ਅਵਮਾਨ੍ਯ ਨृਪਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਵੈ । ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਪੁਤ੍ਰੀਞ੍ਚ ਕਿਮਨਾਰ੍ਯਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਣਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਪੁਰੁषੇਣਾਦੌ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵੈ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਆਰਬ੍ਧਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਤ੍ਤੁ ਕृਤਂ ਰਾਜਨ੍ਨਜਾਨਤਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਨਤੀਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਰਾਜਾ! ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਸਮਝੇ ਹੀ ਕਰ ਬੈਠਾ।
ਏਤਾਨ੍ਵਿਹਾਯ ਨृਪਤੀਨ੍ਬਲਵਾਹਨਸਂਯੁਤਾਨ੍ । ਵਰਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕਥਮਿਚ੍ਛਸਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?
ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਹਨ੍ਮਿ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਤਥਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਯਾਦ੍ਯ ਤੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮੀਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ ਤੇ ਫਿਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੀ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਧੀ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਮਯਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਕੋऽਨ੍ਯੋਸ੍ਤਿ ਯਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਹਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ । ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ਕਿਯਾਨਦ੍ਯ ਨਿਰ੍ਧਨੋ ਨਿਰ੍ਬਲਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇ? ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤਾਂ ਅੱਜ ਗਰੀਬ, ਬੇਬਲ ਤੇ ਨਿਰੀ ਬੱਚਾ ਹੀ ਹੈ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮੁਕ੍ਤੋ ਮੁਨਿਕृਤੇ ਮਯਾ । ਨਾਦ੍ਯਾਹਂ ਮੋਚਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ ਜੀਵਿਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਦਵਾਜ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਮੁਨੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਪਰ ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ । ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸੁਭ੍ਰੁਵਂ ਕਿਲ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੋਤੇ ਲਈ ਦੇ ਦੋ।
ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ ਭਵ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰੀਮੇਤਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍ । ਉਚ੍ਚਾਸ਼੍ਰਯਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਇਸ ਮਨੋਹਰ ਧੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਏਕਾਕਿਨੇऽਪ੍ਯਰਾਜ੍ਯਾਯ ਕਿਂ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਧੀ ਦੇ ਦੇ; ਰਾਜ ਬਿਨਾ, ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਲੱਭਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
( ਕੁਲਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਬਲਂ ਰੂਪਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਸੁਖਮृਚ੍ਛਤਿ) ॥ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤਯ ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਨੀਤਿਞ੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ । ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਮਾ ਕृਥਾ ਮਤਿਮਨ੍ਯਥਾ
(ਪਰਿਵਾਰ, ਦੌਲਤ, ਤਾਕਤ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਰਾਜ, ਕਿਲਾ, ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਧੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।) ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਰਾਜ-ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਸੋਚ, ਤੇ ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ; ਮਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਨਾ ਲੈ ਜਾ।
ਸੁਹृਦਸਿ ਮਮਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹਿਤਂ ਤੇ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸਮਾਨਯ ਸੁਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ ਮਣ੍ਡਪੇ ਤਾਂ ਸਖੀਵृਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮृਤੇ ਚੇਯਂ ਵਰਿष੍ਯਤਿ ਯਦਾऽਪ੍ਯਸੌ । ਵਿਗ੍ਰਹੋ ਮੇ ਤਦਾ ਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਵਾਹੋऽਸ੍ਤੁ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਤੇਰਾ ਮਨਚਾਹਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਨ੍ਯੇ ਨृਪਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਲੀਨਾਃ ਸਬਲਾਃ ਸਮਾਃ । ਵਿਰੋਧਃ ਕੀਦृਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵੇਨਂ ਵृਣੋਦ੍ਯਦਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ?
ਅਨ੍ਯਥਾऽਹਂ ਹਰਿष੍ਯੇऽਦ੍ਯ ਬਲਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਮਾ ਵਿਰੋਧਂ ਸੁਦੁਃਸਾਧ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਐਸਾ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਯੁਧਾਜਿਤਾ ਸਮਾਦਿष੍ਟਃ ਸੁਬਾਹੁਃ ਸ਼ੋਕਸਂਯੁਤਃ । ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਭਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ੁਚਾਵृਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਯੁਧਾਜਿਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸੁਬਾਹੂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤੇ ਹੰਝੂ ਭਰਦਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਕਲਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਸ਼ੋऽਸ੍ਮਿ ਸੁਲੋਚਨੇ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕਹਿ, ਜਦੋਂ ਝਗੜਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਿਚ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਤਿਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਤਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ । ਵਤ੍ਸੇ ਰਾਜਾਤਿਦੁਃਖਾਰ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਪੁੱਤ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ, ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਵਿਗ੍ਰਹਃ ਕਾਮਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋऽਦ੍ਯ ਭੂਭृਤਾਮ੍ । ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮृਤੇ ਨृਪਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੱਜ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣ।
ਯਦਿ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਤ੍ਸੇ ਹਠਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਵਰਿष੍ਯਸਿ । ਯੁਧਾਜਿਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਮਾਂ ਚੈਵ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗੀ, ਤਾਂ ਯੁਧਾਜਿਤ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚ ਰਾਜਾऽਸੌ ਬਲਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੇ ਪਤਿਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਵਿਤਾ ਕਲਹੇ ਸਤਿ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ; ਜੇ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਤੇਰਾ ਦੂਜਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਯਾਨ੍ਯਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਸੁਖਮਿਚ੍ਛਸਿ ਚੇਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਵਾ ਮृਗਲੋਚਨੇ । ਇਤਿ ਮਾਤ੍ਰਾ ਬੋਧਿਤਾਂ ਤਾਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਰਾਜਾਪ੍ਯਬੋਧਯਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਚੁਣ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਸੁਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮ੍ਰਿਗ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ। ਮਾਂ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ।
ਉਭਯੋਰ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਭਯੋਵਾਚ ਕਨ੍ਯਕਾ ਕਨ੍ਯੋਵਾਚ ਸਤ੍ਯਮੁਕ੍ਤਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਜਾਨਾਸਿ ਚ ਵ੍ਰਤਂ ਮਮ
ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੜੀ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: 'ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।'
ਨਾਨ੍ਯਂ ਵृਣੋਮਿ ਭੂਪਾਲ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮृਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ । ਬਿਭੇषਿ ਯਦਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨृਪੇਭ੍ਯਃ ਕਿਲ ਕਾਤਰਃ
ਮੈਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਸਚਮੁਚ ਡਰ ਹੈ—
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਵਿਸਰ੍ਜਯ ਪੁਰਾਦ੍ਬਹਿਃ । ਸ ਮਾਂ ਰਥੇ ਸਾਮਾਰੋਪ੍ਯ ਨਿਰ੍ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਤੇ ਪੁਰਾਤ੍
ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੇ ਦੋ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਭੇਜ ਦੋ; ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠਾ ਕੇ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਵੈ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਚਾਨ੍ਯਥਾ । ਨਾਤ੍ਰ ਚਿਨ੍ਤਾ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿਤਵ੍ਯੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਕਦੀਰ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ।
ਯਦ੍ਭਾਵਿ ਤਦ੍ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਸਰ੍ਵਥਾਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਰਾਜੋਵਾਚ ਨ ਪੁਤ੍ਰਿ ਸਾਹਸਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਮਤਿਮਦ੍ਭਿਃ ਕਦਾਚਨ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧੀਏ, ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਜਲਦੀਬਾਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਬਹੁਭਿਰ੍ਨ ਵਿਰੋਦ੍ਧਵ੍ਯਮਿਤਿ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ । ਵਿਸ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕਥਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਜਸੁਤਾਯ ਚ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਹੁਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਦਿੰਮ?
ਰਾਜਾਨੋ ਵਰਸਂਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਿਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯੁਰਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਵਤ੍ਸੇ ਪਣਂ ਸਂਵਿਦਧਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜੋ ਰਾਜੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਏ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ? ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਧੀਏ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਾਅ ਲਗਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਜਨਕੇਨ ਯਥਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਃ ਸੀਤਾਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਸ਼ੈਵਂ ਧਨੁਰ੍ਯਥਾ ਤੇਨ ਧृਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਣਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਜਨਕ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੀਤਾ ਦੇ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿਚ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਦਾਅ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਦਾਅ ਲਗਾਵਾਂਗਾ।
ਤਥਾਹਮਪਿ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗਿ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਵਿਵਾਦੋ ਯੇਨ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵੈ ਕृਤੇ ਸਤਿ ਸ਼ਮਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਮੈਂ ਵੀ, ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਅੱਜ ਇੱਕ ਔਖਾ ਦਾਅ ਰੱਖਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਜੋ ਵਿਵਾਦ ਹੈ, ਉਹ ਦਾਅ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ।