ਪੂਜਾਂ ਪਰਮਿਕਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰੁਪਸ੍ਥਿਤਃ । ਉਪਵਿष੍ਟਃ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਕृਤਾਜ੍ਞੋ ਮੁਨਿਨਾ ਹਰਿਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਮুনি ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਉਪਵਿष੍ਟਂ ਤਦਾ ਰਾਮਂ ਸਾਨੁਜਂ ਦੁਃਖਮਾਨਸਮ੍ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਨਾਰਦਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਕੁਸ਼ਲਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਫਿਰ ਨਾਰਦ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮুনি ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ ਤੇ ਦੁਖੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਖੇਰੀ ਪੁੱਛੀ।
ਕਥਂ ਰਾਘਵ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤੋ ਯਥਾ ਵੈ ਪ੍ਰਾਕृਤੋ ਨਰਃ । ਹृਤਾਂ ਸੀਤਾਂ ਚ ਜਾਨਾਮਿ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਰਾਘਵ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਸੋਗ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਮੰਦੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਚੱਕ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸੁਰਸਦ੍ਮਗਤਸ਼੍ਚਾਹਂ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਞ੍ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍ । ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯੇਨ ਹृਤਾਂ ਮੋਹਾਨ੍ਮਰਣਂ ਸ੍ਵਮਜਾਨਤਾ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਉੱਥੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪੌਲਸਤ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੇ, ਜੋ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਚੱਕ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤਵ ਜਨ੍ਮ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਨਿਧਨਾਯ ਵੈ । ਮੈਥਿਲੀਹਰਣਂ ਜਾਤਮੇਤਦਰ੍ਥਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਤਾਂ ਪੌਲਸਤ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਥਲੀ ਦਾ ਚੱਕ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਵੀ ਇਸੀ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਵੈਦੇਹੀ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰੀ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ । ਰਾਵਣੇਨ ਵਨੇ ਦृष੍ਟਾ ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤੀ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ
ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਵਿਦੇਹੀ ਇੱਕ ਮੁਨੀ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਤਪ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਉਸਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਰਾਵਣੇਨਾਸੌ ਭਵ ਭਾਰ੍ਯੇਤਿ ਰਾਘਵ । ਤਿਰਸ੍ਕृਤਸ੍ਤਯਾऽਸੌ ਵੈ ਜਗ੍ਰਾਹ ਕਬਰਂ ਬਲਾਤ੍
ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ, ਹੇ ਰਾਘਵ। ਪਰ ਜਦ ਉਸਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਉਸਦੇ ਵਾਲ ਫੜ ਲਏ।
ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਰਾਮ ਰਾਵਣਂ ਤਾਪਸੀ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਕੁਪਿਤਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਦੇਹਂ ਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਦੂषਿਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਰਾਮ, ਉਹ ਤਪਸਵਿਨੀ ਔਰਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮੈਲਾ ਸਮਝ ਕੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਸਨੂੰ ਭਾਰੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੈਠੀ।
ਦੁਰਾਤ੍ਮਂਸ੍ਤਵ ਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਧਰਾਤਲੇ । ਅਯੋਨਿਜਾ ਵਰਾ ਨਾਰੀ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਹਂ ਜਹਾਵਪਿ
ਉਸ ਮੰਦੇ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗੀ। ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ।
ਸੇਯਂ ਰਮਾਂਸ਼ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਗृਹੀਤਾ ਤੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ । ਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਕੁਲਸ੍ਯੈਵ ਵ੍ਯਾਲੀ ਸ੍ਰਗਿਵ ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾਤ੍
ਇਹ, ਜੋ ਰਮਾ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਉਸ ਰਾਛਸ ਨੇ ਫੜ ਲਈ। ਉਸਦੇ ਕੁਲ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਉਹ ਡਰੀ ਹੋਈ ਮਾਲਾ ਵਾਂਗ ਅੰਦਰ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਵ ਜਨ੍ਮ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਾਯ ਚਾਮਰੈਃ । ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਹਰੇਰਂਸ਼ਾਦਜਵਂਸ਼ੇऽਪ੍ਯਜਨ੍ਮਨਃ
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਵੀ ਉਸਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਅਮਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਉੱਤੇ ਹੋਇਆ। ਤੂੰ ਹਰੀ ਦੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ, ਅਜ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ, ਜਨਮ ਲਿਆ, ਜਦਕਿ ਤੂੰ ਆਪ ਅਜਨਮੀ ਹੈਂ।
ਕੁਰੁ ਧੈਰ੍ਯਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤਤ੍ਰ ਸਾ ਵਰ੍ਤਤੇऽਵਸ਼ਾ । ਸਤੀ ਧਰ੍ਮਰਤਾ ਸੀਤਾ ਤ੍ਵਾਂ ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤੀ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮ੍
ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਹੌਸਲਾ ਰੱਖ। ਉਹ ਉਥੇ ਬੇਬਸ ਪਈ ਹੈ। ਸਤੀ, ਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਸੀਤਾ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਤੇਰਾ ਹੀ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮਧੇਨੁਪਯਃ ਪਾਤ੍ਰੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਘਵਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍ । ਪਾਨਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰੇषਿਤਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੀਤਂ ਚੈਵਾਮृਤਂ ਯਥਾ
ਕਾਮਧੇਨੁ ਦੀ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਪਾਤਰੇ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪ ਉਸਦੇ ਪੀਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ। ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਂਗ ਪੀ ਲਿਆ।
ਸੁਰਭੀਦੁਗ੍ਧਪਾਨਾਤ੍ਸਾ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਤੁਡ੍ਦੁਃਖਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਜਾਤਾ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੀ ਵਰ੍ਤਤੇ ਵੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਮਯਾ
ਸੁਰਭੀ ਦੇ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਨਾਲ ਉਹ ਭੁੱਖ ਤੇ ਤਕਲੀਫ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ। ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਜਨਮੀ ਹੋਈ, ਅਜੇ ਵੀ ਉਥੇ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਉਪਾਯਂ ਕਥਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਾਯ ਰਾਘਵ । ਵ੍ਰਤਂ ਕੁਰੁष੍ਵ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਵਾਨਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਦਾ ਉਪਾਅ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਘਵ। ਆਸੂਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਵਰਤ ਰੱਖ।
ਨਵਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸਞ੍ਚ ਭਗਵਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਪੂਜਨਮ੍ । ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਰਾਮ ਜਪਹੋਮਵਿਧਾਨਤਃ
ਨੌ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰ ਅਤੇ ਭਗਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ। ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੇਘ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਪਸ਼ੁਭਿਰ੍ਦੇਵ੍ਯਾ ਬਲਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਂਸਿਤੈਃ । ਦਸ਼ਾਂਸ਼ਂ ਹਵਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਬੱਦਲਾਂ ਲਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਗਾਏ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬਲੀ ਦੇ, ਤੇ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਮ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚਰਿਤਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਹਾਦੇਵੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ । ਤਥਾ ਮਘਵਤਾ ਚੀਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਧ੍ਯਸ੍ਥਿਤੇਨ ਵੈ
ਇਹ ਵਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਮਹਾਦੇਵ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸੁਖਿਨਾ ਰਾਮ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਵਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਂਸਾ ਕष੍ਟਗਤੇਨ ਵੈ
ਹੇ ਰਾਮ, ਨਵਰਾਤਾਂ ਦਾ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਕृਤਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਭृਗੁਣਾऽਥ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਕਸ਼੍ਯਪੇਨ ਤਥੈਵ ਚ
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਇਹ ਵਰਤ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਭਰਗੁ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਅਤੇ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਗੁਰੁਣਾ ਹृਤਦਾਰੇਣ ਕृਤਮੇਤਨ੍ਮਹਾਵ੍ਰਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਧਾਯ ਚ
ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੈ ਜਾਣ ਨਾਲ ਉਸ ਵਲੋਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਰਾਵਣ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਵृਤ੍ਰਨਾਸ਼ਾਯ ਕृਤਂ ਵ੍ਰਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤ੍ਰਿਪੁਰਸ੍ਯ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਸ਼ਿਵੇਨਾਪਿ ਪੁਰਾ ਕृਤਮ੍
ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ।
ਹਰਿਣਾ ਮਧੁਨਾਸ਼ਾਯ ਕृਤਂ ਮੇਰੌ ਮਹਾਮਤੇ । ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਰੁ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਵ੍ਰਤਮੇਤਦਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਮਧੂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਇਹ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਕਾਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਤੂੰ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰ।
ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ ਉਵਾਚ ਕਾ ਦੇਵੀ ਕਿਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾ ਸਾ ਕੁਤੋ ਜਾਤਾ ਕਿਮਾਹ੍ਵਯਾ । ਵ੍ਰਤਂ ਕਿਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਸਿ ਦਯਾਨਿਧੇ
ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਇਹ ਦੇਵੀ ਕੌਣ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਜਨਮੀ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੀ ਹੈ? ਵਰਤ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਤੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਹੋ।
ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਮ ਸਦਾ ਨਿਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਾਦ੍ਯਾ ਸਨਾਤਨੀ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾ ਦੇਵੀ ਪੂਜਿਤਾ ਦੁਃਖਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਮਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰਣਂ ਸਰ੍ਵਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਰਘੂਦ੍ਵਹ । ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵਿਨਾ ਕੋऽਪਿ ਸ੍ਪਨ੍ਦਿਤੁਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਰਘੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿ ਦੇ ਵੀ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕੋਈ ਵੀ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਵਿष੍ਣੋਃ ਪਾਲਨਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਾ ਕਰ੍ਤृਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪਿਤੁਰ੍ਮਮ । ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਾ ਤ੍ਵਨ੍ਯਾਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪਰਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਨਾਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਯਚ੍ਚ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵਸ੍ਤੁ ਸਦਸਦ੍ਭੁਵਨਤ੍ਰਯੇ । ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਦੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਕੁਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਰਘੂ ਨੰਦਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦਿਸਦਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ?
ਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨ ਯਦਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਨ ਰੁਦ੍ਰੋ ਨ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਨ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯਾਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਧਰਾ ਨ ਧਰਾਧਰਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੀ, ਨਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਨਾ ਰੁਦਰ, ਨਾ ਸੂਰਜ। ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਦੇਵਤੇ, ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਪਹਾੜ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਤਦਾ ਸਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪੂਰ੍ਣਾ ਪੁਰੁषੇਣ ਪਰੇਣ ਵੈ । ਸਂਯੁਤਾ ਵਿਹਰਤ੍ਯੇਵ ਯੁਗਾਦੌ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਨਿਰਗੁਣ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਵਿਰਾਜ ਰਹੀ ਸੀ।