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕਿਹੜਾ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ ਸੀ? ਤੇ ਦੇਵਕੀ ਦੇ ਛੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਮੁੜ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ?
ਤੇਨ ਕਂਸੇਨ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ਵੈ ਯਯਾਤਿਕੁਲਜੇਨ ਚ । ਕਾਰਾਗਾਰੇ ਕਥਂ ਜਨ੍ਮ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਵੈ ਹਰੇਃ
ਉਸ ਕਮਸ ਨੇ ਤੇ ਯਯਾਤੀ ਵੰਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ? ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਹਰੀ ਸੀ, ਉਹ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਜੰਮਿਆ?
ਗੋਕੁਲੇ ਚ ਕਥਂ ਨੀਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਸਾਤ੍ਵਤਾਂ ਪਤਿਃ । ਗਤੋ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਂ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪਿਤਰੌ ਨਿਗਡੇ ਸ੍ਥਿਤੌ
ਸਾਤਵਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਗੋਕੁਲ ਕਿਵੇਂ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ? ਉਸ ਨੇ ਜਨਮ ਕਿਉਂ ਬਦਲਿਆ? ਉਸਦੇ ਮਾਪੇ ਜੰਜੀਰਾਂ ਵਿਚ ਕਿਉਂ ਰਹੇ?
ਦੇਵਕੀਵਸੁਦੇਵੌ ਚ ਕृष੍ਣਸ੍ਯਾਮਿਤਤੇਜਸਃ । ਕਥਂ ਨ ਮੋਚਿਤੌ ਵृਦ੍ਧੌ ਪਿਤਰੌ ਹਰਿਣਾਮੁਨਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੇ ਅਤੁਟ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਮਾਪੇ — ਦੇਵਕੀ ਤੇ ਵਸੁਦੇਵ — ਨੂੰ ਉਸ ਹਰੀ ਨੇ ਮੁਕਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ?
ਜਗਤ੍ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮਰ੍ਥੇਨ ਸ੍ਥਿਤੇਨ ਜਨਕੋਦਰੇ । ਪ੍ਰਾਕ੍ਤਨਂ ਕਿਂ ਤਯੋਃ ਕਰ੍ਮ ਦੁਰ੍ਵਿਜ੍ਞੇਯਂ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਰਚਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਭੋਗ ਭੋਗ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਮਹਾਤਮਾ ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ?
ਜਨ੍ਮ ਵੈ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਯਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ । ਕੇ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਕਾ ਬਾਲਾ ਯਾ ਕਂਸੇਨ ਵਿਪੋਥਿਤਾ
ਵਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਪਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਕਿੱਥੇ ਹੋਇਆ? ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੌਣ ਸਨ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਕੌਣ ਸੀ, ਤੇ ਕੌਣ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਮਸ ਨੇ ਮਾਰਿਆ?
ਸ਼ਿਲਾਯਾਂ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਵ੍ਯੋਮ੍ਨਿ ਜਾਤਾ ਤ੍ਵष੍ਟਭੁਜਾ ਪੁਨਃ । ਗਾਰ੍ਹਸ੍ਥ੍ਯਞ੍ਚ ਹਰੇਰ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਬਹੁਭਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚਾਨਘ
ਪਥਰ ਵਿਚੋਂ ਕੌਣ ਜੰਮਿਆ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਅੱਠ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਕੌਣ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ? ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਹਰੀ ਦੇ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਜੀਵਨ ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪਤਨੀਆਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਦੱਸੋ।