ਏਤਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਾਣੋਤ੍ਕ੍ਰਮਣਸਨ੍ਧੌ ਤੁ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜਦੋਂ ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਧ੍ਯਾਯਪਞ੍ਚਕਂ ਤ੍ਵੇਤਤ੍ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਾਦਿਬਾਧਾ ਤਤ੍ਰ ਭਵੇਨ੍ਨ ਹਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪੰਜ ਅਧਿਆਇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ-ਪਿਸਾਚ ਆਦਿ ਦੀ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਨਵੀਨਗृਹਨਿਰ੍ਮਾਣੇ ਵਾਸ੍ਤੁਯਾਗੇ ਤਥੈਵ ਚ । ਪਠਿਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਤੇਨ ਜਾਯਤੇ
ਨਵੇਂ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਵਾਸਤੂ ਯਾਗ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਪਾਠ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਨਮੇਜਯੇਨਾਮ੍ਬਾਮਖਕਰਣ-ਦੇਵੀਭਾਗਵਤਸ਼੍ਰਵਣਪੂਰ੍ਵਕਂ ਸ੍ਵਪਿਤ੍ਰੁਦ੍ਧਾਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭੂਪ ਯਦ੍ਯਤ੍ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ । ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਾਰਦਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਅੰਮਾ-ਯਜਨ ਕੀਤਾ; ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾਣਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਤਮੋ ਹਿ ਸਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਕੁਰੁ ਚਾਮ੍ਬਾਮਖਂ ਰਾਜਨ੍ ਸ੍ਵਪਿਤ੍ਰੁਦ੍ਧਰਣਾਯ ਵੈ । ਖਿਨ੍ਨੋऽਸਿ ਯੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਤੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਥਾਵਿਧਿਵਿਧਾਨੇਨ ਜਨ੍ਮਸਾਫਲ੍ਯਦਾਯਕਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਅੰਮਾ-ਯਜਨ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਜਾਣ ਕੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦੇਵ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਵੀਪ੍ਰਣਵਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਮਹਾਦੇਵੀ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਲਓ, ਜੋ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਿਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ । ਤਤ ਆਹੂਯ ਧੌਮ੍ਯਾਦੀਨ੍ਨਵਰਾਤ੍ਰਸਮਾਗਮੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਮਕ ਮਹਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਮ੍ਬਾਯਜ੍ਞਂ ਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਢ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਪਾਠਯਾਮਾਸ ਪੁਰਾਣਂ ਤ੍ਵੇਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦীক্ষਾ ਲਈ; ਫਿਰ ਨਵ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਸਮਾਗਮ ਤੇ ਧੌਮਯ ਆਦਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਗ੍ਰੇऽਮ੍ਬਿਕਾਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਦੇਵੀਭਾਗਵਤਂ ਪਰਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸਾਪ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਤਾਨ੍ਸੁਵਾਸਿਨੀਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਨਿਰਲੋਭ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵੀਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਪੜ੍ਹਵਾਇਆ ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ ਸੁਵਾਸਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਕੁਮਾਰੀਰ੍ਵਟੁਕਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਦੀਨਾਨਾਥਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਦ੍ਰਵ੍ਯਪ੍ਰਦਾਨੈਸ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਨ੍ਤੋष੍ਯ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਕੁਮਾਰੀ ਬੱਚੀਆਂ, ਛੋਟੇ ਲੜਕੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਭੀ ਤੋਹਫੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸਮਾਪ੍ਯ ਯਜ੍ਞਂ ਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਯਾਵਦੇਵ ਹਿ । ਤਾਵਦੇਵ ਹਿ ਚਾਕਾਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਦਃ ਸਮਵਾਤਰਤ੍
ਯਜਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਜਿਤਨਾ ਜਰੂਰੀ ਸੀ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ; ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਉਤਰੇ।
ਰਣਯਨ੍ਮਹਤੀਂ ਵੀਣਾਂ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਃ । ਸਸਮ੍ਭਮਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਨਾਰਦਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਨਾਰਦ ਜੀ ਵੱਡੀ ਵੀਣਾ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਲੋਹ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਸਨਾਦ੍ਯੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭੂਮਿਪਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਗਮਕਾਰਣਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪਿਆ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਕੁਤ ਆਗਮਨਂ ਸਾਧੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ । ਸਨਾਥੋऽਹਂ ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਹਂ ਤ੍ਵਦਾਗਮਨਕਾਰਣਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਹੇ ਸਾਧੂ? ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਤੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।"
ਇਤਿ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਅਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਦੇਵਲੋਕੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਅੱਜ ਮੈਂ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਇਕ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।"
ਤਨ੍ਨਿਵੇਦਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ੇ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤਃ । ਪਿਤਾ ਤੇ ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਿਜਕਰ੍ਮਵਿਪਰ੍ਯਯਾਤ੍
"ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ; ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।"
ਸ ਏਵਾਯਂ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾਧੁਨੈਵ ਹਿ । ਦੇਵਦੇਵੈਃ ਸ੍ਤੁਤਃ ਸਮ੍ਯਗਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
"ਹੁਣ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਰੀਰਪੂਰਨ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।"
ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਣਿਦ੍ਵੀਪਂ ਗਤੋऽਭਵਤ੍ । ਦੇਵੀਭਾਗਵਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣੋਤ੍ਥਫਲੇਨ ਚ
"ਉਹ ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਣੀ ਦੀ ਟਾਪੂ ਤੇ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਵੀਭਾਗਵਤ ਸੁਣਨ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ।"
ਅਮ੍ਬਾਮਖਫਲੇਨਾਪਿ ਪਿਤਾ ਤੇ ਸੁਗਤਿਂ ਗਤਃ । ਧਨ੍ਯੋऽਸਿ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋऽਸਿ ਜੀਵਿਤਂ ਸਫਲਂ ਤਵ
"ਅੰਬਾ-ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਵੀ, ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਚੰਗੀ ਗਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ ਧਨਿਆ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ।"
ਨਰਕਾਦੁਦ੍ਧृਤਸ੍ਤਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਕੁਲਭੂषਣ । ਦੇਵਲੋਕੇ ਸ੍ਫੀਤਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤਵਾਦ੍ਯ ਵਿਪੁਲਾਭਵਤ੍
"ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਿਆ, ਹੇ ਕੁਲ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ; ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਕੀਰਤੀ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਵਧ ਗਈ ਹੈ।"
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਨਾਰਦੋਕ੍ਤਂ ਸਮਾਕਰ੍ਣ੍ਯ ਪ੍ਰੇਮਗਦ੍ਗਦਿਤਾਨ੍ਤਰਃ । ਪਪਾਤ ਪਾਦਾਮ੍ਬੁਜਯੋਰ੍ਵ੍ਯਾਸਸ੍ਯਾਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਃ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਨਾਰਦ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਵਿਅਾਸ ਜੀ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਵਾਨੁਗ੍ਰਹਤੋ ਦੇਵ ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਹਂ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਕਿਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨਮਸ੍ਕਾਰਾਦृਤੇ ਤਵ
"ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਮਹਾ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਸਿਵਾਏ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਦੇ?"
ਅਨੁਗ੍ਰਾਹ੍ਯਃ ਸਦੈਵਾਹਮੇਵਮੇਵ ਤ੍ਵਯਾ ਮੁਨੇ । ਇਤਿ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਪ੍ਯਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਭਿਨਨ੍ਦ੍ਯ ਚ
"ਮੁਨੀ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਇਉਂ ਹੀ ਅਨੁਗ੍ਰਹਿਤ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।" ਰਾਜੇ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਉਵਾਚ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਬਾਦਰਾਯਣਃ । ਰਾਜਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਭਜ ਦੇਵੀਪਦਾਮ੍ਬੁਜਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਬਾਦਰਾਯਣ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬਚਨ ਕਹੇ: "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰ।"
ਦੇਵੀਭਾਗਵਤਂ ਚੈਵ ਪਠ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਅਮ੍ਬਾਮਖਂ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰੁ ਨਿਤ੍ਯਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
"ਦੇਵੀਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ, ਤੇ ਅੰਬਾ-ਯਜਨ ਭਰੋਸੇ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਿੱਤ ਕਰ।"
ਅਨਾਯਾਸੇਨ ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਭਵਬਨ੍ਧਨਾਤ੍ । ਸਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਪੁਰਾਣਾਨਿ ਹਰਿਰੁਦ੍ਰਮੁਖਾਨਿ ਚ
"ਇਸ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਹੋਰ ਪੁਰਾਣੇ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਹਰਿ ਤੇ ਰੁਦਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ।"
ਦੇਵੀਭਾਗਵਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਨ੍ਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਸਾਰਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਣਾਨਾਂ ਵੇਦਾਨਾਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਦੇਵੀਭਾਗਵਤ ਦੇ ਇਸ ਗ੍ਰੰਥ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਜਾਂ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਇਹ ਸਭ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ।
ਮੂਲਪ੍ਰਕृਤਿਰੇਵੈषਾ ਯਤ੍ਰ ਤੁ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦ੍ਯਤੇ । ਸਮਂ ਤੇਨ ਪੁਰਾਣਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਥਮਨ੍ਯਨ੍ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਇਹੀ ਮੂਲ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਇਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਪੁਰਾਣਾ ਇਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?