ਕਾਲੀ ਕਾਲਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ । ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਸਮਯੇ ਯਾ ਤਾਂ ਕਾਲਿਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਕਾਲੀ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਕਾਲਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਾਂ ਚਣ੍ਡਪਾਪਹਰਣੀਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਕਾਰਣਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਯਨ੍ਮਯੈਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਸੁਖਦਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸ਼ਾਮ੍ਭਵੀਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਣ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਅਕਾਰਣ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੁਰ੍ਗਾਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤਿ ਭਕ੍ਤਂ ਯਾ ਸਦਾ ਦੁਰ੍ਗਾਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਤਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਣਿ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਪੂਜਿਤਾ ਸਦਾ । ਅਭਦ੍ਰਨਾਸ਼ਿਨੀਂ ਦੇਵੀਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਭਾਗਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੂਜਨੀਯਾਃ ਕਨ੍ਯਕਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਬੁਧੈਃ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਰਣੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਗਨ੍ਧੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਰਪਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਨਿਆਵਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨ, ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ, ਸਧਾਰਣ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿਚ।
ਦੇਵੀਪੂਜਾਮਹਤ੍ਤ੍ਵਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਹੀਨਾਙ੍ਗੀਂ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਕੁष੍ਠਯੁਕ੍ਤਾਂ ਵ੍ਰਣਾਙ੍ਕਿਤਾਮ੍ । ਗਨ੍ਧਸ੍ਫੁਰਿਤਹੀਨਾਙ੍ਗੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲਕੁਲਸਮ੍ਭਵਾਮ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਜਿਸ ਕੁਨਿਆ ਦੇ ਅੰਗ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋੜ ਹੈ, ਜਖਮ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਫੂਲੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਸੁਗੰਧ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਧਾਂ ਕੇਕਰਾਂ ਕਾਣਾਂ ਕੁਰੂਪਾਂ ਬਹੁਰੋਮਸ਼ਾਮ੍ । ਸਨ੍ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਰੋਗਿਣੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਦਿਨਾਙ੍ਕਿਤਾਮ੍
ਜੋ ਕੁਨਿਆ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੰਨੀ ਹੈ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ, ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲੀ, ਅਸੁੰਦਰ, ਬਹੁਤ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਰੋਗੀ ਜਾਂ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂ ਗਰ੍ਭਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਂ ਗੋਲਕਾਂ ਕਨ੍ਯਕੋਦ੍ਭਵਾਮ੍ । ਵਰ੍ਜਨੀਯਾਃ ਸਦਾ ਚੈਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾਦਿਕਰ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਕੁਨਿਆ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਗਰਭ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਗੋਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਜਾਂ ਕੁਨਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰੋਗਿਣੀਂ ਸੁਰੂਪਾਙ੍ਗੀਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਵ੍ਰਣਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍ । ਏਕਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੁਨਿਆ ਸਿਹਤਮੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ, ਜਖਮ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਇਕ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਜਯਾਰ੍ਥੇ ਨृਪਵਂਸ਼ਜਾ । ਲਾਭਾਰ੍ਥੇ ਵੈਸ਼੍ਯਵਂਸ਼ੋਤ੍ਥਾ ਮਤਾ ਵਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਵਂਸ਼ਜਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁਨਿਆ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਲਈ, ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੀ ਕੁਨਿਆ ਰਾਜ ਲਈ, ਵਪਾਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕੁਨਿਆ ਲਾਭ ਲਈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕੁਨਿਆ ਮਨਚਾਹੀ ਕਰਮ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਰਾਜਨ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਂਸ਼ਜਾਃ । ਵੈਸ਼੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਜਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ ਪਾਦਸਮ੍ਭਵੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੁਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਵੰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਵਪਾਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਕੁਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਵਪਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਂਸ਼ੋਤ੍ਥਾ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਨਵਰਾਤ੍ਰਵਿਧਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਕਾਰਿਗਰਾਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਹੋਵੇ, ਨਵਰਾਤਰ ਦੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਿਯਤਂ ਪੂਜਾਂ ਕਰ੍ਤੁਞ੍ਚੇਨ੍ਨਵਰਾਤ੍ਰਕੇ । ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਸਦਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਨਵਰਾਤਰ ਵਿਚ ਨਿਯਮਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਅਠਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰਾऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਮਹਾਘੋਰਾ ਯੋਗਿਨੀ ਕੋਟਿਭਿਃ ਸਹ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅਠਵੇਂ ਦਿਨ ਭਦਰਕਾਲੀ, ਜੋ ਦੱਖ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਬੇਹੱਦ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੱਖਾਂ ਜੋਗਣਾਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਤੋऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਸਦਾ । ਨਾਨਾਵਿਧੋਪਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਠਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ।
ਪਾਯਸੈਰਾਮਿषੈਰ੍ਹੋਮੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਭੋਜਨੈਃ । ਫਲਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਤੋषਯੇਜ੍ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਖੀਰ, ਮਾਸ, ਹਵਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਫਲ-ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਗਦੰਬਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸੇ ਹ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਾਨਾਂ ਨਵਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤੇ ਪੁਨਃ । ਉਪੋषਣਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਥੋਕ੍ਤਫਲਦਂ ਨृਪ
ਜੋ ਨਵਰਾਤਰ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਚ ਤਥਾऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਕਰਣਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਫਲਂ ਭਵਤਿ ਪੂਜਨਾਤ੍
ਸੱਤਵੇਂ, ਅਠਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਾਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਹੋਮੈਸ਼੍ਚ ਕੁਮਾਰਿਪੂਜਨੈਸ੍ਤਥਾ । ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਭੋਜਨੈਃ
ਪੂਜਾ, ਹਵਨ, ਕੁਮਾਰੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ । ਨਵਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਨੈਵ ਤੁਲ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਲੇ
ਜੋ ਹੋਰ ਵਰਤ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਵਰਾਤਰ ਦੇ ਵਰਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਧਨਧਾਨ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸੁਖਸਨ੍ਤਾਨਵृਦ੍ਧਿਦਮ੍ । ਆਯੁਰਾਰੋਗ੍ਯਦਂ ਚੈਵ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਤਥਾ
ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਨ-ਧਾਨ ਮਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੁਖ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਵਾ ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੀ ਵਾ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ । ਤੇਨੇਦਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਦਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਵਿਦਿਆ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਧਨ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਸੁਭਾਗਾ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਵਰਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵ੍ਰਤਸਾਧਨਾਤ੍ । ਰਾਜਭ੍ਰष੍ਟੋ ਨृਪੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਵਿਦਿਆ ਚਾਹੁੰਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀ ਵਿਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਮੁੜ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮਨਿ ਯੈਰ੍ਨੂਨਂ ਨ ਕृਤਂ ਵ੍ਰਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੇ ਵ੍ਯਾਧਿਨੋ ਦਰਿਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਭਵਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰਵਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਇਹ ਚੰਗਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਲੋਕ ਰੋਗੀ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਚ ਯਾ ਭਵੇਨ੍ਨਾਰੀ ਵਿਧਵਾ ਧਨਵਰ੍ਜਿਤਾ । ਅਨੁਮਾ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨੇਯਂ ਕृਤਵਤੀ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਔਰਤ ਬਾਂਝ, ਵਿਧਵਾ ਜਾਂ ਧਨ ਤੋਂ ਵੰਝੀ ਹੋਵੇ, ਸਮਝੋ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਨਵਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨ ਕृਤਂ ਯੇਨ ਭੂਤਲੇ । ਸ ਕਥਂ ਵਿਭਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮੋਦਤੇ ਚ ਤਥਾ ਦਿਵਿ
ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਵਰਾਤਰ ਦਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਵੱਡਾ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਨਾ ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ।
ਰਕ੍ਤਚਨ੍ਦਨਸਂਮਿਸ਼੍ਰੈਃ ਕੋਮਲੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਕੈਃ । ਭਵਾਨੀ ਪੂਜਿਤਾ ਯੇਨ ਸ ਭਵੇਨ੍ਨृਪਤਿਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਲਾਲ ਚੰਦਨ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਕੋਮਲ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਰਾਧਿਤਾ ਯੇਨ ਸ਼ਿਵਾ ਸਨਾਤਨੀ ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਿਹਾ ਸਿਦ੍ਧਿਕਰੀ ਜਗਦ੍ਵਰਾ । ਦੁਃਖਾਵृਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਯੁਤਸ਼੍ਚ ਭੂਤਲੇ ਨੂਨਂ ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਭਵਤੀਹ ਮਾਨਵਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਿਵਾ, ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਹੈ, ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜ਼ਰੂਰ ਦੁੱਖੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਤੇ ਗਰੀਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਂ ਵਿष੍ਣੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਹਰਪਦ੍ਮਜੌ ਤਥਾ ਵਹ੍ਨਿਃ ਕੁਬੇਰੋ ਵਰੁਣੋ ਦਿਵਾਕਰਃ । ਧ੍ਯਾਯਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਸਮਾਪ੍ਤਿਨਨ੍ਦਿਤਾ- ਸ੍ਤਾਂ ਕਿਂ ਮਨੁष੍ਯਾ ਨ ਭਜਨ੍ਤਿ ਚਣ੍ਡਿਕਾਮ੍
ਜਿਸ ਚੰਡਿਕਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇੰਦਰ, ਹਰਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅੱਗ, ਕੁਬੇਰ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਸੂਰਜ ਸਭ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਧਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਦੀ ਪੂਜਾ ਮਨੁੱਖ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ?