ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਸਾ ਬਭੂਵਾਥ ਦੁਰ੍ਗਾਦੇਵੀ ਧਰਾਤਲੇ । ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਰਾਜ ਤਸ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦੁਰਗਾ ਦੇਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਈ; ਹਰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਧਣ ਲੱਗੀ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਭਾਰਤੇ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਵਰ੍ਣੇषੁ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਭਜਨੀਯਾ ਭਵਾਨੀ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਰ ਕੋਨੇ ਵਿਚ, ਹਰ ਜਾਤੀ ਤੇ ਹਰ ਲੋਕ ਵਿਚ, ਭਵਾਨੀ ਨੂੰ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਕ੍ਤਿਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਾਨਿਨਸ਼੍ਚਾਭਵਨ੍ਨृਪ । ਆਗਮੋਕ੍ਤੈਰਥ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਜਪਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਃ
ਸਭ ਲੋਕ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਏ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਆਗਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਪ, ਸਤੁਤੀ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਨਵਰਾਤ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਚਕ੍ਰੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਅਰ੍ਚਨਂ ਹਵਨਂ ਯਾਗਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾ ਜਨਾਃ
ਨਵਰਾਤਰਾਂ ਵਿਚ, ਭਗਤ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਹਵਨ ਤੇ ਯਾਗ ਕਰੇ।
ਕੁਮਾਰੀਪੂਜਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਜਨਮੇਜਯ ਉਵਾਚ ਨਵਰਾਤ੍ਰੇ ਤੁ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ । ਵਿਧਾਨਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ਼ਰਤ੍ਕਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਨਵਰਾਤਰ ਆਉਣ ਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਰਤ ਕਾਲ ਵਿਚ, ਵਿਧੀ ਸਹਿਤ ਦੱਸੋ।
ਕਿਂ ਫਲਂ ਖਲੁ ਕਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਧਿਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਹਾਮਤੇ । ਏਤਦ੍ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕृਪਯਾ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੀ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਣ ਕਰੇ, ਵੱਡੇ ਗਿਆਨੀ ਜੀ? ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਵਰਾਤ੍ਰਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਸ਼ਰਤ੍ਕਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਵਰਾਤਰ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਵਰਤ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਰਤ ਕਾਲ ਵਿਚ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਸਨ੍ਤੇ ਚ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਥੈਵ ਪ੍ਰੇਮਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਦ੍ਵਾਵृਤੂ ਯਮਦਂष੍ਟ੍ਰਾਖ੍ਯੌ ਨੂਨਂ ਸਰ੍ਵਜਨੇषੁ ਵੈ
ਵਸੰਤ ਵਿਚ ਵੀ ਇਹ ਵਰਤ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਦੋ ਰੁੱਤਾਂ, ਜੋ ਯਮ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਨ।
ਸ਼ਰਦ੍ਵਸਨ੍ਤਨਾਮਾਨੌ ਦੁਰ੍ਗਮੌ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਮਿਹ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਤ੍ਨਾਦਿਦਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਸਰਤ ਤੇ ਵਸੰਤ, ਇਹ ਦੋ ਰੁੱਤਾਂ ਇੱਥੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਔਖੀਆਂ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ੁਭ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਕਰਮ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰੇ।
ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਸੁਮਹਾਘੋਰਾਵृਤੂ ਰੋਗਕਰੌ ਨृਣਾਮ੍ । ਵਸਨ੍ਤਸ਼ਰਦਾਵੇਵ ਸਰ੍ਵਨਾਸ਼ਕਰਾਵੁਭੌ
ਇਹ ਦੋ ਰੁੱਤਾਂ, ਸਰਤ ਤੇ ਵਸੰਤ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਰੋਗ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਨਾਸ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚਣ੍ਡਿਕਾਪੂਜਨਂ ਬੁਧੈਃ । ਚੈਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਸ਼ੁਭੇ ਮਾਸੇ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਂ ਨਰਾਧਿਪ
ਇਸ ਲਈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੈਤਰ ਤੇ ਆਸ਼ਵਿਨ ਦੇ ਸ਼ੁਭ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਰਨ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਚ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਮ੍ਭਾਰਂ ਕਲ੍ਪਯੇਚ੍ਛੁਭਮ੍ । ਹਵਿष੍ਯਂ ਚਾਸ਼ਨਂ ਕਾਰ੍ਯਮੇਕਭੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਤਦ੍ਦਿਨੇ
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਆਉਣ ਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਿਨ ਹਵਿਸ਼ ਦਾ ਭੋਜਨ ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਖਾਓ।
ਮਣ੍ਡਪਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਸ਼ੁਭੇ ਸ੍ਥਲੇ । ਹਸ੍ਤषੋਡਸ਼ਮਾਨੇਨ ਸ੍ਤਮ੍ਭਧ੍ਵਜਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਸਮਾਨ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ, ਸ਼ੁਭ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਸੋਲਾਂ ਹੱਥ ਲੰਬਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਓ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸਤੰਭ ਤੇ ਝੰਡਾ ਹੋਵੇ।
ਗੌਰਮृਦ੍ਗੋਮਯਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਲੇਪਨਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਤਃ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਵੇਦਿਕਾ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਚ ਸਮਾ ਸ੍ਥਿਰਾ
ਫਿਰ, ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਚਿੱਟੀ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਗੋ-ਮੈ ਨਾਲ ਲਪੋ; ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸੁੱਚਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੇਦਿਕਾ ਬਣਾਓ।
ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾ ਚ ਹਸ੍ਤੋਚ੍ਛ੍ਰਾ ਪੀਠਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਥਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਤੋਰਣਾਨਿ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਤਾਨਞ੍ਚ ਪ੍ਰਕਲ੍ਪਯੇਤ੍
ਵੇਦਿਕਾ ਚਾਰ ਹੱਥ ਚੌਕੌਣੀ ਤੇ ਹੱਥ ਉੱਚੀ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੀਠ ਬਣੇ; ਸੋਹਣੇ ਤੋਰਨ ਤੇ ਛਤਰੀ ਵੀ ਲਾਓ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵਿਜਾਨਥਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਦੇਵੀਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍ । ਆਚਾਰਨਿਰਤਾਨ੍ਦਾਨ੍ਤਾਨ੍ਵੇਦਵੇਦਾਙ੍ਗਪਾਰਗਾਨ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੇ ਤੱਤ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਆਚਾਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ, ਸੰਯਮੀ ਤੇ ਵੇਦਾਂ-ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਦਿਵਸੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਤਃਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਨਦ੍ਯਾਂ ਨਦੇ ਤਡਾਗੇ ਵਾ ਵਾਪ੍ਯਾਂ ਕੂਪੇ ਗृਹੇऽਥਵਾ
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਨਦੀ, ਨਾਲਾ, ਤਲਾਬ, ਵਾਪੀ, ਕੂਏ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੁਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਂ ਵਰਣਂ ਤਤਃ । ਅਰ੍ਘ੍ਯਪਾਦ੍ਯਾਦਿਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਧੁਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਸਵੇਰੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਰਘ, ਪਾਦਯ ਆਦਿ ਤੇ ਮਧੂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਦਿਓ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਲਙ੍ਕਰਣਾਦੀਨਿ ਦੇਯਾਨਿ ਚ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤਿਤਃ । ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਂ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਭਵੇ ਸਤਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਕੱਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ ਆਪਣੇ ਜੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਨੇ। ਜਦੋਂ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇ, ਉਦੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਕੰਜੂਸੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਸਨ੍ਤੋषਿਤੈਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਭਵੇਤ੍ । ਨਵ ਪਞ੍ਚ ਤ੍ਰਯਸ਼੍ਚੈਕੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਾਠੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ ਹੀ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਜੀ ਦੀ ਪਾਠ ਲਈ ਨੌ, ਪੰਜ, ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੱਖਣੇ ਉਚਿਤ ਮੰਨੇ ਗਏ ਹਨ।
ਵਰਯੇਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪਾਰਾਯਣਕृਤੇ ਤਦਾ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਚਨਕਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਧਾਨਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਪੂਰਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁਣੋ। ਫਿਰ ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਭ ਮੰਗਲ ਆਰੰਭ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਸਿਂਹਾਸਨਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯਾऽਮ੍ਬਿਕਾ ਦੇਵੀ ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਾਯੁਧਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਵੇਦੀ ਉੱਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸਿੰਘਾਸਨ ਰੱਖੋ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਾਰ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਅੰਬਿਕਾ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ।
ਰਤ੍ਨਭੂषਣਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਵਿਰਾਜਿਤਾ । ਦਿਵ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਸੌਮ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਾ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਦਿਵਿਆ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਮਿੱਠੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਦ੍ਮਧਰਾ ਸਿਂਹੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਸ਼ਿਵਾ । ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਭੁਜਾ ਵਾऽਪਿ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ, ਗਦਾ ਤੇ ਕਮਲ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਸਿੰਘ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਵੇ, ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਜਾਂ ਅਠਾਰਾਂ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲੀ ਸਨਾਤਨ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਰ੍ਚਾਭਾਵੇ ਤਥਾ ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਨਵਾਰ੍ਣਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਮ੍ । ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪੀਠਪੂਜਾਰ੍ਥਂ ਕਲਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਤਃ
ਜੇ ਮੂਰਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਨਵ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਯੰਤਰ ਪੀਠ ਪੂਜਾ ਲਈ ਰੱਖੋ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਘੜਾ ਰੱਖੋ।
ਪਞ੍ਚਪਲ੍ਲਵਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵੇਦਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ । ਸੁਤੀਰ੍ਥਜਲਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਹੇਮਰਤ੍ਨੈਃ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਘੜਾ ਪੰਜ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਵੇਦ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੋਨੇ-ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਪੂਜਾਰ੍ਥਸਮ੍ਭਾਰਾਨ੍ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨਿਰ੍ਘੋषਾਨ੍ਕਾਰਯੇਨ੍ਮਙ੍ਗਲਾਯ ਵੈ
ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮਾਨ ਚਾਰੀਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਖੇ ਤਿਆਰ ਰੱਖੋ। ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਚਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਿਥੌ ਹਸ੍ਤਾਨ੍ਵਿਤਾਯਾਂ ਚ ਨਨ੍ਦਾਯਾਂ ਪੂਜਨਂ ਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਥਮੇ ਦਿਵਸੇ ਰਾਜਨ੍ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕਾਮਦਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਨੰਦਾ ਤਿਥੀ ਹੱਥ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਪੂਜਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਰਾਜਨ, ਜੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਨਿਯਮਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪੂਜਾਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਉਪਵਾਸੇਨ ਨਕ੍ਤੇਨ ਚੈਕਭੁਕ੍ਤੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਯਮ ਲਓ, ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਫਿਰ ਰੋਜ਼ਾ ਰੱਖ ਕੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਜਾਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾ ਕੇ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਰਤਂ ਮਾਤਰ੍ਨਵਰਾਤ੍ਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕੁਰੁ ਮੇ ਦੇਵਿ ਜਗਦਮ੍ਬ ਮਮਾਖਿਲਮ੍
ਮਾਂ, ਮੈਂ ਨਵਰਾਤ੍ਰੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਰਤ ਲੈਣਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਜਗਤ ਜਨਨੀ, ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਮਦਦ ਕਰ।