ਇष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਭੀਰ੍ਧਾਰਕਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪਰਮ੍ । ਪਰਿषਿਞ੍ਚੇਤ੍ਤਤਃ ਕੁਣ੍ਡਂ ਮੇਖਲੋਪਰਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਚਾਹੀਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਭ ਸਵਾਸਤਿਕ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨ ਕੇ, ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੇ। ਫਿਰ, ਮੰਤਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੰਡਪ ਦੇ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਵਗਾਏ।
ਦਰ੍ਭੈਃ ਪਰਿਸ੍ਤਰੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਰਿਧੀਨ੍ਵਿਨ੍ਯਸੇਦਥ । ਤ੍ਰਿਕੋਣਵृਤ੍ਤषਟ੍ਕੋਣਂ ਸਾष੍ਟਪਤ੍ਰਂ ਸਭੂਪੁਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਚੌਗਿਰਦੇ ਘੇਰਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੋਲ, ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਘੇਰਾ ਬਣਾਵੇ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਭਾਵਯੇਦ੍ਵਹ੍ਨੇਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਾ ਸਂਲਿਖੇਦਥ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਹ੍ਨਿਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਅੱਗ ਦਾ ਯੰਤਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਾਵੇ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲਏ। ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਤਤੋ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਹਾਵਹ । ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਪਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਾਧਯ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ' ਪਾਠ ਕਰ, ਫਿਰ 'ਜਾਤਵੇਦ', ਫਿਰ 'ਇਹਾਵਹ' ਪੜ੍ਹ। ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰ।
ਵਹ੍ਨਿਜਾਯਾਨ੍ਤਕੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਵਹ੍ਨਿਂ ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਮਧ੍ਯੇ षਟ੍ਸ੍ਵਪਿ ਕੋਣੇषੁ ਹਿਰਣ੍ਯਾ ਗਗਨਾ ਤਥਾ
'ਵਹਿਨਿਜਾਯਾਂਤਕ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਛੇਹਾਂ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਰਕ੍ਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਚ ਬਹੁਰੂਪਾਤਿਰਕ੍ਤਿਕਾ । ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਕੇਸਰੇष੍ਵਙ੍ਗਪੂਜਨਮ੍
ਲਾਲ, ਕਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਲਾਲ—ਉਹ ਸੱਤ ਜਿਹਵਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਕੇਸਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ।
ਦਲੇषੁ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮੂਰ੍ਤੀਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਧਾਰਿਣੀ । ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ ਏਵ ਚ
ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਵਾਸਤਿਕ ਵਾਲੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜਾਤਵੇਦ, ਸੱਤ ਜਿਹਵਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਵਿਆਵਾਹਨ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਸ਼੍ਵੋਦਰਜਸਂਜ੍ਞੋऽਨ੍ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਹ੍ਵਯਃ । ਕੌਮਾਰਤੇਜਾਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮੁਖੋ ਦੇਵਮੁਖਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵੋਦਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਕੌਮਾਰ ਤੇਜ, ਵਿਸ਼ਵਮੁਖ ਅਤੇ ਦੇਵਮੁਖ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਰਾਗ੍ਨਯੇ ਪਦਾਦ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨਤ੍ਯਨ੍ਤਾ ਵਹ੍ਨਿਮੂਰ੍ਤਯਃ । ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾਯੁਧਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਤਾਰਾਗਨੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਦ ਆਦਿ ਤੱਕ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਰੱਖੇ ਜਾਣ। ਚਾਰ ਚੁਫੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਵਜਰ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤਤਃ ਸ੍ਰੁਕ੍ਸ੍ਰੁਵਸਂਸ੍ਕਾਰਾਵਾਜ੍ਯਸਂਸ੍ਕਾਰ ਏਵ ਚ । ਕृਤ੍ਵਾ ਹੋਮਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਰੁਵੇਣਾਦਾਯ ਵੈ ਘृਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਸ੍ਰੁਕ ਤੇ ਸ੍ਰੁਵ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਘਿਉ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹੋਮ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੁਵ ਨਾਲ ਘਿਉ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦ੍ਘृਤਭਾਗਾਤ੍ਤੁ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਲੋਚਨੇ । ਜੁਹੁਯਾਦਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹੇਤ੍ਯੇਵਂ ਵੈ ਵਾਮਤੋऽਨ੍ਯਤਃ
ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਘਿਉ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ 'ਅਗਨਿ ਸਵਾਹਾ' ਆਖ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹੋਰ ਆਹੁਤੀ।
ਸੋਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਮਧ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਮਾਦਾਯ ਸਤ੍ਤਮ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਮਧ੍ਯਨੇਤ੍ਰੇ ਹੁਨੇਤ੍ਤਤਃ
ਮੱਧਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਘਿਉ ਲੈ ਕੇ, 'ਸੋਮ ਸਵਾਹਾ' ਆਖ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਮੱਧਲੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ 'ਅਗਨਿ ਸੋਮ ਸਵਾਹਾ' ਆਖ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਪੁਨਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਭਾਗਾਤ੍ਤੁ ਘृਤਮਾਦਾਯ ਵੈ ਮੁਖੇ । ਅਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤ੍ਸ੍ਵਾਹੇਤ੍ਯਨੇਨੈਵ ਹੁਨੇਤ੍ਤਤਃ
ਮੁੜ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘਿਉ ਲੈ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ 'ਅਗਨਿ ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਸਵਾਹਾ' ਆਖ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਸਤਾਰਾਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦਥ ਸਾਧਕਃ । ਜੁਹੁਯਾਦਗ੍ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਤੁ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਤਾਰਾ ਵਾਲੀਆਂ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਧਕ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵਾਪ੍ਯष੍ਟਾਵष੍ਟੌ ਘृਤਾਹੁਤੀਃ । ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਦਿਸਂਸ੍ਕਾਰਕृਤੇ ਤੁ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਫਿਰ, ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਘਿਉ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਗਰਭਾਧਾਨ ਆਦਿ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਲਈ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਂ ਪੁਂਸਵਨਂ ਸੀਮਨ੍ਤੋਨ੍ਨਯਨਂ ਤਤਃ । ਜਾਤਕਰ੍ਮ ਨਾਮਕਰ੍ਮਾਪ੍ਯੁਪਨਿष੍ਕ੍ਰਮਣਂ ਤਥਾ
ਗਰਭਾਧਾਨ, ਪੁੰਸਵਨ, ਸੀਮੰਤ, ਫਿਰ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ, ਨਾਮਕਰਨ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਬਾਹਰ ਲਿਜਾਣਾ।
ਅਨ੍ਨਾਸ਼ਨਂ ਤਥਾ ਚੂਡਾ ਵ੍ਰਤਬਨ੍ਧਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਮਹਾਨਾਮ੍ਨ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਥੌਪਨਿषਦਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਅੰਨ ਖਾਣਾ, ਚੂੜਾ ਕਰਾਉਣਾ, ਜਨੇਊ ਪਾਉਣ ਦਾ ਵਰਤ, ਫਿਰ ਮਹਾਨਾਮ ਦਾ ਵਰਤ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਦਾ ਵਰਤ।
ਗੋਦਾਨੋਦ੍ਵਾਹਕੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਾਃ । ਤਤਃ ਸ਼ਿਵਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਗਾਂ ਦਾਨ ਤੇ ਵਿਆਹ, ਇਹ ਸੰਸਕਾਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚ ਸਮਿਧੋ ਵਹ੍ਨਿਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਾਧਕਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਵਰਣਾਨਾਂ ਚਾਪ੍ਯੇਕੈਕਾਮਾਹੁਤਿਂ ਹੁਨੇਤ੍
ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੰਜ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਵੇ, ਫਿਰ ਆਵਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਰ ਇਕ ਦੇਵੀ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਕ ਇਕ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ਘृਤਂ ਸ੍ਰੁਚਿ ਸਮਾਦਾਯ ਚਤੁਰ੍ਵਾਰਂ ਸ੍ਰੁਵੇਣ ਚ । ਪਿਧਾਯ ਤਾਂ ਤੁ ਤੇਨੈਵ ਮੁਨੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਿਜਾਸਨੇ
ਘੀ ਨੂੰ ਚਮਚ ਨਾਲ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਰਹੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਵੌषਡਨ੍ਤੇਨ ਮਨੁਨਾ ਵਹ੍ਨੇਸ੍ਤੁ ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਤਤਃ । ਮਹਾਗਣੇਸ਼ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਰ੍ਦਸ਼
ਫਿਰ 'ਵੌਟ' ਅਖੀਰ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ; ਮਹਾਂਗਣੇਸ਼ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦਸ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾਵੇ।
ਵਹ੍ਨੌ ਪੀਠਂ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਦੇਯਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਦੇਵਤਾਮ੍ । ਵਹ੍ਨੌ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਯਾ
ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੀਠ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਜਿਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਵੀ ਸੋਚ ਕੇ ਪਚੀਹ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾਵੇ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਜੁਹੁਯਾਦ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੈਕੀਕਰਣਾਯ ਚ । ਵਹ੍ਨਿਦੇਵਤਯੋਰੈਕ੍ਯਂ ਭਾਵਯਨ੍ਨਾਤ੍ਮਨਾ ਸਹ
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਮੂੰਹ ਦੀ ਏਕਤਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਮੇਤ ਅੱਗ ਦੀ ਦੇਵੀ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਏਕੀਭੂਤਂ ਭਾਵਯੇਤ੍ਤੁ ਤਤਸ੍ਤੁ ਸਾਧਕੋਤ੍ਤਮਃ । षਡਙ੍ਗਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਃ ਪृਥਕ੍
ਫਿਰ, ਵਧੀਆ ਸਾਧਕ ਉਸ ਏਕਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾਵੇ।
ਏਕਾਦਸ਼ੈਵ ਜੁਹੁਯਾਦਾਹੁਤੀਰ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ । ਏਤੇਨ ਨਾਡੀਸਨ੍ਧਾਨਂ ਵਹ੍ਨਿਦੇਵਤਯੋਰ੍ਮੁਨੇ
ਉਹ ਗਿਆਰਾਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਵੇ, ਹੇ ਉੱਤਮ ਮੁਨੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਤੇ ਦੇਵੀ ਵਿਚਕਾਰ ਨਾਡੀਆਂ ਦੀ ਜੋੜ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਕੈਕਕ੍ਰਮਯੋਗੇਨਾਪ੍ਯਾਵृਤ੍ਤੀਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਏਕੈਕਕ੍ਰਮਯੋਗੇਨ ਘृਤੇਨ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਵਾਰੀ ਦੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਘੀ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਨਾਲ ਪਾਵੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਤਤਃ ਕਲ੍ਪੋਕ੍ਤਦ੍ਰਵ੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਜੁਹੁਯਾਦਥਵਾ ਤਿਲੈਃ । ਦੇਵਤਾਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗਜਾਨ੍ਤਕਸਹਸ੍ਰਕਮ੍
ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਮੱਗਰੀ ਜਾਂ ਤਿਲ ਨਾਲ, ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ 'ਗਜਾਂਤਕ' ਅਖੀਰ ਕਰਕੇ ਹਜ਼ਾਰ ਆਹੁਤੀਆਂ ਪਾਵੇ।
ਏਵਂ ਹੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵੀਂ ਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾਂ ਭਾਵਯੇਨ੍ਮੁਨੇ । ਤਥੈਵਾਵृਤਿਦੇਵੀਸ਼੍ਚ ਵਹ੍ਨ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਦੇਵਤਾ ਅਪਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਈ ਹੋਈ ਸੋਚੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਆਵਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯਂ ਚ ਸੁਸ੍ਨਾਤਂ ਕृਤਸਮ੍ਯਾਦਿਕਕ੍ਰਿਯਮ੍ । ਵਸ੍ਤ੍ਰਦ੍ਵਯਯੁਤਂ ਸ੍ਵਰ੍ਣਾਭਰਣੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਫਿਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਚੇਲਾ, ਦੋ ਕੱਪੜੇ ਪਾਏ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਕਮਣ੍ਡਲੁਕਰਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਕੁਣ੍ਡਸ੍ਯਾਨ੍ਤਿਕਮਾਨਯੇਤ੍ । ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਤਃ ਸ਼ਿष੍ਯੋ ਗੁਰੂਨਥ ਸਭਾਸਦਃ
ਕਮੰਡਲੁ ਫੜ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ ਚੇਲਾ ਕੁੰਡ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ। ਫਿਰ ਚੇਲਾ, ਗੁਰੂਆਂ ਅਤੇ ਸਭਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।