ਧਰ੍ਮੋ ਜਯਤਿ ਨਾਧਰ੍ਮਃ ਸਤ੍ਯਂ ਜਯਤਿ ਨਾਨृਤਮ੍ । ਮਾਨਯਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਯਜ ਪਾਪਮਤਿਂ ਕਿਲ
'ਧਰਮ ਹੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ; ਸਚਾਈ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਜ਼ਤ ਕਰ ਤੇ ਮੰਦ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ।'
ਦੌਹਿਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੋऽਪਿ ਰੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਰਾਜ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕਥਂ ਤਂ ਨ ਵਰਿष੍ਯਤਿ
'ਤੇਰਾ ਨੱਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਰਾਜ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—ਕੁੜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਚੁਣੇਗੀ?'
ਅਨ੍ਯੇ ਰਾਜਸੁਤਾਃ ਕਾਮਂ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ । ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਕਨ੍ਯਾ ਸ੍ਵੀਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
'ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ, ਪਰ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁਣੇਗੀ।'
ਵृਤੇ ਤਥਾ ਵਿਵਾਦਃ ਕਃ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤੁ ਮਹੀਭੁਜਃ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਵਿਰੋਧੋऽਤ੍ਰ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਜਾਨਤਾ
'ਜਦ ਚੋਣ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਵਿਵਾਦ ਕਿਹੜਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ? ਰਾਜੇ ਆਪ ਦੱਸਣ। ਇੱਥੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਸ੍ਵਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿਵਾਦਿਨਿ ਭੂਪਾਲੇ ਕੇਰਲਾਧਿਪਤੌ ਤਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗ ਯੁਧਾਜਿਦਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਕੇਰਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਯੁਧਾਜਿਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਨੀਤਿਰੇषਾ ਮਹੀਪਾਲ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਤਿ ਭਵਾਨਿਹ । ਸਮਾਜੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਵੈ ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
'ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਹੀ ਰੀਤ ਹੈ—ਸਚਾਈ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ।'
ਯੋਗ੍ਯੇषੁ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇषੁ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹ । ਅਯੋਗ੍ਯੋऽਰ੍ਹਤਿ ਭੂਪਾਲ ਨ੍ਯਾਯੋऽਯਂ ਤਵ ਰੋਚਤੇ
ਜਦੋਂ ਚੰਗੇ ਯੋਗ ਅਸਥਾਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਲਕ, ਜੋ ਅਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ; ਇਹੀ ਨਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਗਂ ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਗੋਮਾਯੁਰ੍ਭੋਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਵਾ ਕਥਮ੍ । ਤਥਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋऽਯਂ ਵੈ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਕਿਮਰ੍ਹਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਲੋਮੜੀ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਇਸ ਕੁੜੀ ਦੇ ਜੋੜ ਨਹੀਂ।
ਬਲਂ ਵੇਦੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੂਭੁਜਾਂ ਚਾਪਜਂ ਬਲਮ੍ । ਕਿਮਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮਿਹਾਧੁਨਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੇਦ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੁਣ ਕੀ ਗਲਤ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?
ਬਲਂ ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵਿਵਾਹੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਬਲਵਾਨੇਵ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਨਾਬਲਸ੍ਤੁ ਕਦਾਚਨ
ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਦਾਜ਼ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨੀਤਿਰਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਕਲਹਃ ਕਾਮਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਭੁਜਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੁੜੀ ਦੀ ਬੋਲੀ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ ਤੇ ਇਹ ਨੀਅਤ ਇੱਥੇ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਵਿਵਾਦੇ ਸਂਵृਤ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਆਹੂਤਸ੍ਤੁ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਇਹ ਤਕਰਾਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਸੁਬਾਹੁ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸਮਾਹੂਯ ਨृਪਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਮੂਚੁਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ । ਰਾਜਨ੍ਨੀਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਵਾਹੇऽਤ੍ਰ ਸਮਾਹਿਤਾ
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਜੋ ਸੱਚ ਵੇਖਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਠੀਕ ਨੀਅਤ ਬਣਾਵੀਂ।'
ਕਿਂ ਤੇ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਕਸ੍ਮੈ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਨृਪ ਚੇਤਸਿ
'ਰਾਜਨ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਹੈ? ਸਾਫ ਦੱਸ। ਆਪਣੀ ਧੀ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦਾ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ?'
ਸੁਬਾਹੁਰੁਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਮੇ ਮਨਸਾ ਕਾਮਂ ਵृਤਃ ਕਿਲ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਮਯਾ ਨਿਵਾਰਿਤੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨ ਸਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤਿ ਮੇ ਵਚਃ
ਸੁਬਾਹੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਮਨਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ।'
ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਸੁਤਾਯਾ ਮੇ ਨ ਵਸ਼ੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਨਃ । ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਤਥੈਕਾਕੀ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਤਿ ਨਿਰਾਕੁਲਃ
'ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਭੂਭੁਜਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਹੂਯ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਊਚੁਃ ਸਮਾਗਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮੇਕਾਕਿਨਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਜੋ ਇਕੱਲਾ, ਚੁੱਪ ਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।'
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਕੇਨਾਹੂਤੋऽਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਏਕਾਕੀ ਯਃ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸਮਾਜੇ ਭੂਭृਤਾਮਿਹ
'ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੂੰ ਕਿਨੇ ਬੁਲਾਇਆ? ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਇੱਥੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ?'
ਨ ਵੈ ਸੈਨ੍ਯਂ ਨ ਸਚਿਵਾ ਨ ਕੋਸ਼ੋ ਨ ਬृਹਦ੍ਬਲਮ੍ । ਕਿਮਰ੍ਥਞ੍ਚ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਮਤੇ
'ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਫੌਜ ਹੈ, ਨਾ ਮੰਤਰੀ, ਨਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਨਾ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ। ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਦੱਸ, ਵੱਡੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ।'
ਯੁਦ੍ਧਕਾਮਾ ਨृਪਤਯੋ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇऽਤ੍ਰ ਸਮਾਗਮੇ । ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸੈਨ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ
'ਇੱਥੇ ਰਾਜੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਕੁੜੀ ਲਈ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹੈਂ?'
ਭ੍ਰਾਤਾ ਤੇ ਸੁਬਲਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਤਿ ਜਿਘृਕ੍ਸ਼ਯਾ । ਯੁਧਾਜਿਚ੍ਚ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਾਗਤਃ
'ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਸੁਬਲ ਵੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ। ਯੁਧਾਜਿਤ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਗਚ੍ਛ ਵਾ ਤਿष੍ਠ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਥਾਤਥ੍ਯਮੁਦਾਹृਤਮ੍ । ਤ੍ਵਯਿ ਸੈਨ੍ਯਵਿਹੀਨੇ ਚ ਯਥੇष੍ਟਂ ਕੁਰੁ ਸੁਵ੍ਰਤ
'ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਚਾਹੇਂ ਜਾ ਚਾਹੇਂ ਰਹਿ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਫੌਜ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਚਾਹੇਂ ਕਰ ਲੈ, ਨੇਕ ਮਨ ਵਾਲਿਆ।'
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨ ਉਵਾਚ ਨ ਬਲਂ ਨ ਸਹਾਯੋ ਮੇ ਨ ਕੋਸ਼ੋ ਦੁਰ੍ਗਸਂਸ਼੍ਰਯਃ । ਨ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਨ ਸੌਹਾਰ੍ਦੀ ਨ ਨृਪਾ ਰਕ੍ਸ਼ਕਾ ਮਮ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਨਾ ਸਾਥੀ, ਨਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਨਾ ਕਿਲਾ। ਨਾ ਦੋਸਤ ਹਨ, ਨਾ ਮਿੱਤਰਤਾ, ਨਾ ਰਾਜੇ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਨ।'
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮ ਇਹਾਗਤਃ । ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
'ਇਸ ਸਵਯੰਵਰ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਮਾਂ ਨੇ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਨਾਨ੍ਯਚ੍ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ ਮੇऽਦ੍ਯ ਮਾਮਾਹ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਤਯਾ ਯਦ੍ਵਿਹਿਤਂ ਤਚ੍ਚ ਭਵਿਤਾऽਦ੍ਯ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਮਾਤਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਜ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਸ੍ਤਿ ਸਂਸਾਰੇ ਕੋऽਪ੍ਯਤ੍ਰ ਜਗਤੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਭਵਾਨੀਂ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਨਹੀਂ, ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮਾਲਕ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਭਵਾਨੀ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਹ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਾਃ । ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾ ਨਾਹਂ ਜਾਨਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਮ੍
ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੋ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਹਾਂ ਵਿਦਿਆ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇਗੀ; ਮੈਂ ਖੁਦ ਵੈਰ ਕਰਨਾ ਜਾਣਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯਦ੍ਭਾਵਿ ਤਦ੍ਵੈ ਭਵਿਤਾ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਕਾ ਚਿਨ੍ਤਾ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦੈਵਾਧੀਨੋऽਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ। ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਚਿੰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਹਾਂ।
ਦੇਵਭੂਤਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤਤ੍ਕृਤਾ ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਮਨੁੱਖ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸਭ ਦੀ ਭਗਤੀ ਉਸ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ।
ਸਾ ਯਂ ਚਿਕੀਰ੍षਤੇ ਭੂਪਂ ਤਂ ਕਰੋਤਿ ਨृਪਾਧਿਪਾਃ । ਨਿਰ੍ਧਨਂ ਵਾ ਨਰਂ ਕਾਮਂ ਕਾ ਚਿਨ੍ਤਾ ਵੈ ਤਦਾ ਮਮ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੇ, ਉਹੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕੁਝ ਚਾਹੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਫਿਰ ਚਿੰਤਾ ਕਿਉਂ ਹੋਵੇ?