ਨृਤ੍ਯਨ੍ਮਯੂਰਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਕਪੋਤਰਣਿਤੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍ । ਕੋਕਿਲਾਕਾਕਲੀਲਾਪੈਃ ਸ਼ੁਕਲਾਪੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਨੱਚਦੇ ਮੋਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕਬੂਤਰਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੈ; ਕੋਕਿਲਾਂ, ਕਾਂਗਾਂ ਤੇ ਤੋਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਮ੍ਯਰਮਣੀਯਾਮ੍ਬੁਲਕ੍ਸ਼ਾਵਧਿਸਰੋਵृਤਮ੍ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯਭਾਗਵਿਲਸਦ੍ਵਿਕਚਦ੍ਰਤ੍ਨਪਙ੍ਕਜੈਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਣੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀਆਂ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮਣੀ ਦੇ ਦੋਹਰੇ ਕਮਲ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ਤੁ ਵਾਸਿਤਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍ । ਮਨ੍ਦਮਾਰੁਤਸਮ੍ਭਿਨ੍ਨਚਲਦ੍ਦ੍ਰੁਮਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਇਹ ਥਾਂ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌਹੀਂ ਪਾਸੇ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੌਲੀ ਹਵਾ ਚਲਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦੀ ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੂਹਾਨੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਚਿਨ੍ਤਾਮਣਿਸਮੂਹਾਨਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਵਿਤਤਾਮ੍ਬਰਮ੍ । ਰਤ੍ਨਪ੍ਰਭਾਭਿਰਭਿਤੋ ਧਗਦ੍ਧਗਿਤਦਿਕ੍ਤਟਮ੍
ਇਥੇ ਆਸਮਾਨ ਚਿੰਤਾਮਣੀਆਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਰੋਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਵਾਤਮਹਾਗਨ੍ਧਵਾਤਵਾਤਸੁਪੂਰਿਤਮ੍ । ਧੂਪਧੂਪਾਯਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਮਣਿਦੀਪਾਯੁਤੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍
ਇਹ ਥਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਮਹਿਕ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਧੂਪ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਿਆਪਕ ਹੈ ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਦੀਏ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਮਣਿਜਾਲਕਸਚ੍ਛਿਦ੍ਰਤਰਲੋਦਰਕਾਨ੍ਤਿਭਿਃ । ਦਿਙ੍ਮੋਹਜਨਕਂ ਚੈਤਦ੍ਦਰ੍ਪਣੋਦਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਮਣੀਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਵਿਚੋਂ ਚਮਕਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿਸਿਆਂ ਦੀ ਤਰਲ ਚਮਕ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦਰਪਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਥਾਂ ਸੋਭਾ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਮਗ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ृਙ੍ਗਾਰਸ੍ਯਾਖਿਲਸ੍ਯ ਚ । ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਤਾਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਯਾਸ੍ਤੇਜਸਸ਼੍ਚਾਖਿਲਸ੍ਯ ਵੈ
ਇਥੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਪੂਰੀ ਸੋਭਾ, ਸਰਵਜਨਤਾ ਤੇ ਸਰਵਚਮਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਪਰਾਕ੍ਰਮਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮਗੁਣਸ੍ਯ ਚ । ਸਕਲਾਯਾ ਦਯਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸਮਾਪ੍ਤਿਰਿਹ ਭੂਪਤੇ
ਇਥੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਤੇ ਪੂਰੀ ਦਇਆ ਦੀ ਪਰਮ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਰਾਜ੍ਞ ਆਨਨ੍ਦਮਾਰਭ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਨ੍ਤਭੂਮਿषੁ । ਆਨਨ੍ਦਾ ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇऽਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰ੍ਭਵਨ੍ਤਿ ਹਿ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਲੋਕ ਦੀਆਂ ਭੂਮੀਆਂ ਤਕ, ਜਿਹੜੀ ਵੀ ਆਨੰਦ ਦੀ ਕਿਸਮ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਇਥੇ ਹੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇ ਵਰ੍ਣਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਮਣਿਦ੍ਵੀਪਂ ਮਹਤ੍ਤਰਮ੍ । ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡਾ ਮਣੀ-ਦਵੀਪ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ — ਜੋ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਥਾਂ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ।
ਏਤਸ੍ਯ ਸ੍ਮਰਣਾਤ੍ਸਦ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਂ ਪਾਪਂ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ । ਪ੍ਰਾਣੋਤ੍ਕ੍ਰਮਣਸਨ੍ਧੌ ਤੁ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਸ ਦੀ ਯਾਦ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਤੇ ਜਦੋਂ ਮਰਨ ਵੇਲੇ ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਹੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਧ੍ਯਾਯਪਞ੍ਚਕਂ ਤ੍ਵੇਤਤ੍ਪਠੇਨ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਃ । ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਾਦਿਬਾਧਾ ਤਤ੍ਰ ਭਵੇਨ੍ਨ ਹਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪੰਜ ਅਧਿਆਇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ-ਪਿਸਾਚ ਆਦਿ ਦੀ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਨਵੀਨਗृਹਨਿਰ੍ਮਾਣੇ ਵਾਸ੍ਤੁਯਾਗੇ ਤਥੈਵ ਚ । ਪਠਿਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਤੇਨ ਜਾਯਤੇ
ਨਵੇਂ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਵਾਸਤੂ ਯਾਗ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਪਾਠ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਵਾਤਾਵਰਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਨਮੇਜਯੇਨਾਮ੍ਬਾਮਖਕਰਣ-ਦੇਵੀਭਾਗਵਤਸ਼੍ਰਵਣਪੂਰ੍ਵਕਂ ਸ੍ਵਪਿਤ੍ਰੁਦ੍ਧਾਰਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਵ੍ਯਾਸ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਭੂਪ ਯਦ੍ਯਤ੍ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾਨਘ । ਨਾਰਾਯਣੇਨ ਯਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਾਰਦਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ
ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਅੰਮਾ-ਯਜਨ ਕੀਤਾ; ਦੇਵੀ ਭਾਗਵਤ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦੱਸੀ ਗਈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੈਤਤ੍ਤੁ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪੁਰਾਣਂ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ । ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਿਯਤਮੋ ਹਿ ਸਃ
ਵਿਆਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਮਹਾਨ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਕੁਰੁ ਚਾਮ੍ਬਾਮਖਂ ਰਾਜਨ੍ ਸ੍ਵਪਿਤ੍ਰੁਦ੍ਧਰਣਾਯ ਵੈ । ਖਿਨ੍ਨੋऽਸਿ ਯੇਨ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਪਿਤੁਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਮਹਾਦੇਵੀ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਪੁਰਾਣ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਦੇਵ੍ਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤਮੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਯਥਾਵਿਧਿਵਿਧਾਨੇਨ ਜਨ੍ਮਸਾਫਲ੍ਯਦਾਯਕਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਅੰਮਾ-ਯਜਨ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਜਾਣ ਕੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ।
ਸੂਤ ਉਵਾਚ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤ੍ਵਾ ਮੁਨੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦੇਵ ਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਦੇਵੀਪ੍ਰਣਵਸਂਜ੍ਞਕਮ੍
ਮਹਾਦੇਵੀ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤ੍ਰ ਲਓ, ਜੋ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਤੇ ਜਨਮ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਿਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਜਗ੍ਰਾਹ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ । ਤਤ ਆਹੂਯ ਧੌਮ੍ਯਾਦੀਨ੍ਨਵਰਾਤ੍ਰਸਮਾਗਮੇ
ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਣਵ ਨਾਮਕ ਮਹਾ-ਮੰਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਅਮ੍ਬਾਯਜ੍ਞਂ ਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਢ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਪਾਠਯਾਮਾਸ ਪੁਰਾਣਂ ਤ੍ਵੇਤਦੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦীক্ষਾ ਲਈ; ਫਿਰ ਨਵ ਰਾਤਾਂ ਦੇ ਸਮਾਗਮ ਤੇ ਧੌਮਯ ਆਦਿ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸ਼੍ਰੀਦੇਵ੍ਯਗ੍ਰੇऽਮ੍ਬਿਕਾਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਦੇਵੀਭਾਗਵਤਂ ਪਰਮ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯਾਮਾਸਾਪ੍ਯਸਂਖ੍ਯਾਤਾਨ੍ਸੁਵਾਸਿਨੀਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਾਂ ਅੰਬਿਕਾ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਨਿਰਲੋਭ ਹੋ ਕੇ, ਦੇਵੀਭਾਗਵਤ ਪੁਰਾਣਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਪੜ੍ਹਵਾਇਆ ਅਤੇ ਬੇਅੰਤ ਸੁਵਾਸਿਨੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ।
ਕੁਮਾਰੀਰ੍ਵਟੁਕਾਦੀਂਸ਼੍ਚ ਦੀਨਾਨਾਥਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਦ੍ਰਵ੍ਯਪ੍ਰਦਾਨੈਸ੍ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸਨ੍ਤੋष੍ਯ ਵਸੁਧਾਧਿਪਃ
ਉਸ ਨੇ ਕੁਮਾਰੀ ਬੱਚੀਆਂ, ਛੋਟੇ ਲੜਕੇ, ਗਰੀਬ ਤੇ ਬੇਸਹਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਭੀ ਤੋਹਫੇ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਸਮਾਪ੍ਯ ਯਜ੍ਞਂ ਸਂਸ੍ਥਾਨੇ ਸਂਸ੍ਥਿਤੋ ਯਾਵਦੇਵ ਹਿ । ਤਾਵਦੇਵ ਹਿ ਚਾਕਾਸ਼ਾਨ੍ਨਾਰਦਃ ਸਮਵਾਤਰਤ੍
ਯਜਨ ਸਮਾਪਤ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਜਿਤਨਾ ਜਰੂਰੀ ਸੀ, ਉਤਨਾ ਸਮਾਂ ਉਥੇ ਟਿਕਿਆ; ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਉਤਰੇ।
ਰਣਯਨ੍ਮਹਤੀਂ ਵੀਣਾਂ ਜ੍ਵਲਦਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮਃ । ਸਸਮ੍ਭਮਃ ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਨਾਰਦਂ ਮੁਨਿਮ੍
ਨਾਰਦ ਜੀ ਵੱਡੀ ਵੀਣਾ ਵਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੀ ਲੋਹ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਸਨਾਦ੍ਯੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਭੂਮਿਪਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕੁਸ਼ਲਪ੍ਰਸ਼੍ਨਂ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛਾਗਮਕਾਰਣਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਸਨ ਤੇ ਹੋਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹਾਲ-ਚਾਲ ਪੁੱਛ ਕੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪਿਆ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਕੁਤ ਆਗਮਨਂ ਸਾਧੋ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਕਰਵਾਣਿ ਤੇ । ਸਨਾਥੋऽਹਂ ਕृਤਾਰ੍ਥੋऽਹਂ ਤ੍ਵਦਾਗਮਨਕਾਰਣਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ, ਹੇ ਸਾਧੂ? ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੁਹਾਡੇ ਆਉਣ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਤੇ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।"
ਇਤਿ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ । ਅਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਮਯਾ ਦृष੍ਟਂ ਦੇਵਲੋਕੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਰਾਜੇ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਅੱਜ ਮੈਂ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿਚ ਇਕ ਅਚੰਭਾ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ।"
ਤਨ੍ਨਿਵੇਦਯਿਤੁਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ੇ ਸੁਵਿਸ੍ਮਿਤਃ । ਪਿਤਾ ਤੇ ਦੁਰ੍ਗਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨਿਜਕਰ੍ਮਵਿਪਰ੍ਯਯਾਤ੍
"ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ; ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।"
ਸ ਏਵਾਯਂ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਵਪੁਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾਧੁਨੈਵ ਹਿ । ਦੇਵਦੇਵੈਃ ਸ੍ਤੁਤਃ ਸਮ੍ਯਗਪ੍ਸਰੋਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
"ਹੁਣ ਉਹ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਰੀਰਪੂਰਨ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।"
ਵਿਮਾਨਵਰਮਾਰੁਹ੍ਯ ਮਣਿਦ੍ਵੀਪਂ ਗਤੋऽਭਵਤ੍ । ਦੇਵੀਭਾਗਵਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣੋਤ੍ਥਫਲੇਨ ਚ
"ਉਹ ਵਧੀਆ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਮਣੀ ਦੀ ਟਾਪੂ ਤੇ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਦੇਵੀਭਾਗਵਤ ਸੁਣਨ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ।"