ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਮਿਦਂ ਸੌਮ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਗृਹਂ ਨਯ । ਗਿਰਿਕਾਯੈ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਸ਼ੁ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਤਵਮਦ੍ਯ ਵੈ
ਮੇਰੀ ਖਾਤਰ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਇਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾ; ਇਹ ਜਲਦੀ ਗਿਰਿਕਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਉਸ ਦਾ ਉਪਜਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਰ੍ਣਂ ਸ਼੍ਯੇਨਾਯ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ । ਸ ਗृਹੀਤ੍ਵੋਤ੍ਪਪਾਤਾਸ਼ੁ ਗਗਨਂ ਗਤਿਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੱਤਾ ਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਤੇਜ਼ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਉਹ ਲੈ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਗਗਨਂ ਸ਼੍ਯੇਨਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਚਞ੍ਚੁਪੁਟੇ ਪੁਟਮ੍ । ਤਮਪਸ਼੍ਯਦਥਾਯਾਨ੍ਤਂ ਖਗਂ ਸ਼੍ਯੇਨਸ੍ਤਥਾਪਰਃ
ਜਦੋਂ ਬਾਜ਼ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੱਤਾ ਚੁੰਝ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੋਰ ਇਕ ਬਾਜ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਆਮਿषਂ ਸ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ੍ਖਗਮ੍ । ਤੁਣ੍ਡਯੁਦ੍ਧਮਥਾਕਾਸ਼ੇ ਤਾਵੁਭੌ ਸਮ੍ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਹ ਪੰਛੀ ਮਾਸ ਸਮਝ ਕੇ ਜਲਦੀ ਉਸ ਵੱਲ ਵੱਧਿਆ; ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੁੰਝ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਤੋਰਪਤਦ੍ਰੇਤਸ੍ਤਜ੍ਜਾਪਿ ਯਮੁਨਾਮ੍ਭਸਿ । ਖਗੌ ਤੌ ਨਿਰ੍ਗਤੌ ਕਾਮਂ ਪੁਟਕੇ ਪਤਿਤੇ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਬੀਜ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਪੰਛੀ ਪੱਤਾ ਡਿੱਗਣ ਤੇ ਉੱਡ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਯੇ ਕਾਚਿਦ੍ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਨਾਮ ਚਾਪ੍ਸਰਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਵਨ੍ਦਨਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਅਪਸਰਾ, ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਆਈ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀ ਜਲਕੇਲਿਂ ਸਾ ਜਲੇ ਮਗ੍ਨਾ ਚਚਾਰ ਸਾ । ਜਗ੍ਰਾਹ ਚਰਣਂ ਨਾਰੀ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਤੈਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਸੋਹਣੀ ਸਤਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਪਰਃ ਸੋऽਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕਾਮਚਾਰਿਣੀਮ੍ । ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਭਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯੀ ਤ੍ਵਂ ਧ੍ਯਾਨਵਿਘ੍ਨਕਰੀ ਯਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਕਾਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਬਣ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਈ ਹੈ।'
ਸਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇਨ ਬਭੂਵ ਯਮੁਨਾਚਰੀ । ਸ਼ਫਰੀ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਹ੍ਯਦ੍ਰਿਕਾ ਚ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਅਪਸਰਾ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀ ਮੱਛੀ ਬਣ ਗਈ।
ਸ਼੍ਯੇਨਪਾਦਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਂ ਤਚ੍ਛੁਕ੍ਰਮਥ ਵਾਸਵੀ । ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਰਸਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸਾਦ੍ਰਿਕਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪਿਣੀ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬਾਜ਼ ਦੇ ਪੈਰ ਤੋਂ ਬੀਜ ਡਿੱਗਿਆ, ਮੱਛੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਨੇ ਉਹ ਬੀਜ ਜਲਦੀ ਫੜ ਲਿਆ।
ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯੀਂ ਤਾਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਜੀਵਨਃ । ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਬਬਨ੍ਧ ਤਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਦਸਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆ ਗਿਆ, ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਉਦਰਂ ਵਿਦਦਾਰਾਸ਼ੁ ਸ ਤਸ੍ਯਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਜੀਵਨਃ । ਯੁਗ੍ਮਂ ਵਿਨਿਃਸृਤਂ ਤਸ੍ਮਾਦੁਦਰਾਨ੍ਮਾਨੁषਾਕृਤਿ
ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਦਾ ਪੇਟ ਜਲਦੀ ਚੀਰਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਜੋੜਾ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਬਾਲਃ ਕੁਮਾਰਃ ਸੁਭਗਸ੍ਤਥਾ ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਦਂ ਸੋऽਥ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਃ
ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਮੁੰਡਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨਿਕਲ ਆਏ; ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਜ੍ਞੇ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਝषੋਦ੍ਭਵੌ । ਰਾਜਾਪਿ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਃ ਸੁਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੱਛੀ ਵਿਚੋਂ ਦੋ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ; ਰਾਜਾ ਵੀ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ ਮਤ੍ਸ੍ਯੋ ਨਾਮ ਰਾਜਾਸੌ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ । ਵਸੁਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਮਤ्सਯ ਸੀ, ਨੇਕ ਤੇ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਾਸੂ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਸੀ।
ਕਾਲਿਕਾ ਵਸੁਨਾ ਦਤ੍ਤਾ ਤਰਸਾ ਜਲਜੀਵਿਨੇ । ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਾਲੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤਥਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯੋਦਰੀਤਿ ਚ
ਕਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਵਾਸੂ ਨੇ ਜਲ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਕਾਲੀ ਤੇ ਮਤ੍ਸਯੋਦਰੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਗਨ੍ਧੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਗਣੇਨ ਸਮਜਾਯਤ । ਵਿਵਰ੍ਧਮਾਨਾ ਦਾਸ਼ਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸਾ ਵਾਸਵੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਹ ਮਤਸਯਗੰਧਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਵਾਸਵੀ ਮਛੀਰੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਲਦੀ ਵਧੀ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਮੁਨਿਨਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯੀ ਜਾਤਾ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾਃ । ਵਿਦਾਰਿਤਾ ਚ ਦਾਸ਼ੇਨ ਮृਤਾ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਪੁਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਦ੍ਰਿਕਾ, ਜੋ ਇਕ ਅਪਸਰਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਹ ਮੱਛੀ ਬਣ ਗਈ। ਮਛੀਰੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੀਰਿਆ, ਉਹ ਮਰ ਗਈ ਤੇ ਫਿਰ ਖਾ ਲਈ ਗਈ।
ਕਿਂ ਬਭੂਵ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਅਪ੍ਸਰਾਯਾ ਵਦਸ੍ਵ ਤਤ੍ । ਸ਼ਾਪਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਕਥਂ ਸੂਤ ਕਥਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ ਸਾ
ਉਹ ਅਪਸਰਾ ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਈ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਉਸਦਾ ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਿਆ, ਸੁਤ ਜੀ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਗਈ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਯਦਾ ਸਾ ਮੁਨਿਨਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਹ । ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕਾਰ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦੀਨੇਵ ਰੁਦਤੀ ਤਦਾ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਦਿਆਂ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਦਯਾਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਂ ਤਦਾ ਰੁਦਤੀਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਮ੍ । ਮਾ ਸ਼ੋਕਂ ਕੁਰੁ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਤਂ ਤੇ ਵਦਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਦਇਆਲੂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਰੋ ਰਹੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਕੁਝ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।"
ਮਤ੍ਕੋਧਸ਼ਾਪਯੋਗੇਨ ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨਿਂ ਗਤਾ ਸ਼ੁਭੇ । ਮਾਨੁषੌ ਜਨਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਾਪਮੋਕ੍ਸ਼ਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਮੇਰੇ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈਂ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ। ਜਦ ਤੂੰ ਦੋ ਮਨੁੱਖ ਜਣੇਗੀ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਤੇਨ ਸਾ ਪ੍ਰਾਪ ਮਤ੍ਸ੍ਯਦੇਹਂ ਨਦੀਜਲੇ । ਬਾਲਕੌ ਜਨਯਿਤ੍ਵਾ ਸਾ ਮृਤਾ ਮੁਕ੍ਤਾ ਚ ਸ਼ਾਪਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਦੋ ਬੱਚੇ ਜਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਰ ਗਈ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲਿਆ।
ਸਨ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰੂਪਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਮਵਾਪ੍ਯ ਚ । ਜਗਾਮਾਮਰਮਾਰ੍ਗਂ ਚ ਸ਼ਾਪਾਨ੍ਤੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਦੇਵੀ ਰੂਪ ਫੇਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਤੇ, ਸ਼ਾਪ ਮੁਕਣ ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਅਮਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਚੱਲ ਪਈ।
ਏਵਂ ਜਾਤਾ ਵਰਾ ਪੁਤ੍ਰੀ ਮਤ੍ਸ੍ਯਗਨ੍ਧਾ ਵਰਾਨਨਾ । ਪੁਤ੍ਰੀਵ ਪਾਲ੍ਯਮਾਨਾ ਸਾ ਦਾਸ਼ਗੇਹੇ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਤਸਯਗੰਧਾ ਨਾਮ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਧੀ ਜੰਮੀ। ਧੀ ਵਾਂਗ ਪਾਲੀ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਛੀਰੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਵਧੀ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਗਨ੍ਧਾ ਤਦਾ ਜਾਤਾ ਕਿਸ਼ੋਰੀ ਚਾਤਿਸੁਪ੍ਰਭਾ । ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਵਾਸਵੀ ਚਾਤਿਸੁਪ੍ਰਭਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਤਸਯਗੰਧਾ ਜੰਮੀ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ। ਘਰ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ, ਉਹ ਵਾਸਵੀ ਵੀ ਬੜੀ ਤੇਜ ਸੀ।
ਵ੍ਯਾਸਜਨ੍ਮਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਏਕਦਾ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਵ੍ਰਜਨ੍ ਪਾਰਾਸ਼ਰੋ ਮੁਨਿਃ । ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾਸ੍ਤਟਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਕ ਵਾਰੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਪਾਰਾਸਰ ਰਿਸ਼ੀ ਕਾਲਿੰਦੀ ਨਦੀ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆਏ।
ਨਿषਾਦਮਾਹ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਂ ਭੋਜਨਂ ਤਦਾ । ਪ੍ਰਾਪਯਸ੍ਵ ਪਰਂ ਪਾਰਂ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾ ਉਡੁਪੇਨ ਮਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਛੀਰਾ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਪਾਰ ਨੌਕਾ ਰਾਹੀਂ ਲੰਘਾ ਦੇ।"
ਦਾਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਵਾਣੋ ਭੋਜਨਂ ਤਟੇ । ਉਵਾਚ ਤਾਂ ਸੁਤਾਂ ਬਾਲਾਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਗਨ੍ਧਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਮਛੀਰੇ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਕਿ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਧੀ ਮਤਸਯਗੰਧਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਉਡੁਪੇਨ ਮੁਨਿਂ ਬਾਲੇ ਪਰਂ ਪਾਰਂ ਨਯਸ੍ਵ ਹ । ਗਨ੍ਤੁਕਾਮੋऽਸ੍ਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਾਪਸੋऽਯਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
"ਪੁੱਤ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨੌਕਾ ਵਿਚ ਬਿਠਾ ਕੇ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇ। ਇਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤਪਸਵੀ ਪਾਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੱਸਦੀਏ।"