ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਿਯਮੋ ਵ੍ਰਤਹੇਤਵੇ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉੱਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਲਓ। ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਰ੍ਪੂਰੈਃ ਕੁਸੁਮੈਸ਼੍ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ । ਮਨ੍ਦਾਰਕਰਜਾਸ਼ੋਕਚਮ੍ਪਕੈਃ ਕਰਵੀਰਕੈਃ
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ—ਮੰਦਾਰ, ਕਰਜਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਚੰਪਾ ਤੇ ਕਰਵੀਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮਾਲਤੀਬ੍ਰਹ੍ਮਕਾਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਥਾ ਬਿਲ੍ਵਦਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਪੂਜਯੇਜ੍ਜਗਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਧੂਪੈਰ੍ਦੀਪੈਰ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਮੋਤੀਏ, ਬ੍ਰਹਮਕਪੂਸ਼ਪ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਨਾਰਿਕੇਲੈਰ੍ਮਾਤੁਲੁਙ੍ਗੈਰ੍ਦਾਡਿਮੀਕਦਲੀਫਲੈਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਨਾਰੀਅਲ, ਮਾਠਾ, ਦਾਣਾ ਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਫਲ।
ਨਾਰਙ੍ਗੈਃ ਪਨਸੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਪੂਰ੍ਣਫਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਸੰਤਰੇ, ਕਠਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਸਮੇਤ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਮਾਂਸਾਸ਼ਨਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਸ਼ੁਹਿਂਸਨਮ੍ । ਮਹਿषਾਜਵਰਾਹਾਣਾਂ ਬਲਿਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੀਂ, ਬੱਕਰੀ ਤੇ ਸੂਰ ਦੀ ਬਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।
ਦੇਵ੍ਯਗ੍ਰੇ ਨਿਹਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਨ ਹਿਂਸਾ ਪਸ਼ੁਜਾ ਤਤ੍ਰ ਨਿਘ੍ਨਤਾਂ ਤਤ੍ਕृਤੇऽਨਘ
ਜਦੋਂ ਮਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜਾਨਵਰ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੁੱਖ ਵਾਲੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹਿੰਸਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ।
ਅਹਿਂਸਾ ਯਾਜ੍ਞਿਕੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨਿਰ੍ਣਯੇ । ਦੇਵਤਾਰ੍ਥੇ ਵਿਸृष੍ਟਾਨਾਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ
ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਅਹਿੰਸਾ ਹੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਜਾਨਵਰ ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹੋਮਾਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕੁਣ੍ਡਂ ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਕੋਣਕਮ੍ । ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਂ ਵਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਕੋਣਂ ਮਾਨਤਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹਵਨ ਲਈ ਤਿਕੋਣੀ ਆਹੂਤੀ ਵਾਲਾ ਚੌਕ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਤਿਕੋਣੀ ਅਕਾਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਚੌਕ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਪੂਜਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਾਨਾਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ । ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨृਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹੋਤ੍ਸਵਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗੀਤ, ਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਨੱਚ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਾਂਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਭੂਮੌ ਚ ਸ਼ਯਨਂ ਕੁਮਾਰੀਣਾਂ ਚ ਪੂਜਨਮ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਰਣੈਰ੍ਦਿਵ੍ਯੈਰ੍ਭੋਜਨੈਸ਼੍ਚ ਸੁਧਾਮਯੈਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਛੌਣਾ ਲਾ ਕੇ ਅਤੇ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕਾਂ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਮੇਕਵृਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤਥਾ ਪੁਨਃ । ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਵਾऽਪਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕਂ ਨਵਕਂ ਚ ਵਾ
ਹਰ ਕੁਮਾਰੀ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਕਦੇ ਇਕੱਲੀ, ਕਦੇ ਦੁੱਗਣੀ ਜਾਂ ਤਿੱਣੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਨੌ-ਨੌ ਵਾਰ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਵਿਭਵਸ੍ਯਾਨੁਸਾਰੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੂਜਨਂ ਕਿਲ । ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਰਾਜਞ੍ਛਕ੍ਤਿਮਖੇ ਸਦਾ
ਪੂਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਧਨ ਦੀ ਠੱਗੀ ਜਾਂ ਛਲ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਰਾਜਨ, ਇਸ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਯੱਗ ਵਿੱਚ।
ਏਕਵਰ੍षਾ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਕਨ੍ਯਾ ਪੂਜਾਵਿਧੌ ਨृਪ । ਪਰਮਜ੍ਞਾ ਤੁ ਭੋਗਾਨਾਂ ਗਨ੍ਧਾਦੀਨਾਂ ਚ ਬਾਲਿਕਾ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਰਾਜਨ। ਉਹ ਕੁੜੀ ਚੁਣੀ ਜਾਵੇ ਜੋ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੁਖਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ।
ਕੁਮਾਰਿਕਾ ਤੁ ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਿਵਰ੍षਾ ਯਾ ਭਵੇਦਿਹ । ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਵਰ੍षਾ ਚ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਚਤੁਰਬ੍ਦਿਕਾ
ਜੋ ਕੁੜੀ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਮਾਰੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ, ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਨੂੰ ਕਲਿਆਣੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਰੋਹਿਣੀ ਪਞ੍ਚਵਰ੍षਾ ਚ षਡ੍ਵਰ੍षਾ ਕਾਲਿਕਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਚਣ੍ਡਿਕਾ ਸਪ੍ਤਵਰ੍षਾ ਸ੍ਯਾਦष੍ਟਵਰ੍षਾ ਚ ਸ਼ਾਮ੍ਭਵੀ
ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਰੋਹਣੀ, ਛੇ ਸਾਲ ਦੀ ਨੂੰ ਕਾਲਿਕਾ, ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਨੂੰ ਚੰਡਿਕਾ ਅਤੇ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਨਵਵਰ੍षਾ ਭਵੇਦ੍ਦੁਰ੍ਗਾ ਸੁਭਦ੍ਰਾ ਦਸ਼ਵਾਰ੍षਿਕੀ । ਅਤ ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਵਿਗਰ੍ਹਿਤਾ
ਨੌਂ ਸਾਲ ਦੀ ਨੂੰ ਦੁਰਗਾ, ਦਸ ਸਾਲ ਦੀ ਨੂੰ ਸੁਭਦਰਾ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਭਿਸ਼੍ਚ ਨਾਮਭਿਃ ਪੂਜਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿਧਿਸਂਯੁਤਾ । ਤਾਸਾਂ ਫਲਾਨਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਵਾਨਾਂ ਪੂਜਨੇ ਸਦਾ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਨੌਂ ਕੁਮਾਰੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਫਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕੁਮਾਰੀ ਪੂਜਿਤਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਦੁਃਖਦਾਰਿਦ੍ਰਯਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸ਼ਤ੍ਰੁਕ੍ਸ਼ਯਂ ਧਨਾਯੁष੍ਯਂ ਬਲਵृਦ੍ਧਿਂ ਕਰੋਤਿ ਵੈ
ਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਧਨ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿਪੂਜਨਾਦਾਯੁਸ੍ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਸ੍ਯ ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍ । ਧਨਧਾਨ੍ਯਾਗਮਸ਼੍ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਾਦਿਵृਦ੍ਧਯਃ
ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਧਰਮ, ਅਰਥ ਤੇ ਕਾਮ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ ਧਨ-ਧਾਨ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਵਿਜਯਾਰ੍ਥੀ ਚ ਰਾਜ੍ਯਾਰ੍ਥੀ ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ । ਸੁਖਾਰ੍ਥੀ ਪੂਜਯੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਮ੍
ਜੋ ਗਿਆਨ, ਜਿੱਤ, ਰਾਜ ਜਾਂ ਸੁੱਖ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਕਲਿਆਣੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਜੋ ਸਭ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਕਾਲਿਕਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਧਨਕਾਮਸ਼੍ਚ ਚਣ੍ਡਿਕਾਂ ਪਰਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਕਾਲਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੂਜਯੇਚ੍ਛਾਮ੍ਭਵੀਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨृਪਸਂਮੋਹਨਾਯ ਚ । ਦੁਃਖਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਨਾਸ਼ਾਯ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਜਯਾਯ ਚ
ਸ਼ਾਂਭਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੋਜ਼ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਰੀਬੀ ਮਿਟਾਉਣ ਅਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਰੂਰਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਤਥੋਗ੍ਰਕਰ੍ਮਸਾਧਨੇ । ਦੁਰ੍ਗਾਞ੍ਚ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਲੋਕਸੁਖਾਯ ਚ
ਕਠੋਰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ, ਭਾਰੀ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੁੱਖ ਲਈ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਰ੍ਥਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸੁਭਦ੍ਰਾਂ ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਦਾ । ਰੋਹਿਣੀਂ ਰੋਗਨਾਸ਼ਾਯ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਿਧਿਵਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਭਦਰਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਰੋਹਿਣੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਰਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੂਜਯੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ । ਸ਼੍ਰੀਯੁਕ੍ਤਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰਥਵਾ ਬੀਜਮਨ੍ਤ੍ਰੈਰਥਾਪਿ ਵਾ
ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ 'ਸ਼੍ਰੀ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਰੀ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਜਾਂ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰਸ੍ਯ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਯਾ ਸृਜਤ੍ਯਪਿ ਲੀਲਯਾ । ਕਾਦੀਨਪਿ ਚ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਾਂ ਕੁਮਾਰੀਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿਚ ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਤੱਤ ਅਤੇ ਕਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਰਚਦੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਦਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾ ਤੈਰ੍ਹਿ ਨਾਨਾਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ । ਤ੍ਰਿਕਾਲਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਤਿਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਕਲ੍ਯਾਣਕਾਰਿਣੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਪੂਜਿਤਾऽਨਿਸ਼ਮ੍ । ਪੂਜਯਾਮਿ ਚ ਤਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਲ੍ਯਾਣੀਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਾਮ੍
ਜੋ ਸਦਾ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਵੇਲੇ ਭਗਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਕਲਿਆਣੀ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦਾ ਹਾਂ।
ਰੋਹਯਨ੍ਤੀ ਚ ਬੀਜਾਨਿ ਪ੍ਰਾਗ੍ਜਨ੍ਮਸਞ੍ਚਿਤਾਨਿ ਵੈ । ਯਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਰੋਹਿਣੀਂ ਪੂਜਯਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਸੰਚਿਤ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਉੱਗਣ ਵਾਲੀ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੋਹਿਣੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।