ਗਾਂਗੇਯੋऽਯਂ ਮਹਾਭਾਗ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਬਲਾਧਿਕਃ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਿਆ, ਇਹ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣੇਗਾ।
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੌਵਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਪਾਲਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦ ਇਹ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਲ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਆਂਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾऽਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਗਂਗਾ ਤਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਬਾਲਕਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਭਾਰ੍ਯਾਵਿਰਹਜਂ ਦੁਃਖਂ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਾਦ੍ਭੁਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜੇ ਦਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਅਚੰਭਾ ਸਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਏਵਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਕਾਲੇऽਥ ਨृਪਤਿਰ੍ਮृਗਯਾਂ ਗਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਿਆ।
ਗਂਗਾਤੀਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਸ਼ਂਤਨੁਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਕੁਮਾਰਂ ਤਂ ਮੁਂਚਂਤਂ ਵਿਸ਼ਿਖਾਨ੍ਬਹੂਨ੍
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਤੇਰਾਂ ਤੀਰ ਛੱਡਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਰਾਜਾ ਨ ਸ੍ਮ ਜਾਨਾਤਿ ਕਿਂਚਨ 2.4.
ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਜਾ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾऽਪ੍ਯਮਾਨੁषਂ ਕਰ੍ਮ ਬਾਣੇषੁ ਲਘੁਹਸ੍ਤਤਾਮ੍
ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਤੀਰਾਂ ਵਿਚ ਜਿਹੀ ਫੁਰਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖੀ ਸਮਰਥਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੀ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਰਾਜਾ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਸਿ ਚਾਨਘ
ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ?'
ਅਂਤਰ੍ਧਾਨਂ ਗਤਃ ਸੋऽਥ ਰਾਜਾ ਚਿਂਤਾਤੁਰੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਗਂਗਾਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਭੂਪਾਲਃ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਉਥੇ ਹੀ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਂਗੀਂ ਬਭਾषੇ ਨृਪਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੁੰਦਰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਬੋਲ ਪਿਆ।
ਗਂਗੋਵਾਚ ਦਦਾਮਿ ਤਵ ਹਸ੍ਤੇ ਤੁ ਗਾਂਗੇਯੋऽਯਂ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਗੰਗਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਹਥੀਂ ਦੇਂਦੀ ਹਾਂ।'
ਕੀਰ੍ਤਿਕਰ੍ਤਾ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਭਵਿਤਾ ਤਵ ਸੁਵ੍ਰਤਃ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਧਾਏਗਾ ਤੇ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋऽਯਂ ਸੁਤਸ੍ਤਵ
ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵੇਦ ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯੋऽਸੌ ਤਦ੍ਵੇਦਾਯਂ ਸੁਤਸ੍ਤਵ
ਜੋ ਕੁਝ ਜਾਮਦਗਨਿ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਵਾਂऽਤਰ੍ਦਧੇ ਗਂਗਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨृਪਾਯ ਵੈ 2.4.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਗੰਗਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਤ ਦੇ ਕੇ ਆਪ ਲੁਕ ਜਾ ਲਈ।
ਸਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਸੁਤਂ ਰਾਜਾ ਸਮਾਘ੍ਰਾਯ ਚ ਮਸ੍ਤਕਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਚਿਰਕੇ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਸੁੰਘਿਆ।
ਗਤ੍ਵਾ ਗਜਾਹ੍ਵਯਂ ਰਾਜਾ ਚਕਾਰੋਤ੍ਸਵਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਗਜਾਹਵਯਾ ਨਗਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਮਨਾਇਆ।
ਸਮਾਹृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਚਿਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ਸ਼ੁਭਾਨ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਵਾਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤਂ ਯੁਵਰਾਜਾਨਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ਼ ਬਣਾਇਆ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਗਾਂਗੇਯਸ੍ਯ ਤਥੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਃ ਸਂਭਵਂ ਤਥਾ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗਾਂਗੇਯ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਤੇ ਜਾਹਨਵੀ ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਇਆ।
ਗਂਗਾਵਤਰਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਸੂਨਾਂ ਸਂਭਵਂ ਤਥਾ
ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਅਵਤਾਰ ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਪਵਿਤ੍ਰਮਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕਥਿਤਂ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕਹਾਣੀ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਾਗਵਤਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਨਾਨਾਖ੍ਯਾਨਕਥਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗਵਤ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਘ੍ਨਂ ਸ਼ੁਭਦਂ ਸੁਖਦਂ ਤਥਾ
ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚੰਗਿਆਈ ਤੇ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵਵ੍ਰਤਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ऋषਯ ਊਚੁਃ ਵਸੂਨਾਂ ਸਮ੍ਭਵਃ ਸੂਤ ਕਥਿਤਃ ਸ਼ਾਪਕਾਰਣਾਤ੍ । ਗਾਙ੍ਗੇਯਸ੍ਯ ਤਥੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਃ ਕਥਿਤਾ ਲੋਮਹਰ੍षਣੇ
ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਵਸੂਆਂ ਦਾ ਜਨਮ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ, ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਮਹਰਸ਼ਣ ਨੇ ਗਾਂਗੇਯ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਸੁਣਾਈ।
ਮਾਤਾ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸਤੀ । ਕਥਂ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਨਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਗਨ੍ਧਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਵਿਆਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੁਗੰਧੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੀ। ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣੀ?
ਤਨ੍ਮਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਦਾਸ਼ਪੁਤ੍ਰੀ ਕਥਂ ਧृਤਾ । ਰਾਜ੍ਞਾ ਧਰ੍ਮਵਰਿष੍ਠੇਨ ਸਂਸ਼ਯਂ ਛਿਨ੍ਧਿ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਮੈਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ ਕਿ ਦਾਸ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਸੁਚਰਿਤ, ਮੇਰਾ ਇਹ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰੋ।