ਪੀਡਾऽਥ ਭੂਪਤਿਭਯਂ ਜ੍ਞਾਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਫਲਮ੍ । ਪੁਰਾਣਸ਼੍ਰਵਣੇ ਚਕ੍ਰਂ ਸ਼ੋਧਯੇਚ੍ਛਿਵਭਾषਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਵ, ਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾ ਸੁਣਦੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਚੌਂਕ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੋ।
ਅਥਵਾ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਵਰਾਤ੍ਰਚਤੁष੍ਟਯੇ । ਸ਼ृਣੁਯਾਦਨ੍ਯਮਾਸੇऽਪਿ ਤਿਥਿਵਾਰਰ੍ਕ੍ਸ਼ਸ਼ੋਧਿਤੇ
ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਚਾਰ ਨਵਰਾਤਰਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਵੀ, ਤਾਰੀਖ, ਵਾਰ ਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਸੁਣ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਸਂਭਾਰਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਵਾਹਾਦੌ ਚ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍ । ਨਵਾਹ੍ਯਜ੍ਞੇ ਚਾਪ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਧੇਯਂ ਯਤ੍ਨਤੋ ਬੁਧੈਃ
ਜਿਵੇਂ ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਥੇ ਵੀ ਸਮੂਹ ਤਿਆਰੀਆਂ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਹਾਯਾ ਬਹਵਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਦਮ੍ਭਲੋਭਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਚਤੁਰਾਸ਼੍ਚ ਵਦਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਪਰਾ ਨਰਾਃ
ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਠੱਗੀ ਤੇ ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੁਸਤ, ਦਿਲਦਾਰ ਤੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰੇष੍ਯਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਵਾਰ੍ਤੇਯਂ ਦੇਸ਼ੇ ਦੇਸ਼ੇ ਜਨੇ ਜਨੇ । ਆਗਨ੍ਤਵ੍ਯਮਿਹਾਵਸ਼੍ਯਂ ਕਥਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹਰ ਪਿੰਡ, ਹਰ ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਦੂਤ ਭੇਜ ਕੇ ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਪਹੁੰਚਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਥਾ ਹੋਣੀ ਹੈ।
ਸੌਰਾਸ਼੍ਚ ਗਾਣਪਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਵਾਃ ਸ਼ਾਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵੈष੍ਣਵਾਃ । ਸਰ੍ਵੇषਾਮਪਿ ਸੇਵ੍ਯੇਯਂ ਯਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਸ਼ਕ੍ਤਯਃ
ਸੂਰਜ, ਗਣੇਸ਼, ਸ਼ਿਵ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੇ ਭਗਤ — ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਦੇਵੀਭਾਗਵਤਪੀਯੂषਰਸਲੋਲੁਪੈਃ । ਆਗਂਤਵ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਥਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰੇਮਤਤ੍ਪਰੈਃ
ਜੋ ਸ਼੍ਰੀ ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਰਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਕਥਾ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਰ੍ਣਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਰਮਿਣਸ੍ਤਥਾ । ਸਕਾਮਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿष੍ਕਾਮਾਃ ਪਾਤਵ੍ਯਂ ਤੈਃ ਕਥਾਮृਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀਆਂ, ਔਰਤਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਾਹੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਿਰਮੋਹ, ਉਹ ਸਭ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀਣ।
ਨਾਵਕਾਸ਼ਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ਸ੍ਯਾਨ੍ਨਵਾਹਸ਼੍ਰਵਣੇऽਪਿ ਤੈਃ । ਆਗਂਤਵ੍ਯਂ ਯਥਾਕਾਲਂ ਯਜ੍ਞੇ ਪੁਣ੍ਯਾ ਕ੍ਸ਼ਣਸ੍ਥਿਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਾ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਯਜਨ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਆਉਣ, ਤੇ ਉਥੇ ਰਹਿਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਇਕ ਪਲ ਹੀ ਹੋਵੇ।
ਵਿਨਯੇਨੈਵ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਮੇਵਮਾਕਾਰਣਂ ਨृਣਾਮ੍ । ਆਗਤਾਨਾਂ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਾਸਸ੍ਥਾਨਂ ਯਥੋਚਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਉਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਢੁੱਕਵਾਂ ਠਹਿਰਣ ਦਾ ਥਾਂ ਵੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਥਾਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਮੌ ਮਾਰ੍ਜਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਲੇਪਨਂ ਗੋਮਯੇਨਾਥ ਵਿਸ਼ਾਲਾਯਾਂ ਮਨੋਰਮਮ੍
ਕਥਾ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਥਾਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਕਰਕੇ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲੀਪਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਹੋਵੇ।
ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਤੁ ਮਣ੍ਡਪੋ ਰਮ੍ਯੋ ਰਂਭਾਸ੍ਤਂਭੋਪਸ਼ੋਭਿਤਃ । ਵਿਤਾਨਮੁਪਰਿष੍ਠਾਤ੍ਤੁ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜ ਰਾਜਿਤਃ
ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਮੰਡਪ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਵੇ। ਉੱਤੇ ਛੱਤ, ਝੰਡੇ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਹਿਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਵਕ੍ਤੁਸ਼੍ਚੈਵਾਸਨਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੁਖਾਸ੍ਤਰਣਸਂਯੁਤਮ੍ । ਰਚਿਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਂ ਵਾਪ੍ਯੁਦਙ੍ਮੁਖਮ੍
ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਬਿਛਾਵਟ ਵਾਲਾ ਆਸਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਪੂਰਬ ਜਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ।
ਯਥੋਚਿਤਾਨਿ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸ਼੍ਰੋਤॄਣਾਮਾਸਨਾਨਿ ਚ । ਨृਣਾਂ ਚੈਵਾਥ ਨਾਰੀਣਾਂ ਕਥਾਸ਼੍ਰਵਣਹੇਤਵੇ
ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਪੁਰਖਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵੀ ਢੁੱਕਵੇਂ ਆਸਨ ਲਾਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਕਥਾ ਸੁਣ ਸਕਣ।
ਵਾਗ੍ਮੀ ਦਾਂਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੋ ਦੇਵ੍ਯਾਰਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ । ਦਯਾਲੁਨਿਸ੍ਪृਹੋ ਦਕ੍ਸ਼ੋ ਧੀਰੋ ਵਕ੍ਤੋਤ੍ਤਮੋ ਮਤਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਚਨਕਾਰੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਚੰਗੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਦਇਆਲੂ, ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਕਾਬਲ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੋਵੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋ ਦੇਵਤਾਭਕ੍ਤਃ ਕਥਾਰਸਪਰਾਯਣਃ । ਉਦਾਰੋऽਲੋਲੁਪੋ ਨਮ੍ਰਃ ਸ਼੍ਰੋਤਾ ਹਿਂਸਾਦਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਸੁਣਨ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਭਗਤ, ਕਥਾ ਦੇ ਮੂਲ ਸੁਆਦ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹੇ, ਦਿਲੋਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾ, ਲਾਲਚ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਨਿਮਰ ਤੇ ਹਿੰਸਾ ਆਦਿ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਵੇ।
ਪਾਖਣ੍ਡਨਿਰਤੋ ਲੁਬ੍ਧਃ ਸ੍ਤ੍ਰੈਣੋ ਧਰ੍ਮਧ੍ਵਜਸ੍ਤਥਾ । ਨਿष੍ਠੁਰਃ ਕ੍ਰੋਧਨੋ ਵਕ੍ਤਾ ਦੇਵੀਯਜ੍ਞੇ ਨ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਖੰਡੀ, ਲਾਲਚੀ, ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਲ ਲੋਭੀ, ਧਰਮ ਦਾ ਢੋਂਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰੁੱਖਾ ਜਾਂ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਵਚਨ ਕਰਨ ਲਈ ਢੁੱਕਵਾਂ ਨਹੀਂ।
ਸਂਸ਼ਯਚ੍ਛੇਦਨਾਯੈਕ: ਪਣ੍ਡਿਤਸ਼੍ਚ ਤਥਾਗੁਣਃ । ਸ਼੍ਰੋਤृਬੋਧਕृਦਵ੍ਯਗ੍ਰਃ ਕਾਰ੍ਯ੍ਯੋ ਵਕ੍ਤੁਃ ਸਹਾਯਕृਤ੍
ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਵੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਰਹੇ ਤੇ ਵਚਨਕਾਰੀ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੇ।
ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਦਿਵਸਾਦਰ੍ਵਾਗ੍ਵਕ੍ਤृਸ਼੍ਰੋਤਾਦਿਭਿਰ੍ਜਨੈਃ । ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ੌਰਕਰ੍ਮਾਦਿ ਤਤੋ ਨਿਯਮਕਲ੍ਪਨਮ੍
ਚੰਗੇ ਵੇਲੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ, ਵਚਨਕਾਰੀ, ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਮੁੰਡਣ ਆਦਿਕ ਕਰਮ ਕਰਨ, ਫਿਰ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਉਣ।
ਅਰੁਣੋਦਯਵੇਲਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਯਾਚ੍ਛੌਚਂ ਵਿਧਾਯ ਚ । ਸਂਧ੍ਯਾ ਤਰ੍ਪਣਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਸਵੇਰੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਿਆਂ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਧਿਆ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਤਰਪਣ ਦੀ ਨਿੱਤ ਦੀ ਰੀਤ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਥਾਸ਼੍ਰਵਣਯੋਗ੍ਯਤ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯੇ ਗਾਸ਼੍ਚ ਦਾਪਯੇਤ੍ । ਸਮਸ੍ਤਵਿਘ੍ਨਹਰ੍ਤਾਰਮਾਦੌ ਗਣਪਤਿਂ ਯਜੇਤ੍
ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਗਣਪਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਲਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਦਿਗ੍ਭਵਾਨ੍ । ਵਟੁਕਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਾਲਂ ਚ ਯੋਗਿਨੀਰ੍ਮਾਤृਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਕਲਸ਼ ਰੱਖ ਕੇ ਉਥੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਦੀ, ਵਟੁਕ, ਖੇਤਰਪਾਲ, ਯੋਗਿਨੀਆਂ ਤੇ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੁਲਸੀਂ ਚਾਪਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਗ੍ਰਹਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ । ਨਵਾਕ੍ਸ਼ਰੇਣ ਮਨੁਨਾ ਪੂਜਯੇਜ੍ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਤੁਲਸੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਨੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਜਗਦੰਬਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੋਪਚਾਰੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਸ਼੍ਰੀਭਾਗਵਤਪੁਸ੍ਤਕਮ੍ । ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਾ ਵਾਙ੍ਮਯੀਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਯਥਾਵਚ੍ਛੋਭਨਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਉਪਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਭਾਗਵਤ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਬਾਣੀ ਰੂਪ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਥਾਵਿਘ੍ਨੋਪਸ਼ਾਂਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵृਣੁਯਾਤ੍ਤਂ ਚ ਵਾਡਵਾਨ੍ । ਜਾਪ੍ਯੋ ਨਵਾਰ੍ਣਮਂਤ੍ਰਸ੍ਤੈਃ ਪਾਠ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤਸ਼ਤੀਸ੍ਤਵਃ
ਕਥਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇ, ਨੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸਪਤਸ਼ਤੀ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਨਮਸ੍ਕਾਰਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾਂਤੇ ਸ੍ਤੁਤਿਮਾਚਰੇਤ੍ । ਕਾਤ੍ਯਾਯਨਿ ਮਹਾਮਾਯੇ ਭਵਾਨਿ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: 'ਹੇ ਕਾਤਿਆਯਨੀ, ਮਹਾਂਮਾਇਆ, ਭਵਾਨੀ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਮਾਲਕਾ।'
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰੇ ਮਗ੍ਨਂ ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਕृਪਾਮਯੇ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਰਾਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਸੀਦ ਜਗਦਂਬਿਕੇ
ਹੇ ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਮਾਂ, ਮੈਂ ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈ। ਹੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਵੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਮਨੋਭਿਲषਿਤਂ ਦੇਵਿ ਵਰਂ ਦੇਹਿ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਇਤਿ ਸਂਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਸ਼ृਣੁਯਾਤ੍ਕਥਾਂ ਨਿਯਤਮਾਨਸਃ
ਹੇ ਮਾਂ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਰਦਾਸ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ।
ਵਕ੍ਤਾਰਂ ਚਾਪਿ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵ੍ਯਾਸਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਤਦਾਤ੍ਮਵਾਨ੍ । ਮਾਲ੍ਯਾਲਂਕਾਰਵਸ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ਯੈਃ ਸਂਭੂष੍ਯ' ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਚ੍ਚ ਤਮ੍
ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਆਸ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਾਲਾ, ਗਹਣੇ, ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਆਦਿ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇਤਿਹਾਸਜ੍ਞ ਵ੍ਯਾਸਰੂਪ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ । ਕਥਾਚਂਦ੍ਰੋਦਯੇਨਾਂਤਸ੍ਤਮਃਸ੍ਤੋਮਂ ਨਿਰਾਕੁਰੁ ॥ ੩੫ ਤਦਗ੍ਰੇ ਤੁ ਨਵਾਹਾਨ੍ਤਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਨਿਯਮਾਸ੍ਤਦਾ । ਵਿਪ੍ਰਾਦੀਨੁਪਵੇਸ਼੍ਯਾਦੌ ਸਂਪੂਜ੍ਯੋਪਵਿਸ਼ੇਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਆਸ ਦੇ ਰੂਪ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਫਿਰ ਨੌਂ ਦਿਨ ਤੱਕ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।