ਇਤਿ ਚਿਨ੍ਤਾਪਰੋ ਰਾਜਾ ਜਗਾਮ ਨृਪਸਨ੍ਨਿਧੌ । ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਾਨੁਵਾਚਾਥ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਾਵਨਤੋ ਨृਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ।
ਕਿਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨृਪਾਃ ਕਾਮਂ ਨੈਤਿ ਮੇ ਮਣ੍ਡਪੇ ਸੁਤਾ । ਬਹੁਸ਼ਃ ਪ੍ਰੇਰ੍ਯਮਾਣਾऽਪਿ ਸਾ ਮਾਤ੍ਰਾऽਪਿ ਮਯਾऽਪਿ ਚ
ਰਾਜੋ! ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਮੇਰੀ ਧੀ ਮੰਡਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਵੀ ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਮਝਾਇਆ ਹੈ।
ਮੂਰ੍ਘ੍ਨਾ ਪਤਾਮਿ ਪਾਦੇषੁ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਦਾਸੋऽਸ੍ਮਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍ । ਪੂਜਾਦਿਕਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽਦ੍ਯ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤੁ ਸਦਨਾਨਿ ਵਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਤਕਾਰ ਆਦਿ ਲੈ ਕੇ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।
ਦਦਾਮਿ ਬਹੁਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਗਜਾਨ੍ ਰਥਾਨ੍ । ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽਦ੍ਯ ਕृਪਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜਨ੍ਤੁ ਭਵਨਾਨ੍ਯੁਤ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜਹਾਜ਼, ਕੱਪੜੇ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਰਥ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਅੱਜ ਹੀ ਲੈ ਲਵੋ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੋ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਹਲਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।
ਨ ਵਸ਼ੇ ਮੇ ਸੁਤਾ ਬਾਲਾ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਯਦਿ ਖੇਦਿਤਾ । ਤਦਾ ਮੇ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਹਦ੍ਦੁਃਖਂ ਤੇਨ ਚਿਨ੍ਤਾਤੁਰੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍
ਮੇਰੀ ਨੌਜਵਾਨ ਧੀ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਮਰ ਵੀ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਭਵਨ੍ਤਃ ਕਰੁਣਾਵਨ੍ਤੋ ਮਹਾਭਾਗ੍ਯਾ ਮਹੌਜਸਃ । ਕਿਂ ਮੇ ਤਯਾ ਦੁਹਿਤ੍ਰਾ ਤੁ ਮਨ੍ਦਯਾ ਦੁਰ੍ਵਿਨੀਤਯਾ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਦਇਆਲੂ, ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਐਸੀ ਮੂਰਖ ਤੇ ਬਦਚਲਣ ਧੀ ਨਾਲ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋऽਸ੍ਮਿ ਵਃ ਕਾਮਂ ਦਾਸੋऽਹਮਿਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਸੁਤਾ ਸੁਤੇਵ ਮਨ੍ਤਵ੍ਯਾ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਮਮ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰੇ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੀ ਧੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਮਝੋ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਬਾਹੁਵਚਨਂ ਨੋਚੁਃ ਕੇਚਨ ਭੂਮਿਪਾਃ । ਯੁਧਾਜਿਤ੍ਕ੍ਰੋਧਤਾਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਮੁਵਾਚ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਬਾਹੂ ਦੇ ਇਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਕੁਝ ਨਾ ਬੋਲਾ। ਪਰ ਯੁਧਾਜਿਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ।
ਰਾਜਨ੍ਮੂਰ੍ਖੋऽਸਿ ਕਿਂ ਬ੍ਰੂषੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਰ੍ਯ ਸੁਨਿਨ੍ਦਿਤਮ੍ । ਸ੍ਵਯਂਵਰਃ ਕਥਂ ਮੋਹਾਦ੍ਰਚਿਤਃ ਸਂਸ਼ਯੇ ਸਤਿ
ਰਾਜਾ! ਤੂੰ ਮੂਰਖ ਹੈਂ, ਇਹ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ਐਸਾ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਕਰਕੇ। ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨ ਲਿਆ ਕਿ ਸਭ ਠੀਕ ਹੈ, ਜਦ ਕਿ ਹਾਲਤ ਅਣਸ਼ਚਿਤ ਸੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਵੀ ਸਵਯੰਵਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ?
ਮਿਲਿਤਾ ਭੂਭੁਜਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤ੍ਵਯਾਹੂਤਾਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ । ਕਥਮਦ੍ਯ ਨृਪਾ ਗਨ੍ਤੁਂ ਯੋਗ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਗृਹਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਤੇਰੇ ਸੱਦੇ 'ਤੇ ਇੱਥੇ ਸਵਯੰਵਰ ਲਈ ਆਏ ਹਨ। ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿ ਰਾਜੇ ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕਣ?
ਅਵਮਾਨ੍ਯ ਨृਪਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਿਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਵੈ । ਦਾਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ ਪੁਤ੍ਰੀਞ੍ਚ ਕਿਮਨਾਰ੍ਯਮਤਃ ਪਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜਤੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ? ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਣਚੰਗੀ ਗੱਲ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਪੁਰੁषੇਣਾਦੌ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵੈ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਆਰਬ੍ਧਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਤ੍ਤੁ ਕृਤਂ ਰਾਜਨ੍ਨਜਾਨਤਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਨਤੀਜਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਰਾਜਾ! ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਸਮਝੇ ਹੀ ਕਰ ਬੈਠਾ।
ਏਤਾਨ੍ਵਿਹਾਯ ਨृਪਤੀਨ੍ਬਲਵਾਹਨਸਂਯੁਤਾਨ੍ । ਵਰਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਕਥਮਿਚ੍ਛਸਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?
ਅਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਹਨ੍ਮਿ ਪਾਪਿष੍ਠਂ ਤਥਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਯਾਦ੍ਯ ਤੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮੀਤਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ ਤੇ ਫਿਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੀ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਧੀ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਮਯਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਕੋऽਨ੍ਯੋਸ੍ਤਿ ਯਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਹਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ । ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ ਕਿਯਾਨਦ੍ਯ ਨਿਰ੍ਧਨੋ ਨਿਰ੍ਬਲਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਾਂ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਧੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰੇ? ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤਾਂ ਅੱਜ ਗਰੀਬ, ਬੇਬਲ ਤੇ ਨਿਰੀ ਬੱਚਾ ਹੀ ਹੈ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮੁਕ੍ਤੋ ਮੁਨਿਕृਤੇ ਮਯਾ । ਨਾਦ੍ਯਾਹਂ ਮੋਚਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ ਜੀਵਿਤਂ ਸ਼ਿਸ਼ੋਃ
ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਰਦਵਾਜ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਮੁਨੀ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਦੀ ਜਾਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਪਰ ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਸਮ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਚ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ । ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਯ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸੁਭ੍ਰੁਵਂ ਕਿਲ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੋਤੇ ਲਈ ਦੇ ਦੋ।
ਸਮ੍ਬਨ੍ਧੀ ਭਵ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰੀਮੇਤਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍ । ਉਚ੍ਚਾਸ਼੍ਰਯਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਇਸ ਮਨੋਹਰ ਧੀ ਨੂੰ ਦੇਣ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਬਣ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਿਯਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਏਕਾਕਿਨੇऽਪ੍ਯਰਾਜ੍ਯਾਯ ਕਿਂ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਧੀ ਦੇ ਦੇ; ਰਾਜ ਬਿਨਾ, ਇਕੱਲੇ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਲੱਭਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
( ਕੁਲਂ ਵਿਤ੍ਤਂ ਬਲਂ ਰੂਪਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਗਂ ਸੁਹृਜ੍ਜਨਮ੍ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਾ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਸੁਖਮृਚ੍ਛਤਿ) ॥ ਪਰਿਚਿਨ੍ਤਯ ਧਰ੍ਮਂ ਤ੍ਵਂ ਰਾਜਨੀਤਿਞ੍ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍ । ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਂ ਯਥਾਯੋਗ੍ਯਂ ਮਾ ਕृਥਾ ਮਤਿਮਨ੍ਯਥਾ
(ਪਰਿਵਾਰ, ਦੌਲਤ, ਤਾਕਤ, ਸੋਹਣਾਪਣ, ਰਾਜ, ਕਿਲਾ, ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਧੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।) ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਰਾਜ-ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਸੋਚ, ਤੇ ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਕਰ; ਮਨ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਪਾਸੇ ਨਾ ਲੈ ਜਾ।
ਸੁਹृਦਸਿ ਮਮਾਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹਿਤਂ ਤੇ ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍ । ਸਮਾਨਯ ਸੁਤਾਂ ਰਾਜਨ੍ ਮਣ੍ਡਪੇ ਤਾਂ ਸਖੀਵृਤਾਮ੍
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮੰਡਪ ਵਿਚ ਲਿਆ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮृਤੇ ਚੇਯਂ ਵਰਿष੍ਯਤਿ ਯਦਾऽਪ੍ਯਸੌ । ਵਿਗ੍ਰਹੋ ਮੇ ਤਦਾ ਨ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਵਾਹੋऽਸ੍ਤੁ ਤਵੇਪ੍ਸਿਤਃ
ਜੇ ਉਹ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਵਿਵਾਦ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਤੇਰਾ ਮਨਚਾਹਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਨ੍ਯੇ ਨृਪਤਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਲੀਨਾਃ ਸਬਲਾਃ ਸਮਾਃ । ਵਿਰੋਧਃ ਕੀਦृਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵੇਨਂ ਵृਣੋਦ੍ਯਦਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ; ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਵਿਰੋਧ ਹੋਵੇਗਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ?
ਅਨ੍ਯਥਾऽਹਂ ਹਰਿष੍ਯੇऽਦ੍ਯ ਬਲਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਮਿਮਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਮਾ ਵਿਰੋਧਂ ਸੁਦੁਃਸਾਧ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸ ਚੰਗੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਐਸਾ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਯੁਧਾਜਿਤਾ ਸਮਾਦਿष੍ਟਃ ਸੁਬਾਹੁਃ ਸ਼ੋਕਸਂਯੁਤਃ । ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਭਵਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ੁਚਾਵृਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਯੁਧਾਜਿਤ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਸੁਬਾਹੂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਘਰ ਵਾਪਸ ਗਿਆ ਤੇ ਹੰਝੂ ਭਰਦਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੁਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਕਲਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ । ਕਿਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਯਾ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਤ੍ਵਦ੍ਵਸ਼ੋऽਸ੍ਮਿ ਸੁਲੋਚਨੇ
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕਹਿ, ਜਦੋਂ ਝਗੜਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਿਚ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਤਿਵਾਕ੍ਯਂ ਤੁ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸੁਤਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ । ਵਤ੍ਸੇ ਰਾਜਾਤਿਦੁਃਖਾਰ੍ਤਃ ਪਿਤਾ ਤੇऽਦ੍ਯਾਪਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਪੁੱਤ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ, ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਦਰ੍ਥੇ ਵਿਗ੍ਰਹਃ ਕਾਮਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋऽਦ੍ਯ ਭੂਭृਤਾਮ੍ । ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਯ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮृਤੇ ਨृਪਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ ਅੱਜ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੁਣ।
ਯਦਿ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਤ੍ਸੇ ਹਠਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਵਰਿष੍ਯਸਿ । ਯੁਧਾਜਿਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਮਾਂ ਚੈਵ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗੀ, ਤਾਂ ਯੁਧਾਜਿਤ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚ ਰਾਜਾऽਸੌ ਬਲਮਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍ । ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਤੇ ਪਤਿਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਭਵਿਤਾ ਕਲਹੇ ਸਤਿ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ; ਜੇ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਤੇਰਾ ਦੂਜਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।