ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾਪੂਜਨਂ ਬੁਧੈਃ । ਚੈਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਾਸੇ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੈਤਰ ਤੇ ਆਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਨ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਭਾਰਂ ਕਲ੍ਪਯੇਚ੍ਛੁਭਮ੍ । ਹਵਿष੍ਯਂ ਚਾਸ਼ਨਂ ਕਾਰ੍ਯਮੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਤਦ੍ਦਿਨੇ
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਆਉਣ ਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਿਨ ਹਵਿਸ਼ ਦਾ ਭੋਜਨ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਓ।
ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ੁਭੇ ਸ੍ਥਲੇ । ਹਸ੍ਤषੋਡਸ਼ਮਾਨੇਨ ਸ੍ਤਮ੍ਭਧ੍ਵਜਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਸਮਾਨ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਸੋਲਾਂ ਹੱਥ ਲੰਬਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਓ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਤੰਭ ਤੇ ਝੰਡਾ ਹੋਵੇ।
ਗੌਰਮृਦ੍ਗੋਮਯਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਲੇਪਨਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਤਃ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵੇਦਿਕਾ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਚ ਸਮਾ ਸ੍ਥਿਰਾ
ਫਿਰ, ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਚਿੱਟੀ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਗੋ-ਮੈ ਨਾਲ ਲਪੋ; ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੇਦਿਕਾ ਬਣਾਓ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾ ਚ ਹਸ੍ਤੋਚ੍ਛ੍ਰਾ ਪੀਠਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੋਰਣਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਤਾਨਞ੍ਚ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਵੇਦਿਕਾ ਚਾਰ ਹੱਥ ਚੌਕੌਣੀ ਤੇ ਹੱਥ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੀਠ ਬਣੇ; ਸੋਹਣੇ ਤੋਰਨ ਤੇ ਛਤਰੀ ਵੀ ਲਾਓ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵਿਜਾਨਥਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਦੇਵੀਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍ । ਆਚਾਰਨਿਰਤਾਨ੍ਦਾਨ੍ਤਾਨ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੇ ਤੱਤ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਆਚਾਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਵੇਦਾਂ-ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਦਿਵਸੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਨਦ੍ਯਾਂ ਨਦੇ ਤਡਾਗੇ ਵਾ ਵਾਪ੍ਯਾਂ ਕੂਪੇ ਗृਹੇऽਥਵਾ
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨਦੀ, ਨਾਲਾ, ਤਲਾਬ, ਵਾਪੀ, ਕੂਏ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵਰਣਂ ਤਤਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਧੁਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸਵੇਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਰਘ, ਪਾਦਯ ਆਦਿ ਤੇ ਮਧੂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਦਿਓ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਰਣਾਦੀਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਚ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਭਵੇ ਸਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇ। ਜਦੋਂ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ, ਉਦੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਕੰਜੂਸੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਨ੍ਤੋषਿਤੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਨਵ ਪਞ੍ਚ ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚੈਕੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਾਠੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਜੀ ਦੀ ਪਾਠ ਲਈ ਨੌ, ਪੰਜ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੱਖਣੇ ਉਚਿਤ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਨ।
ਵਰਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪਾਰਾਯਣਕृਤੇ ਤਦਾ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨਕਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁਣੋ। ਫਿਰ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਆਰੰਭ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸਿਂਹਾਸਨਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾऽਮ੍ਬਿਕਾ ਦੇਵੀ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਯੁਧਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿੰਘਾਸਨ ਰੱਖੋ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅੰਬਿਕਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ।
ਰਤ੍ਨਭੂषਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਵਿਰਾਜਿਤਾ । ਦਿਵ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਸੌਮ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਦਿਵਿਆ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਮਿੱਠੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਧਰਾ ਸਿਂਹੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸ਼ਿਵਾ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜਾ ਵਾऽਪਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਜਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੀ ਸਨਾਤਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਰ੍ਚਾਭਾਵੇ ਤਥਾ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨਵਾਰ੍ਣਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪੀਠਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਕਲਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਜੇ ਮੂਰਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਵ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਯੰਤਰ ਪੀਠ ਪੂਜਾ ਲਈ ਰੱਖੋ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਘੜਾ ਰੱਖੋ।
ਪਞ੍ਚਪਲ੍ਲਵਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਸੁਤੀਰ੍ਥਜਲਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਹੇਮਰਤ੍ਨੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਘੜਾ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੋਨੇ-ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪੂਜਾਰ੍ਥਸਮ੍ਭਾਰਾਨ੍ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੋषਾਨ੍ਕਾਰਯੇਨ੍ਮਙ੍ਗਲਾਯ ਵੈ
ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਖੇ ਤਿਆਰ ਰੱਖੋ। ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਚਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਿਥੌ ਹਸ੍ਤਾਨ੍ਵਿਤਾਯਾਂ ਚ ਨਨ੍ਦਾਯਾਂ ਪੂਜਨਂ ਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਥਮੇ ਦਿਵਸੇ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕਾਮਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਨੰਦਾ ਤਿਥੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਰਾਜਨ, ਜੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਨਿਯਮਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਉਪਵਾਸੇਨ ਨਕ੍ਤੇਨ ਚੈਕਭੁਕ੍ਤੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯਮ ਲਓ, ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਜਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਰਤਂ ਮਾਤਰ੍ਨਵਰਾਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਦੇਵਿ ਜਗਦਮ੍ਬ ਮਮਾਖਿਲਮ੍
ਮਾਂ, ਮੈਂ ਨਵਰਾਤ੍ਰੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਲੈਣਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਜਗਤ ਜਨਨੀ, ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਮਦਦ ਕਰ।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਿਯਮੋ ਵ੍ਰਤਹੇਤਵੇ । ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉੱਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਲਓ। ਫਿਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੋ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਕਰ੍ਪੂਰੈਃ ਕੁਸੁਮੈਸ਼੍ਚ ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ । ਮਨ੍ਦਾਰਕਰਜਾਸ਼ੋਕਚਮ੍ਪਕੈਃ ਕਰਵੀਰਕੈਃ
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧੀ ਫੁੱਲ—ਮੰਦਾਰ, ਕਰਜਾ, ਅਸ਼ੋਕ, ਚੰਪਾ ਤੇ ਕਰਵੀਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮਾਲਤੀਬ੍ਰਹ੍ਮਕਾਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਥਾ ਬਿਲ੍ਵਦਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਪੂਜਯੇਜ੍ਜਗਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰੀਂ ਧੂਪੈਰ੍ਦੀਪੈਰ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਮੋਤੀਏ, ਬ੍ਰਹਮਕਪੂਸ਼ਪ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਫਲੈਰ੍ਨਾਨਾਵਿਧੈਰਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਵੈ । ਨਾਰਿਕੇਲੈਰ੍ਮਾਤੁਲੁਙ੍ਗੈਰ੍ਦਾਡਿਮੀਕਦਲੀਫਲੈਃ
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਨਾਰੀਅਲ, ਮਾਠਾ, ਦਾਣਾ ਤੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਫਲ।
ਨਾਰਙ੍ਗੈਃ ਪਨਸੈਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਪੂਰ੍ਣਫਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ । ਅਨ੍ਨਦਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਸੰਤਰੇ, ਕਠਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੂਰੇ ਤੇ ਚੰਗੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਸਮੇਤ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਮਾਂਸਾਸ਼ਨਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਸ਼ੁਹਿਂਸਨਮ੍ । ਮਹਿषਾਜਵਰਾਹਾਣਾਂ ਬਲਿਦਾਨਂ ਵਿਸ਼ਿष੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਾਸ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਪਸ਼ੂ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੀਂ, ਬੱਕਰੀ ਤੇ ਸੂਰ ਦੀ ਬਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ।
ਦੇਵ੍ਯਗ੍ਰੇ ਨਿਹਤਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਪਸ਼ਵਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਨ ਹਿਂਸਾ ਪਸ਼ੁਜਾ ਤਤ੍ਰ ਨਿਘ੍ਨਤਾਂ ਤਤ੍ਕृਤੇऽਨਘ
ਜਦੋਂ ਮਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਜਾਨਵਰ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਸੁੱਖ ਵਾਲੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹਿੰਸਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਅਤੇ ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ।
ਅਹਿਂਸਾ ਯਾਜ੍ਞਿਕੀ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨਿਰ੍ਣਯੇ । ਦੇਵਤਾਰ੍ਥੇ ਵਿਸृष੍ਟਾਨਾਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ
ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਅਹਿੰਸਾ ਹੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਜਾਨਵਰ ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਹੋਮਾਰ੍ਥਂ ਚੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕੁਣ੍ਡਂ ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਕੋਣਕਮ੍ । ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਂ ਵਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਕੋਣਂ ਮਾਨਤਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਹਵਨ ਲਈ ਤਿਕੋਣੀ ਆਹੂਤੀ ਵਾਲਾ ਚੌਕ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਤਿਕੋਣੀ ਅਕਾਰ ਦਾ ਉੱਚਾ ਚੌਕ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਪੂਜਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਾਨਾਦ੍ਰਵ੍ਯੈਰ੍ਮਨੋਹਰੈਃ । ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨृਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹੋਤ੍ਸਵਃ
ਹਰ ਰੋਜ਼ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁੰਦਰ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਗੀਤ, ਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਨੱਚ ਨਾਲ ਇਹ ਮਹਾਂਉਤਸਵ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।