ਸੁਹृਦਸਿ ਮਮਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹਿਤਂ ਤੇ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸਮਾਨਯ ਸੁਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ ਮਣ੍ਡਪੇ ਤਾਂ ਸਖੀਵृਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮृਤੇ ਚੇਯਂ ਵਰਿष੍ਯਤਿ ਯਦਾऽਪ੍ਯਸੌ । ਵਿਗ੍ਰਹੋ ਮੇ ਤਦਾ ਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਵਾਹੋऽਸ੍ਤੁ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਤੇਰਾ ਮਨਚਾਹਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਨ੍ਯੇ ਨृਪਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਲੀਨਾਃ ਸਬਲਾਃ ਸਮਾਃ । ਵਿਰੋਧਃ ਕੀਦृਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵੇਨਂ ਵृਣੋਦ੍ਯਦਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ?
ਅਨ੍ਯਥਾऽਹਂ ਹਰਿष੍ਯੇऽਦ੍ਯ ਬਲਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਮਾ ਵਿਰੋਧਂ ਸੁਦੁਃਸਾਧ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਐਸਾ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਯੁਧਾਜਿਤਾ ਸਮਾਦਿष੍ਟਃ ਸੁਬਾਹੁਃ ਸ਼ੋਕਸਂਯੁਤਃ । ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਭਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ੁਚਾਵृਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਯੁਧਾਜਿਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸੁਬਾਹੂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤੇ ਹੰਝੂ ਭਰਦਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਕਲਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਸ਼ੋऽਸ੍ਮਿ ਸੁਲੋਚਨੇ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕਹਿ, ਜਦੋਂ ਝਗੜਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਿਚ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਤਿਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਤਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ । ਵਤ੍ਸੇ ਰਾਜਾਤਿਦੁਃਖਾਰ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਪੁੱਤ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ, ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਵਿਗ੍ਰਹਃ ਕਾਮਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋऽਦ੍ਯ ਭੂਭृਤਾਮ੍ । ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮृਤੇ ਨृਪਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੱਜ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣ।
ਯਦਿ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਤ੍ਸੇ ਹਠਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਵਰਿष੍ਯਸਿ । ਯੁਧਾਜਿਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਮਾਂ ਚੈਵ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗੀ, ਤਾਂ ਯੁਧਾਜਿਤ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚ ਰਾਜਾऽਸੌ ਬਲਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੇ ਪਤਿਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਵਿਤਾ ਕਲਹੇ ਸਤਿ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ; ਜੇ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਤੇਰਾ ਦੂਜਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਯਾਨ੍ਯਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੁਖਮਿਚ੍ਛਸਿ ਚੇਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਾ ਮृਗਲੋਚਨੇ । ਇਤਿ ਮਾਤ੍ਰਾ ਬੋਧਿਤਾਂ ਤਾਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਾਜਾਪ੍ਯਬੋਧਯਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਚੁਣ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮ੍ਰਿਗ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ। ਮਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ।
ਉਭਯੋਰ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਭਯੋਵਾਚ ਕਨ੍ਯਕਾ ਕਨ੍ਯੋਵਾਚ ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਾਨਾਸਿ ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਮਮ
ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।'
ਨਾਨ੍ਯਂ ਵृਣੋਮਿ ਭੂਪਾਲ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮृਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਬਿਭੇषਿ ਯਦਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨृਪੇਭ੍ਯਃ ਕਿਲ ਕਾਤਰਃ
ਮੈਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਸਚਮੁਚ ਡਰ ਹੈ—
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਵਿਸਰ੍ਜਯ ਪੁਰਾਦ੍ਬਹਿਃ । ਸ ਮਾਂ ਰਥੇ ਸਾਮਾਰੋਪ੍ਯ ਨਿਰ੍ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਪੁਰਾਤ੍
ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦੋ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਭੇਜ ਦੋ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ । ਨਾਤ੍ਰ ਚਿਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿਤਵ੍ਯੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਕਦੀਰ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਯਦ੍ਭਾਵਿ ਤਦ੍ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਥਾਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਰਾਜੋਵਾਚ ਨ ਪੁਤ੍ਰਿ ਸਾਹਸਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਤਿਮਦ੍ਭਿਃ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧੀਏ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਜਲਦੀਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਬਹੁਭਿਰ੍ਨ ਵਿਰੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਿਤਿ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ । ਵਿਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਥਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਸੁਤਾਯ ਚ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਦਿੰਮ?
ਰਾਜਾਨੋ ਵਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯੁਰਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਵਤ੍ਸੇ ਪਣਂ ਸਂਵਿਦਧਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਰਾਜੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ? ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਧੀਏ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਾਅ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਜਨਕੇਨ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਃ ਸੀਤਾਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਸ਼ੈਵਂ ਧਨੁਰ੍ਯਥਾ ਤੇਨ ਧृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਣਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਜਨਕ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀਤਾ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਦਾਅ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਦਾਅ ਲਗਾਵਾਂਗਾ।
ਤਥਾਹਮਪਿ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਵਿਵਾਦੋ ਯੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵੈ ਕृਤੇ ਸਤਿ ਸ਼ਮਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਮੈਂ ਵੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਅੱਜ ਇੱਕ ਔਖਾ ਦਾਅ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਵਿਵਾਦ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਅ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਪਾਲਯਿष੍ਯਤਿ ਯਃ ਕਾਮਂ ਸ ਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਤਥਾऽਨ੍ਯੋ ਵਾ ਯਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ
ਜੋ ਦਾਅ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਵੇ।
ਪਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਪਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਵਰਯਿष੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਏਵਂ ਕृਤੇ ਨृਪਾਣਾਂ ਤੁ ਵਿਵਾਦਃ ਸ਼ਮਿਤੋ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਦਾਅ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਬਣਾਵੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਝਗੜਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਪਟ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੁਖੇਨਾਹਂ ਵਿਵਾਹਂ ਤੇ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਕਨ੍ਯੋਵਾਚ ਸਨ੍ਦੇਹੇ ਨੈਵ ਮਜ੍ਜਾਮਿ ਮੂਰ੍ਖਕृਤ੍ਯਮਿਦਂ ਯਤਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰਵਾ ਦਿਆਂਗਾ। ਕੁੜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੂਰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਮਯਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਧृਤਸ਼੍ਚੇਤਸਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ । ਕਾਰਣਂ ਪੁਣ੍ਯਪਾਪਾਨਾਂ ਮਨ ਏਵ ਮਹੀਪਤੇ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ; ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਿਰਫ ਮਨ ਹੀ ਹੈ।
ਮਨਸਾ ਵਿਧृਤਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਥਮਨ੍ਯਂ ਵृਣੇ ਪਿਤਃ । ਕृਤੇ ਪਣੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਸ਼ਗਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
ਮਨ ਨਾਲ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਛੱਡ ਕੇ, ਪਿਤਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਜੇ ਦਾਅ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਮਹਾਰਾਜਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਭ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਏਕਃ ਪਾਲਯਿਤਾ ਦ੍ਵੌ ਵਾ ਬਹਵੋ ਵਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਚੇਤ੍ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤਦਾ ਤਾਤ ਵਿਵਾਦੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਜੇ ਇੱਕ, ਦੋ ਜਾਂ ਕਈ ਦਾਅ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂ, ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਜੀ, ਵਿਵਾਦ ਆਉਣ ਤੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਸਂਸ਼ਯਾਧਿष੍ਠਿਤੇ ਕਾਰ੍ਯੇ ਮਤਿਂ ਨਾਹਂ ਕਰੋਮ੍ਯਤਃ । ਮਾ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੇਹਿ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਮਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਵਿਚ ਸ਼ੱਕ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ—ਮੈਨੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।
ਵਿਵਾਹਂ ਵਿਧਿਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਂ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ ਚਣ੍ਡਿਕਾ । ਯਨ੍ਨਾਮਕੀਰ੍ਤਨਾਦੇਵ ਦੁਃਖੌਘੋ ਵਿਲਯਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵਿਆਹ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਚੰਡਿਕਾ ਸੁਖ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਿਆਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਢੇਰ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਪਰਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ । ਗਤ੍ਵਾ ਵਦ ਨृਪੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੋऽਦ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਸਰਵੋਚ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕੰਮ ਚੋੜੀ ਨਾ ਕਰ; ਅੱਜ ਹੀ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੱਸ।
ਆਗਨ੍ਤਵ੍ਯਞ੍ਚ ਸ਼੍ਵਃ ਸਰ੍ਵੈਰਿਹ ਭੂਪੈਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਸृਜ੍ਯਾਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਂ ਨृਪਤਿਮਣ੍ਡਲਮ੍
ਸਭ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇ ਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਇੱਥੇ ਸਵਯੰਵਰ ਲਈ ਆਉਣ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਾ ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦੇ।