ਜਮਦਗ੍ਨਿਰੁਵਾਚ ਸਨ੍ਦੇਹੋऽਸ੍ਤਿ ਮਹਾਭਾਗਾ ਮਮ ਚੇਤਸਿ ਤਾਪਸਾਃ । ਸਮਾਜੇषੁ ਮੁਨੀਨਾਂ ਵੈ ਨਿਃਸਨ੍ਦੇਹੋ ਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਜਮਦਗਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਦੇਹ ਹੈ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਦੇਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਸ੍ਤਥਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਮਘਵਾ ਵਰੁਣੋऽਨਲਃ । ਕੁਬੇਰਃ ਪਵਨਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਸੇਨਾਨੀਸ਼੍ਚ ਗਣਾਧਿਪਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਮਘਵਾਨ, ਵਰੁਣ, ਅੱਗ, ਕੁਬੇਰ, ਵਾਯੂ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਸੈਨਾ ਦਾ ਮੁਖੀ ਤੇ ਗਣਾਂ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ,
ਸੂਰ੍ਯੋऽਸ਼੍ਵਿਨੌ ਭਗਃ ਪੂषਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾਥੋ ਗ੍ਰਹਾਸ੍ਤਥਾ । ਆਰਾਧਨੀਯਤਮਃ ਕੋऽਤ੍ਰ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਰ੍ਥਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਸੂਰਜ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕੁਮਾਰ, ਭਗ, ਪੂਸ਼ਾ, ਰਾਤ ਦਾ ਰਾਜਾ ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਆਦਿਕ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਣਯੋਗ ਤੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ?
ਸੁਖਸੇਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਚਾਸ਼ੁਤੋषਸ਼੍ਚ ਮਾਨਦਾਃ । ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਜਲਦੀ ਪਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਦਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਵਚਨ ਪੱਕੇ ਰਿਸ਼ੀ ਜਲਦੀ ਦੱਸਣ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੇ ਕृਤੇ ਤਤ੍ਰ ਲੋਮਸ਼ੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ । ਜਮਦਗ੍ਨੇ ਸ਼ृਣੁष੍ਵੈਤਦ੍ਯਤ੍ਪृष੍ਟਂ ਵੈ ਤ੍ਵਯਾऽਧੁਨਾ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਵਾਲ ਉੱਥੇ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਜਮਦਗਨੀ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਜੋ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।'
ਸੇਵਨੀਯਤਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍ । ਪਰਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਰਾਦ੍ਯਾ ਚ ਸਰ੍ਵਗਾ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਜਿਹੜੇ ਸਭ ਚੰਗਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਉਹ ਪਰਮ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਦਿ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸਦਾ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਜਨਨੀ ਸੈਵ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਆਦਿਪ੍ਰਕृਤਿਮੂਲਂ ਸਾ ਸਂਸਾਰਪਾਦਪਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਹੀ ਦੇਵੀ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਵੀ। ਉਹ ਆਦਿ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।
ਸ੍ਮृਤਾ ਚੋਚ੍ਚਾਰਿਤਾ ਦੇਵੀ ਦਦਾਤਿ ਕਿਲ ਵਾਞ੍ਛਿਤਮ੍ । ਸਰ੍ਵਦੈਵਾਰ੍ਦ੍ਰਚਿਤ੍ਤਾ ਸਾ ਵਰਦਾਨਾਯ ਸੇਵਿਤਾ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨਚਾਹੀ ਦਾਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਇਆਵਾਨ ਹੈ ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤੁ ਮੁਨਯਃ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ਰੋਚ੍ਚਾਰਣਾਦੇਵ ਯਥਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜੇਨ ਵੈ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਦੁਜਾ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਪਵਿੱਤਰ ਅੱਖਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਕੋਸਲੇषੁ ਦ੍ਵਿਜਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਦੇਵਦਤ੍ਤੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਅਨਪਤ੍ਯਸ਼੍ਚਕਾਰੇष੍ਟਿਂ ਪੁਤ੍ਰਾਯ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਕੋਸਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਦੇਵਦੱਤ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਯੱਗ ਕਰਵਾਇਆ।
ਤਮਸਾਤੀਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਣ੍ਡਪਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਦ੍ਵਿਜਾਨਾਹੂਯ ਵੇਦਜ੍ਞਾਨ੍ਸਤ੍ਰਕਰ੍ਮਵਿਸ਼ਾਰਦਾਨ੍
ਉਹ ਤਮਸਾ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਗਿਆ, ਉੱਥੇ ਵਧੀਆ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਿਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਵੇਦੀਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਭਾਵਸੂਨ੍ । ਪੁਤ੍ਰੇष੍ਟਿਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਤ੍ਰ ਚਕਾਰ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੇਦੀ ਬਣਾਈ, ਅੱਗ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਹ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਥੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਯੱਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਕਲ੍ਪਯਾਮਾਸ ਸੁਹੋਤ੍ਰਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਂ ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯਂ ਚ ਹੋਤਾਰਂ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੁਹੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬਣਾਇਆ, ਯਾਜ਼੍ਯਾਵਲਕ ਨੂੰ ਅਧਵਰਯੂ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਹੋਤ੍ਰੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਸ੍ਤੋਤਾਰਂ ਤਥਾ ਪੈਲਮੁਦ੍ਗਾਤਾਰਂ ਚ ਗੋਭਿਲਮ੍ । ਸਭ੍ਯਾਨਨ੍ਯਾਨ੍ਮੁਨੀਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਸੁ
ਉਸ ਨੇ ਪੈਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤੋਤਾ ਤੇ ਗੋਭਿਲ ਨੂੰ ਉਦਗਾਤਾ ਬਣਾਇਆ। ਹੋਰ ਮੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੌਲਤ ਦਿੱਤੀ।
ਉਦ੍ਗਾਤਾ ਸਾਮਗਃ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਪ੍ਤਸ੍ਵਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਰਥਨ੍ਤਰਮਗਾਯਤ੍ਤੁ ਸ੍ਵਰਿਤੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਦਗਾਤਾ, ਜੋ ਸਾਮ ਗਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਸੁਰਾਂ ਨਾਲ ਰਥੰਤ੍ਰ ਹਿਮਨ ਸਹੀ ਲਹਿਜ਼ੇ ਨਾਲ ਗਾਇਆ।
ਤਦਾऽਸ੍ਯ ਸ੍ਵਰਭਙ੍ਗੋऽਭੂਤ੍ਕृਤੇ ਸ਼੍ਵਾਸੇ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ । ਦੇਵਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚੁਕੋਪਾਸ਼ੁ ਗੋਭਿਲਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਟੁੱਟ ਗਈ। ਦੇਵਦੱਤ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਗੋਭਿਲ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮੂਰ੍ਖੋऽਸਿ ਮੁਨਿਮੁਖ੍ਯਾਦ੍ਯ ਸ੍ਵਰਭਙ੍ਗਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਕृਤਃ । ਕਾਮ੍ਯਕਰ੍ਮਣਿ ਸਞ੍ਜਾਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਂ ਯਜਤਸ਼੍ਚ ਮੇ
'ਤੂੰ ਮੂਰਖ ਹੈਂ, ਹੇ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ! ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸੁਰ ਭੰਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਹ ਯੱਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਗੋਭਿਲਸ੍ਤੁ ਤਦੋਵਾਚ ਦੇਵਦਤ੍ਤਂ ਸੁਕੋਪਿਤਃ । ਮੂਰ੍ਖਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਠਃ ਸ਼ਬ੍ਦਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਗੋਭਿਲ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੇਵਦੱਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਮੂਰਖ, ਚਲਾਕ ਤੇ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਾਣਿਸ਼ਰੀਰੇ ਤੁ ਸ਼੍ਵਾਸੋਚ੍ਛ੍ਵਾਸਃ ਸੁਦੁਰ੍ਗ੍ਰਹਃ । ਨ ਮੇऽਤ੍ਰ ਦੂषਣਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸ੍ਵਰਭਙ੍ਗੇ ਮਹਾਮਤੇ
'ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਸਾਹ ਲੈਣਾ ਤੇ ਛੱਡਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਇਸ ਸੁਰ ਭੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ।'
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਗੋਭਿਲਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਸ਼ਾਪਾਦ੍ਭੀਤੋ ਦੇਵਦਤ੍ਤਸ੍ਤਮੁਵਾਚਾਤਿਦੁਃਖਿਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੋਭਿਲ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਦੱਤ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਡਰ ਗਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕਥਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋऽਸਿ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵृਥਾ ਮਯਿ ਨਿਰਾਗਸਿ । ਅਕ੍ਰੋਧਨਾ ਹਿ ਮੁਨਯੋ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸੁਖਦਾਃ ਸਦਾ
'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੂੰ ਬੇਕਾਰ ਹੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮੁਨੀ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।'
ਸ੍ਵਲ੍ਪੇऽਪਰਾਧੇ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਥਂ ਸ਼ਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਅਪੁਤ੍ਰੋऽਹਂ ਸੁਤਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਾਕ੍ ਤਾਪਯੁਕ੍ਤਃ ਪੁਨਃ ਕृਤਃ
'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇੰਨੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਦੋਸ਼ ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ? ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹਾਂ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।'
ਮੂਰ੍ਖਪੁਤ੍ਰਾਦਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ । ਤਥਾਪਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਮੂਰ੍ਖਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਿਨ੍ਦ੍ਯ ਏਵ ਹਿ
ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਆਖਦੇ ਨੇ ਕਿ ਮੂਰਖ ਪੁੱਤ ਦੇ ਨਾਲੋਂ ਪੁੱਤ ਨ ਹੋਣਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੂਰਖ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਾਰਿਆਂ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼ੁਵਚ੍ਛੂਦ੍ਰਵਚ੍ਚੈਵ ਨ ਯੋਗ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ । ਕਿਂ ਕਰੋਮੀਹ ਮੂਰ੍ਖੇਣ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਸ਼ੂ ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੂਰਖ ਪੁੱਤ ਸਭ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹੈ। ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਮੂਰਖ ਪੁੱਤ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ?
ਯਥਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸ੍ਤਥਾ ਮੂਰ੍ਖੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਨ ਪੂਜਾਰ੍ਹੋ ਨ ਦਾਨਾਰ੍ਹੋ ਨਿਨ੍ਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ
ਮੂਰਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਦਾਨ ਦੇ, ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ੇ ਵੈ ਵਸਮਾਨਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਕਰਦਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਵਚ੍ਚੈਵ ਮਨ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ ਚ ਭੂਭੁਜਾ
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਸ਼ੂਦਰ ਵਾਂਗ ਹੀ ਟੈਕਸ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ।
ਨਾਸਨੇ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਦੇਵਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਮੂਰ੍ਖਃ ਸਮੁਪਵੇਸ਼੍ਯਸ਼੍ਚ ਕਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਫਲਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਬਿਠਾਵੇ।
ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਮੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਨ ਯੋਜ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ । ਕਰ੍षਕਸ੍ਤੁ ਦ੍ਵਿਜਃ ਕਾਰ੍ਯੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਉਹ ਮੂਰਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਰਮ ਵਿੱਚ ਨਾ ਲਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੇਦਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਨੂੰ ਕਿਸਾਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਵਿਨਾ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਸ਼ਚਟੇਨ ਵੈ । ਨ ਤੁ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਮੂਰ੍ਖੇਣ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਸ਼ਰਾਧ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਨਾਲ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੂਰਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ਰਾਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਹਾਰਾਦਧਿਕਂ ਚਾਨ੍ਨਂ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਮਪਣ੍ਡਿਤੇ । ਦਾਤਾ ਨਰਕਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗ੍ਰਹੀਤਾ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਜੋ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।