ਵਿਮਨਸ੍ਕੌ ਤੁ ਤੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਨਿਃਸृਤੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋਂऽਤਿਕਾਤ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਨ ਵਿਚ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਨਿਕਲ ਗਏ।
ਪ੍ਰਤੀਪਂ ਚਿਂਤਯਾਮਾਸ ਪਿਤਰਂ ਪੁਰੁਵਂਸ਼ਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀਪ, ਜੋ ਪੁਰੂ ਵੰਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਸਨ, ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯਾऽऽਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਰਮਮਾਣਾ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਦ੍ਯੌਰ੍ਨਾਮਾ ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾऽਥ ਨਂਦਿਨੀਂ ਗਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਂ ਦਯੁ ਸੀ; ਉਸ ਨੇ ਨੰਦਿਨੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦ੍ਯੌਸ੍ਤਾਮਾਹ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਗੌਰਿਯਂ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਂਦਰਿ
ਦਯੁ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸੁੰਦਰਏ, ਇਹ ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੀ ਗਾਂ ਹੈ, ਸੁਣ।'
ਅਯੁਤਾਯੁਰ੍ਭਵੇਨ੍ਯੂਨਂ ਸਦੈਵਾऽਗਤਯੌਵਨਃ
ਇਸ ਦੀ ਉਮਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਰਹੇਗੀ, ਪਰ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਵਾਨ ਹੀ ਰਹੇਗੀ।
ਉਸ਼ੀਨਰਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਪੁਤ੍ਰੀ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾ
ਉਸ਼ੀਨਰ ਨਾਮਕ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਧੀ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ।
ਆਨਯਸ੍ਵਾऽऽਸ਼੍ਰਮਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨਂਦਿਨੀਂ ਕਾਮਦਾਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ 2.3.
ਨੰਦਿਨੀ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤੇ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਦਿੰਦੀਆਂ ਗਾਂ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ।
ਮਾਨੁषੇषੁ ਭਵੇਦੇਕਾ ਜਰਾਰੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਕੋ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੁਢਾਪਾ ਜਾਂ ਰੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਵਮਨ੍ਯ ਮੁਨਿਂ ਦਾਂਤਂ ਪृਥ੍ਵਾਦ੍ਯੈਃ ਸਹਿਤੋऽਨਘਃ
ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਧਰਤੀ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਸੰਤ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰ ਬੈਠਿਆ।
ਆਜਗਾਮਾऽऽਸ਼੍ਰਮਪਦਂ ਫਲਾਨ੍ਯਾਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਃ
ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਆ ਗਿਆ।
ਮृਗਯਾਮਾਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਗਹ੍ਵਰੇषੁ ਵਨੇष੍ਵਪਿ
ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਘਣੇ ਥਾਂਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਾਰੁਣਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਧ੍ਯਾਨੇਨ ਵਸੁਭਿਰ੍ਹृਤਾਮ੍
ਵਰੁਣ ਨੇ ਧਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇ ਜਨਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨੁषੇषੁ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣਗੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਦੁਃਖਿਤਾਸ਼੍ਚ ਤੇ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਪ੍ਰਸਾਦਯਂਤਸ੍ਤਮृषਿਂ ਵਸਵ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲਈ।
ਅਨੁਸਂਵਤ੍ਸਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ
ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਵੋਗੇ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਯੌਰ੍ਮਾਨੁषੇ ਦੇਹੇ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਂ ਵਸਿष੍ਯਤਿ 2.3.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦਯੁ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਰਹੇਗਾ।
ਊਚੁਸ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਪ੍ਤਾਂ ਚਿਂਤਾਤੁਰਾਂ ਨਦੀਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਨਿਵੀਂਦਿਆਂ ਹੋਏ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਚਿੰਤਤ, ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ।
ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਚ ਜਠਰਂ ਚਿਂਤੇਯਂ ਮਹਤੀ ਹਿ ਨਃ
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
ਸ਼ਂਤਨੁਰ੍ਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਾਨਘੇ
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੇ, ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਂਗੀ।
ਏਵਂ ਸ਼ਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੋਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਗਂਗਾऽਪਿ ਨਿਰ੍ਗਤਾ ਦੇਵੀ ਚਿਂਤ੍ਯਮਾਨਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਗੰਗਾ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਉਤਰੇ ਆਈ।
ਸ਼ਂਤਨੁਰ੍ਨਾਮ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਤ੍ਯਸਂਗਰਃ
ਸ਼ਾਂਤਨੁ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮੀ ਅਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਡਿੱਠਾ ਸੀ।
ਤਦਾ ਚ ਸਲਿਲਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਃਸृਤਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਾਣੀ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬੇਹੱਦ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਉਭਰੀ।
ਅਂਕੇ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਚਾਹ ਮਾਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਿਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਉਸ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਉਸ ਔਰਤ ਨੂੰ, ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ, ਕਿਹਾ, 'ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਏ।'
ਸਾ ਤਮਾਹ ਵਰਾਰੋਹਾ ਯਦਰ੍ਥਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਆਏ ਹੋ?'
ਤਾਮਵੋਚਦਥੋ ਰਾਜਾ ਰੂਪਯੌਵਨਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍ 2.3.
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਉਸ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਸ੍ਥਿਤਾ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮੂਰੁਂ ਮੇ ਤ੍ਵਮਾਸ਼੍ਲਿष੍ਯ ਚ ਭਾਮਿਨਿ
'ਹੇ ਮਨਮੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੱਜੀ ਰਾਨ ਨੂੰ ਲਗ ਕੇ ਬੈਠੀ ਹੋ।'
ਸ੍ਨੁषਾ ਮੇ ਭਵ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਜਾਤੇ ਪੁਤ੍ਰੇऽਤਿਵਾਞ੍ਛਿਤੇ
'ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਚਾਹੀਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪੁੱਤਰੀ ਵਧੂ ਬਣੀਂ।'