ਸਾਰਸ੍ਵਤਂ ਤਤੋ ਬੀਜਂ ਜਜਾਪ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਪਣ੍ਡਿਤਸ਼੍ਚਾਤਿਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਦ੍ਵਿਜੋऽਸੌ ਧਰਣੀਤਲੇ
ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਰਸਵਤ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ; ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਿੱਖਿਆਤ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਪਰ੍ਵਸੁ ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਯਦ੍ਯਸ਼ਃ ਸਦਾ । ਆਖ੍ਯਾਨਂ ਚਾਤਿਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣ ਸ੍ਤੁਵਨ੍ਤਿ ਮੁਨਯਃ ਕਿਲ
ਹਰ ਤਿਉਹਾਰ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਥਾ ਦੀ ਸਦਾ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਦਨਂ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਤਦਾਸ਼੍ਰਮੇ । ਯੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤਃ ਪੁਰਾ ਤੇਨ ਗृਹਂ ਨੀਤੋऽਤਿਮਾਨਿਤਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਨਾਲ ਘਰ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਜਨ੍ਸਦਾ ਸੇਵ੍ਯਾ ਪੂਜਨੀਯਾ ਚ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਆਦਿਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪਰਾ ਦੇਵੀ ਜਗਤਾਂ ਕਾਰਣਂ ਹਿ ਸਾ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ, ਪਰਮ ਮਾਤਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾ ਯਜ੍ਞਂ ਮਹਾਰਾਜ ਕੁਰੁ ਵੇਦਵਿਧਾਨਤਃ । ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਾ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਸ ਦਾ ਯਜਨ ਵੇਦ-ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤਾ ਸਮ੍ਪੂਜਿਤਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਧ੍ਯਾਤਾ ਚੋਚ੍ਚਾਰਿਤਾ ਸ੍ਤੁਤਾ । ਦਦਾਤਿ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਨਰ੍ਥਾਨ੍ਕਾਰ੍ਯਦਾ ਤੇਨ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ, ਭਕਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ, ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ, ਉਚਾਰਦੇ ਜਾਂ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕਾਰਜ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਨੁਭਾਵਮਿਦਂ ਰਾਜਨ੍ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਬੁਧੈਃ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰੋਗਯੁਤਾਨ੍ਦੀਨਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਾਨ੍ਨਿਰ੍ਧਨਾਞ੍ਛਠਾਨ੍
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਅਸਰ ਸਦਾ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੋਗੀ, ਦੁਖੀ, ਭੁੱਖੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਛਲਿਆ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਜਨਾਨਾਰ੍ਤਾਂਸ੍ਤਥਾ ਮੂਰ੍ਖਾਨ੍ਪੀਡਿਤਾਨ੍ਵੈਰਿਭਿਃ ਸਦਾ । ਦਾਸਾਨਾਜ੍ਞਾਕਰਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਾਨ੍ਵਿਕਲਾਨ੍ਵਿਹ੍ਵਲਾਨਥ
ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਖੀ, ਅਣਪੜ੍ਹੇ, ਸਦਾ ਵੈਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ, ਆਗਿਆ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਨੌਕਰ, ਨਿਮਨ, ਅਸਹਾਇ ਤੇ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਅਤृਪ੍ਤਾਨ੍ਭੋਜਨੇ ਭੋਗੇ ਸਦਾਰ੍ਤਾਨਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਨ੍ । ਤृष੍ਣਾਧਿਕਾਨਸ਼ਕ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਦਾਧਿਪਰਿਪੀਡਿਤਾਨ੍
ਜੋ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਭੋਗ 'ਚ ਅਤ੍ਰੁੱਪਤ ਹਨ, ਸਦਾ ਦੁਖੀ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਘਿਰੇ, ਅਸਹਾਇ ਤੇ ਸਦਾ ਹੋਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੀੜਤ ਹਨ।
ਤਥਾ ਵਿਭਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਵਿਵਰ੍ਧਨਾਨ੍ । ਪੁष੍ਟਦੇਹਾਂਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਭੋਗੈਃ ਸਂਯੁਤਾਨ੍ਵੇਦਵਾਦਿਨਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਧਨ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਭੋਗ-ਵਿਲਾਸ 'ਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਰਾਜਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਯੁਤਾਞ੍ਛੂਰਾਨ੍ਵਸ਼ੀਕृਤਜਨਾਨਥ । ਸ੍ਵਜਨੈਰਵਿਯੁਕ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਲਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨ੍
ਜੋ ਰਾਜ-ਲਕਸ਼ਮੀ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ, ਵੀਰ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਸਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹਨ।
ਵ੍ਯਤਿਰੇਕਾਨ੍ਵਯਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਚੇਤਵ੍ਯਂ ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣੈਃ । ਏਭਿਰ੍ਨ ਪੂਜਿਤਾ ਦੇਵੀ ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਫਲਦਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖਤਾ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ; ਇਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ, ਸ਼ਿਵਾ, ਜੋ ਸਭ ਫਲਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਪੂਜੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ।
ਸਮਾਰਾਧਿਤਾ ਚ ਤਥਾ ਨृਭਿਰੇਭਿਃ ਸਦਾਮ੍ਬਿਕਾ । ਯਤੋऽਮੀ ਸੁਖਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਂਸਾਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਸਦਾ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਰਾਜਞ੍ਛ੍ਰੁਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮਯਾ ਮੁਨਿਸਮਾਗਮੇ । ਲੋਮਸ਼ਸ੍ਯ ਮੁਖਾਤ੍ਕਾਮਂ ਦੇਵੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਮੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਲੋਮਸ਼ ਦੀ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਮਹਿਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸਞ੍ਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਚ ਸਦਾਰ੍ਚਨਮ੍ । ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਰਮਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਚ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਮਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਮ੍ਬਾਯਜ੍ਞਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਰਾਜੋਵਾਚ ਵਦ ਯਜ੍ਞਵਿਧਿਂ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰੋਮ੍ਯਹਂ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਹ੍ਯਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮੈਨੂੰ ਦੇਵੀ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਢੰਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ; ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪੂਜਾਵਿਧਿਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਹੋਮਦ੍ਰਵ੍ਯਮਸਂਸ਼ਯਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕਤਿਸਂਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਸ਼੍ਚਤਥਾ ਪੁਨਃ
ਪੂਜਾ ਦਾ ਵਿਧੀ, ਮੰਤ੍ਰ, ਹੋਮ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਦਾਨ—all ਕੁਝ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਓ।
ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯਜ੍ਞਂ ਵਿਧਾਨਤਃ । ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਤੁ ਸਦਾ ਜ੍ਞੇਯਂ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਯਜਨਾ ਦਾ ਵਿਧੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ।
ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਰਾਜਸਂ ਚੈਵ ਤਾਮਸਂ ਚ ਤਥਾਪਰਮ੍ । ਮੁਨੀਨਾਂ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨृਪਾਣਾਂ ਰਾਜਸਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਸਾਤਵਿਕ, ਰਾਜਸਿਕ ਅਤੇ ਤਾਮਸਿਕ; ਸਾਤਵਿਕ ਮੁਨੀਆਂ ਲਈ, ਰਾਜਸਿਕ ਰਾਜਿਆਂ ਲਈ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਾਮਸਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਵੈ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਤੁ ਗੁਣੋਜ੍ਝਿਤਮ੍ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਜ੍ਞਾਨਮਯਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਤ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਤਾਮਸਿਕ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਗੁਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ; ਮੁਕਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਗਿਆਨ ਰੂਪ ਹੈ—ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਦੇਸ਼ਃ ਕਾਲਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ੍ਤਥਾ । ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਚ ਸਾਤ੍ਵਕੀ ਯਤ੍ਰ ਤਂ ਯਜ੍ਞਂ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਵਿਦੁਃ
ਜਿਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਥਾਂ, ਸਮਾਂ, ਸਮੱਗਰੀ, ਮੰਤ੍ਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਤਵਿਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਰਵ੍ਯਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਸ਼੍ਚ ਭੂਮਿਪ । ਭਵੇਦ੍ਯਦਿ ਤਦਾ ਪੂਰ੍ਣਂ ਫਲਂ ਭਵਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ
ਜੇ ਸਮੱਗਰੀ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤਾਂ ਫਲ ਪੂਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ।
ਅਨ੍ਯਾਯੋਪਾਰ੍ਜਿਤੇਨੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਕृਤਂ ਕृਤਮ੍ । ਨ ਕੀਰ੍ਤਿਰਿਹ ਲੋਕੇ ਚ ਪਰਲੋਕੇ ਨ ਤਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੇ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਫਲ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨ੍ਯਾਯਾਰ੍ਜਿਤੇਨੈਵ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਕृਤਂ ਸਦਾ । ਯਸ਼ਸੇ ਪਰਲੋਕਾਯ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਸੁਖਾਯ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਸੱਚੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਯਸ਼, ਸੁਖ ਅਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭਲਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਤਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਾਣ੍ਡਵੈਸ੍ਤੁ ਮਖਃ ਕृਤਃ । ਰਾਜਸੂਯਃ ਕ੍ਰਤੁਵਰਃ ਸਮਾਪ੍ਤਵਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅੱਖੀਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤਾ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾ ਦੇਖੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਯਤ੍ਰ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧਰਿਃ ਕृष੍ਣੋ ਯਾਦਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਮਨਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪੂਰ੍ਣਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਾਰਦ੍ਵਾਜਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਉਥੇ ਖੁਦ ਹਰੀ—ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਯਾਦਵਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ—ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਤੇ ਭਾਰਦਵਾਜ ਆਦਿ ਪੂਰੀ ਵਿਦਿਆ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਂ ਸੁਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਮਾਸਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪਾਣ੍ਡਵੈਃ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਤਰਂ ਕष੍ਟਂ ਵਨਵਾਸਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣਃ
ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਯਜਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ-ਵਾਸ ਮਿਲਿਆ।
ਪੀਡਨਞ੍ਚੈਵ ਪਾਞ੍ਚਾਲ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਦ੍ਯੂਤੇ ਪਰਾਜਯਃ । ਵਨਵਾਸੋ ਮਹਤ੍ਕष੍ਟਂ ਕ੍ਵ ਗਤਂ ਮਖਜਂ ਫਲਮ੍
ਪਾਂਚਾਲੀ ਦਾ ਦੁੱਖ, ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਹਾਰ, ਤੇ ਜੰਗਲ-ਵਾਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਕਲੇਸ਼—ਯਜਨਾ ਦਾ ਫਲ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ?
ਦਾਸਤ੍ਵਞ੍ਚ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ । ਕੀਚਕੇਨ ਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਚ ਪ੍ਰਮਦ੍ਵਰਾ
ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਲੋਕ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਾਸ ਬਣੇ; ਪ੍ਰਮਦਵਰਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਕੀਚਕ ਨੇ ਬਹੁਤ ਤੰਗ ਕੀਤਾ।
ਆਸ਼ੀਰ੍ਵਾਦਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਨਾਂ ਕ੍ਵ ਗਤਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਚੇਤਸਾਮ੍ । ਭਕ੍ਤਿਰ੍ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਕ੍ਵ ਗਤਾ ਤਤ੍ਰ ਸਂਕਟੇ
ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਕਿੱਥੇ ਗਏ? ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿ ਗਈ?