ਅਹੋ ਕृਪਾ ਯੇ ਕਥਯਾਮ੍ਯਹਂ ਕਿਂ ਤ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਯਤ੍ਕਿਲ ਭਕ੍ਤਿਹੀਨਃ । ਭਕ੍ਤਾਨੁਕਮ੍ਪੀ ਸਕਲੋ ਜਨੋऽਸ੍ਤਿ ਵਿਮੁਕ੍ਤਭਕ੍ਤੇਰਵਨਂ ਵ੍ਰਤਂ ਤੇ
ਵਾਹ, ਕਿੰਨੀ ਦਇਆ! ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਾਂ? ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਜਦ ਮੈਂ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ। ਤੂੰ ਭਗਤਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਤ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਦੇਵਿ ਸਰ੍ਵਂ ਸृਜਸਿ ਪ੍ਰਪਞ੍ਚਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ ਪਾਲਯਸਿ ਸ੍ਵਸृष੍ਟਮ੍ । ਤ੍ਵਮਤ੍ਸਿ ਸਂਹਾਰਪਰੇ ਚ ਕਾਲੇ ਨ ਤੇऽਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਂ ਮਮ ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਵੈ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸਮਾਪਤੀ ਦੇ ਵੇਲੇ ਤੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।
ਕਰੋਮਿ ਕਿਂ ਤੇ ਵਦ ਦੇਵਿ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਵ ਵਾ ਵ੍ਰਜਾਮੀਤ੍ਯਨੁਮੋਦਯਾਸ਼ੁ । ਕਾਰ੍ਯੇ ਵਿਮੂਢੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾऽਹਂ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤਿष੍ਠੇ ਵਿਹਰਾਮਿ ਮਾਤਃ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦੱਸ ਕਿ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਰਦਾ, ਰਹਿੰਦਾ ਜਾਂ ਘੁੰਮਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਮਾਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਤਂ ਤਥਾ ਭਾषਮਾਣਂ ਤੁ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਾਹ ਦਯਾਨ੍ਵਿਤਾ । ਗਚ੍ਛਾਯੋਧ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਕੁਰੁ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੁਲੋਚਿਤਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਇਆਵਾਨ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮਹਾਂਭਾਗ, ਅਯੋਧਿਆ ਜਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ।
ਸ੍ਮਰਣੀਯਾ ਸਦਾऽਹਂ ਤੇ ਪੂਜਨੀਯਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸ਼ਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਤੇ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਣੀ ਰਹਿਣੀ ਯਕੀਨੀ ਕਰਾਂਗੀ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਞ੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਨਵਮ੍ਯਾਞ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਮਮ ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਬਲਿਦਾਨਵਿਧਾਨਤਃ
ਅੱਠਵੀਂ, ਚੌਦਵੀਂ ਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਬਲੀ ਦੇਣ ਨਾਲ।
ਅਰ੍ਚਾ ਮਦੀਯਾ ਨਗਰੇ ਸ੍ਥਾਪਨੀਯਾ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ । ਪੂਜਨੀਯਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਭਕ੍ਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਤੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ; ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਸ਼ਰਤ੍ਕਾਲੇ ਮਹਾਪੂਜਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਮਮ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਨਵਰਾਤ੍ਰਵਿਧਾਨੇਨ ਭਕ੍ਤਿਭਾਵਯੁਤੇਨ ਚ
ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਵਰਾਤਰੀ ਦੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ।
ਚੈਤ੍ਰੇऽਸ਼੍ਵਿਨੇ ਤਥਾऽऽषਾਢੇ ਮਾਘੇ ਕਾਰ੍ਯੋ ਮਹੋਤ੍ਸਵਃ । ਨਵਰਾਤ੍ਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਪੂਜਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਚੈਤਰ, ਆਸ਼ਵਿਨ, ਆਢ, ਤੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਤੇਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਵਰਾਤਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਰਾਜ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਮ ਭਕ੍ਤਿਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਤਥਾऽष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸਦਾ ਬੁਧੈਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀ ਨੂੰ, ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਾਜ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਠਵੀਂ ਨੂੰ ਵੀ, ਸਦਾ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਾ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾ ਦੇਵੀ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੁਰ੍ਗਾਰ੍ਤਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਨਤਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨਾਥ ਸ੍ਤੁਤਾ ਚ ਬਹੁਵਿਸ੍ਤਰਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦੁਰਗਾ ਦੇਵੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਲੰਬੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਂ ਤੁ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਤੇ । ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ਤਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਯਥਾ ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਸੁਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਬਾਹੁਰਪਿ ਤਂ ਨਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚਾਗ੍ਰੇ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ । ਊਚੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹੀਪਾਲਾ ਅਯੋਧ੍ਯਾਧਿਪਤਿਂ ਤਦਾ
ਸੁਬਾਹੂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸੇਵਕਾਸ੍ਤੇ ਵਯਂ ਸਦਾ । ਕੁਰੁ ਰਾਜ੍ਯਮਯੋਧ੍ਯਾਯਾਂ ਪਾਲਯਾਸ੍ਮਾਨ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਰਾਜਾ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਸਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਅਯੋਧਿਆ ਦਾ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲੋ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਦृष੍ਟਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੀ ਸ਼ਿਵਾ । ਆਦਿਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਾਨੀ ਸਾ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਾ
ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਹਾਰਾਜ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਸ਼ਿਵਾ, ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਭਵਾਨੀ, ਜੋ ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਈ।
ਧਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸਿ ਬਹੁਪੁਣ੍ਯੋ ਧਰਾਤਲੇ । ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭੂਤਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਤੁਸੀਂ ਧੰਨ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਦੀਵੀ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ । ਚਣ੍ਡਿਕਾਯਾਸ੍ਤਮੋਯੁਕ੍ਤਾ ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਿਤਾਃ ਸਦਾ
ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ। ਉਹਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਸਦਾ ਭਟਕਦੇ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਧਨਦਾਰਸੁਤਾਨਾਂ ਚ ਚਿਨ੍ਤਨੇऽਭਿਰਤਾਃ ਸਦਾ । ਮਗ੍ਨਾ ਮਹਾਰ੍ਵਣੇ ਘੋਰੇ ਕਾਮਕ੍ਰੋਧਝषਾਕੁਲੇ
ਸਦਾ ਧਨ, ਪਤਨੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀਆਂ ਮਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਭਿਆਨਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਪृਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞੋऽਸਿ ਮਹਾਮਤੇ । ਕੇਯਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕੁਤੋ ਜਾਤਾ ਕਿਂ ਪ੍ਰਭਾਵਾ ਵਦਸ੍ਵ ਤਤ੍
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਭਵ ਤ੍ਵਂ ਨੌਸ਼੍ਚ ਸਂਸਾਰੇ ਸਾਧਵੋऽਤਿ ਦਯਾਪਰਾਃ । ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨੋ ਵਦ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਦੇਵੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ ਜਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਦਇਆਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਕਕੁਤਸਥ, ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸੋ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਾ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਯਤ੍ਸ੍ਵਰੁਪਾ ਯਦੁਦ੍ਭਵਾ । ਸਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨृਵਰੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੀ ਹੈ, ਉਹਦੀ ਅਸਲ ਰੂਪ ਤੇ ਉਤਪਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ; ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਪृष੍ਟਸ੍ਤਦਾ ਤੈਸ੍ਤੁ ਧ੍ਰੁਵਸਨ੍ਧਿਸੁਤੋ ਨृਪਃ । ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਦੇਵੀਂ ਤਾਨੁਵਾਚ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜਾ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨ ਉਵਾਚ ਕਿਂ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਮਹੀਪਾਲਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਸੇਸ਼ਾਃ ਸੁਰਗਣਾਸ੍ਤਥਾ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਕੀ ਆਖਾਂ, ਰਾਜੇਓ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬਾਰੇ? ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਸਮੂਹ ਵੀ, ਉਹਦੇ ਕਰਤਬ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਸਰ੍ਵਸ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਰ੍ਵਰੇਣ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ । ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕੀਯਂ ਮਹੀਪਾਲਾ ਜਗਤ੍ਪਾਲਨਤਤ੍ਪਰਾ
ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਆਦਿ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਵਡਿਆਈਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਤਵ ਗੁਣ ਵਾਲੀ, ਰਾਜੇਓ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸृਜਤੇ ਯਾ ਰਜੋਰੂਪਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਪਾਲਨੇ । ਸਂਹਾਰੇ ਚ ਤਮੋਰੂਪਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ ਸਾ ਸਦਾ ਮਤਾ
ਉਹ ਰਜੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਚਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਤਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਤਮੋ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਦਾ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਪਰਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਾਰਣਂ ਸਾ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਉਹ ਨਿਰਗੁਣ, ਸਰਵੋਤਮ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦਾ ਵੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।
ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਸਰ੍ਵਥਾ ਜ੍ਞਾਤੁਮਸ਼ਕ੍ਯਾ ਯੋਗਿਭਿਰ੍ਨृਪਾਃ । ਸਗੁਣਾ ਸੁਖਸੇਵ੍ਯਾ ਸਾ ਚਿਨ੍ਤਨੀਯਾ ਸਦਾ ਬੁਧੈਃ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਜੋ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਗੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਮਾਤਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜਾਨ ਊਚੁਃ ਬਾਲ ਏਵ ਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਨੂਨਂ ਭਯਾਤੁਰਃ । ਕਥਂ ਜ੍ਞਾਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਦੇਵੀ ਪਰਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰੁਤ੍ਤਮਾ
ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੰਗਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀਵਾਨ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ?
ਉਪਾਸਿਤਾ ਕਥਂ ਚੈਵ ਪੂਜਿਤਾ ਚ ਕਥਂ ਨृਪ । ਯਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤੁ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਤ੍ਵਰਯਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਵੇਂ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ? ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਤਦ ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਾਈ?
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨ ਉਵਾਚ ਬਾਲਭਾਵਾਨ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਬੀਜਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸੁਸਮ੍ਮਤਮ੍ । ਸ੍ਮਰਾਮਿ ਪ੍ਰਜਪਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਾਮਬੀਜਾਭਿਧਂ ਨृਪਾਃ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਮਾਤਾ ਦਾ ਮੰਤਰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਕਾਮ-ਬੀਜ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਤੇ ਜਪਦਾ ਹਾਂ।