ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਦੇਸ਼ੇषੁ ਪਾਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਮਹਾਮਾਯਾ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰੀ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀ
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰੀ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਮਹਾ ਮਾਇਆ, ਜਗਤ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਸਤ, ਚਿੱਤ ਤੇ ਆਨੰਦ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਤਦਾ ਮਾਤਾ ਵੇਪਮਾਨਾ ਭਯਾਕੁਲਾ । ਉਵਾਚਾਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਸਾਰ੍ਧਮਾਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ: ਮੈਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਨਿਮਿषਾਰ੍ਧਂ ਵਿਨਾ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਨਾਹਂ ਸ੍ਥਾਤੁਮਿਹੋਤ੍ਸਹੇ । ਸਹੈਵ ਨਯ ਮਾਂ ਵਤ੍ਸ ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਗਮਨੇ ਮਤਿਃ
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਅੱਧਾ ਪਲ ਵੀ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਾਲ ਲੈ ਚਲ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਃਸृਤਾ ਮਾਤਾ ਧਾਤ੍ਰੇਯੀਸਂਯੁਤਾ ਤਦਾ । ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਦਤ੍ਤਾਸ਼ਿषਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਹਰ੍षਸਂਯੁਤਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਆਪਣੀ ਧਾਏ ਨਾਲ ਨਿਕਲ ਪਈ। ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਰਥੇਨੈਕੇਨ ਰਾਘਵਃ । ਜ੍ਞਾਤਃ ਸੁਬਾਹੁਨਾ ਤਤ੍ਰ ਪੂਜਿਤਸ਼੍ਚਾਰ੍ਹਣਾਦਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਰਾਘਵ ਇਕ ਰਥ 'ਤੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ ਸੁਬਾਹੁ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਤੇ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਨਿਵੇਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਗृਹਂ ਦਤ੍ਤਮਨ੍ਨਪਾਨਾਦਿਕਂ ਤਥਾ । ਸੇਵਕਂ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਰ੍ਥਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਘਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਵੀ। ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਇਕ ਨੌਕਰ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਮਿਲਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਥ ਰਾਜਾਨੋ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਾਧਿਪਾਃ ਕਿਲ । ਯੁਧਾਜਿਦਪਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੌਹਿਤ੍ਰੇਣ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਯੁਧਾਜਿਤ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦੌਹਤੇ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਕਰੂषਾਧਿਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਮਦ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰੋ ਨृਪਃ । ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਸ੍ਤਥਾ ਵੀਰੋ ਯੋਦ੍ਧਾ ਮਾਹਿष੍ਮਤੀਪਤਿਃ
ਕਰੂਸ਼ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਦਰੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਿੰਧ ਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਮਾਹਿਸ਼ਮਤੀ ਦਾ ਯੋਧਾ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਏ।
ਪਾਞ੍ਚਾਲਃ ਪਰ੍ਵਤੀਯਸ਼੍ਚ ਕਾਮਰੂਪੋऽਤਿਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਕਾਰ੍ਣਾਟਸ਼੍ਚੋਲਦੇਸ਼ੀਯੋ ਵੈਦਰ੍ਭਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਪਾਂਚਾਲ, ਪਹਾੜੀ ਰਾਜਾ, ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕਾਮਰੂਪ, ਬਲਵਾਨ ਕਾਰਨਾਟਕ, ਚੋਲਾ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਵਿਦਰਭ ਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਜਾ—
ਅਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀ ਤ੍ਰਿषष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਮਿਲਿਤਾ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਤਦਾ । ਵੇष੍ਟਿਤਾ ਨਗਰੀ ਸਾ ਤੁ ਸੈਨ੍ਯੈਃ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਿਰਸਠ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ; ਸ਼ਹਿਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਫੌਜਾਂ ਖੜੀਆਂ ਸਨ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ । ਮਿਲਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਜਾਨੋ ਵਰਵਾਰਣਸਂਯੁਤਾਃ
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਰਾਜੇ, ਸਵਯੰਵਰ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਹਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਨृਪਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤ ਇਤ੍ਯੂਚੁਰ੍ਮਿਲਿਤਾਸ੍ਤਦਾ । ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋ ਨृਪਸੁਤੋ ਹ੍ਯਾਗਤੋऽਸ੍ਤਿ ਨਿਰਾਕੁਲਃ
ਜਦ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ: 'ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ਾਂਤ ਤੇ ਨਿਡਰ।'
ਏਕਾਕੀ ਰਥਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਹ ਮਹਾਮਤਿਃ । ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਮਿਹਾਯਾਤਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਕਿਂ ਨੁ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਵਿਆਹ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆ ਗਿਆ—ਹੁਣ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਏਤਾਨ੍ ਰਾਜਸੁਤਾਂਸ੍ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਸੈਨ੍ਯਾਨ੍ਸਾਯੁਧਾਨਥ । ਕਿਮੇਨਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਸਾ ਵਰਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਭੁਜਮ੍
ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਇਸ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਚੁਣੇਗੀ?
ਯੁਧਾਜਿਦਥ ਰਾਜੇਸ਼ਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਮਹੀਪਤੀਨ੍ । ਅਹਮੇਨਂ ਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਕਨ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ ਯੁਧਾਜਿਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਲਈ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਕੇਰਲਾਧਿਪਤਿਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਤਦਾ ਨੀਤਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਨਾਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਰਾਜਨ੍ਨਿਚ੍ਛਾਸ੍ਵਯਂਵਰੇ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕੇਰਲ ਦੇ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਇੱਥੇ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਰਾਜਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਸਵਯੰਵਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਚੋਣ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।'
ਬਲੇਨ ਹਰਣਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਾਤ੍ਰ ਸ਼ੁਲ੍ਕਸ੍ਵਯਂਵਰਃ । ਕਨ੍ਯੇਚ੍ਛਯਾऽਤ੍ਰ ਵਰਣਂ ਵਿਵਾਦਃ ਕੀਦृਸ਼ਸ੍ਤ੍ਵਿਹ
'ਇੱਥੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਇਹ ਸਵਯੰਵਰ ਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੈ; ਇੱਥੇ ਚੋਣ ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਹੈ—ਫਿਰ ਵਿਵਾਦ ਕਿਹੜਾ?'
ਅਨ੍ਯਾਯੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਪੂਰ੍ਵਮਸੌ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਵਾਸਿਤਃ । ਦੌਹਿਤ੍ਰਾਯਾਰ੍ਪਿਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਬਲਵਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
'ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਆਇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਇਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਨੱਤ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ।'
ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋऽਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਕੋਸਲਾਧਿਪਤੇਃ ਸੁਤਃ । ਕਥਮੇਨਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਂ ਹਨਿष੍ਯਸਿ ਨਿਰਾਗਸਮ੍
'ਇਹ ਕਾਕੁਤਸਥ, ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ?'
ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਤਤ੍ਫਲਂ ਨੂਨਮਨਯਸ੍ਯ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਸ਼ਾਸ੍ਤਾਸ੍ਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦਾਯੁष੍ਮਞ੍ਜਗਤੋऽਸ੍ਯ ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ
'ਤੂੰ ਇਸ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਫਲ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾਵੇਂਗਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ; ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਕਮਰਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।'
ਧਰ੍ਮੋ ਜਯਤਿ ਨਾਧਰ੍ਮਃ ਸਤ੍ਯਂ ਜਯਤਿ ਨਾਨृਤਮ੍ । ਮਾਨਯਂ ਕੁਰੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਤ੍ਯਜ ਪਾਪਮਤਿਂ ਕਿਲ
'ਧਰਮ ਹੀ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ; ਸਚਾਈ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਇੱਜ਼ਤ ਕਰ ਤੇ ਮੰਦ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ।'
ਦੌਹਿਤ੍ਰਸ੍ਤਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੋऽਪਿ ਰੂਪਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਰਾਜ੍ਯਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਕਥਂ ਤਂ ਨ ਵਰਿष੍ਯਤਿ
'ਤੇਰਾ ਨੱਤ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਰਾਜ ਤੇ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ—ਕੁੜੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਚੁਣੇਗੀ?'
ਅਨ੍ਯੇ ਰਾਜਸੁਤਾਃ ਕਾਮਂ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ । ਕਨ੍ਯਾਸ੍ਵਯਂਵਰੇ ਕਨ੍ਯਾ ਸ੍ਵੀਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
'ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਣ, ਪਰ ਸਵਯੰਵਰ ਵਿੱਚ ਕੁੜੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁਣੇਗੀ।'
ਵृਤੇ ਤਥਾ ਵਿਵਾਦਃ ਕਃ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤੁ ਮਹੀਭੁਜਃ । ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਵਿਰੋਧੋऽਤ੍ਰ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਿਜਾਨਤਾ
'ਜਦ ਚੋਣ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਫਿਰ ਵਿਵਾਦ ਕਿਹੜਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ? ਰਾਜੇ ਆਪ ਦੱਸਣ। ਇੱਥੇ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।'
ਸ੍ਵਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾਵਾਕ੍ਯਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿਵਾਦਿਨਿ ਭੂਪਾਲੇ ਕੇਰਲਾਧਿਪਤੌ ਤਦਾ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਭਾਗ ਯੁਧਾਜਿਦਪਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦ ਕੇਰਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਯੁਧਾਜਿਤ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਨੀਤਿਰੇषਾ ਮਹੀਪਾਲ ਯਦ੍ਬ੍ਰਵੀਤਿ ਭਵਾਨਿਹ । ਸਮਾਜੇ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਾਂ ਵੈ ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
'ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਹੀ ਰੀਤ ਹੈ—ਸਚਾਈ ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ।'
ਯੋਗ੍ਯੇषੁ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇषੁ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਕੁਲੋਦ੍ਵਹ । ਅਯੋਗ੍ਯੋऽਰ੍ਹਤਿ ਭੂਪਾਲ ਨ੍ਯਾਯੋऽਯਂ ਤਵ ਰੋਚਤੇ
ਜਦੋਂ ਚੰਗੇ ਯੋਗ ਅਸਥਾਨ ਹਨ, ਤਾਂ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਾਲਕ, ਜੋ ਅਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਲਾਇਕ ਨਹੀਂ; ਇਹੀ ਨਿਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਗਂ ਸਿਂਹਸ੍ਯ ਗੋਮਾਯੁਰ੍ਭੋਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ ਵਾ ਕਥਮ੍ । ਤਥਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋऽਯਂ ਵੈ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਂ ਕਿਮਰ੍ਹਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਲੋਮੜੀ ਸਿੰਘ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਖਾ ਸਕਦੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਇਸ ਕੁੜੀ ਦੇ ਜੋੜ ਨਹੀਂ।
ਬਲਂ ਵੇਦੋ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਾਣਾਂ ਭੂਭੁਜਾਂ ਚਾਪਜਂ ਬਲਮ੍ । ਕਿਮਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮਿਹਾਧੁਨਾ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੇਦ ਹਨ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ। ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੁਣ ਕੀ ਗਲਤ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?
ਬਲਂ ਸ਼ੁਲ੍ਕਂ ਯਥਾ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਵਿਵਾਹੇ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ । ਬਲਵਾਨੇਵ ਗृਹ੍ਣਾਤੁ ਨਾਬਲਸ੍ਤੁ ਕਦਾਚਨ
ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਤਾਕਤ ਤੇ ਦਾਜ਼ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ, ਉਹੀ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।