ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਨृਪਤਿਰ੍ਮਗ੍ਨਃ ਪਿਤ੍ਰੋਕ੍ਤੇਯਂ ਵਰਾਨਨਾ
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਇਹੀ ਗੱਲ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਨੇ ਆਖੀ ਸੀ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ।
ਪਿਬਨ੍ਮੁਖਾਂਬੁਜਂ ਤਸ੍ਯਾ ਨ ਤृਪ੍ਤਿਮਗ੍ਮਨ੍ਨृਪਃ
ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਕੰਵਲ ਵਰਗੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਾ ਹੋਈ।
ਮਹਾਭਿषਂ ਸਾऽਪਿ ਮਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੇਮਯੁਕ੍ਤਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਵੀ, ਉਸਨੂੰ ਮਹਾਬੀਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ।
ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾਮਸਿਤਾਪਾਂਗੀਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਨੇ ਕਾਲੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਦੇਵੀ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਵਾਮੋਰੁ ਮਾਨੁषੀ ਵਾ ਵਰਾਨਨੇ
ਸੁੰਦਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਚਾਹੇ ਦੇਵੀ ਹੋਵੇਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ, ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ,
ਯਾऽਸਿ ਕਾऽਸਿ ਵਰਾਰੋਹੇ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮੇ ਭਵ ਸੁਂਦਰਿ
ਤੂੰ ਜੋ ਵੀ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੇ ਨਿੱਤਲ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਮਹਾਭਿषਂ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਂ ਨृਪਂ ਜਾਨਾਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵੀ
ਸੂਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਰਾਜਾ ਮਹਾਬੀਾ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਪ੍ਰੇਮਸਮਾਯੋਗਾਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਚਂ ਨृਪਸ੍ਯ ਤਾਮ੍ 2.4.
ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਉਸਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ,
ਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯੁਵਾਚ ਕਾ ਨ ਵਾਂਛਤਿ ਚਾਰ੍ਵਂਗੀ ਭਾਵਿਤ੍ਵਾਤ੍ਸਦृਸ਼ਂ ਪਤਿਮ੍
ਔਰਤ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਕਿਹੜੀ ਸੋਹਣੀ ਇਸਤਰੀ ਚੰਗਾ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਜਦ ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਹੈ?
ਵਾਗ੍ਬਂਧੇਨ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪਤਿਂ ਕਿਲ
ਬੋਲਣ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਯਚ੍ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਮਹਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ੁਭਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾऽਸ਼ੁਭਮ੍
ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਾਂ, ਚਾਹੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ,
ਯਦਾ ਚ ਤ੍ਵਂ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਮੇ ਵਚਃ
ਅਤੇ ਜਦ ਤੂੰ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇਂਗਾ,
ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਜਨ੍ਮ ਵਸੂਨਾਂ ਸਾ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨਾਪੂਰ੍ਵਕਂ ਹृਦਿ
ਵਸੂਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਰੱਖ ਲਈ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾऽਥ ਸਾ ਦੇਵੀ ਚਕਾਰ ਨृਪਤਿਂ ਪਤਿਮ੍
ਜਦ ਰਾਜੇ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣਾਇਆ।
ਨृਪਸ੍ਯ ਮਂਦਿਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸੁਭਗਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਹ ਸੁਭਾਗੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਸਾऽਪਿ ਤਂ ਰਮਯਾਮਾਸ ਭਾਵਜ੍ਞਾ ਵੈ ਵਰਾਂਗਨਾ
ਉਹ ਸੋਹਣੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਸਮਝ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਸ ਤਯਾ ਮृਗਸ਼ਾਵਾਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਸ਼ਚ੍ਯਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯਥਾ
ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਿਰਣ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵਰਗੀ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਤੇ ਸ਼ਚੀ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਰੇਮਾਤੇ ਮਂਦਿਰੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਰਮਾਨਾ ਰਾਯਣਾਵਿਵ 2.4.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਸੋਹਣੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਵਾਂਗ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ।
ਗਰ੍ਭਂ ਗਂਗਾ ਵਸੁਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸੁषੁਵੇ ਚਾਰੁਲੋਚਨਾ
ਚੰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਗੰਗਾ ਨੇ ਵਸੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮਿਆ।
ਤृਤੀਯੇऽਥ ਚਤੁਰ੍ਥੇऽਥ ਪਂਚਮੇ षष੍ਠ ਏਵ ਚ
ਫੇਰ, ਤੀਜੇ, ਚੌਥੇ, ਪੰਜਵੇਂ ਤੇ ਛੇਵੇਂ (ਸਾਲ) ਵਿਚ...
ਕਿਂ ਕਰੋਮ੍ਯਦ੍ਯ ਵਂਸ਼ੋ ਮੇ ਕਥਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਸ੍ਥਿਰੋ ਭੁਵਿ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੇਰਾ ਵੰਸ਼ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਕਿਵੇਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇਗਾ?
ਨਿਵਾਰਯਾਮਿ ਯਦਿ ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜ਼ਰੂਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਨ ਵਾਰਯਾਮਿ ਚੇਦਦ੍ਯ ਸਰ੍ਵਥੇਯਂ ਜਲੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਅੱਜ ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਬੱਚਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗੀ।
ਸਂਭਵੇऽਪਿ ਚ ਦੁष੍ਟੇਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਵਾ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਜੇ ਬੱਚਾ ਹੋ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਹੈ — ਰੱਖੇ ਜਾਂ ਨਾ ਰੱਖੇ, ਕੋਈ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ।
ਵਂਸ਼ਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਯਤ੍ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਃ ਪਰੋ ਮਯਾ
ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਮੁਨੇਰ੍ਯੇਨ ਹृਤਾ ਧੇਨੁਰ੍ਨਂਦਿਨੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀਜਿਤੇਨ ਹਿ
ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗਾਂ ਨੰਦਿਨੀ ਨੂੰ ਸਤ੍ਰੁਜਿਤ ਨੇ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ,
ਦਾਸੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਤਨ੍ਵਂਗਿ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਿ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ; ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਹਿਂਸਿਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮੇ ਕਰਭੋਰੁ ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ੁਭਾਃ 2.4.
ਹੇ ਹਾਥੀ ਵਰਗੀਆਂ ਜੰਗ੍ਹਾਂ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀਏ, ਮੇਰੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰ ਤੂੰ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯਦ੍ਵੈ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਤੇऽਦ੍ਯ ਦਦਾਮ੍ਯਥ ਚ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਅੱਜ ਕੁਝ ਹੋਰ ਮੰਗ, ਮੈਂ ਔਖਾ ਤੋਂ ਔਖਾ ਵੀ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਗਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵੇਦਵਿਦੋ ਵਿਦੁਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਦਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।