ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ । ਮਿਲਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾਨੋ ਵਰਵਾਰਣਸਂਯੁਤਾਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਰਾਜੇ, ਸਵਯੰਵਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨृਪਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤ ਇਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਮਿਲਿਤਾਸ੍ਤਦਾ । ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋ ਨृਪਸੁਤੋ ਹ੍ਯਾਗਤੋऽਸ੍ਤਿ ਨਿਰਾਕੁਲਃ
ਜਦ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ: 'ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਨਿਡਰ।'
ਏਕਾਕੀ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਹ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਮਿਹਾਯਾਤਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਕਿਂ ਨੁ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ—ਹੁਣ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਏਤਾਨ੍ ਰਾਜਸੁਤਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਸੈਨ੍ਯਾਨ੍ਸਾਯੁਧਾਨਥ । ਕਿਮੇਨਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਸਾ ਵਰਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਭੁਜਮ੍
ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਇਸ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗੀ?
ਯੁਧਾਜਿਦਥ ਰਾਜੇਸ਼ਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਮਹੀਪਤੀਨ੍ । ਅਹਮੇਨਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਯੁਧਾਜਿਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਲਈ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਕੇਰਲਾਧਿਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਤਦਾ ਨੀਤਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਨਾਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਰਾਜਨ੍ਨਿਚ੍ਛਾਸ੍ਵਯਂਵਰੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕੇਰਲ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇੱਥੇ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਵਯੰਵਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੋਣ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।'
ਬਲੇਨ ਹਰਣਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਸ਼ੁਲ੍ਕਸ੍ਵਯਂਵਰਃ । ਕਨ੍ਯੇਚ੍ਛਯਾऽਤ੍ਰ ਵਰਣਂ ਵਿਵਾਦਃ ਕੀਦृਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
'ਇੱਥੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਸਵਯੰਵਰ ਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਚੋਣ ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਹੈ—ਫਿਰ ਵਿਵਾਦ ਕਿਹੜਾ?'
ਅਨ੍ਯਾਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਮਸੌ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਵਾਸਿਤਃ । ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਯਾਰ੍ਪਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬਲਵਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
'ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਆਇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਨੱਤ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।'
ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋऽਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਕੋਸਲਾਧਿਪਤੇਃ ਸੁਤਃ । ਕਥਮੇਨਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਹਨਿष੍ਯਸਿ ਨਿਰਾਗਸਮ੍
'ਇਹ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?'
ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਤਤ੍ਫਲਂ ਨੂਨਮਨਯਸ੍ਯ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਸ਼ਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਯੁष੍ਮਞ੍ਜਗਤੋऽਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
'ਤੂੰ ਇਸ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਕਮਰਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।'
ਧਰ੍ਮੋ ਜਯਤਿ ਨਾਧਰ੍ਮਃ ਸਤ੍ਯਂ ਜਯਤਿ ਨਾਨृਤਮ੍ । ਮਾਨਯਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਯਜ ਪਾਪਮਤਿਂ ਕਿਲ
'ਧਰਮ ਹੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ; ਸਚਾਈ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਜ਼ਤ ਕਰ ਤੇ ਮੰਦ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ।'
ਦੌਹਿਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੋऽਪਿ ਰੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਰਾਜ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕਥਂ ਤਂ ਨ ਵਰਿष੍ਯਤਿ
'ਤੇਰਾ ਨੱਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਰਾਜ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—ਕੁੜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਚੁਣੇਗੀ?'
ਅਨ੍ਯੇ ਰਾਜਸੁਤਾਃ ਕਾਮਂ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ । ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਕਨ੍ਯਾ ਸ੍ਵੀਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
'ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ, ਪਰ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁਣੇਗੀ।'
ਵृਤੇ ਤਥਾ ਵਿਵਾਦਃ ਕਃ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤੁ ਮਹੀਭੁਜਃ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਵਿਰੋਧੋऽਤ੍ਰ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਜਾਨਤਾ
'ਜਦ ਚੋਣ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਵਿਵਾਦ ਕਿਹੜਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ? ਰਾਜੇ ਆਪ ਦੱਸਣ। ਇੱਥੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਸ੍ਵਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿਵਾਦਿਨਿ ਭੂਪਾਲੇ ਕੇਰਲਾਧਿਪਤੌ ਤਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗ ਯੁਧਾਜਿਦਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਕੇਰਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਯੁਧਾਜਿਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਨੀਤਿਰੇषਾ ਮਹੀਪਾਲ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਤਿ ਭਵਾਨਿਹ । ਸਮਾਜੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਵੈ ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
'ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਹੀ ਰੀਤ ਹੈ—ਸਚਾਈ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ।'
ਯੋਗ੍ਯੇषੁ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇषੁ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹ । ਅਯੋਗ੍ਯੋऽਰ੍ਹਤਿ ਭੂਪਾਲ ਨ੍ਯਾਯੋऽਯਂ ਤਵ ਰੋਚਤੇ
ਜਦੋਂ ਚੰਗੇ ਯੋਗ ਅਸਥਾਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਲਕ, ਜੋ ਅਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ; ਇਹੀ ਨਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਗਂ ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਗੋਮਾਯੁਰ੍ਭੋਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਵਾ ਕਥਮ੍ । ਤਥਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋऽਯਂ ਵੈ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਕਿਮਰ੍ਹਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਲੋਮੜੀ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਇਸ ਕੁੜੀ ਦੇ ਜੋੜ ਨਹੀਂ।
ਬਲਂ ਵੇਦੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੂਭੁਜਾਂ ਚਾਪਜਂ ਬਲਮ੍ । ਕਿਮਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮਿਹਾਧੁਨਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੇਦ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੁਣ ਕੀ ਗਲਤ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?
ਬਲਂ ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵਿਵਾਹੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਬਲਵਾਨੇਵ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਨਾਬਲਸ੍ਤੁ ਕਦਾਚਨ
ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਦਾਜ਼ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨੀਤਿਰਤ੍ਰ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਕਲਹਃ ਕਾਮਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹੀਭੁਜਾਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ ਕੁੜੀ ਦੀ ਬੋਲੀ ਲਗਾਈ ਜਾਵੇ ਤੇ ਇਹ ਨੀਅਤ ਇੱਥੇ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਝਗੜਾ ਪੱਕਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਵਿਵਾਦੇ ਸਂਵृਤ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤਤ੍ਰ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ । ਆਹੂਤਸ੍ਤੁ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਸੁਬਾਹੁਰ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਇਹ ਤਕਰਾਰ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਸੁਬਾਹੁ ਨੂੰ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ।
ਸਮਾਹੂਯ ਨृਪਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਮੂਚੁਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਦਰ੍ਸ਼ਿਨਃ । ਰਾਜਨ੍ਨੀਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਵਾਹੇऽਤ੍ਰ ਸਮਾਹਿਤਾ
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਜੋ ਸੱਚ ਵੇਖਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਠੀਕ ਨੀਅਤ ਬਣਾਵੀਂ।'
ਕਿਂ ਤੇ ਚਿਕੀਰ੍षਿਤਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤਦ੍ਵਦਸ੍ਵ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਕਸ੍ਮੈ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਨृਪ ਚੇਤਸਿ
'ਰਾਜਨ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਕੀ ਹੈ? ਸਾਫ ਦੱਸ। ਆਪਣੀ ਧੀ ਕਿਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦਾ ਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ?'
ਸੁਬਾਹੁਰੁਵਾਚ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਮੇ ਮਨਸਾ ਕਾਮਂ ਵृਤਃ ਕਿਲ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਮਯਾ ਨਿਵਾਰਿਤੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨ ਸਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਤਿ ਮੇ ਵਚਃ
ਸੁਬਾਹੁ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਮਨਾਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ।'
ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਸੁਤਾਯਾ ਮੇ ਨ ਵਸ਼ੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਨਃ । ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਸ੍ਤਥੈਕਾਕੀ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸ੍ਤਿ ਨਿਰਾਕੁਲਃ
'ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਮਨ ਮੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ। ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਇਕੱਲਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਭੂਭੁਜਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਹੂਯ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਊਚੁਃ ਸਮਾਗਤਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਮੇਕਾਕਿਨਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ ਜੋ ਇਕੱਲਾ, ਚੁੱਪ ਤੇ ਧੀਰਜ ਨਾਲ ਆਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।'
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਮਹਾਭਾਗ ਕੇਨਾਹੂਤੋऽਸਿ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਏਕਾਕੀ ਯਃ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸਮਾਜੇ ਭੂਭृਤਾਮਿਹ
'ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੂੰ ਕਿਨੇ ਬੁਲਾਇਆ? ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਇੱਥੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ?'
ਨ ਵੈ ਸੈਨ੍ਯਂ ਨ ਸਚਿਵਾ ਨ ਕੋਸ਼ੋ ਨ ਬृਹਦ੍ਬਲਮ੍ । ਕਿਮਰ੍ਥਞ੍ਚ ਸਮਾਯਾਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਮਤੇ
'ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਫੌਜ ਹੈ, ਨਾ ਮੰਤਰੀ, ਨਾ ਖਜ਼ਾਨਾ, ਨਾ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ। ਫਿਰ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦਾ ਅਸਲ ਕਾਰਨ ਦੱਸ, ਵੱਡੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ।'
ਯੁਦ੍ਧਕਾਮਾ ਨृਪਤਯੋ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇऽਤ੍ਰ ਸਮਾਗਮੇ । ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸੈਨ੍ਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਃ ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹੇਚ੍ਛਸਿ
'ਇੱਥੇ ਰਾਜੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ ਕੁੜੀ ਲਈ। ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹੈਂ?'