ਤਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਬਭਾषੇ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ । ਕੁਤੋ ਦੇਸ਼ਾਨ੍ਮਹਾਭਾਗ ਕृਤਮਾਗਮਨਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਸ ਦੁਜਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਿਆਮਾ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕਹੇ: "ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਜੀ?"
ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਸ਼੍ਰਮਾਦ੍ਬਾਲੇ ਨੂਨਮਾਗਮਨਂ ਮਮ । ਜਾਤਂ ਵੈ ਕਾਰ੍ਯਯੋਗੇਨ ਕਿਂ ਪृਚ੍ਛਸਿ ਵਦਸ੍ਵ ਮੇ
ਦੁਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਬੇਟੀ, ਮੈਂ ਭਾਰਦਵਾਜ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਇਹ ਆਉਣਾ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਪੁੱਛ ਰਹੀ ਹੋ? ਦੱਸੋ ਮੈਨੂੰ।"
ਸ਼ਸ਼ਿਕਲੋਵਾਚ ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਰਮੇ ਮਹਾਭਾਗ ਵਰ੍ਣਨੀਯਂ ਕਿਮਸ੍ਤਿ ਵੈ । ਲੋਕਾਤਿਗਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਣੀਯਤਮਂ ਕਿਲ
ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਜੀ, ਕੋਈ ਖਾਸ ਗੱਲ ਹੈ? ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਤੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ?"
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ ਧ੍ਰੁਵਸਨ੍ਧਿਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਾਸ੍ਤੇ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨੋ ਨृਪਃ । ਯਥਾਰ੍ਥਨਾਮਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਥੇ ਧ੍ਰੁਵਸੰਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਦਰਸ਼ਨ, ਵਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਵਰਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ।"
ਤਸ੍ਯ ਲੋਚਨਮਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਨਿष੍ਫਲਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ । ਯੇਨ ਦृष੍ਟੋ ਨ ਵਾਮੋਰੁ ਕੁਮਾਰਸ੍ਤੁ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਸਦੇ ਅੱਖਾਂ ਮੈਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਵਿਅਰਥ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਸੁੰਦਰ ਪੈਰ ਵਾਲੀ, ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਏਕਤ੍ਰ ਨਿਹਿਤਾ ਧਾਤ੍ਰਾ ਗੁਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ੁਣਾ । ਗੁਣਾਨਾਮਾਕਰਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤੇਨੈਵ ਕੌਤੁਕਾਤ੍
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਹੀ ਉਤਸੁਕ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਤਵ ਯੋਗ੍ਯਃ ਕੁਮਾਰੋऽਸੌ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ । ਯੋਗੋऽਯਂ ਵਿਹਿਤੋऽਪ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮਣਿਕਾਞ੍ਚਨਯੋਰਿਵ
ਉਹ ਕੁਮਾਰਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪਤੀ ਬਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਜੋੜ ਬਿਲਕੁਲ ਮਣੀ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੁਹਣਾ ਹੈ।
ਸ਼ਸ਼ਿਕਲਯਾ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸਂਦੇਸ਼ਪ੍ਰੇषਣਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਪ੍ਰੇਮਯੁਕ੍ਤਾ ਬਭੂਵ ਹ । ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਆਮਾ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸਾ ਤੁ ਪੂਰ੍ਵਾਨੁਰਾਗਾਦ੍ਵੈ ਮਗ੍ਨਾ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾऽਤਿਚਞ੍ਚਲਾ । ਕਾਮਬਾਣਹਤੇਵਾਸ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੇ
ਉਹ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਾਮ ਦੇ ਤੀਰ ਲੱਗੇ ਹੋਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਗਈ।
ਅਥ ਕਾਮਾਰ੍ਦਿਤਾ ਪ੍ਰਾਹ ਸਖੀਂ ਛਨ੍ਦੋऽਨੁਵਰ੍ਤਿਨੀਮ੍ । ਵਿਕਾਰਸ਼੍ਚ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਦੇਹੇ ਯਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦਨੁ
ਫਿਰ, ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਮੰਨਦੀ ਸੀ, ਕਿਹਾ: "ਉਸਦੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।"
ਅਜ੍ਞਾਤਰਸਵਿਜ੍ਞਾਨਂ ਕੁਮਾਰਂ ਕੁਲਸਮ੍ਭਵਮ੍ । ਦੁਨੋਤਿ ਮਦਨਃ ਪਾਪਃ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਯਾਮਿ ਚ
"ਉਹ ਕੁਮਾਰਾ, ਜੋ ਉੱਚ ਘਰਾਣੇ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਸੁਆਦ ਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ—ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਮਦਨ ਦੀ ਮਾਰੀ ਹੋਈ ਪੀੜਾ ਸਤਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ?"
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇषੁ ਵਾ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਃ ਪਞ੍ਚਬਾਣ ਇਵਾਪਰਃ । ਤਪਤੇ ਮੇ ਮਨੋऽਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਿਰਹਾਕੁਲਿਤਂ ਮृਦੁ
"ਚਾਹੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਾਮਦੇਵ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਮਨ, ਜੋ ਵਿਛੋੜੇ ਨਾਲ ਨਰਮ ਤੇ ਬੇਚੈਨ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜਲਦਾ ਹੈ।"
ਚਨ੍ਦਨਂ ਦੇਹਲਗ੍ਨਂ ਮੇ ਵਿषਵਦ੍ਭਾਤਿ ਭਾਮਿਨਿ । ਸ੍ਰਗਿਯਂ ਸਰ੍ਪਵਚ੍ਚੈਵ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਦਾਸ਼੍ਚ ਵਹ੍ਨਿਵਤ੍
"ਸੋਹਣੀਏ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਲੱਗਾ ਚੰਦਨ ਵੀ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ; ਹਾਰ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੀਆਂ ਹਨ।"
ਨ ਚ ਹਰ੍ਮ੍ਯੇ ਵਨੇ ਸ਼ਂ ਮੇ ਦੀਰ੍ਘਿਕਾਯਾਂ ਨ ਪਰ੍ਵਤੇ । ਨ ਦਿਵਾ ਨ ਨਿਸ਼ਾਯਾਂ ਵਾ ਨ ਸੁਖਂ ਸੁਖਸਾਧਨੈਃ
"ਨ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਨ ਝੀਲ ਦੇ ਕੋਲ, ਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਨ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਨ ਰਾਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਨ ਕਿਸੇ ਸੁਖ ਦੇ ਸਾਧਨ ਨਾਲ।"
ਨ ਸ਼ਯ੍ਯਾ ਨ ਚ ਤਾਮ੍ਬੂਲਂ ਨ ਗੀਤਂ ਨ ਚ ਵਾਦਨਮ੍ । ਪ੍ਰੀਣਯਨ੍ਤਿ ਮਨੋ ਮੇऽਦ੍ਯ ਨ ਤृਪ੍ਤੇ ਮਮ ਲੋਚਨੇ
"ਨ ਬਿਸਤਰ, ਨ ਤਾਂਬੂਲ, ਨ ਗੀਤ, ਨ ਵਾਜਾ, ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ।"
ਪ੍ਰਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਵਨੇ ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰਾਸੌ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸ਼ਠਃ । ਭੀਤਾਸ੍ਮਿ ਕੁਲਲਜ੍ਜਾਯਾਃ ਪਰਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਪਿਤੁਸ੍ਤਥਾ
"ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਚਲਾਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਲਾਜ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਾਂ।"
ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਪਿਤਾ ਮੇऽਦ੍ਯ ਨ ਕਰੋਤਿ ਕਰੋਮਿ ਕਿਮ੍ । ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਯ ਕਾਮਂ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਾਯ ਵੈ
"ਜੇ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਅੱਜ ਸਵਯੰਵਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।"
ਸਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯੇ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸਮ੍ਭृਤਰ੍ਦ੍ਧਯਃ । ਰਮਣੀਯਾ ਨ ਮੇ ਤੇऽਦ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਹੀਨੋऽਪ੍ਯਸੌ ਮਤਃ
"ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਵੀ ਹਨ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਹੈ; ਪਰ ਅੱਜ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਹੀ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੈ।"
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਏਕਾਕੀ ਨਿਰ੍ਧਨਸ਼੍ਚੈਵ ਬਲਹੀਨਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਃ । ਵਨਵਾਸੀ ਫਲਾਹਾਰਸ੍ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਸੁਸਂਸ੍ਥਿਤਾ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਇਕੱਲਾ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਫਲ ਖਾ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਸਾ ਲਿਆ ਸੀ।
ਵਾਗ੍ਬੀਜਸ੍ਯ ਜਪਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਏषਾਪ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਾ । ਸੋਪਿ ਧ੍ਯਾਨਪਰੋऽਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਜਜਾਪ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਾਕ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਜਪ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ; ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਈ। ਉਹ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਪਸ਼੍ਯਤ੍ਯਸੌ ਦੇਵੀਂ ਵਿष੍ਣੁਮਾਯਾਮਖਣ੍ਡਿਤਾਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਤਰਮਵ੍ਯਕ੍ਤਾਂ ਸਰ੍ਵਸਮ੍ਪਤ੍ਕਰਾਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਨੁਮਾਇਆ, ਅਟੁੱਟ ਤੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਮਾਂ, ਸਭ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਅੰਬਿਕਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ृਙ੍ਗਵੇਰਪੁਰਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਨਿषਾਦਃ ਸਮੁਪੇਤ੍ਯ ਤਮ੍ । ਦਦੌ ਰਥਵਰਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵੋਪਸ੍ਕਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰਪੁਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਮਾਨ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵਧੀਆ ਰਥ ਦਿੱਤਾ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ੍ਤੁਰਗੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਤਾਕਾਵਰਮਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਜੈਤ੍ਰਂ ਰਾਜਸੁਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਦੌ ਚੋਪਾਯਨਂ ਤਦਾ
ਉਹ ਰਥ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਉਪਹਾਰ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ।
ਸੋऽਪਿ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਮਿਤ੍ਰਤ੍ਵੇਨ ਸੁਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਵਨ੍ਯੈਰ੍ਮੂਲਫਲੈਃ ਸਮ੍ਯਗਰ੍ਚਯਾਮਾਸ ਸ਼ਮ੍ਬਰਮ੍
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਲੋਂ ਮਿੱਤਰ ਮੰਨ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਥ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਬਰ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਮੂਲ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤਾਤਿਥ੍ਯੇ ਗਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿषਾਦਾਧਿਪਤੌ ਤਦਾ । ਮੁਨਯਃ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਤਮੂਚੁਸ੍ਤਾਪਸਾ ਮਿਥਃ
ਜਦ ਨਿਸ਼ਾਦ ਮੁਖੀ ਦੀ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਤੇ ਉਹ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਸੰਤ ਲੋਕ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਆਪਸ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਧ੍ਰੁਵਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਸ੍ਵਲ੍ਪੈਰਹੋਭਿਰਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਜ ਪਾਵੇਂਗਾ। ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹੋ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖੋ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਤੇऽਮ੍ਬਿਕਾ ਦੇਵੀ ਵਰਦਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮੋਹਿਨੀ । ਸਹਾਯਸ੍ਤੁ ਸੁਸਮ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨ ਚਿਨ੍ਤਾਂ ਕੁਰੁ ਸੁਵ੍ਰਤ
'ਅੰਬਿਕਾ ਦੇਵੀ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਰਥ ਹੈ; ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਸੁਵ੍ਰਤ।'
ਮਨੋਰਮਾਂ ਤਥੋਚੁਸ੍ਤੇ ਮੁਨਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇऽਦ੍ਯ ਧਰਾਧੀਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਸੰਤ ਲੋਕ, ਜੋ ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਮਨੋਰਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ, ਹਸਦੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣੇਗਾ।'
ਸਾ ਤਾਨੁਵਾਚ ਤਨ੍ਵਙ੍ਗੀ ਵਚਨਂ ਵੋऽਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਫਲਮ੍ । ਦਾਸੋऽਯਂ ਭਵਤਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕਿਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਸਦੁਪਾਸਨਾਤ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰ-ਅੰਗ ਵਾਲੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਚੰਗਾ ਫਲ ਲੈਣ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਸੀ ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕਿਹੜਾ ਅਜੋਬਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ?'
ਨ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸਚਿਵਾਃ ਕੋਸ਼ੋ ਨ ਸਹਾਯਸ਼੍ਚ ਕਸ਼੍ਚਨ । ਕੇਨ ਯੋਗੇਨ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਤਿ
'ਨਾ ਫੌਜ ਹੈ, ਨਾ ਮੰਤਰੀ, ਨਾ ਖਜਾਨਾ, ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ। ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਇੱਥੇ ਰਾਜ ਪਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?'