ਉਤ੍ਪਨ੍ਨੇषੁ ਸਮਸ੍ਤੇषੁ ਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਾਮਿ ਤਾਨ੍ । ਕਰੋਮਿ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਤਂ ਵਿਧਾਯ ਵੈ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ ਤੇ ਹਰ ਕੰਮ ਆਪ ਕਰਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਕਾਰਨ ਬਣਾਕੇ।
ਜਲੇ ਸ਼ੀਤਂ ਤਥਾ ਵਹ੍ਨਾਵੌष੍ਣ੍ਯਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਦਿਵਾਕਰੇ । ਨਿਸ਼ਾਨਾਥੇ ਹਿਮਾ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਭਵਾਮਿ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਠੰਢ ਹੈ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਤਾਪ, ਸੂਰਜ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਚੰਦ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਠੰਡਕ—ਜਿੱਥੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਮਯਾ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਵਿਧੇ ਨੂਨਂ ਸ੍ਪਨ੍ਦਿਤੁਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਭਵੇਤ੍ । ਜੀਵਜਾਤਂ ਚ ਸਂਸਾਰੇ ਨਿਸ਼੍ਚਯੋऽਯਂ ਬ੍ਰੁਵੇ ਤ੍ਵਯਿ
ਹੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਮੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਹਿਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਨਿਰਭਰ ਹਨ—ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਖਦੀ ਹਾਂ।
ਅਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸ਼ਙ੍ਕਰੋ ਹਨ੍ਤੁਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨ੍ਕਿਲ ਮਯੋਜ੍ਝਿਤਃ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਹੀਨਂ ਨਰਂ ਬ੍ਰੂਤੇ ਲੋਕਸ਼੍ਚੈਵਾਤਿਦੁਰ੍ਬਲਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਨਾ ਹੋਵਾਂ ਤਾਂ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋਵੇ, ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਹੀਨਂ ਵਿष੍ਣੁਹੀਨਂ ਨ ਵਦਨ੍ਤਿ ਜਨਾਃ ਕਿਲ । ਸ਼ਕ੍ਤਿਹੀਨਂ ਯਥਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਨਰਾਧਮਮ੍
ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ, ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਸਭ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲਾ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਤਃ ਸ੍ਖਲਿਤੋ ਭੀਤਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਸ਼ਂ ਗਤਃ । ਅਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤੇ ਲੋਕੇ ਨਾਰੁਦ੍ਰਃ ਕੋऽਪਿ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਜਿਹੜਾ ਡਿੱਗ ਪਵੇ, ਲੜਖੜਾਏ, ਡਰਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਆ ਜਾਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਲੋਕ ਅਸਮਰਥ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ 'ਰੁਦ੍ਰ ਨਹੀਂ' ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ।
ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਧਿ ਕਾਰਣਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਿਸृਕ੍ਸ਼ਸਿ । ਭਵਿਤਾ ਚ ਯਦਾ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਰ੍ਤਾ ਤਦਾਖਿਲਮ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਰਚਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਰਤਾ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਹਰਿਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਂਭੁਸ੍ਤਥੇਨ੍ਦ੍ਰੋऽਥ ਵਿਭਾਵਸੁਃ । ਸ਼ਸ਼ੀ ਸੂਰ੍ਯੋ ਯਮਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵਰੁਣਃ ਪਵਨਸ੍ਤਥਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਰਿ, ਸ਼ੰਭੂ, ਇੰਦਰ, ਅੱਗ, ਚੰਦ, ਸੂਰਜ, ਯਮ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਵਰੁਣ ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ—
ਧਰਾ ਸ੍ਥਿਰਾ ਤਦਾ ਧਰ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਾ ਯਦਾ ਭਵੇਤ੍ । ਅਨ੍ਯਥਾ ਚੇਦਸ਼ਕ੍ਤਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਰਮਾਣੋਸ਼੍ਚ ਧਾਰਣੇ
ਧਰਤੀ ਵੀ ਤਦੋਂ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ; ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਇਕ ਰੇਜ਼ੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਥਾਂ ਸਕਦੀ।
ਤਥਾ ਸ਼ੇषਸ੍ਤਥਾ ਕੂਰ੍ਮੋ ਯੇऽਨ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਦਿਗ੍ਗਜਾਃ । ਮਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਵੈ ਸਮਰ੍ਥਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਾਨਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਾਧਿਤੁਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੇਸ਼, ਕੂਰਮ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਲਂ ਪਿਬਾਮਿ ਸਕਲਂ ਸਂਹਰਾਮਿ ਵਿਭਾਵਸੁਮ੍ । ਪਵਨਂ ਸ੍ਤਮ੍ਭਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਯਦਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਥਾਚਰਮ੍
ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ, ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ; ਅੱਜ ਜਿਵੇਂ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਦਾਪਿ ਕਮਲੋਦ੍ਭਵ । ਅਸਤਾਂ ਭਾਵਸਨ੍ਦੇਹਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨ ਕਦਾਚਨ
ਹੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ, ਸਾਰੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਹਕੀਕਤ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸ਼ੱਕ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਨਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਕਰੀਏ।
ਕਦਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਗਭਾਵਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਧ੍ਵਂਸਾਭਾਵ ਏਵ ਵਾ । ਮृਤ੍ਪਿਣ੍ਡੇषੁ ਕਪਾਲੇषੁ ਘਟਾਭਾਵੋ ਯਥਾ ਤਥਾ
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਹੋਣਾ ਜਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਡਲੇ ਜਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਦ੍ਯਾਤ੍ਰ ਪृਥਿਵੀ ਨਾਸ੍ਤਿ ਕ੍ਵ ਗਤੇਤਿ ਵਿਚਾਰਣੇ । ਸਞ੍ਜਾਤਾ ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਅਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਪਰਮਾਣਵਃ
ਜੇ ਅੱਜ ਕੋਈ ਪੁੱਛੇ ਕਿ ਧਰਤੀ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ, ਕਿੱਥੇ ਚਲੀ ਗਈ? ਤਾਂ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਰੇਜ਼ੇ ਹੀ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਂ ਕ੍ਸ਼ਣਿਕਂ ਸ਼ੂਨ੍ਯਂ ਨਿਤ੍ਯਾਨਿਤ੍ਯਂ ਸਕਰ੍ਤੁਕਮ੍ । ਅਹਙ੍ਕਾਰਾਗ੍ਰਿਮਞ੍ਚੈਵ ਸਪ੍ਤਭੇਦੈਰ੍ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਇਸ ਤੱਤ ਨੂੰ ਸੱਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਪਲਕ ਵਿੱਚ ਮਿਟਣ ਵਾਲਾ, ਖਾਲੀ, ਸਦਾ ਤੇ ਅਸਥਿਰ, ਕਰਤਾ ਵਾਲਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ।
ਗृਹਾਣਾਜ ਮਹਤਤ੍ਤ੍ਵਮਹਙ੍ਕਾਰਸ੍ਤਦੁਦ੍ਭਵਃ । ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਭੂਤਾਨਿ ਰਚਯਸ੍ਵ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਹੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਇਹ ਮਹੱਤੱਤਵ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਲੈ; ਫਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗੂਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਵ੍ਰਜਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵਾਨਿ ਧਿष੍ਣ੍ਯਾਨਿ ਵਿਰਚ੍ਯ ਨਿਵਸਨ੍ਤੁ ਵਃ । ਸ੍ਵਾਨਿ ਸ੍ਵਾਨਿ ਚ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੁ ਦੈਵਭਾਵਿਤਾਃ
ਜੋ ਬਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ ਵੱਸਣ, ਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਣ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਬ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹੋਵੇ।
ਗृਹਾਣੇਮਾਂ ਵਿਧੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸੁਰੂਪਾਂ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਮ੍ । ਮਹਾਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਰਜੋਗੁਣਯੁਤਾਂ ਵਰਾਮ੍
ਹੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਲੈ—ਸੁੰਦਰ, ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਸਰਸਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਰਜੋਗੁਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਮ੍ਬਰਧਰਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਦਿਵ੍ਯਭੂषਣਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਵਰਾਸਨਸਮਾਰੂਢਾਂ ਕ੍ਰੀਡਾਰ੍ਥਂ ਸਹਚਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਹ ਸੁਫ਼ੈਦ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਦਿਵਿਆ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਵਧੀਆ ਅਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਤੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲਈ ਸਾਥੀ ਬਣੇਗੀ।
ਏषਾ ਸਹਚਰੀ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਵਰਾਙ੍ਗਨਾ । ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਵਿਭੂਤਿਂ ਮੇ ਮਤ੍ਵਾ ਪੂਜ੍ਯਤਮਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਾਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੀ ਸਾਥੀ ਰਹੇਗੀ; ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਹਲਕਾ ਨਾ ਸਮਝ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਮਨਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਤ੍ਯਲੋਕਂ ਬਤਾਸ਼ੁ ਵੈ । ਬੀਜਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦਯ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਮ੍
ਹੁਣ ਤੂੰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿਚ ਜਾ, ਤੇ ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪੈਦਾ ਕਰ।
ਲਿਙ੍ਗਕੋਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਜੀਵੈਸ੍ਤੈਃ ਸਹਿਤਾਃ ਕਰ੍ਮਭਿਸ੍ਤਥਾ । ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕਾਲੇ ਤਾਨ੍ਕੁਰੁ ਤ੍ਵਂ ਯਥਾ ਪੁਰਾ
ਉਹ ਸੁਖਮ ਸਰੀਰ, ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਾਪਸ ਵਸਾ।
ਕਾਲਕਰ੍ਮਸ੍ਵਭਾਵਾਖ੍ਯੈਃ ਕਾਰਣੈਃ ਸਕਲਂ ਜਗਤ੍ । ਸ੍ਵਭਾਵਸ੍ਵਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸਚਰਾਚਰਮ੍
ਕਾਲ, ਕਰਮ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਨਾਲ, ਪੂਰਾ ਜਗਤ—ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਾ ਚਲਣ ਵਾਲਾ—ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਸੇ।
ਮਾਨਨੀਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਪੂਜਨੀਯਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ । ਸਤ੍ਤ੍ਵਗੁਣਪ੍ਰਧਾਨਤ੍ਵਾਦਧਿਕਃ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਦਾ
ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਤੇ ਪੂਜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਤ੍ਵ ਗੁਣ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਹਿ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਦੁਰਤ੍ਯਯਮ੍ । ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵੈ ਅਵਤਾਰਂ ਤਦਾ ਹਰਿਃ
ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਆਵੇ, ਹਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਕੇ ਉਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ।
ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਾਵਥਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮਾਨੁषੀਂ ਤਨੁਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ । ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਵੈ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਜਨਾਰਦਨ ਜਦੋਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਧਾਰੇਗਾ, ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਭਵੋऽਯਂ ਤੇ ਸਹਾਯਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਲਃ । ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਸੁਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਿਹਰਸ੍ਵ ਯਥਾਸੁਖਮ੍
ਇਹ ਭਵ ਤੇਰਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਹਾਈ ਬਣੇਗਾ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪੈਦਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਹਾਰ ਕਰ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾ ਨਾਨਾਯਜ੍ਞੈਃ ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ । ਯਜਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਃ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖ਼ਤਰੀ ਤੇ ਵੈਸ਼, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਸਹੀ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ।
ਮਨ੍ਨਾਮੋਚ੍ਚਾਰਣਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਮਖੇषੁ ਸਕਲੇषੁ ਚ । ਸਦਾ ਤृਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਭਵਿष੍ਯਧ੍ਵਂ ਸੁਰਾਃ ਕਿਲ
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸਭ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤ੍ਰਿਪਤ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੋਗੇ।
ਸ਼ਿਵਸ਼੍ਚ ਮਾਨਨੀਯੋ ਵੈ ਸਰ੍ਵਥਾ ਯਤ੍ਤਮੋਗੁਣਃ । ਯਜ੍ਞਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪੂਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਤੇ ਹਰ ਯਜਨ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।