ਪੁਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਵੈ ਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਮੁਨੀਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਾ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤਦਾ
"ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੇ ਵਣਵਾਸ ਵੇਲੇ, ਪਾਂਚਾਲੀ ਸਮੇਤ, ਮੁਨੀਜਨਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।"
ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਮृਗਯਾਂ ਪਾਰ੍ਥਾ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਪਞ੍ਚ ਏਵ ਤੇ । ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਮੁਨੀਨਾਮਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ਼ੁਭੇ
"ਉਹ ਪੰਜ ਭਰਾ, ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਉਥੇ ਹੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਨੀਜਨਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।"
ਧੌਮ੍ਯੋऽਤ੍ਰਿਰ੍ਗਾਲਵਃ ਪੈਲੋ ਜਾਵਾਲਿਰ੍ਗੌਤਮੋ ਭृਗੁਃ । ਚ੍ਯਵਨਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰਿਗੋਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਕਣ੍ਵਸ਼੍ਚੈਵ ਜਤੁਃ ਕ੍ਰਤੁਃ
"ਉਥੇ ਧੌਮਯ, ਅਤ੍ਰਿ, ਗਾਲਵ, ਪੈਲ, ਜਾਵਾਲੀ, ਗੌਤਮ, ਭਰਗੁ, ਚ੍ਯਵਨ, ਅਤ੍ਰਿ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ, ਕਣਵ, ਜਤੁ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਵੀ ਸਨ।"
ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਃ ਸੁਮਨ੍ਤੁਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਦਤ੍ਤੋऽਥ ਵਤ੍ਸਲਃ । ਰਾਸ਼ਾਸਨਃ ਕਹੋਡਸ਼੍ਚ ਯਵਕ੍ਰੀਰ੍ਯਜ੍ਞਕृਤ੍ਕ੍ਰਤੁਃ
"ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰ, ਸੁਮੰਤੁ, ਯਜ੍ਯਦੱਤ, ਵਤਸਲ, ਰਾਸ਼ਾਸਨ, ਕਹੋੜ, ਯਵਕ੍ਰੀ, ਯਜ੍ਯਕ੍ਰਿਤ ਤੇ ਕ੍ਰਤੁ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।"
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਮੁਨਯੋ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਦਯਃ ਸ਼ੁਭਾਃ । ਵੇਦਪਾਠਯੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
"ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਭੀ ਭਲੇ ਮੁਨੀ, ਭਾਰਦਵਾਜ ਆਦਿਕ, ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਰਿਪੂਰਨ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਰਹੇ ਸਨ।"
ਦਾਸੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ ਸ੍ਥਿਤਾ ਮੁਨੇ । ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਨਿਰ੍ਭਯਾ ਮੁਨਿਸਂਵृਤੇ
"ਉਥੇ ਯਾਜ੍ਯਸੇਨੀ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ ਸੋਹਣੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਦਾਸੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੁਨੀਜਨਾਂ ਵਿਚ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ।"
ਪਾਰ੍ਥਾ ਮृਗਾਨੁਗਾਸ੍ਤਾਵਤ੍ਪ੍ਰਯਾਤਾਸ਼੍ਚ ਵਨਾਦ੍ਵਨਮ੍ । ਧਨੁਰ੍ਬਾਣਧਰਾ ਵੀਰਾਃ ਪਞ੍ਚ ਵੈ ਸ਼ਤ੍ਰੁਤਾਪਨਾਃ
"ਉਦਰ, ਪਾਂਡਵ ਭਰਾ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਚੁੱਕੇ ਬਹਾਦੁਰ ਸਨ, ਜੰਗਲੋਂ ਜੰਗਲ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਫਿਰਦੇ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਸਜ਼ਾ ਬਣੇ ਹੋਏ।"
ਤਾਵਤ੍ਸਿਨ੍ਧੁਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਮਾਰ੍ਗਸ੍ਥੋ ਬਲਸਂਯੁਤਃ । ਆਗਤਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿਗਮਨ੍ਧ੍ਵਨਿਮ੍
"ਉਸ ਵੇਲੇ, ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆ ਗਿਆ, ਜਦ ਉਸਨੇ ਵੇਦ ਪਾਠ ਦੀ ਧੁਨ ਸੁਣੀ।"
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੇਦਧ੍ਵਨਿਂ ਰਾਜਾ ਮੁਨੀਨਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਉਤ੍ਤਤਾਰ ਰਥਾਤ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ ਨृਪਃ
"ਮੁਨੀਜਨਾਂ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਵੇਦ ਪਾਠ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਉਤਰ ਆਇਆ।"
ਯਦਾ ਨਿਰਗਮਤ੍ਤਤ੍ਰ ਭृਤ੍ਯਦ੍ਵਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ । ਵੇਦਪਾਠਯੁਤਾਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮੁਨੀਨੁਦ੍ਯਮਸਂਸ੍ਥਿਤਃ
"ਜਦ ਉਹ ਦੋ ਨੌਕਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਵੇਦ ਪਾਠ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਮਸਤ ਹਨ।"
ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਃ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਸਂਸ੍ਥਿਤੋऽਥ ਜਯਦ੍ਰਥਃ । ਆਸ਼੍ਰਮੇ ਮੁਨਿਭਿਰ੍ਜੁष੍ਟੇ ਭੂਪਤਿਃ ਸਂਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਵਾਮੀ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਆਸ਼ਰਮ ਸੀ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਅੰਦਰ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟਂ ਰਾਜਾਨਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਤਦਾ । ਆਯਯੁਰ੍ਮੁਨਿਭਾਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕੋऽਯਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰੁਵਨ੍ਨृਪਮ੍
ਉਥੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੈਠਿਆ ਦੇਖਣ ਲਈ, ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ ਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀਆਂ, 'ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?'
ਤਾਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵਰਾਰੋਹਾ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ ਸਮਾਗਤਾ । ਜਯਦ੍ਰਥੇਨ ਦृष੍ਟਾ ਸਾ ਰੂਪੇਣ ਸ਼੍ਰੀਰਿਵਾਪਰਾ
ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸੋਹਣੀ ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ ਵੀ ਆ ਗਈ; ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਹਣਪ ਤੇ ਚਮਕ ਵਿਚ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗੀ।
ਤਾਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯਾਸਿਤਾਪਾਙ੍ਗੀਂ ਦੇਵਕਨ੍ਯਾਮਿਵਾਪਰਾਮ੍ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਨृਪਤਿਰ੍ਧੌਮ੍ਯਂ ਕੇਯਂ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਵਰਾਨਨਾ
ਉਸ ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੇਵੀ ਕੁੜੀ ਵਰਗੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਧੌਮਯਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ, ਇਹ ਸਿਆਹ ਰੰਗ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਮੁਖ ਵਾਲੀ?'
ਭਾਰ੍ਯਾ ਕਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਕਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ । ਰੂਪਲਾਵਣ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸ਼ਚੀਵ ਵਸੁਧਾਙ੍ਗਤਾ
ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਂ ਕੀ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ, ਰੂਪ ਤੇ ਲਾਵਣ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਜਿਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਚੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ?
ਬਰ੍ਬੂਲਵਨਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ ਲਵਙ੍ਗਲਤਿਕਾ ਯਥਾ । ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਵृਨ੍ਦਗਾ ਨੂਨਂ ਰਮ੍ਭੇਵਾਭਾਤਿ ਭਾਮਿਨੀ
ਜਿਵੇਂ ਲਵੰਗ ਦੀ ਬੇਲ ਬਾਗ ਵਿਚ ਖਿੜਦੀ ਹੈ, ਐਸੇ ਹੀ ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਰੰਭਾ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ!
ਸਤ੍ਯਂ ਵਦ ਮਹਾਭਾਗ ਕਸ੍ਯੇਯਂ ਵਲ੍ਲਭਾਬਲਾ । ਰਾਜਪਤ੍ਨੀਵ ਚਾਭਾਤਿ ਨੈषਾ ਮੁਨਿਵਧੂਰ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਸੱਚ ਦੱਸ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਕਿਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ? ਇਹ ਤਾਂ ਰਾਣੀ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਧੌਮ੍ਯ ਉਵਾਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਾ । ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਸਤ੍ਯਤ੍ਰ ਵਰਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਧੌਮਯਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਹੈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਘਰਵਾਲੀ, ਚੰਗੇ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਹੇ ਸਿੰਧੂ ਦੇ ਰਾਜੇ; ਪਾਂਚਾਲ ਦੀ ਇਹ ਕੁੜੀ ਇੱਥੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਯਦ੍ਰਥ ਉਵਾਚ ਕ੍ਵ ਗਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ੂਰਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਃ । ਵਸਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਵਨੇ ਵੀਰਾ ਵੀਤਸ਼ੋਕਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਜੈਦਰਥ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਪੰਜੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪਾਂਡਵ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਹਨ? ਕੀ ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਇੱਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ?
ਧੌਮ੍ਯ ਉਵਾਚ ਮृਗਯਾਰ੍ਥਂ ਗਤਾਃ ਪਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾ ਰਥਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਆਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਧ੍ਯਾਨ੍ਹੇ ਮृਗਾਨਾਦਾਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਧੌਮਯਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪੰਜੇ ਪਾਂਡਵ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਗਏ ਹਨ; ਉਹ ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਲੈ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਗੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਉਦਤਿष੍ਠਦਸੌ ਨृਪਃ । ਦ੍ਰੌਪਦੀਸਨ੍ਨਿਧੌ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਗਮ੍ਯੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਉੱਠਿਆ ਤੇ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਨੇੜੇ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਕੁਸ਼ਲਂ ਤੇ ਵਰਾਰੋਹੇ ਕ੍ਵ ਗਤਾਃ ਪਤਯਸ਼੍ਚ ਤੇ । ਏਕਾਦਸ਼ ਗਤਾਨ੍ਯਦ੍ਯ ਵਰ੍षਾਣਿ ਚ ਵਨੇ ਕਿਲ
ਤੂੰ ਠੀਕ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ? ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਕਿੱਥੇ ਗਏ ਹਨ? ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਜੰਗਲ ਵਿਚ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤੁ ਤਦੋਵਾਚ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ । ਵਿਸ਼੍ਰਮਸ੍ਵਾਸ਼੍ਰਮਾਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਾਯਾਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ: ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ; ਆਸ਼ਰਮ ਕੋਲ ਆਰਾਮ ਕਰ, ਪਾਂਡਵ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਣਗੇ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਲੋਭਾਵਿष੍ਟਃ ਸ ਭੂਪਤਿਃ । ਜਹਾਰ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਵੀਰੋऽਨਾਦृਤ੍ਯ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਨ੍
ਉਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਲਾਲਚ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਕਸ੍ਯਚਿਨ੍ਨੈਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਬੁਧੈਃ । ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਦੁਃਖਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਦृष੍ਟਾਨ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਰ ਵੈ ਬਲਿਃ
ਸਿਆਣਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਜੋ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੁੱਖ ਪਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਲੀ ਦਾ ਹਾਲ ਹੋਇਆ।
ਵੈਰੋਚਨਸੁਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ । ਯਜ੍ਞਕਰ੍ਤਾ ਚ ਦਾਤਾ ਚ ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸਾਧੁਸਂਮਤਃ
ਵਿਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਸੱਚੇ ਵਚਨ ਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਯੱਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਸਹਾਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨਾਧਰ੍ਮੇ ਨਿਰਤਃ ਕ੍ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਲ੍ਹਾਦਸ੍ਯ ਚ ਪੌਤ੍ਰਕਃ । ਏਕੋਨਸ਼ਤਯਜ੍ਞਾਨ੍ਵੈ ਸ ਚਕਾਰ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਨ੍
ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਅਧਰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ-ਪੌਤ੍ਰ, ਉਸ ਨੇ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਯੱਗ ਕੀਤੇ, ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਃ ਸਦਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸੇਵ੍ਯਃ ਸ ਯੋਗਿਨਾਮਪਿ । ਨਿਰ੍ਵਿਕਾਰੋऽਪਿ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਤੋਗੁਣੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਜੋਗੀ ਵੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਬਦਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਸ਼੍ਯਪਾਚ੍ਚ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੋ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕਪਟਵਾਮਨਃ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਛਲੇਨ ਹृਤਵਾਨ੍ਮਹੀਂ ਚੈਵ ਸਸਾਗਰਾਮ੍
ਕਸ਼ਯਪ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੁ, ਜੋ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲਾਕੀ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਹਥਿਆ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਨਮਿਆ।
ਸੋऽਭਵਤ੍ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਰਾਜਾ ਬਲਿਰ੍ਵੈਰੋਚਨਿਸ੍ਤਦਾ । ਕਪਟਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਤੁ ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੈਰੋਚਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਸੀ; ਪਰ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਚਲਾਕੀ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।