ਯੋ ਹਰਿਃ ਸ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਯਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ ਸ੍ਵਯਂ ਹਰਿਃ । ਏਤਯੋਰ੍ਭੇਦਮਾਤਿष੍ਠਨ੍ਨਰਕਾਯ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਹਰੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਹਰੀ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ ਫ਼ਰਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਰਕ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੈਵ ਦ੍ਰੁਹਿਣੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ । ਅਪਰੋ ਗੁਣਭੇਦੋऽਸ੍ਤਿ ਸ਼ृਣੁ ਵਿष੍ਣੋ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਏਸੇ ਹੀ ਸਮਝੋ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ। ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਹੈ; ਸੁਣੋ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ।
ਮੁਖ੍ਯਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਪਰਮਾਤ੍ਮਵਿਚਿਨ੍ਤਨੇ । ਗੌਣਤ੍ਵੇऽਪਿ ਪਰੌ ਖ੍ਯਾਤੌ ਰਜੋਗੁਣਤਮੋਗੁਣੌ
ਸੱਤਵ ਗੁਣ ਤੇਰਾ ਮੁੱਖ ਗੁਣ ਹੋਵੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਚਿੰਤਨ ਲਈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਦੋਵਾਂ ਰਜਸ ਅਤੇ ਤਮਸ ਗੁਣ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਹ ਵਿਕਾਰੇषੁ ਨਾਨਾਭੇਦੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਰਜੋਗੁਣਯੁਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿਹਰਸ੍ਵਾਨਯਾ ਸਹ
ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਦਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫ਼ਰਕਾਂ ਵਿਚ, ਰਜਸ ਗੁਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।
ਵਾਗ੍ਬੀਜਂ ਕਾਮਰਾਜਂ ਚ ਮਾਯਾਬੀਜਂ ਤृਤੀਯਕਮ੍ । ਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਯਂ ਤ੍ਵਂ ਰਮਾਕਾਨ੍ਤ ਮਦ੍ਦਤ੍ਤਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਦਃ
ਵਾਕ ਦਾ ਬੀਜ, ਕਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਮਾਇਆ ਦਾ ਬੀਜ—ਇਹ ਮੰਤਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਦਿੱਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੱਚਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਜਪ ਤਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਨ ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਭਯਂ ਵਿष੍ਣੋ ਨ ਕਾਲਪ੍ਰਭਵਂ ਭਯਮ੍
ਇਹ ਮੰਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਪ ਕਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ।
ਯਾਵਦੇष ਵਿਹਾਰੋ ਮੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਯਃ । ਸਂਹਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਦਾ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਚਰਾਚਰਮ੍
ਜਦ ਤਕ ਮੇਰਾ ਇਹ ਖੇਡ ਚੱਲਦਾ ਰਹੇ, ਇਹ ਪੱਕਾ ਹੈ। ਜਦ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵਾਂਗੀ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ—ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਅਚਲ—ਮੁੜ ਲੈ ਲਵਾਂਗੀ।
ਭਵਨ੍ਤੋऽਪਿ ਤਦਾ ਨੂਨਂ ਮਯਿ ਲੀਨਾ ਭਵਿष੍ਯਥ । ਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯੋऽਯਂ ਸਦਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਃ ਕਾਮਦੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਇਹ ਮੰਤਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖੋ; ਇਹ ਇੱਛਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਗੀਥੇਨ ਚ ਸਂਯੁਕ੍ਤਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ਼ੁਭਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾਥ ਵੈਕੁਣ੍ਠਂ ਵਸ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮ
ਜੋ ਸ਼ੁਭਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਤਰ ਉਦਗੀਥ ਦੇ ਜਾਪ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕਰੇ। ਵੈਕੁੰਠ ਬਣਾਕੇ, ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਉਥੇ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਯਥਾਕਾਮਂ ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਮਾਂ ਸਨਾਤਨੀਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਾਸੁਦੇਵਂ ਸਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪਰਾ
ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣ, ਮੈਨੂੰ, ਸਦੀਵੀ ਨੂੰ, ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਪਰਮ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ,
ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਦੇਵਮਵੋਚਦਮृਤਂ ਵਚਃ । ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਗृਹਾਣ ਹਰਗੌਰੀਂ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਕਾਲੀਂ ਮਨੋਹਰਾਮ੍
ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਅਮਰ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹਰਗੌਰੀ, ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀ ਮਹਾਕਾਲੀ ਨੂੰ ਲੈ ਲਵੋ।
ਕੈਲਾਸਂ ਕਾਰਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ । ਮੁਖ੍ਯਸ੍ਤਮੋਗੁਣਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਗੌਣੌ ਸਤ੍ਤ੍ਵਰਜੋਗੁਣੌ
ਕੈਲਾਸ ਬਣਾਕੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਤੇਰਾ ਮੁੱਖ ਗੁਣ ਤਮਸ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਸੱਤਵ ਤੇ ਰਜਸ ਗੁਣ ਹੋਣ।
ਵਿਹਰਾਸੁਰਨਾਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਰਜੋਗੁਣਤਮੋਗੁਣੌ । ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਤਥਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸ੍ਮਰਣਂ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ, ਰਜਸ ਤੇ ਤਮਸ ਗੁਣ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਤਪ ਕਰ ਅਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਵੀ ਕਰ।
ਸਰ੍ਵਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤੋ ਗृਹੀਤਵ੍ਯਃ ਸਦਾਨਘ । ਸਰ੍ਵਥਾ ਤ੍ਰਿਗੁਣਾ ਯੂਯਂ ਸृष੍ਟਿਸ੍ਥਿਤ੍ਯਨ੍ਤਕਾਰਕਾਃ
ਸੱਤਵ ਗੁਣ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ। ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨੋਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ, ਸਥਿਤੀ ਤੇ ਸੰਘਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ।
ਏਭਿਰ੍ਵਿਹੀਨਂ ਸਂਸਾਰੇ ਵਸ੍ਤੁ ਨੈਵਾਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍ । ਵਸ੍ਤੁਮਾਤ੍ਰਂ ਤੁ ਯਦ੍ਦृਸ਼੍ਯਂ ਸਂਸਾਰੇ ਤ੍ਰਿਗੁਣਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਚੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦृਸ਼੍ਯਂ ਚ ਨਿਰ੍ਗੁਣਂ ਲੋਕੇ ਨ ਭੂਤਂ ਨੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ । ਨਿਰ੍ਗੁਣਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾਸੌ ਨ ਤੁ ਦृਸ਼੍ਯਃ ਕਦਾਚਨ
ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਕਦੇ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਪਰਮਾਤਮਾ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਦਿੱਸਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਸਗੁਣਾ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਚਾਹਂ ਸਮਯੇ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋਤ੍ਤਮਾ । ਸਦਾਹਂ ਕਾਰਣਂ ਸ਼ਮ੍ਭੋ ਨ ਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਹੇ ਸ਼ਿਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਗੁਣ ਵਾਲੀ ਵੀ ਹਾਂ ਤੇ ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਵੀ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਂ ਕਾਰਨ ਹੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਕਦੇ ਵੀ ਫਲ ਨਹੀਂ।
ਸਗੁਣਾ ਕਾਰਣਤ੍ਵਾਦ੍ਵੈ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਤਿਕੇ । ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਹਙ੍ਕਾਰੋ ਗੁਣਾਃ ਸ਼ਬ੍ਦਾਦਯਸ੍ਤਥਾ
ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਕਾਰਨ ਹਾਂ, ਗੁਣ ਰਹਿਤ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹਾਂ; ਮਹੱਤਤੱਤਵ, ਅਹੰਕਾਰ, ਗੁਣ, ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਆਦਿ ਵੀ—
ਕਾਰ੍ਯਕਾਰਣਰੂਪੇਣ ਸਂਸਰਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵਹਰ੍ਨਿਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕਾਰਨ ਤੇ ਫਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਙ੍ਕਾਰਸ਼੍ਚ ਮੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਗੁਣੋऽਸੌ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ । ਅਹਙ੍ਕਾਰਾਨ੍ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਅਹੰਕਾਰ ਮੇਰਾ ਫਲ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਮਹੱਤਤੱਤਵ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਦਹਙ੍ਕਾਰੋ ਹਿ ਕਾਰਣਮ੍ । ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਵਹਙ੍ਕਾਰਾਦੁਤ੍ਪਦ੍ਯਨ੍ਤੇ ਸਦੈਵ ਹਿ
ਮਹੱਤਤੱਤਵ ਫਲ ਹੈ, ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਕਾਰਨ ਹੈ; ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੱਤ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਾਰਣਂ ਪਞ੍ਚਭੂਤਾਨਾਂ ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸਮੁਦ੍ਭਵੇ । ਕਰ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਪਂਚੈਵ ਪਞ੍ਚ ਜ੍ਞਾਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ
ਇਹ ਪੰਜ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਪੰਜ ਕਰਮ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਪੰਜ ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵੀ।
ਮਹਾਭੂਤਾਨਿ ਪਞ੍ਚੈਵ ਮਨਃ षੋਡਸ਼ਮੇਵ ਚ । ਕਾਰ੍ਯਞ੍ਚ ਕਾਰਣਞ੍ਚੈਵ ਗਣੋऽਯਂ षੋਡਸ਼ਾਤ੍ਮਕਃ
ਪੰਜ ਮਹਾਭੂਤ ਤੇ ਮਨ ਸੋਲਵਾਂ ਹੈ; ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੀ ਫਲ ਤੇ ਕਾਰਨ ਹੈ।
ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁਮਾਨਾਦ੍ਯੋ ਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਨ ਚ ਕਾਰਣਮ੍ । ਏਵਂ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ ਸ਼ਮ੍ਭੋ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਦਿਸਮ੍ਭਵੇ
ਪਰਮਾਤਮਾ, ਜੋ ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਨਾ ਤਾਂ ਫਲ ਹੈ, ਨਾ ਕਾਰਨ; ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।
ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪੇਣ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਵ ਤਤ੍ਰ ਸਮੁਦ੍ਭਵਃ । ਵ੍ਰਜਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਵਿਮਾਨੇਨ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਮਮ ਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉਥੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ; ਹੁਣ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਮੇਰੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।
ਸ੍ਮਰਣਾਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਾਸ੍ਯੇऽਹਂ ਵਿषਮੇ ਸ੍ਥਿਤੇ । ਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਾਹਂ ਸਦਾ ਦੇਵਾਃ ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਸਨਾਤਨਃ
ਸਮਝਣ ਤੇ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਹੋਵੋਗੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਆਂਗੀ; ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ, ਹੇ ਦੇਵੋ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਾਂ।
ਉਭਯੋਃ ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਰਸਂਸ਼ਯਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸਸਰ੍ਜਾਸ੍ਮਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤੀਃ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਾਃ
ਦੋਵਾਂ ਪਾਸੋਂ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਕਾਰਜ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵਿष੍ਣਵੇऽਥ ਮਹਾਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਮਹਾਕਾਲੀਂ ਸ਼ਿਵਾਯ ਚ । ਮਹਾਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਮਹ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਨਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਮਹਾਲਕਸ਼ਮੀ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਮਹਾਕਾਲੀ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮਹਾਸਰਸਵਤੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਭੇਜੀਆਂ।
ਸ੍ਥਲਾਨ੍ਤਰਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤੇ ਜਾਤਾਃ ਪੁਰੁषਾ ਵਯਮ੍ । ਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਹੋਰ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਗਏ; ਉਸ ਸਰੂਪ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅਚੰਭੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸੋਚਦੇ ਰਹੇ।
ਵਿਮਾਨਂ ਤਤ੍ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਂਰੂਢਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵੈ ਤ੍ਰਯਃ । ਨ ਦ੍ਵੀਪੋऽਸੌ ਨ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸੁਧਾਸਿਨ੍ਧੁਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉਹ ਰਥ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ ਉਥੇ ਟਿਕ ਗਏ; ਨਾ ਉਹ ਟਾਪੂ ਸੀ, ਨਾ ਉਹ ਦੇਵੀ ਉਥੇ ਸੀ, ਨਾ ਹੀ ਅਮ੍ਰਿਤ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ।