ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਯਾਨ੍ਯਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੁਖਮਿਚ੍ਛਸਿ ਚੇਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਾ ਮृਗਲੋਚਨੇ । ਇਤਿ ਮਾਤ੍ਰਾ ਬੋਧਿਤਾਂ ਤਾਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਾਜਾਪ੍ਯਬੋਧਯਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਚੁਣ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮ੍ਰਿਗ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ। ਮਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ।
ਉਭਯੋਰ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਭਯੋਵਾਚ ਕਨ੍ਯਕਾ ਕਨ੍ਯੋਵਾਚ ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਾਨਾਸਿ ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਮਮ
ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।'
ਨਾਨ੍ਯਂ ਵृਣੋਮਿ ਭੂਪਾਲ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮृਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਬਿਭੇषਿ ਯਦਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨृਪੇਭ੍ਯਃ ਕਿਲ ਕਾਤਰਃ
ਮੈਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਸਚਮੁਚ ਡਰ ਹੈ—
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਵਿਸਰ੍ਜਯ ਪੁਰਾਦ੍ਬਹਿਃ । ਸ ਮਾਂ ਰਥੇ ਸਾਮਾਰੋਪ੍ਯ ਨਿਰ੍ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਪੁਰਾਤ੍
ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦੋ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਭੇਜ ਦੋ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ । ਨਾਤ੍ਰ ਚਿਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿਤਵ੍ਯੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਕਦੀਰ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਯਦ੍ਭਾਵਿ ਤਦ੍ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਥਾਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਰਾਜੋਵਾਚ ਨ ਪੁਤ੍ਰਿ ਸਾਹਸਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਤਿਮਦ੍ਭਿਃ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧੀਏ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਜਲਦੀਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਬਹੁਭਿਰ੍ਨ ਵਿਰੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਿਤਿ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ । ਵਿਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਥਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਸੁਤਾਯ ਚ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਦਿੰਮ?
ਰਾਜਾਨੋ ਵਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯੁਰਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਵਤ੍ਸੇ ਪਣਂ ਸਂਵਿਦਧਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਰਾਜੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ? ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਧੀਏ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਾਅ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਜਨਕੇਨ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਃ ਸੀਤਾਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਸ਼ੈਵਂ ਧਨੁਰ੍ਯਥਾ ਤੇਨ ਧृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਣਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਜਨਕ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀਤਾ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਦਾਅ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਦਾਅ ਲਗਾਵਾਂਗਾ।
ਤਥਾਹਮਪਿ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਵਿਵਾਦੋ ਯੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵੈ ਕृਤੇ ਸਤਿ ਸ਼ਮਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਮੈਂ ਵੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਅੱਜ ਇੱਕ ਔਖਾ ਦਾਅ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਵਿਵਾਦ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਅ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪਾਲਯਿष੍ਯਤਿ ਯਃ ਕਾਮਂ ਸ ਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਤਥਾऽਨ੍ਯੋ ਵਾ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ
ਜੋ ਦਾਅ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਵੇ।
ਪਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਪਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਵਰਯਿष੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਏਵਂ ਕृਤੇ ਨृਪਾਣਾਂ ਤੁ ਵਿਵਾਦਃ ਸ਼ਮਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਦਾਅ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਬਣਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਝਗੜਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਪਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੁਖੇਨਾਹਂ ਵਿਵਾਹਂ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਕਨ੍ਯੋਵਾਚ ਸਨ੍ਦੇਹੇ ਨੈਵ ਮਜ੍ਜਾਮਿ ਮੂਰ੍ਖਕृਤ੍ਯਮਿਦਂ ਯਤਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰਵਾ ਦਿਆਂਗਾ। ਕੁੜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੂਰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਮਯਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਧृਤਸ਼੍ਚੇਤਸਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਕਾਰਣਂ ਪੁਣ੍ਯਪਾਪਾਨਾਂ ਮਨ ਏਵ ਮਹੀਪਤੇ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਿਰਫ ਮਨ ਹੀ ਹੈ।
ਮਨਸਾ ਵਿਧृਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਥਮਨ੍ਯਂ ਵृਣੇ ਪਿਤਃ । ਕृਤੇ ਪਣੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਸ਼ਗਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਮਨ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਜੇ ਦਾਅ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਭ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਏਕਃ ਪਾਲਯਿਤਾ ਦ੍ਵੌ ਵਾ ਬਹਵੋ ਵਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚੇਤ੍ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਦਾ ਤਾਤ ਵਿਵਾਦੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਜੇ ਇੱਕ, ਦੋ ਜਾਂ ਕਈ ਦਾਅ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਵਿਵਾਦ ਆਉਣ ਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਸਂਸ਼ਯਾਧਿष੍ਠਿਤੇ ਕਾਰ੍ਯੇ ਮਤਿਂ ਨਾਹਂ ਕਰੋਮ੍ਯਤਃ । ਮਾ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਹਿ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਮਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸ਼ੱਕ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ—ਮੈਨੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
ਵਿਵਾਹਂ ਵਿਧਿਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ ਚਣ੍ਡਿਕਾ । ਯਨ੍ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਨਾਦੇਵ ਦੁਃਖੌਘੋ ਵਿਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵਿਆਹ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਚੰਡਿਕਾ ਸੁਖ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪਰਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ । ਗਤ੍ਵਾ ਵਦ ਨृਪੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋऽਦ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕੰਮ ਚੋੜੀ ਨਾ ਕਰ; ਅੱਜ ਹੀ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ।
ਆਗਨ੍ਤਵ੍ਯਞ੍ਚ ਸ਼੍ਵਃ ਸਰ੍ਵੈਰਿਹ ਭੂਪੈਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਂ ਨृਪਤਿਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਇੱਥੇ ਸਵਯੰਵਰ ਲਈ ਆਉਣ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਾ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦੇ।
ਵਿਵਾਹਂ ਕੁਰੁ ਰਾਤ੍ਰੌ ਮੇ ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਨृਪ । ਪਾਰਿਬਰ੍ਹਂ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਸ੍ਮੈ ਵਿਸਰ੍ਜਯ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਨਾਲ ਕਰਵਾਓ; ਉਸ ਨੂੰ ਯੋਗ ਪਾਰਬਰਹਾ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿਓ।
ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਧ੍ਰੁਵਸਨ੍ਧਿਸੁਤਃ ਕਿਲ । ਕਦਾਚਿਤ੍ਤੇ ਨृਪਾਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਪਰ ਜੇ ਕਦੇ ਰਾਜੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਨਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ । ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਸੁਤਸ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਙ੍ਗ੍ਰਾਮਂ ਸਂਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਾਤਾ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗੀ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜੰਗ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰੇਗਾ।
ਦੈਵਾਨ੍ਮृਧੇ ਮृਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਮਪ੍ਯੁਤ । ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇਸ੍ਤੁ ਗृਹੇ ਤਿष੍ਠ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਸਹਸੈਨ੍ਯਕਃ
ਜੇ ਰਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਰਹਿ, ਮੈਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦੇ।
ਏਕੈਵਾਹਂ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਤੇਨ ਸਾਰ੍ਧਂ ਰਿਰਂਸਯਾ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾऽਸੌ ਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਃ । ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਥਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯ ਚ
ਮੈਂ ਇਕੱਲੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਉਸਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੱਕਾ ਮਨ ਬਣਾ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ਼ਸ਼ਿਕਲਯੋਰ੍ਵਿਵਾਹਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਤਾਵਾਕ੍ਯਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਤ੍ਮਾ ਨृਪਾਂਸ਼੍ਚ ਗਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਰ੍ਜਗਾਦ । ਵ੍ਰਜਨ੍ਤੁ ਕਾਮਂ ਸ਼ਿਵਿਰਾਣਿ ਭੂਪਾਃ ਸ਼੍ਵੋ ਵਾ ਵਿਵਾਹਂ ਕਿਲ ਸਂਵਿਧਾਸ੍ਯੇ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਪੁੱਤਰੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜਾ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਵਣੀਆਂ ਵਲ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਕੱਲ੍ਹ ਨੂਂ ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਵਾਵਾਂਗਾ।'
ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਿ ਪੇਯਾਨਿ ਮਯਾऽਰ੍ਪਿਤਾਨਿ ਗृਹ੍ਣਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਮਯਿ ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਃ । ਸ਼੍ਵੋ ਭਾਵਿ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਿਲ ਮਣ੍ਡਪੇऽਤ੍ਰ ਸਮੇਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੈਰਿਹ ਸਂਵਿਧੇਯਮ੍
ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਸਾਰੀ ਵਸਤੀ ਮੈਂ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਕੱਲ੍ਹ ਇੱਥੇ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਭ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਤਿਆਰੀ ਕਰੀਏ।
ਨਾਯਾਤਿ ਪੁਤ੍ਰੀ ਕਿਲ ਮਣ੍ਡਪੇऽਦ੍ਯ ਕਰੋਮਿ ਕਿਂ ਭੂਪਤਯੋऽਤ੍ਰ ਕਾਮਮ੍ । ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਸੁਤਾਂ ਨਯਿष੍ਯੇ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਿਵਿਰਾਣਿ ਭੂਪਾਃ
ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਧੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੋ, ਸੋ ਕਰੋ। ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਧੀ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਰਾਜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਵਣੀਆਂ ਵਲ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਿਗ੍ਰਹੋ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਨਿਜਾਸ਼੍ਰਿਤੇ ਕृਪਾ ਵਿਧੇਯਾ ਸਤਤਂ ਹ੍ਯਪਤ੍ਯੇ । ਵਿਧਾਯ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਤਾਰਿਹਾਨਯਿष੍ਯੇ ਸੁਤਾਂ ਤੁ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਨृਪਾ ਯਥੇष੍ਟਮ੍
ਸਿਆਣੇ ਆਪਣੇ ਆਸਰੇ ਆਏ ਹੋਇਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਉੱਤੇ ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆਵਾਂਗਾ, ਰਾਜੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਚ੍ਛਾਪਣਂ ਵਾ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤੇ ਪ੍ਰਾਤਃ ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਥ ਸਂਵਿਵਾਹਮ੍ । ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੇਤ੍ਯਾਤ੍ਰ ਨृਪੈਃ ਸਮੇਤੈਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਃ ਸਰ੍ਵਮਤੇਨ ਕਾਰ੍ਯਃ
ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਸੋਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਵਾਂਗਾ। ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸਵਯੰਵਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।