ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਃ ਕਾਰਿਤਾ ਮਞ੍ਚਾਃ ਸ਼ੁਭੈਰਾਸ੍ਤਰਣੈਰ੍ਯੁਤਾਃ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾਃ ਸੁ੍ਕ੍ਲृਪ੍ਤਾਃ ਸਭ੍ਯਮਣ੍ਡਪਾਃ
ਕਾਰਿਗਰਾਂ ਨੇ ਮੰਚ ਬਣਾਏ, ਸੁੰਦਰ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਏ; ਫਿਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਸਭਾ ਮੰਡਪ ਵੀ ਸੋਹਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ।
ਏਵਂ ਕृਤੇऽਤਿਸਮ੍ਭਾਰੇ ਵਿਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਸੁਵਿਸ੍ਤਰੇ । ਸਖੀਂ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ ਪ੍ਰਾਹ ਦੁਃਖਿਤਾ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ
ਜਦੋਂ ਵਿਆਹ ਲਈ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਚੰਨ-ਕਲ੍ਹ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੁਖੀ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਖੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਇਦਂ ਮੇ ਮਾਤਰਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤ੍ਵਮੇਕਾਨ੍ਤੇ ਵਚੋ ਮਮ । ਮਯਾ ਵृਤਃ ਪਤਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਧ੍ਰੁਵਸਨ੍ਧਿਸੁਤਃ ਸ਼ੁਭਃ
ਉਸ ਨੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੋ: ਜਿਸ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਦਾ ਸੁਪਤ੍ਰ ਹੈ।'
ਨਾਨ੍ਯਂ ਵਰਂ ਵਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਮृਤੇ ਵੈ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਸ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਨृਪਸੁਤੋ ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
'ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਤੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਚੁਣਾਂਗੀ; ਉਹ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।'
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਸਖੀ ਗਤ੍ਵਾ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਵਰਾ । ਵੈਦਰ੍ਭੀਂ ਵਿਜਨੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਧੁਰਂ ਮਞ੍ਜੁਭਾषਿਣੀ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਖੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮਾਂ ਕੋਲ ਗਈ। ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਵਾਲੀ ਨੇ ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਗੱਲ ਮਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਪੁਤ੍ਰੀ ਤੇ ਦੁਃਖਿਤਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸਾਧ੍ਵੀ ਤ੍ਵਾਂ ਮਨ੍ਮੁਖੇਨ ਯਤ੍ । ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਤਦ੍ਧਿਤਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾऽਧੁਨਾ
ਤੇਰੀ ਧੀ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਮਾਤਾ ਜੀ; ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਲੋਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ। ਸੁਣ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਹੁਣੀ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜੋ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਰ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯ਼ੇ ਧ੍ਰੁਵਸਨ੍ਧਿਸੁਤੋऽਸ੍ਤਿ ਯਃ । ਸ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਵृਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਨਾਨ੍ਯਂ ਭੂਪਂ ਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਪਤੀ ਹੈ—ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਰਾਜ੍ਞੀ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਪਤੌ ਗृਹਮਾਗਤੇ । ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰੀਵਾਕ੍ਯਂ ਯਥਾਤਥਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਘਰ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਰਾਜਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਮੁਹੁਃ । ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਵਾਚ ਵੈਦਰ੍ਭੀਂ ਸੁਬਾਹੁਸ੍ਤੁ ऋਤਂ ਵਚਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੁਸਕਰਾਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿਦਰਭ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਸੁਬਾਹੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸਚ ਹੈ।'
ਸੁਭ੍ਰੁ ਜਾਨਾਸਿ ਬਾਲੋऽਸੌ ਰਾਜ੍ਯਾਨ੍ਨਿष੍ਕਾਸਿਤੋ ਵਨੇ । ਏਕਾਕੀ ਸਹ ਮਾਤ੍ਰਾ ਵੈ ਵਸਤੇ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਵਨੇ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭੌਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਰਾਜ ਤੋਂ ਕੱਢ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਸੁੰਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਕृਤੇ ਨਿਹਤੋ ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨੋ ਯੁਧਾਜਿਤਾ । ਸ ਕਥਂ ਨਿਰ੍ਧਨੋ ਭਰ੍ਤਾ ਯੋਗ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਾਰੁਲੋਚਨੇ
ਉਸ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨ ਨੂੰ ਯੁਧਾਜਿਤ ਨੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ; ਐਸਾ ਗਰੀਬ ਮੁੰਡਾ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ?
ਬ੍ਰੂਹਿ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਵਿਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨਃ ਸ੍ਥਿਤਿਮਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਯਂਵਰੇ
ਧੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਗੱਲ ਆਖ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਠੀਕ ਨਾ ਲੱਗੇ; ਜਲਦੀ ਹੀ ਪੱਕੀ ਹਾਲਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਸਵਯੰਵਰ ਲਈ ਆਉਣਗੇ।
ਰਾਜਸਂਵਾਦਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਭਰ੍ਤ੍ਰਾ ਸਾऽਭਿਹਿਤਾ ਬਾਲਾਂ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਕृਤ੍ਵਾਙ੍ਕਸਂਸ੍ਥਿਤਾਮ੍ । ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਰਾਜਾ-ਰਾਣੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਧੀ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਨਰਮ ਬੋਲ ਆਖੇ।
ਕਿਂ ਵृਥਾ ਸੁਦਤਿ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਮਮ ਭਾषਸੇ । ਪਿਤਾ ਤੇ ਦੁਃਖਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਾਕ੍ਯੇਨਾਨੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤੇ
ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਵਿਅਰਥ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਠੀਕ ਨਾ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਕਰਦੀ ਹੈਂ? ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਦੁਖ ਦਿੰਦੀ ਹਨ, ਨੇਕ ਚਲਣ ਵਾਲੀ।
ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋऽਤਿਦੁਰ੍ਭਾਗ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰष੍ਟੋ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਃ । ਬਲਕੋਸ਼ਵਿਹੀਨਸ਼੍ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਬਾਨ੍ਧਵੈਃ
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਸੀਬਾਂ ਤੋਂ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਕੋਲ ਨਾ ਫੌਜ ਹੈ, ਨਾ ਦੌਲਤ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਮਾਤ੍ਰਾ ਸਹ ਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨਃ ਕृਸ਼ਃ । ਨ ਤੇ ਯੋਗ੍ਯੋ ਵਰੋऽਯਂ ਵੈ ਵਨਵਾਸੀ ਚ ਦੁਰ੍ਭਗਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਫਲ-ਮੂਲ ਖਾ ਕੇ ਪਤਲਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਸੀਬ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਤੀ ਬਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕृਤਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਰੂਪਵਨ੍ਤਃ ਸੁਸਮ੍ਮਤਾਃ । ਤਵਾਰ੍ਹਾਃ ਪੁਤ੍ਰਿ ਸਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਰਾਜਚਿਹ੍ਨੈਰਲਙ੍ਕृਤਾਃ
ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਮਝਦਾਰ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹਨ; ਉਹ ਰਾਜ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਧੀਏ।
ਭ੍ਰਾਤਾऽਸ੍ਯ ਵਰ੍ਤਤੇ ਕਾਨ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਕੋਸਲੇषੁ ਵੈ । ਕਰੋਤਿ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ, ਸੋਹਣੀਏ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਤੇ ਸਭ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਕਾਰਣਂ ਸੁਭ੍ਰੁ ਸ਼ृਣੁ ਯਚ੍ਚ ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਯੁਧਾਜਿਤ੍ਸਤਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵਧਕਾਮੋऽਸ੍ਤਿ ਭੂਮਿਪਃ
ਹੋਰ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਵੀ ਸੁਣ, ਸੁੰਦਰ ਭ੍ਰੂ ਵਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ: ਯੁਧਾਜਿਤ ਰਾਜਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦੌਹਿਤ੍ਰਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤੇਨ ਰਾਜ੍ਯੇ ਕृਤ੍ਵਾऽਤਿਸਙ੍ਗਰਮ੍ । ਵੀਰਸੇਨਂ ਨृਪਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਾ ਵੀਰਸੇਨ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੌਹਿਤਰੇ ਨੂੰ ਰਾਜ 'ਚ ਬਿਠਾ ਦਿੱਤਾ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਹਨ੍ਤੁਕਾਮਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਮੁਨਿਨਾ ਵਾਰਿਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਜ੍ਜਗਾਮ ਨਿਜਮਨ੍ਦਿਰਮ੍
ਉਹ ਭਾਰਦਵਾਜ਼ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ਸ਼ਿਕਲੋਵਾਚ ਮਾਤਰ੍ਮਮੇਪ੍ਸਿਤਃ ਕਾਮਂ ਵਨਸ੍ਥੋऽਪਿ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ । ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਵਚਨੇਨੈਵ ਸੁਕਨ੍ਯਾ ਚ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ
ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਕੰਯਾ ਨੇ ਸ਼ਰਿਆਤੀ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਸੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਚ੍ਯਵਨਞ੍ਚ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਤਿਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇ ਰਤਾ । ਭਰ੍ਤृਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਦਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਚ੍ਯਵਨ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਤਿ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਕੈਤਵਕृਤਂ ਨੂਨਂ ਸੁਖਦਂ ਭਵਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਾਃ । ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਸਮਾਦਿष੍ਟਂ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਵਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜੇ ਇਹ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿਵੀ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਆਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤਮृਤੇऽਹਂ ਕਥਂ ਚਾਨ੍ਯਂ ਸਂਸ਼੍ਰਯਾਮਿ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਮ੍ । ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤਭਿਤ੍ਤੌ ਲਿਖਿਤੋ ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦੀ ਹਾਂ? ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦਾ ਨਾਮ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਗਹਿਰੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਦਿਵੀ ਨੇ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤਂ ਵਿਹਾਯ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕਾਨ੍ਤਂ ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਨ ਚਾਪਰਮ੍ । ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦਿष੍ਟਾऽਥ ਵੈਦਰ੍ਭੀ ਤਯਾ ਬਹੁਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ
ਉਸ ਪਿਆਰੇ ਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚੁਣਾਂਗੀ। ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਫਿਰ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸਰ੍ਵਮਾਚष੍ਟ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਭृਸ਼ਮ੍ । ਵਿਵਾਹਸ੍ਯ ਦਿਨਾਦਰ੍ਵਾਗਾਪ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੋਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਬਾਰੇ, ਜੋ ਸੁਣ ਕੇ ਸਮਝ ਆਇਆ।
ਦ੍ਵਿਜਂ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਤ੍ਵਰਮ੍ । ਯਥਾ ਨ ਵੇਦ ਮੇ ਤਾਤਸ੍ਤਥਾ ਗਚ੍ਛ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਭੇਜਿਆ, ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: ਐਸਾ ਜਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਮਿਲ।
ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਸ਼੍ਰਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਤਰਸਾ ਵਿਭੋ । ਪਿਤ੍ਰਾ ਮੇ ਸਮ੍ਭृਤਃ ਕਾਮਂ ਮਦਰ੍ਥੇਨ ਸ੍ਵਯਂਵਰਃ
ਭਾਰਦਵਾਜ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਬੋਲ ਤੁਰਤ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ, ਮਹਾਨ ਜੀ; ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਵਯੰਵਰ ਰਚਿਆ ਹੈ।
ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨੋ ਬਲਯੁਕ੍ਤਾ ਹ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ । ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਵृਤਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਥਾ ਪ੍ਰੀਤਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜੇ ਆਉਣਗੇ; ਪਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਹੀ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ।