ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸਨ੍ਨਮਿਤੌਜਸਃ । ਪृਥਗ੍ਦੇਸ਼ੇषੁ ਰਾਜਾਨਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਭੂਭੁਜਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਵਸੋਸ੍ਤੁ ਪਤ੍ਨੀ ਗਿਰਿਕਾ ਕਾਮਾਨ੍ ਕਾਲੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ । ऋਤੁਕਾਲਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸ੍ਨਾਤਾ ਪੁਂਸਵਨੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਵਸੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗਿਰਿਕਾ ਨੇ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਤਦਹਃ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੈਨਮੂਚੁਰ੍ਜਹਿ ਮृਗਾਨਿਤਿ । ਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਯਾਮृਤੁਮਤੀਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਦਿਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਾ ਕੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਉਪਜਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਪਿਤृਵਾਕ੍ਯਂ ਗੁਰੁਂ ਮਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਚਚਾਰ ਮृਗਯਾਂ ਰਾਜਾ ਗਿਰਿਕਾਂ ਮਨਸਾ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ, ਪਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਿਰਿਕਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਸਸ੍ਮਾਰ ਭਾਮਿਨੀਮ੍ । ਅਤੀਵ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛ੍ਰਿਯਮਿਵਾਪਰਾਮ੍
ਜਦ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਕshmi ਵਾਂਗ।
ਤਸ੍ਯ ਰੇਤਃ ਪ੍ਰਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਸ੍ਮਰਤਸ੍ਤਾਂ ਚ ਕਾਮਿਨੀਮ੍ । ਵਟਪਤ੍ਰੇ ਤੁ ਤਦ੍ਰਾਜਾ ਸ੍ਕਨ੍ਨਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍
ਉਹਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਵੀਰਯ ਵਹਿ ਗਿਆ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਬਟ ਦੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹੀ ਫੜ ਲਿਆ।
ਇਦਂ ਵृਥਾ ਪਰਿਸ੍ਕਨ੍ਨਂ ਰੇਤੋ ਵੈ ਨ ਭਵੇਤ੍ਕਥਮ੍ । ऋਤੁਕਾਲਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨृਪਸ੍ਤਦਾ
ਇਹ ਵੀਰਯ ਵਿਅਰਥ ਵਹਿ ਗਿਆ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਪਜਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਮੋਘਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਮ ਚੈਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਿਯਾਯੈ ਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ਯੇਤਦਿਤਿ ਬੁਦ੍ਧਿਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਮੇਰਾ ਵੀਰਯ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਨੇ ਕਾਲਂ ਮਹਿष੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਃ । ਅਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਥ ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਵਟਪਰ੍ਣਪੁਟੇ ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਉਪਜਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਇਕ ਵਟ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਂ ਸ਼੍ਯੇਨਮਾਭਾष੍ਯ ਰਾਜੋਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਗृਹਾਣੇਦਂ ਮਹਾਭਾਗ ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗृਹਂ ਮਮ
ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਲੈ ਲਓ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਓ।'
ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਮਿਦਂ ਸੌਮ੍ਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਗृਹਂ ਨਯ । ਗਿਰਿਕਾਯੈ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਸ਼ੁ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਤਵਮਦ੍ਯ ਵੈ
ਮੇਰੀ ਖਾਤਰ, ਪ੍ਰੀਤਮ, ਇਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਲੈ ਜਾ; ਇਹ ਜਲਦੀ ਗਿਰਿਕਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਉਸ ਦਾ ਉਪਜਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪਰ੍ਣਂ ਸ਼੍ਯੇਨਾਯ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ । ਸ ਗृਹੀਤ੍ਵੋਤ੍ਪਪਾਤਾਸ਼ੁ ਗਗਨਂ ਗਤਿਵਿਤ੍ਤਮਃ
ਸੂਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੱਤਾ ਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਤੇਜ਼ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ ਪੰਛੀ ਉਹ ਲੈ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਵੱਲ ਉੱਡ ਗਿਆ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਗਗਨਂ ਸ਼੍ਯੇਨਂ ਧृਤ੍ਵਾ ਚਞ੍ਚੁਪੁਟੇ ਪੁਟਮ੍ । ਤਮਪਸ਼੍ਯਦਥਾਯਾਨ੍ਤਂ ਖਗਂ ਸ਼੍ਯੇਨਸ੍ਤਥਾਪਰਃ
ਜਦੋਂ ਬਾਜ਼ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਪੱਤਾ ਚੁੰਝ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੋਰ ਇਕ ਬਾਜ਼ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਆਮਿषਂ ਸ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਭ੍ਯਦ੍ਰਵਤ੍ਖਗਮ੍ । ਤੁਣ੍ਡਯੁਦ੍ਧਮਥਾਕਾਸ਼ੇ ਤਾਵੁਭੌ ਸਮ੍ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਤੁਃ
ਉਹ ਪੰਛੀ ਮਾਸ ਸਮਝ ਕੇ ਜਲਦੀ ਉਸ ਵੱਲ ਵੱਧਿਆ; ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੁੰਝ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯੁਦ੍ਧ੍ਯਤੋਰਪਤਦ੍ਰੇਤਸ੍ਤਜ੍ਜਾਪਿ ਯਮੁਨਾਮ੍ਭਸਿ । ਖਗੌ ਤੌ ਨਿਰ੍ਗਤੌ ਕਾਮਂ ਪੁਟਕੇ ਪਤਿਤੇ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਬੀਜ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ; ਦੋਵੇਂ ਪੰਛੀ ਪੱਤਾ ਡਿੱਗਣ ਤੇ ਉੱਡ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਸਮਯੇ ਕਾਚਿਦ੍ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਨਾਮ ਚਾਪ੍ਸਰਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਵਨ੍ਦਨਤਤ੍ਪਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਅਪਸਰਾ, ਜੋ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਆਈ।
ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੀ ਜਲਕੇਲਿਂ ਸਾ ਜਲੇ ਮਗ੍ਨਾ ਚਚਾਰ ਸਾ । ਜਗ੍ਰਾਹ ਚਰਣਂ ਨਾਰੀ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ
ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਤੈਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਸੋਹਣੀ ਸਤਰੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜ ਲਏ।
ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮਪਰਃ ਸੋऽਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਾਂ ਕਾਮਚਾਰਿਣੀਮ੍ । ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਭਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯੀ ਤ੍ਵਂ ਧ੍ਯਾਨਵਿਘ੍ਨਕਰੀ ਯਤਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਕਾਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਬਣ ਜਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਈ ਹੈ।'
ਸਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਵਿਪ੍ਰਮੁਖ੍ਯੇਨ ਬਭੂਵ ਯਮੁਨਾਚਰੀ । ਸ਼ਫਰੀ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾ ਹ੍ਯਦ੍ਰਿਕਾ ਚ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਅਪਸਰਾ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਯਮੁਨਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੋਹਣੀ ਮੱਛੀ ਬਣ ਗਈ।
ਸ਼੍ਯੇਨਪਾਦਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਂ ਤਚ੍ਛੁਕ੍ਰਮਥ ਵਾਸਵੀ । ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਰਸਾਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਸਾਦ੍ਰਿਕਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪਿਣੀ
ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਬਾਜ਼ ਦੇ ਪੈਰ ਤੋਂ ਬੀਜ ਡਿੱਗਿਆ, ਮੱਛੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਨੇ ਉਹ ਬੀਜ ਜਲਦੀ ਫੜ ਲਿਆ।
ਅਥ ਕਾਲੇਨ ਕਿਯਤਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯੀਂ ਤਾਂ ਮਤ੍ਸ੍ਯਜੀਵਨਃ । ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਦਸ਼ਮੇ ਮਾਸਿ ਬਬਨ੍ਧ ਤਾਂ ਮਨੋਰਮਾਮ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਦਸਵਾਂ ਮਹੀਨਾ ਆ ਗਿਆ, ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਮੱਛੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਉਦਰਂ ਵਿਦਦਾਰਾਸ਼ੁ ਸ ਤਸ੍ਯਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਜੀਵਨਃ । ਯੁਗ੍ਮਂ ਵਿਨਿਃਸृਤਂ ਤਸ੍ਮਾਦੁਦਰਾਨ੍ਮਾਨੁषਾਕृਤਿ
ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਸਦਾ ਪੇਟ ਜਲਦੀ ਚੀਰਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਜੋੜਾ ਨਿਕਲ ਆਇਆ।
ਬਾਲਃ ਕੁਮਾਰਃ ਸੁਭਗਸ੍ਤਥਾ ਕਨ੍ਯਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਿਦਂ ਸੋऽਥ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਃ
ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਮੁੰਡਾ ਤੇ ਚੰਗੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨਿਕਲ ਆਏ; ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਜ੍ਞੇ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦ੍ਵੌ ਤੁ ਝषੋਦ੍ਭਵੌ । ਰਾਜਾਪਿ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਃ ਸੁਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੱਛੀ ਵਿਚੋਂ ਦੋ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ; ਰਾਜਾ ਵੀ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ ਮਤ੍ਸ੍ਯੋ ਨਾਮ ਰਾਜਾਸੌ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ । ਵਸੁਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪਿਤ੍ਰਾ ਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਮਤ्सਯ ਸੀ, ਨੇਕ ਤੇ ਸੱਚਾ ਵਚਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਾਸੂ ਦਾ ਪੁੱਤ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਸੀ।
ਕਾਲਿਕਾ ਵਸੁਨਾ ਦਤ੍ਤਾ ਤਰਸਾ ਜਲਜੀਵਿਨੇ । ਨਾਮ੍ਨਾ ਕਾਲੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤਥਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯੋਦਰੀਤਿ ਚ
ਕਾਲਿਕਾ ਨੂੰ ਵਾਸੂ ਨੇ ਜਲ ਦੀ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਕਾਲੀ ਤੇ ਮਤ੍ਸਯੋਦਰੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਈ।
ਮਤ੍ਸ੍ਯਗਨ੍ਧੇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਗਣੇਨ ਸਮਜਾਯਤ । ਵਿਵਰ੍ਧਮਾਨਾ ਦਾਸ਼ਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸਾ ਵਾਸਵੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਉਹ ਮਤਸਯਗੰਧਾ ਨਾਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਵਾਸਵੀ ਮਛੀਰੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਪਲਦੀ ਵਧੀ।
ऋषਯ ਊਚੁਃ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਮੁਨਿਨਾ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯੀ ਜਾਤਾ ਵਰਾਪ੍ਸਰਾਃ । ਵਿਦਾਰਿਤਾ ਚ ਦਾਸ਼ੇਨ ਮृਤਾ ਚ ਭਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਪੁਨਃ
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਅਦ੍ਰਿਕਾ, ਜੋ ਇਕ ਅਪਸਰਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਇਕ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਹ ਮੱਛੀ ਬਣ ਗਈ। ਮਛੀਰੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਚੀਰਿਆ, ਉਹ ਮਰ ਗਈ ਤੇ ਫਿਰ ਖਾ ਲਈ ਗਈ।
ਕਿਂ ਬਭੂਵ ਪੁਨਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਅਪ੍ਸਰਾਯਾ ਵਦਸ੍ਵ ਤਤ੍ । ਸ਼ਾਪਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਕਥਂ ਸੂਤ ਕਥਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ ਸਾ
ਉਹ ਅਪਸਰਾ ਫਿਰ ਕੀ ਹੋਈ? ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਉਸਦਾ ਸ਼ਾਪ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਿਆ, ਸੁਤ ਜੀ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਵਰਗ ਗਈ?
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਸ਼ਪ੍ਤਾ ਯਦਾ ਸਾ ਮੁਨਿਨਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਸਮ੍ਬਭੂਵ ਹ । ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕਾਰ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਦੀਨੇਵ ਰੁਦਤੀ ਤਦਾ
ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਦਿਆਂ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।