ਦਿਵਿ ਦੁਨ੍ਦੁਭਯੋ ਨੇਦੁਰ੍ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ । ਪੇਠੁਰ੍ਵੇਦਾਨ੍ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਜਗੁਸ੍ਤਥਾ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜੇ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਨੱਚਿਆ, ਮੁਨੀਆਂ ਨੇ ਵੇਦ ਪਾਠ ਕੀਤੇ, ਤੇ ਗੰਧਰਵ ਆਦਿ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮृਦਙ੍ਗਮੁਰਜਾਵੀਣਾਢਕ੍ਕਾਡਮਰੁਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ । ਘਣ੍ਟਾਸ਼ਙ੍ਖਨਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਮਾਸੀਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਮੁਰਜਾ, ਵੀਣਾ, ਢੱਕਾ, ਡਮਰੂ, ਘੰਟੀ ਅਤੇ ਸਾਂਖ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਭਰ ਗਏ।
ਨਾਨਾਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨ੍ਯਾਧਾਯਾਜ੍ਜਲੀਂਸ੍ਤਥਾ । ਜਯ ਮਾਤਰ੍ਜਯੇਸ਼ਾਨੀਤ੍ਯੇਵਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੂਚਿਰੇ
ਕਈ ਸਤੁਤੀਆਂ ਗਾ ਕੇ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੈ ਹੋ ਮਾਤਾ! ਜੈ ਹੋ ਰਾਜਨ!'
ਤਤਸ੍ਤੁष੍ਟਾ ਮਹਾਦੇਵੀ ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍ । ਸ੍ਵਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਵਿਪੁਲਾਂ ਭਕ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਾ ਤੈਰ੍ਦਦੌ ਚ ਤਾਮ੍
ਫਿਰ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰ ਦਿਤਾ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਵਧੀਆ ਭਕਤੀ ਵੀ ਬਖ਼ਸ਼ੀ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਮੇਵ ਦੇਵਾਨਾਮਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਗਤਾ ਤਤਃ । ਇਤਿ ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਭ੍ਰਾਮਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਿਤਂ ਮਹਤ੍
ਦੇਵਤੇ ਦੇਖਦੇ-ਦੇਖਦੇ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਕਰਤਬ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਪਠਤਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਜਨਕਂ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵਤਾਰਕਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦੇ ਜਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਅਜੋਬਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਮਨੂਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚਰਿਤਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਦੇਵੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਪਠਞ੍ਸ਼ृਣ੍ਵਞ੍ਸ਼ੁਭਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਕਰਤਬ, ਦੇਵੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕismet ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਯਸ਼੍ਚੈਤਤ੍ਪਠਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਯੋऽਨਿਸ਼ਂ ਨਰਃ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੋ ਦੇਵੀਸਾਯੁਜ੍ਯਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੋ ਇਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸਦਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਸ੍ਤ੍ਯਗਨ੍ਧੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ऋषਯ ਊਚੁਃ ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਕਰਮੇਤਤ੍ਤੇ ਵਚਨਂ ਗਰ੍ਭਹੇਤੁਕਮ੍ । ਸਨ੍ਦੇਹੋऽਤ੍ਰ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਮਤਸਯਗੰਧਾ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੇਰੀ ਇਹ ਗਰਭ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਕਥਾ ਵਾਕਈ ਅਜੋਬਾ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਮਾਤਾ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਮੇਧਾਵਿਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀਤਿ ਚ । ਵਿਵਾਹਿਤਾ ਪੁਰਾ ਜ੍ਞਾਤਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਨਾ ਯਥਾ
ਮਹਾਨ ਬੁਧੀ ਵਾਲੇ, ਵਿਆਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਹੈ; ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਾ ਸ਼ੰਤਨੂ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਕਥਂ ਵ੍ਯਾਸਃ ਸਤੀ ਸ੍ਵਭਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾ । ਈਦृਸ਼ੀ ਸਾ ਕਥਂ ਰਾਜ੍ਞਾ ਪੁਨਃ ਸ਼ਨ੍ਤਨੁਨਾ ਵृਤਾ
ਉਸ ਦੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਤੋਂ ਵਿਅਾਸ ਕਿਵੇਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ? ਉਹ ਜਿਹੀ ਸੀ, ਉਹਨੂੰ ਰਾਜਾ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਨੇ ਮੁੜ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਲਿਆ?
ਤਸ੍ਯਾਂ ਪੁਤ੍ਰਾਵੁਭੌ ਜਾਤੌ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਕਥਯ ਸੁਵ੍ਰਤ । ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਮਹਾਭਾਗ ਕਥਾਂ ਪਰਮਪਾਵਨੀਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਧੀਰਜਵਾਨ। ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਂਝੀ ਕਰੋ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਵਦ ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਪੁਨਃ । ਸ਼੍ਰੋਤੁਕਾਮਾਃ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ऋषਯਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ
ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ। ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਮੁੜ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਪਰਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀਮ੍ । ਆਦਿਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਵਦਿष੍ਯਾਮਿ ਕਥਾਂ ਪੌਰਾਣਿਕੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਚਾਰ ਲਕੜਾਂ ਦੀ ਦਾਤਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਦਿ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਯੋਚ੍ਚਾਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਤਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ । ਵ੍ਯਾਜੇਨਾਪਿ ਹਿ ਬੀਜਸ੍ਯ ਵਾਗ੍ਭਵਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਦੀਵੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਾਗਭਵ ਦੇ ਬੀਜ ਮੰਤ੍ਰ ਰਾਹੀਂ, ਚਾਹੇ ਢੁਕਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਵੇ।
ਸਮ੍ਯਕ੍ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ । ਸ੍ਮਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਥਾ ਦੇਵੀ ਵਾਞ੍ਛਿਤਾਰ੍ਥਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ
ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਮਕਸਦਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਲਈ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਜੋ ਚਾਹੀਦੀ ਚੀਜ਼ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜੋਪਰਿਚਰੋ ਨਾਮ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਤ੍ਯਸਙ੍ਗਰਃ । ਚੇਦਿਦੇਸ਼ਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਬਭੂਵ ਦ੍ਵਿਜਪੂਜਕਃ
ਰਾਜਓਪਰਿਚਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸੀ, ਚੇਦੀ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਪਸਾ ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੇਨ ਵਿਮਾਨਂ ਸ੍ਫਾਟਿਕਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਦਤ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਤਤ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸੁਨ੍ਦਰਂ ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਤਪਸਿਆ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਦਾ ਮਹਲ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਮਨਪਸੰਦ ਤੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਸੀ।
ਤੇਨਾਰੂਢਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਯਾਤਿ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਭੂਪਤਿਃ । ਨ ਭੂਮਾਵੁਪਰਿਸ੍ਥੋऽਸੌ ਤੇਨੋਪਰਿਚਰੋ ਵਸੁਃ
ਉਸ ਮਹਲ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਹਰ ਥਾਂ ਜਾਂਦਾ ਸੀ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਓਪਰਿਚਰ ਵਸੁ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਧਰ੍ਮਨਿਤ੍ਯਃ ਸ ਭੂਪਤਿਃ । ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਗਿਰਿਕਾ ਨਾਮ ਸੁਨ੍ਦਰੀ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਧਰਮ 'ਤੇ ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਵਧੀਆ ਅਕਰਤੀ ਵਾਲੀ, ਗਿਰਿਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਾਃ ਪਞ੍ਚਾਸਨ੍ਨਮਿਤੌਜਸਃ । ਪृਥਗ੍ਦੇਸ਼ੇषੁ ਰਾਜਾਨਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਭੂਭੁਜਾ
ਉਸ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਤੇ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਵਸੋਸ੍ਤੁ ਪਤ੍ਨੀ ਗਿਰਿਕਾ ਕਾਮਾਨ੍ ਕਾਲੇ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ । ऋਤੁਕਾਲਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਸ੍ਨਾਤਾ ਪੁਂਸਵਨੇ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਵਸੁ ਦੀ ਪਤਨੀ ਗਿਰਿਕਾ ਨੇ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ।
ਤਦਹਃ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚੈਨਮੂਚੁਰ੍ਜਹਿ ਮृਗਾਨਿਤਿ । ਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਭਾਰ੍ਯਾਮृਤੁਮਤੀਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਦਿਨ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਾ ਕੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰ।' ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਉਪਜਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਪਿਤृਵਾਕ੍ਯਂ ਗੁਰੁਂ ਮਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍ । ਚਚਾਰ ਮृਗਯਾਂ ਰਾਜਾ ਗਿਰਿਕਾਂ ਮਨਸਾ ਸ੍ਮਰਨ੍
ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਤੇ ਪੱਕਾ ਮੰਨ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲਈ ਚਲ ਪਿਆ, ਪਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਗਿਰਿਕਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਸਸ੍ਮਾਰ ਭਾਮਿਨੀਮ੍ । ਅਤੀਵ ਰੂਪਸਮ੍ਪਨ੍ਨਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛ੍ਰਿਯਮਿਵਾਪਰਾਮ੍
ਜਦ ਰਾਜਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਕshmi ਵਾਂਗ।
ਤਸ੍ਯ ਰੇਤਃ ਪ੍ਰਚਸ੍ਕਨ੍ਦ ਸ੍ਮਰਤਸ੍ਤਾਂ ਚ ਕਾਮਿਨੀਮ੍ । ਵਟਪਤ੍ਰੇ ਤੁ ਤਦ੍ਰਾਜਾ ਸ੍ਕਨ੍ਨਮਾਤ੍ਰਂ ਸਮਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍
ਉਹਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ ਦਾ ਵੀਰਯ ਵਹਿ ਗਿਆ; ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਹ ਬਟ ਦੇ ਪੱਤੇ 'ਤੇ ਡਿੱਗਦੇ ਹੀ ਫੜ ਲਿਆ।
ਇਦਂ ਵृਥਾ ਪਰਿਸ੍ਕਨ੍ਨਂ ਰੇਤੋ ਵੈ ਨ ਭਵੇਤ੍ਕਥਮ੍ । ऋਤੁਕਾਲਂ ਚ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨृਪਸ੍ਤਦਾ
ਇਹ ਵੀਰਯ ਵਿਅਰਥ ਵਹਿ ਗਿਆ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਪਜਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਅਮੋਘਂ ਸਰ੍ਵਥਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਮ ਚੈਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਪ੍ਰਿਯਾਯੈ ਪ੍ਰੇषਯਾਮ੍ਯੇਤਦਿਤਿ ਬੁਦ੍ਧਿਮਕਲ੍ਪਯਤ੍
ਮੇਰਾ ਵੀਰਯ ਹਮੇਸ਼ਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦੇਵੇ।
ਸ਼ੁਕ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਨੇ ਕਾਲਂ ਮਹਿष੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਃ । ਅਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਥ ਤਦ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਵਟਪਰ੍ਣਪੁਟੇ ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਉਪਜਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਇਕ ਵਟ ਦੇ ਪੱਤੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ।
ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥਂ ਸ਼੍ਯੇਨਮਾਭਾष੍ਯ ਰਾਜੋਵਾਚ ਦ੍ਵਿਜਂ ਪ੍ਰਤਿ । ਗृਹਾਣੇਦਂ ਮਹਾਭਾਗ ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗृਹਂ ਮਮ
ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਬਾਜ਼ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਲੈ ਲਓ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਚਲੇ ਜਾਓ।'