ਏਵਂ ਤੇ ਵਰ੍ਣਿਤਂ ਸਾਧੋ ਸਾਵਰ੍ਣੇਰ੍ਜਨ੍ਮ ਕਰ੍ਮ ਚ । ਏਤਤ੍ਪਠਂਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਦੇਵ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਧੂ, ਸਾਵਰਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਮ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਜੋ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਾਮਰੀਚਰਿਤ੍ਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥਾਤਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਸ਼ੇषਮਨੂਨਾਂ ਚਿਤ੍ਰਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ, ਬਾਕੀ ਮਨੂਆਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਉਤਪੱਤੀ ਸੁਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਕਤੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਆਸਨ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਮਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ षਡ੍ ਵਿਮਲੋਦਯਾਃ । ਕਰੂषਸ਼੍ਚ ਪृषਧ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਾਭਾਗੋ ਦਿष੍ਟ ਏਵ ਚ
ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੂ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉਜਲੇ ਸਨ: ਕਰੂਸ਼, ਪ੍ਰਿਸ਼ਧਰ, ਨਾਭਾਗ ਤੇ ਦਿਸ਼ਟ।
ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਤਤਃ षਡੇਵ ਤੇ ਗਤ੍ਵਾ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਵੀ — ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਫਿਰ, ਉਹ ਛੇ ਜਣੇ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਏ।
ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਜਿਤਸ਼੍ਵਾਸਾਃ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹੀਮਯੀਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਾਯ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਂਸ ਤੇ ਭੁੱਖ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਖੜੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਾਟੀ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਵਿਵਿਧੈਰੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤਾਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਰਾਦृਤਾਃ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵੈਤੇ ਤਪਃਸਾਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਰਹੇ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਪਸੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਸਰੂਪ ਤੇ ਮਹਾ ਬਲ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਜੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਣਾਸ੍ਤੋਯਜੀਵਨਾਃ । ਧੂਮ੍ਰਪਾਨਾ ਰਸ਼੍ਮਿਪਾਨਾਃ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼੍ਰਮਾਃ
ਉਹ ਸੁੱਕੀ ਪੱਤੀ ਖਾ ਕੇ, ਹਵਾ ਤੇ ਜੀ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਧੂੰਆਂ ਤੇ ਜੀ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਪੀ ਕੇ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਸਹਿ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇषਾਮਾਦਰੇਣਾਰਾਧਨਂ ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਸਦਾ । ਵਿਮਲਾ ਮਤਿਰੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵਮੋਹਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ ਜਨਮ ਲੈ ਲਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਬਭੂਵੁਰ੍ਮਨੁਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵੀਪਾਦੈਕਚਿਨ੍ਤਨਾਃ । ਮਤ੍ਯਾ ਵਿਮਲਯਾ ਤੇषਾਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵਾਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਇਕਾਗਰ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ; ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸਞ੍ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍ । ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਤਪਸਾ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਦਰਸ਼ਨ ਜਲਦੀ ਮਿਲਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਤਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵ ਦੇਵੇਸ਼ੀ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਕਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਮਲਾਤ੍ਮਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ षਡੇਵ ਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਛੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਨ੍ਤਃਕਰਣਾ ਭਾਵਸਂਯੁਤਾਃ । ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਊਚੁਃ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਜਯੇਸ਼ਾਨਿ ਪਰਮੇ ਕਰੁਣਾਲਯੇ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਮਨ ਨੂੰ ਨਮ ਕਰਕੇ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਦੀ ਮਾਤਾ!'
ਵਾਗ੍ਭਵਾਰਾਧਨਪ੍ਰੀਤੇ ਵਾਗ੍ਭਵਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤੇ । ਕ੍ਲੀਂਕਾਰਵਿਗ੍ਰਹੇ ਦੇਵਿ ਕ੍ਲੀਂਕਾਰਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਿਨਿ
ਵਾਗਭਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਵਾਗਭਵ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ; 'ਕਲੀ' ਅੱਖਰ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ, 'ਕਲੀ' ਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਕਾਮਰਾਜਮਨੋਮੋਦਦਾਯਿਨੀਸ਼੍ਵਰਤੋषਿਣਿ । ਮਹਾਮਾਯੇ ਮੋਦਪਰੇ ਮਹਾਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਦਾਯਿਨਿ
ਕਾਮਰਾਜ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਮਹਾ ਮਾਇਆ, ਸੁਖ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਮਹਾ ਰਾਜ ਦੀ ਦਾਤੀ।
ਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਹਰਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿਸ੍ਵਰੂਪੇ ਭੋਗਵਰ੍ਧਿਨਿ । ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਭਗਵਤੀ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸੁਖ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤਪਸਾ ਯੁਤਾਃ
ਮਾਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਕਹੇ; ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜਕੁਮਾਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੋ।'
ਨਿष੍ਕਲ੍ਮषਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਧਿਯੋ ਜਾਤਾ ਵੈ ਮਦੁਪਾਸਨਾਤ੍ । ਵਰਂ ਮਨੋਗਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਾਚਧ੍ਵਮਵਿਲਮ੍ਬਿਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਮੰਗੋ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਹਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਮਨਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਊਚੁਃ ਦੇਵਿ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਨ੍ਤਤਿਸ਼੍ਚਿਰਜੀਵਿਨੀ
ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਮਾਤਾ, ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਨਿਰਵਿਘਨ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਲੰਮੀ ਜੀਵੇ।'
ਭੋਗਾ ਅਵ੍ਯਾਹਤਾ ਕਾਮਂ ਯਸ਼ਸ੍ਤੇਜੋ ਮਤਿਸ਼੍ਚ ਹ । ਅਕੁਣ੍ਠਿਤਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇष ਏਵ ਵਰੋ ਹਿਤਃ
ਸਾਡੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਮਨਚਾਹੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਹੋਣ, ਸਾਨੂੰ ਯਸ਼, ਤੇਜ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮਿਲੇ; ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ — ਇਹੀ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਵਤਾਂ ਯਨ੍ਮਨੋਗਤਮ੍ । ਅਥਾਨ੍ਯਦਪਿ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੂਯਤਾਮਾਦਰਾਦਿਦਮ੍
ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਹੋਵੇ; ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਹੋਰ ਬਚਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।'
ਭਵਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵੈਤੇ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਪਤੀਸ਼੍ਵਰਾਃ । ਸਨ੍ਤਤ੍ਯਾ ਦੀਰ੍ਘਯਾ ਭੋਗੈਰਨੇਕੈਰਪਿ ਸਙ੍ਗਮਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਨਵੰਤਰੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਬਣੋਗੇ; ਲੰਮੀ ਵੰਸ਼ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਖਣ੍ਡਿਤਬਲੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਯਸ਼ਸ੍ਤੇਜੋਵਿਭੂਤਯਃ । ਭਵਿਤਾਰੋ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ ਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ
ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ, ਰਾਜ, ਯਸ਼, ਤੇਜ ਤੇ ਵਭੂਤੀ, ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਮਿਲਣਗੇ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਏਵਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਰਾਨ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਂ ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੈਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ ਸਤੀ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭ੍ਰਾਮਰੀ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਜਦ ਉਹ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਚਾਨਕ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਤੇ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨ੍ਮਨ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹੀਗਤਾਨ੍ਭੋਗਾਨ੍ਬੁਭੁਜੁਸ਼੍ਚ ਮਹੌਜਸਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਉਸੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਭੋਗਦੇ ਰਹੇ।
ਸਨ੍ਤਤਿਂ ਚਾਖਣ੍ਡਿਤਾਂ ਤੇ ਸਮੁਤ੍ਪਾਦ੍ਯ ਮਹੀਤਲੇ । ਵਂਸ਼ਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇऽਪਿ ਮਨੂਨਾਂ ਪਤਯੋऽਭਵਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਨਸਲ ਨੂੰ ਅਟੁੱਟ ਰੱਖਿਆ, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਵਸਾਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਬਣ ਗਏ।
ਭਵਾਨ੍ਤਰੇ ਕ੍ਰਮੇਣੈਵ ਸਾਵਰ੍ਣਿਪਦਭਾਗਿਨਃ । ਪ੍ਰਥਮੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਨਵਮੋ ਮਨੁਰੀਰਿਤਃ
ਅਗਲੇ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਾਵਰਣੀ ਮਨੂਆਂ ਦੇ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ; ਪਹਿਲਾ ਡੱਖ ਸਾਵਰਣੀ ਸੀ, ਜੋ ਨੌਵਾਂ ਮਨੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਾਹਤਬਲੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਭਵਦ੍ਵਿਭੁਃ । ਦ੍ਵਿਤੀਯੋ ਮੇਰੁਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਦਸ਼ਮੋ ਮਨੁਰੇਵ ਚ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੁਕਾਵਟ ਰਹਿਤ ਬਲ ਵਾਲਾ ਮਹਾਨ ਬਣਿਆ; ਦੂਜਾ ਮੇਰੁ ਸਾਵਰਣੀ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦਸਵਾਂ ਮਨੂ ਹੈ।
ਬਭੂਵ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਪੋ ਮਹਾਦੇਵੀਪ੍ਰਸਾਦਤਃ । ਤृਤੀਯੋ ਮਨੁਰਾਖ੍ਯਾਤਃ ਸੂਰ੍ਯਸਾਵਰ੍ਣਿਨਾਮਕਃ
ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ; ਤੀਜਾ ਮਨੂ ਸੂਰਜ ਸਾਵਰਣੀ ਨਾਮ ਦਾ ਹੋਇਆ।
ਏਕਾਦਸ਼ੋ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਸ੍ਤਪਸਾ ਸ੍ਵੇਨ ਭਾਵਿਤਃ । ਚਤੁਰ੍ਥਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੋ ਮਨੁਰਾਡ੍ ਵਿਭੁਃ
ਗਿਆਰਵਾਂ, ਵੱਡੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲਾ ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਨਿਖਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਚੌਥਾ ਚੰਦ੍ਰ ਸਾਵਰਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਰਵਾਂ ਮਨੂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਦੇਵੀਸਮਾਰਾਧਨੇਨ ਜਾਤੋ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰੇਸ਼੍ਵਰਃ । ਪਞ੍ਚਮੋ ਰੁਦ੍ਰਸਾਵਰ੍ਣਿਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮਨੁਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਦੇਵੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਨਵੰਤਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣਿਆ; ਪੰਜਵਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਸਾਵਰਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਰਵਾਂ ਮਨੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।