ਪਾਲਨਂ ਚੈਵ ਸਂਹਾਰਂ ਸੈਵ ਦੇਵੀ ਦਧਾਤਿ ਹਿ । ਤਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਯ ਦੇਵੇਸ਼ੀਂ ਜਗਨ੍ਮੋਹਨਿਵਾਰਿਣੀਮ੍
ਉਹੀ ਮਾਤਾ ਜਗਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭ੍ਰਮ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਦੀ ਸਰਨ ਲੈ।
ਮਹਾਮਾਯਾਂ ਪੂਜ੍ਯਤਮਾਂ ਸਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤੇ ਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ । ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਰਾਜਾ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨੇਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਉਹ ਮਹਾਂਮਾਇਆ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੂਜਨਯੋਗ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗੀ; ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਮੁਨੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ।
ਦੇਵੀਂ ਜਗਾਮ ਸ਼ਰਣਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਾਮ੍ । ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਯਤਾਤ੍ਮਾ ਚ ਤਨ੍ਮਨਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਰਨ ਲਈ, ਜੋ ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ, ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਦੇਵੀਮੂਰ੍ਤਿਂ ਮृਣ੍ਮਯੀਂ ਚ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭਕ੍ਤਿਤਃ । ਪੂਜਨਾਨ੍ਤੇ ਬਲਿਂ ਤਸ੍ਯੈ ਨਿਜਗਾਤ੍ਰਾਸृਜਂ ਦਦਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ; ਪੂਜਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰਕ ਰਕਤ ਬਲੀ ਵਜੋਂ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਦੇਵੇਸ਼ੀ ਜਗਦ੍ਯੋਨਿਃ ਕृਪਾਵਤੀ । ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵ ਪੁਰਤੋ ਵਰਂ ਬ੍ਰੂਹੀਤਿ ਭਾषਿਣੀ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਜਗਤ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਤੇ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ: 'ਵਰ ਮੰਗ।'
ਸ ਰਾਜਾ ਨਿਜਮੋਹਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਨਂ ਜ੍ਞਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਚੈਵ ਯਾਚਤਿ ਸ੍ਮ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍
ਉਸ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਭ੍ਰਮ ਦਾ ਨਾਸ, ਉੱਚਾ ਗਿਆਨ, ਤੇ ਰਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਾਜ ਮੰਗਿਆ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਵੈ ਮੋਹਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਮਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਭਵੇ ਤਵ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜਾ, ਰਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਾਜ, ਭ੍ਰਮ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨ — ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਅਨ੍ਯਚ੍ਚ ਸ਼ृਣੁ ਭੂਪਾਲ ਜਨ੍ਮਾਨ੍ਤਰਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ । ਭਾਨੋਰ੍ਜਨ੍ਮ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਾਵਰ੍ਣਿਰ੍ਭਵਿਤਾ ਭਵਾਨ੍
ਹੁਣ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣ: ਭਾਨੂ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਸਾਵਰਨੀ ਬਣੇਗਾ।
ਤਤ੍ਰ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ੍ਯਾਪਿ ਪਤਿਤ੍ਵਂ ਬਹੁਵਿਕ੍ਰਮਮ੍ । ਸਨ੍ਤਤਿਂ ਬਹੁਲਾਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਮਦ੍ਵਰਾਦ੍ਭਵਾਨ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਮਨਵੰਤਰ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮਨੂ ਦਾ ਪਦ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤੇ ਚੰਗੀ ਵੰਸ਼ ਮਿਲੇਗੀ।
ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਂ ਦੇਵੀ ਜਗਾਮਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਦਾ । ਸੋऽਪਿ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਜਾਤੋ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਧਿਪਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾ ਨੇ ਵਰ ਦੇ ਕੇ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ; ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਮਨਵੰਤਰ ਦਾ ਅਧਿਪਤੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਏਵਂ ਤੇ ਵਰ੍ਣਿਤਂ ਸਾਧੋ ਸਾਵਰ੍ਣੇਰ੍ਜਨ੍ਮ ਕਰ੍ਮ ਚ । ਏਤਤ੍ਪਠਂਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਦੇਵ੍ਯਨੁਗ੍ਰਹਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਧੂ, ਸਾਵਰਨੀ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇ ਕਰਮ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਜੋ ਇਹ ਪੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਾਮਰੀਚਰਿਤ੍ਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥਾਤਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਸ਼ੇषਮਨੂਨਾਂ ਚਿਤ੍ਰਮੁਦ੍ਭਵਮ੍ । ਯਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ
ਭ੍ਰਾਮਰੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਵਰਣਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ, ਬਾਕੀ ਮਨੂਆਂ ਦੀ ਅਦਭੁਤ ਉਤਪੱਤੀ ਸੁਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਕਤੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਆਸਨ੍ਵੈਵਸ੍ਵਤਮਨੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ षਡ੍ ਵਿਮਲੋਦਯਾਃ । ਕਰੂषਸ਼੍ਚ ਪृषਧ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਾਭਾਗੋ ਦਿष੍ਟ ਏਵ ਚ
ਵੈਵਸਵਤ ਮਨੂ ਦੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉਜਲੇ ਸਨ: ਕਰੂਸ਼, ਪ੍ਰਿਸ਼ਧਰ, ਨਾਭਾਗ ਤੇ ਦਿਸ਼ਟ।
ਸ਼ਰ੍ਯਾਤਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਙ੍ਕੁਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਮਹਾਬਲਾਃ । ਤਤਃ षਡੇਵ ਤੇ ਗਤ੍ਵਾ ਕਾਲਿਨ੍ਦ੍ਯਾਸ੍ਤੀਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਸ਼ਰਯਾਤੀ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੰਕੁ ਵੀ — ਇਹ ਸਭ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ; ਫਿਰ, ਉਹ ਛੇ ਜਣੇ ਕਾਲਿੰਦੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਵਧੀਆ ਕੰਢੇ ਤੇ ਗਏ।
ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਜਿਤਸ਼੍ਵਾਸਾਃ ਪੂਜਾਂ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਦੇਵ੍ਯਾ ਮਹੀਮਯੀਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਵਿਨਿਰ੍ਮਾਯ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਂਸ ਤੇ ਭੁੱਖ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਖੜੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਰਤੀ ਦੀ ਮਾਟੀ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਵਿਵਿਧੈਰੁਪਚਾਰੈਸ੍ਤਾਂ ਪੂਜਯਾਮਾਸੁਰਾਦृਤਾਃ । ਤਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵ ਏਵੈਤੇ ਤਪਃਸਾਰਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ ਬੜੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਦੇ ਰਹੇ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਪਸੀ, ਜੋ ਤਪ ਦੇ ਸਰੂਪ ਤੇ ਮਹਾ ਬਲ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਜੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨਾ ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਣਾਸ੍ਤੋਯਜੀਵਨਾਃ । ਧੂਮ੍ਰਪਾਨਾ ਰਸ਼੍ਮਿਪਾਨਾਃ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼੍ਰਮਾਃ
ਉਹ ਸੁੱਕੀ ਪੱਤੀ ਖਾ ਕੇ, ਹਵਾ ਤੇ ਜੀ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਧੂੰਆਂ ਤੇ ਜੀ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਕਿਰਣਾਂ ਪੀ ਕੇ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਸਹਿ ਕੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤਸ੍ਤੇषਾਮਾਦਰੇਣਾਰਾਧਨਂ ਕੁਰ੍ਵਤਾਂ ਸਦਾ । ਵਿਮਲਾ ਮਤਿਰੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸਰ੍ਵਮੋਹਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ ਜਨਮ ਲੈ ਲਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਮੋਹ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਬਭੂਵੁਰ੍ਮਨੁਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਦੇਵੀਪਾਦੈਕਚਿਨ੍ਤਨਾਃ । ਮਤ੍ਯਾ ਵਿਮਲਯਾ ਤੇषਾਮਾਤ੍ਮਨ੍ਯੇਵਾਖਿਲਂ ਜਗਤ੍
ਮਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਾਤਾ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਇਕਾਗਰ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ; ਪਵਿੱਤਰ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸਞ੍ਜਗਾਮਾਸ਼ੁ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍ । ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਰ੍षਾਨ੍ਤੇ ਤਪਸਾ ਜਗਦੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਦਰਸ਼ਨ ਜਲਦੀ ਮਿਲਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੇ ਤਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵ ਦੇਵੇਸ਼ੀ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਕਸਮਦ੍ਯੁਤਿਃ । ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਮਲਾਤ੍ਮਾਨੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ षਡੇਵ ਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇਜ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ; ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਛੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤੁष੍ਟੁਵੁਰ੍ਭਕ੍ਤਿਨਮ੍ਰਾਨ੍ਤਃਕਰਣਾ ਭਾਵਸਂਯੁਤਾਃ । ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਊਚੁਃ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ ਜਯੇਸ਼ਾਨਿ ਪਰਮੇ ਕਰੁਣਾਲਯੇ
ਉਹ ਭਗਤੀ ਭਾਵ ਨਾਲ, ਮਨ ਨੂੰ ਨਮ ਕਰਕੇ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਮਹਾ ਸ਼ਕਤੀ, ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਦਇਆ ਦੀ ਮਾਤਾ!'
ਵਾਗ੍ਭਵਾਰਾਧਨਪ੍ਰੀਤੇ ਵਾਗ੍ਭਵਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤੇ । ਕ੍ਲੀਂਕਾਰਵਿਗ੍ਰਹੇ ਦੇਵਿ ਕ੍ਲੀਂਕਾਰਪ੍ਰੀਤਿਦਾਯਿਨਿ
ਵਾਗਭਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ, ਵਾਗਭਵ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ; 'ਕਲੀ' ਅੱਖਰ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ, 'ਕਲੀ' ਦੇ ਭਾਵ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ।
ਕਾਮਰਾਜਮਨੋਮੋਦਦਾਯਿਨੀਸ਼੍ਵਰਤੋषਿਣਿ । ਮਹਾਮਾਯੇ ਮੋਦਪਰੇ ਮਹਾਸਾਮ੍ਰਾਜ੍ਯਦਾਯਿਨਿ
ਕਾਮਰਾਜ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ; ਮਹਾ ਮਾਇਆ, ਸੁਖ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ, ਮਹਾ ਰਾਜ ਦੀ ਦਾਤੀ।
ਵਿष੍ਣ੍ਵਰ੍ਕਹਰਸ਼ਕ੍ਰਾਦਿਸ੍ਵਰੂਪੇ ਭੋਗਵਰ੍ਧਿਨਿ । ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਭਗਵਤੀ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਸੁਖ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਸਤਿ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਸੁਮੁਖੀ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ । ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤਪਸਾ ਯੁਤਾਃ
ਮਾਤਾ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਬਚਨ ਕਹੇ; ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜਕੁਮਾਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹੋ।'
ਨਿष੍ਕਲ੍ਮषਾਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਧਿਯੋ ਜਾਤਾ ਵੈ ਮਦੁਪਾਸਨਾਤ੍ । ਵਰਂ ਮਨੋਗਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਾਚਧ੍ਵਮਵਿਲਮ੍ਬਿਤਮ੍
ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਮਲ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਮੰਗੋ।
ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਹਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਮਨਸਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਊਚੁਃ ਦੇਵਿ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸਨ੍ਤਤਿਸ਼੍ਚਿਰਜੀਵਿਨੀ
ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ; ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਮਾਤਾ, ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਨਿਰਵਿਘਨ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਲੰਮੀ ਜੀਵੇ।'
ਭੋਗਾ ਅਵ੍ਯਾਹਤਾ ਕਾਮਂ ਯਸ਼ਸ੍ਤੇਜੋ ਮਤਿਸ਼੍ਚ ਹ । ਅਕੁਣ੍ਠਿਤਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਮੇष ਏਵ ਵਰੋ ਹਿਤਃ
ਸਾਡੇ ਸੁਖ-ਸਾਧਨ ਮਨਚਾਹੇ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਹੋਣ, ਸਾਨੂੰ ਯਸ਼, ਤੇਜ ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਮਿਲੇ; ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਮਿਲੇ — ਇਹੀ ਵਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਵਤਾਂ ਯਨ੍ਮਨੋਗਤਮ੍ । ਅਥਾਨ੍ਯਦਪਿ ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭੂਯਤਾਮਾਦਰਾਦਿਦਮ੍
ਮਾਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਹੋਵੇ; ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਹੋਰ ਬਚਨ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।'