ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਵਿਜਯਾਰ੍ਥੀ ਚ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਸੁਖਾਰ੍ਥੀ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ, ਜਿੱਤ, ਰਾਜ ਜਾਂ ਸੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਕਲਿਆਣੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕਾਲਿਕਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਧਨਕਾਮਸ਼੍ਚ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਪਰਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਕਾਲਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਾਮ੍ਭਵੀਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨृਪਸਂਮੋਹਨਾਯ ਚ । ਦੁਃਖਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਨਾਸ਼ਾਯ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਜਯਾਯ ਚ
ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੋਜ਼ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਮਿਟਾਉਣ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੂਰਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਤਥੋਗ੍ਰਕਰ੍ਮਸਾਧਨੇ । ਦੁਰ੍ਗਾਞ੍ਚ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਲੋਕਸੁਖਾਯ ਚ
ਕਠੋਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ, ਭਾਰੀ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ ਲਈ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਦਾ । ਰੋਹਿਣੀਂ ਰੋਗਨਾਸ਼ਾਯ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੋਹਿਣੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ । ਸ਼੍ਰੀਯੁਕ੍ਤਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰਥਵਾ ਬੀਜਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰਥਾਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਜਾਂ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਯਾ ਸृਜਤ੍ਯਪਿ ਲੀਲਯਾ । ਕਾਦੀਨਪਿ ਚ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਾਂ ਕੁਮਾਰੀਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਤੱਤ ਅਤੇ ਕਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਚਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾ ਤੈਰ੍ਹਿ ਨਾਨਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਤ੍ਰਿਕਾਲਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਿਣੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪੂਜਿਤਾऽਨਿਸ਼ਮ੍ । ਪੂਜਯਾਮਿ ਚ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਮ੍
ਜੋ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਕਲਿਆਣੀ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ।
ਰੋਹਯਨ੍ਤੀ ਚ ਬੀਜਾਨਿ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜਨ੍ਮਸਞ੍ਚਿਤਾਨਿ ਵੈ । ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਰੋਹਿਣੀਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸੰਚਿਤ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਉੱਗਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੋਹਿਣੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਾਲੀ ਕਾਲਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ੍ਡਂ ਸਚਰਾਚਰਮ੍ । ਕਲ੍ਪਾਨ੍ਤਸਮਯੇ ਯਾ ਤਾਂ ਕਾਲਿਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਕਾਲੀ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ, ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਕਾਲਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਾਂ ਚਣ੍ਡਪਾਪਹਰਣੀਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਕਾਰਣਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਰ੍ਯਨ੍ਮਯੈਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤਾਂ ਸੁਖਦਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸ਼ਾਮ੍ਭਵੀਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਕੋਈ ਕਾਰਣ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਅਕਾਰਣ ਮੰਨਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਦੁਰ੍ਗਾਤ੍ਤ੍ਰਾਯਤਿ ਭਕ੍ਤਂ ਯਾ ਸਦਾ ਦੁਰ੍ਗਾਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਤਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸੁਭਦ੍ਰਾਣਿ ਚ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਪੂਜਿਤਾ ਸਦਾ । ਅਭਦ੍ਰਨਾਸ਼ਿਨੀਂ ਦੇਵੀਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਭਾਗਾ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਸੁਭਦਰਾ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਭਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪੂਜਨੀਯਾਃ ਕਨ੍ਯਕਾਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਬੁਧੈਃ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਰਣੈਰ੍ਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਗਨ੍ਧੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਰਪਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਨਿਆਵਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨ, ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ, ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ, ਸਧਾਰਣ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਵਿਚ।
ਦੇਵੀਪੂਜਾਮਹਤ੍ਤ੍ਵਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਹੀਨਾਙ੍ਗੀਂ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਕਨ੍ਯਾਂ ਕੁष੍ਠਯੁਕ੍ਤਾਂ ਵ੍ਰਣਾਙ੍ਕਿਤਾਮ੍ । ਗਨ੍ਧਸ੍ਫੁਰਿਤਹੀਨਾਙ੍ਗੀਂ ਵਿਸ਼ਾਲਕੁਲਸਮ੍ਭਵਾਮ੍
ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਜਿਸ ਕੁਨਿਆ ਦੇ ਅੰਗ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋੜ ਹੈ, ਜਖਮ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਗ ਫੂਲੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਸੁਗੰਧ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਧਾਂ ਕੇਕਰਾਂ ਕਾਣਾਂ ਕੁਰੂਪਾਂ ਬਹੁਰੋਮਸ਼ਾਮ੍ । ਸਨ੍ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਰੋਗਿਣੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪਾਦਿਨਾਙ੍ਕਿਤਾਮ੍
ਜੋ ਕੁਨਿਆ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੰਨੀ ਹੈ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ, ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲੀ, ਅਸੁੰਦਰ, ਬਹੁਤ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਰੋਗੀ ਜਾਂ ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਆਦਿ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ਾਮਾਂ ਗਰ੍ਭਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਂ ਗੋਲਕਾਂ ਕਨ੍ਯਕੋਦ੍ਭਵਾਮ੍ । ਵਰ੍ਜਨੀਯਾਃ ਸਦਾ ਚੈਤਾਃ ਸਰ੍ਵਪੂਜਾਦਿਕਰ੍ਮਸੁ
ਜੋ ਕੁਨਿਆ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਗਰਭ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਗੋਲ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਜਾਂ ਕੁਨਿਆ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਰੋਗਿਣੀਂ ਸੁਰੂਪਾਙ੍ਗੀਂ ਸੁਨ੍ਦਰੀਂ ਵ੍ਰਣਵਰ੍ਜਿਤਾਮ੍ । ਏਕਵਂਸ਼ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਜੋ ਕੁਨਿਆ ਸਿਹਤਮੰਦ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ, ਜਖਮ ਰਹਿਤ, ਅਤੇ ਇਕ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੀ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਜਯਾਰ੍ਥੇ ਨृਪਵਂਸ਼ਜਾ । ਲਾਭਾਰ੍ਥੇ ਵੈਸ਼੍ਯਵਂਸ਼ੋਤ੍ਥਾ ਮਤਾ ਵਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਵਂਸ਼ਜਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁਨਿਆ ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਲਈ, ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੀ ਕੁਨਿਆ ਰਾਜ ਲਈ, ਵਪਾਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕੁਨਿਆ ਲਾਭ ਲਈ, ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਕੁਨਿਆ ਮਨਚਾਹੀ ਕਰਮ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਜਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾ ਰਾਜਨ੍ਯੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਂਸ਼ਜਾਃ । ਵੈਸ਼੍ਯੈਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਜਾਃ ਪੂਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ ਪਾਦਸਮ੍ਭਵੈਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ, ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੁਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਵੰਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਵਪਾਰੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਕੁਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਵਪਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ, ਅਤੇ ਚਾਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਨਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਂਸ਼ੋਤ੍ਥਾ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ । ਨਵਰਾਤ੍ਰਵਿਧਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਕਾਰਿਗਰਾਂ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਢੰਗ ਹੋਵੇ, ਨਵਰਾਤਰ ਦੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨਿਯਤਂ ਪੂਜਾਂ ਕਰ੍ਤੁਞ੍ਚੇਨ੍ਨਵਰਾਤ੍ਰਕੇ । ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਸਦਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਨਵਰਾਤਰ ਵਿਚ ਨਿਯਮਤ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਅਠਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁਰਾऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਭਦ੍ਰਕਾਲੀ ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਮਹਾਘੋਰਾ ਯੋਗਿਨੀ ਕੋਟਿਭਿਃ ਸਹ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅਠਵੇਂ ਦਿਨ ਭਦਰਕਾਲੀ, ਜੋ ਦੱਖ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਬੇਹੱਦ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਿਚ ਲੱਖਾਂ ਜੋਗਣਾਂ ਸਮੇਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਤੋऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਸਦਾ । ਨਾਨਾਵਿਧੋਪਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨੈਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਅਠਵੇਂ ਦਿਨ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ, ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲੇਪ ਨਾਲ।
ਪਾਯਸੈਰਾਮਿषੈਰ੍ਹੋਮੈਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਭੋਜਨੈਃ । ਫਲਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਤੋषਯੇਜ੍ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਖੀਰ, ਮਾਸ, ਹਵਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ, ਫਲ-ਫੁੱਲ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਗਦੰਬਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵਾਸੇ ਹ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤਾਨਾਂ ਨਵਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤੇ ਪੁਨਃ । ਉਪੋषਣਤ੍ਰਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਥੋਕ੍ਤਫਲਦਂ ਨृਪ
ਜੋ ਨਵਰਾਤਰ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿਚ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਚ ਤਥਾऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਨਵਮ੍ਯਾਂ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਤਃ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਕਰਣਾਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਫਲਂ ਭਵਤਿ ਪੂਜਨਾਤ੍
ਸੱਤਵੇਂ, ਅਠਵੇਂ ਅਤੇ ਨੌਵੇਂ ਦਿਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਾਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਹੋਮੈਸ਼੍ਚ ਕੁਮਾਰਿਪੂਜਨੈਸ੍ਤਥਾ । ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਤਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਚੈਵ ਭੋਜਨੈਃ
ਪੂਜਾ, ਹਵਨ, ਕੁਮਾਰੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਇਹ ਵਰਤ ਪੂਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।