ਪੁਰਾਣਵਰ੍ਣਨਪੂਰ੍ਵਕਤਤ੍ਤਦ੍ਯੁਗੀਯਵ੍ਯਾਸਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਯਥਾਸ਼੍ਰੁਤਾਨਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਵ੍ਯਾਸਾਤ੍ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਾਤ੍
ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਯੁਗਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜੋ, ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਵਿਆਸ ਜੀ, ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੋਂ ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮਦ੍ਵਯਂ ਭਦ੍ਵਯਂ ਚੈਵ ਬ੍ਰਤ੍ਰਯਂ ਵਚਤੁष੍ਟਯਮ੍ । ਅਨਾਪਲਿਂਗਕੂਸ੍ਕਾਨਿ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਮਦਵਯ, ਭਦਵਯ, ਬ੍ਰਤ੍ਰਯ ਅਤੇ ਵਚਤੁਸ਼ਟਯ — ਇਹ ਪੁਰਾਣਾਂ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਖਾਸ ਪਛਾਣ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਮਤ੍ਸ੍ਯਮਾਦ੍ਯਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਮਤਸਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਪਞ੍ਚਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਪੰਜ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਂ ਵੈ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਾਗਵਤਂ ਕਿਲ । ਤਥਾ ਚਾਯੁਤਸਂਖ੍ਯਾਕਂ ਪੁਰਾਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਮਕ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਚ ਸ਼ਤਾਧਿਕਮ੍ । ਤਥਾष੍ਟਾਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੈਵਰ੍ਤਮੇਵ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾਂਡ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਬਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਇੱਕ ਸੌ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ; ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਵੈਵਰਤ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਅਯੁਤਂ ਵਾਮਨਾਖ੍ਯਂ ਚ ਵਾਯਵ੍ਯਂ षਟ੍ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ । ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਾਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤੁ ਸ਼ੌਨਕ
ਵਾਮਨ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ, ਵਾਯੁ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਛੇ ਸੌ ਹਨ; ਸ਼ੌਨਕ ਜੀ, ਕੁੱਲ ਚੌਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ।
ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਵੈष੍ਣਵਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਵਾਰਾਹਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਵੈਸ਼ਣਵ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਅਤਿ ਅਜੋਬਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਤੇਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ; ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਅਤਿ ਅਜੋਬਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਚੌਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ।
षੋਡਸ਼ੈਵ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰਾਣਂ ਚਾਗ੍ਨਿਸਂਜ੍ਞਿਤਮ੍ । ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਸਾਹਸ੍ਰਂ ਨਾਰਦਂ ਪਰਮਂ ਮਤਮ੍
ਅਗਨੀ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ; ਨਾਰਦ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਪੱਚੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ।
ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਾਖ੍ਯਂ ਵਿਪੁਲਂ ਮਤਮ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਲਿਙ੍ਗਾਖ੍ਯਂ ਚਾਤਿਵਿਸ੍ਮृਤਮ੍
ਪਦਮ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਪੰਜਵੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕ ਹਨ; ਲਿੰਗ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਾਨਯੋਗ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹਨ।
ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਗਾਰੁਡਂ ਹਰਿਭਾषਿਤਮ੍ । ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪੁਰਾਣਂ ਕੂਰ੍ਮਭਾषਿਤਮ੍
ਗਾਰੁੜ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ, ਉਨੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਕੁਰਮ ਪੁਰਾਣ ਵੀ ਸਤਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ੍ਕਨ੍ਦਾਖ੍ਯਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਪੁਰਾਣਾਖ੍ਯਾ ਚ ਸਂਖ੍ਯਾ ਚ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਯਾਨਘਾਃ
ਸਕੰਦ ਪੁਰਾਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਸਚਰਜ ਹੈ, ਇਕੱਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਲੋਕੋ, ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਗਿਣਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਥੈਵੋਪਪੁਰਾਣਾਨਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ऋषਿਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਨਾਰਸਿਂਹਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਉਪਪੁਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਣੋ: ਪਹਿਲਾ ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਨਰਸਿੰਘ।
ਨਾਰਦੀਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਚੈਵ ਦੌਰ੍ਵਾਸਸਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਕਾਪਿਲਂ ਮਾਨਵਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਚੌਸ਼ਨਸਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਨਾਰਦ, ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦੌਰਵਾਸਸਾ; ਕਪਿਲ, ਮਾਨਵ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੌਸ਼ਨਸਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰੁਣਂ ਕਾਲਿਕਾਖ੍ਯਂ ਚ ਸਾਮ੍ਬਂ ਨਨ੍ਦਿਕृਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸੌਰਂ ਪਾਰਾਸ਼ਰਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਦਿਤ੍ਯਂ ਚਾਤਿਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਵਾਰੁਣ, ਕਾਲਿਕਾ, ਸਾਂਬ, ਨੰਦੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣ; ਸੌਰ, ਜੋ ਪਾਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ, ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਲਾ ਆਦਿਤਿਆ।
ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਭਾਗਵਤਂ ਵਾਸਿष੍ਠਂ ਚ ਸਵਿਸ੍ਤਰਮ੍ । ਏਤਾਨ੍ਯੁਪਪੁਰਾਣਾਨਿ ਕਥਿਤਾਨਿ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ, ਭਾਗਵਤ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਾਲਾ ਵਾਸਿਸ਼ਠ—ਇਹ ਉਪਪੁਰਾਣ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੁਤਃ । ਭਾਰਤਾਖ੍ਯਾਨਮਤੁਲਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਦੁਪਬृਂਹਿਤਮ੍
ਸਤਯਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਅਠਾਰਾਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਰਚ ਕੇ, ਉਹ ਬੇਮਿਸਾਲ ਭਾਰਤ ਨਾਮਕ ਕਥਾ ਬਣਾਈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਯੁਗੇ । ਪ੍ਰਾਦੁਃਕਰੋਤਿ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥੀ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਹਰ ਇੱਕ ਮਨਵੰਤਰ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵ੍ਯਾਸਰੂਪੇਣ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਵੇਦਮੇਕਂ ਸ ਬਹੁਧਾ ਕੁਰੁਤੇ ਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਹਰ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਨੁ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਇਕ ਵੈਦ ਨੂੰ ਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ।
ਅਲ੍ਪਾਯੁषੋऽਲ੍ਪਬੁਦ੍ਧੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਲਾਵਥ । ਪੁਰਾਣਸਂਹਿਤਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਕੁਰੁਤੇऽਸੌ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ
ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਥੋੜੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਸੰਹਿਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੂਦ੍ਰਦ੍ਵਿਜਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਨ ਵੇਦਸ਼੍ਰਵਣਂ ਮਤਮ੍ । ਤੇषਾਮੇਵ ਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਕृਤਾਨਿ ਚ
ਸਤਰੀਆਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਦੁਜਾਤੀ ਦੇ ਬੰਧੂਆਂ ਲਈ ਵੈਦ ਸੁਣਨਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੀ ਪੁਰਾਣ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ।
ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇ ਸਪ੍ਤਮੇऽਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭੇ ਵੈਵਸ੍ਵਤਾਭਿਧੇ । ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਤਿਮੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸੱਤਵੇਂ ਮਨਵੰਤਰ, ਜੋ ਵੈਵਸਵਤ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਅਠਾਈਂ ਦਵਾਪਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ,
ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤ੍ਯਵਤੀਸੂਨੁਰ੍ਗੁਰੁਰ੍ਮੇ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਃ । ਏਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦ੍ਰੌਣਿਰ੍ਵ੍ਯਾਸੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਵਿਆਸ, ਜੋ ਸਤਯਵਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਆਦਰਯ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਉਣਤੀਹਵੇਂ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਣੀ ਵਿਆਸ ਬਣੇਗਾ।
ਅਤੀਤਾਸ੍ਤੁ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਸਾਃ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਤਿਰੇਵ ਚ । ਪੁਰਾਣਸਂਹਿਤਾਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਕਥਿਤਾਸ੍ਤੁ ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਿਛਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਤਾਈ ਵਿਆਸ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੀ ਸੰਹਿਤਾ ਉਚਾਰ ਚੁਕੇ ਹਨ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੂਤ ਮਹਾਭਾਗ ਵ੍ਯਾਸਾਃ ਪੂਰ੍ਵਯੁਗੋਦ੍ਭਵਾਃ । ਵਕ੍ਤਾਰਸ੍ਤੁ ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਯੁਗੇ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੂਤ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਵਿਆਸ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਹਰ ਦਵਾਪਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣਾਂ ਦੇ ਵਰਨਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੌਣ ਸਨ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਪ੍ਰਥਮੇ ਵ੍ਯਸ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਯਂ ਵੇਦਾਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਾ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਤੁ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਵ੍ਯਾਸਕਾਰ੍ਯਕृਤ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲੇ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਵੈਦਾਂ ਨੂੰ ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਆਪ ਵੰਡਿਆ; ਦੂਜੇ ਦਵਾਪਰ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਵਿਆਸ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤृਤੀਯੇ ਚੋਸ਼ਨਾ ਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥੇ ਤੁ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਃ । ਪਞ੍ਚਮੇ ਸਵਿਤਾ ਵ੍ਯਾਸਃ षष੍ਠੇ ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ਤਥਾਪਰੇ
ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਉਸ਼ਨਸ ਵਿਆਸ ਸੀ; ਚੌਥੇ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ; ਪੰਜਵੇਂ ਵਿੱਚ ਸਵਿਤਾ ਵਿਆਸ ਸੀ; ਛੇਵੇਂ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤਯੁ, ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਵਿੱਚ,
ਮਘਵਾ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਮੇ ਸ੍ਮृਤਃ । ਸਾਰਸ੍ਵਤਸ੍ਤੁ ਨਵਮੇ ਤ੍ਰਿਧਾਮਾ ਦਸ਼ਮੇ ਤਥਾ
ਸੱਤਵੇਂ ਵਿੱਚ ਮਘਵਾਨ; ਅਠਵੇਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਨੌਵੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰਸਵਤ; ਅਤੇ ਦਸਵੇਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਧਾਮਾ।
ਏਕਾਦਸ਼ੇऽਥ ਤ੍ਰਿਵृषੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇ
ਗਿਆਰਵੇਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਵ੍ਰਿਸ਼, ਫਿਰ ਭਰਦਵਾਜ, ਤੇ ਤੇਰਵੇਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਿਕਸ਼, ਚੌਦਵੇਂ ਵਿੱਚ ਧਰਮ।
ਤ੍ਰਯ੍ਯਾਰੁਣਿਃ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ੇ षੋਡਸ਼ੇ ਤੁ ਧਨਞ੍ਜਯਃ । ਮੇਧਾਤਿਥਿਃ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ੇ ਵ੍ਰਤੀ ਹ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ੇ ਤਥਾ
ਪੰਦਰਵੇਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰੈਯਾਰੁਣਿ, ਸੋਲਵੇਂ ਵਿੱਚ ਧਨੰਜਯ, ਸਤਰਵੇਂ ਵਿੱਚ ਮੇਧਾਤਿਥਿ, ਤੇ ਅਠਾਰਵੇਂ ਵਿੱਚ ਵ੍ਰਤੀ।