ਅਥ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਮਾਦਾਯ ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਪੁਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਂਸ਼ਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੈਰ੍ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਅੱਗ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੇ। ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਭਾਗ ਹਨ, ਉਹ ਹਟਾ ਦੇਵੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਂ ਰਂ ਬੀਜਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਯੋਜਯੇਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, 'ਰੰ' ਬੀਜ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਜੋੜੇ, ਤੇ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰੇ।
ਸਪ੍ਤਵਾਰਂ ਤਤੋ ਧੇਨੁਮੁਦ੍ਰਾਂ ਸਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਗੁਰੁਃ । ਸ਼ਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਨੁਤ੍ਰੇਣਾਵਗੁਣ੍ਠਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਗਾਂਵਾਲੀ ਮুদ্রਾ ਦਿਖਾਵੇ। ਤੀਰ ਵਾਲੀ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦੇਵੇ।
ਅਰ੍ਚਿਤਂ ਤ੍ਰਿਃ ਪਰਿਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਸਤ੍ਤਮਃ । ਕੁਣ੍ਡੋਪਰਿ ਜਪਂਸ੍ਤਾਰਂ ਜਾਨੁਸ੍ਪृष੍ਟਮਹੀਤਲਃ
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ। ਗੋਡਿਆਂ ਨਾਲ ਜਮੀਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਕੁੰਡ ਉੱਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪੇ।
ਸ਼ਿਵਬੀਜਧਿਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯੋਨੌ ਵਹ੍ਨਿਂ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਆਚਾਮਯੇਤ੍ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਬੀਜ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਦੀ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਚਮਨ ਕਰਵਾਏ।
ਚਿਤ੍ਪਿਙ੍ਗਲ ਹਨਦਹਪਚਯੁਗ੍ਮਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਜ੍ਞਾਪਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਯਂ ਵਹ੍ਨਿਦੀਪਨੇ
'ਚਿਤਪਿੰਗਲਾ ਹਨਦਹਪਚਯੁਗਮ ਸਰਵਜ੍ਞਾਜ੍ਞਾਪਯ ਸੁਵਾਹਾ' ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਜਾਤਵੇਦਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਮਮਲਂ ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਨਿਰਮਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲ ਰਹੀ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸ੍ਤੁਵੀਤ ਪਰਮਾਦਰਾਤ੍ । ਤਤੋ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਹ੍ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਂ षਡਙ੍ਗਂ ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਚੰਗਾ ਗੁਰੂ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਮੰਤ੍ਰ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਚਿਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਪੂਰ੍ਣ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਧੂਮਵ੍ਯਾਪੀ ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵੋ ਧਨੁਰ੍ਧਰ ਇਤਿ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੌਆਂ ਵਾਲਾ, ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉੱਠਿਆ ਹੋਇਆ, ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ, ਸੱਤ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਾਤਿਯੁਕ੍ਤਾਃ षਡਙ੍ਗਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਵਹ੍ਨਿਂ ਹੇਮਵਰ੍ਣਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਛੇ ਅੰਗ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਠੀਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਇष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਭੀਰ੍ਧਾਰਕਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪਰਮ੍ । ਪਰਿषਿਞ੍ਚੇਤ੍ਤਤਃ ਕੁਣ੍ਡਂ ਮੇਖਲੋਪਰਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਚਾਹੀਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਭ ਸਵਾਸਤਿਕ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨ ਕੇ, ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੇ। ਫਿਰ, ਮੰਤਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੰਡਪ ਦੇ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਵਗਾਏ।
ਦਰ੍ਭੈਃ ਪਰਿਸ੍ਤਰੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਰਿਧੀਨ੍ਵਿਨ੍ਯਸੇਦਥ । ਤ੍ਰਿਕੋਣਵृਤ੍ਤषਟ੍ਕੋਣਂ ਸਾष੍ਟਪਤ੍ਰਂ ਸਭੂਪੁਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਚੌਗਿਰਦੇ ਘੇਰਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੋਲ, ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਘੇਰਾ ਬਣਾਵੇ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਭਾਵਯੇਦ੍ਵਹ੍ਨੇਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਾ ਸਂਲਿਖੇਦਥ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਹ੍ਨਿਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਅੱਗ ਦਾ ਯੰਤਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਾਵੇ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲਏ। ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਤਤੋ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਹਾਵਹ । ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਪਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਾਧਯ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ' ਪਾਠ ਕਰ, ਫਿਰ 'ਜਾਤਵੇਦ', ਫਿਰ 'ਇਹਾਵਹ' ਪੜ੍ਹ। ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰ।
ਵਹ੍ਨਿਜਾਯਾਨ੍ਤਕੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਵਹ੍ਨਿਂ ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਮਧ੍ਯੇ षਟ੍ਸ੍ਵਪਿ ਕੋਣੇषੁ ਹਿਰਣ੍ਯਾ ਗਗਨਾ ਤਥਾ
'ਵਹਿਨਿਜਾਯਾਂਤਕ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਛੇਹਾਂ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਰਕ੍ਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਚ ਬਹੁਰੂਪਾਤਿਰਕ੍ਤਿਕਾ । ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਕੇਸਰੇष੍ਵਙ੍ਗਪੂਜਨਮ੍
ਲਾਲ, ਕਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਲਾਲ—ਉਹ ਸੱਤ ਜਿਹਵਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਕੇਸਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ।
ਦਲੇषੁ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮੂਰ੍ਤੀਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਧਾਰਿਣੀ । ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ ਏਵ ਚ
ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਵਾਸਤਿਕ ਵਾਲੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜਾਤਵੇਦ, ਸੱਤ ਜਿਹਵਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਵਿਆਵਾਹਨ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਸ਼੍ਵੋਦਰਜਸਂਜ੍ਞੋऽਨ੍ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਹ੍ਵਯਃ । ਕੌਮਾਰਤੇਜਾਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮੁਖੋ ਦੇਵਮੁਖਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵੋਦਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਕੌਮਾਰ ਤੇਜ, ਵਿਸ਼ਵਮੁਖ ਅਤੇ ਦੇਵਮੁਖ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਰਾਗ੍ਨਯੇ ਪਦਾਦ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨਤ੍ਯਨ੍ਤਾ ਵਹ੍ਨਿਮੂਰ੍ਤਯਃ । ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾਯੁਧਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਤਾਰਾਗਨੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਦ ਆਦਿ ਤੱਕ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਰੱਖੇ ਜਾਣ। ਚਾਰ ਚੁਫੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਵਜਰ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤਤਃ ਸ੍ਰੁਕ੍ਸ੍ਰੁਵਸਂਸ੍ਕਾਰਾਵਾਜ੍ਯਸਂਸ੍ਕਾਰ ਏਵ ਚ । ਕृਤ੍ਵਾ ਹੋਮਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਰੁਵੇਣਾਦਾਯ ਵੈ ਘृਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਸ੍ਰੁਕ ਤੇ ਸ੍ਰੁਵ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਘਿਉ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹੋਮ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੁਵ ਨਾਲ ਘਿਉ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਦ੍ਘृਤਭਾਗਾਤ੍ਤੁ ਵਹ੍ਨੇਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਲੋਚਨੇ । ਜੁਹੁਯਾਦਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਾਹੇਤ੍ਯੇਵਂ ਵੈ ਵਾਮਤੋऽਨ੍ਯਤਃ
ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਘਿਉ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ 'ਅਗਨਿ ਸਵਾਹਾ' ਆਖ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਹੋਰ ਆਹੁਤੀ।
ਸੋਮਾਯ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਮਧ੍ਯਾਦ੍ਘृਤਮਾਦਾਯ ਸਤ੍ਤਮ । ਅਗ੍ਨੀषੋਮਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਾਹੇਤਿ ਮਧ੍ਯਨੇਤ੍ਰੇ ਹੁਨੇਤ੍ਤਤਃ
ਮੱਧਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਘਿਉ ਲੈ ਕੇ, 'ਸੋਮ ਸਵਾਹਾ' ਆਖ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਮੱਧਲੀ ਅੱਖ ਵਿੱਚ 'ਅਗਨਿ ਸੋਮ ਸਵਾਹਾ' ਆਖ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਪੁਨਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਭਾਗਾਤ੍ਤੁ ਘृਤਮਾਦਾਯ ਵੈ ਮੁਖੇ । ਅਗ੍ਨਯੇ ਸ੍ਵਿष੍ਟਕृਤ੍ਸ੍ਵਾਹੇਤ੍ਯਨੇਨੈਵ ਹੁਨੇਤ੍ਤਤਃ
ਮੁੜ, ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਘਿਉ ਲੈ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ 'ਅਗਨਿ ਸਵਿਸ਼ਟਕ੍ਰਿਤ ਸਵਾਹਾ' ਆਖ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਸਤਾਰਾਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਿਭਿਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦਥ ਸਾਧਕਃ । ਜੁਹੁਯਾਦਗ੍ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤ੍ਰਿਵਾਰਂ ਤੁ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਫਿਰ, ਤਾਰਾ ਵਾਲੀਆਂ ਉਚਾਰਣਾਂ ਨਾਲ ਸਾਧਕ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਆਹੁਤੀ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵਾਪ੍ਯष੍ਟਾਵष੍ਟੌ ਘृਤਾਹੁਤੀਃ । ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਾਦਿਸਂਸ੍ਕਾਰਕृਤੇ ਤੁ ਜੁਹੁਯਾਨ੍ਮੁਨੇ
ਫਿਰ, ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ, ਅੱਠ ਜਾਂ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਘਿਉ ਦੀਆਂ ਆਹੁਤੀਆਂ ਗਰਭਾਧਾਨ ਆਦਿ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਲਈ ਦੇਵੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਗਰ੍ਭਾਧਾਨਂ ਪੁਂਸਵਨਂ ਸੀਮਨ੍ਤੋਨ੍ਨਯਨਂ ਤਤਃ । ਜਾਤਕਰ੍ਮ ਨਾਮਕਰ੍ਮਾਪ੍ਯੁਪਨਿष੍ਕ੍ਰਮਣਂ ਤਥਾ
ਗਰਭਾਧਾਨ, ਪੁੰਸਵਨ, ਸੀਮੰਤ, ਫਿਰ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ, ਨਾਮਕਰਨ ਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਬਾਹਰ ਲਿਜਾਣਾ।
ਅਨ੍ਨਾਸ਼ਨਂ ਤਥਾ ਚੂਡਾ ਵ੍ਰਤਬਨ੍ਧਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਮਹਾਨਾਮ੍ਨ੍ਯਂ ਵ੍ਰਤਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਥੌਪਨਿषਦਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਅੰਨ ਖਾਣਾ, ਚੂੜਾ ਕਰਾਉਣਾ, ਜਨੇਊ ਪਾਉਣ ਦਾ ਵਰਤ, ਫਿਰ ਮਹਾਨਾਮ ਦਾ ਵਰਤ, ਤੇ ਫਿਰ ਉਪਨਿਸ਼ਦ ਦਾ ਵਰਤ।
ਗੋਦਾਨੋਦ੍ਵਾਹਕੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸਂਸ੍ਕਾਰਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਾਃ । ਤਤਃ ਸ਼ਿਵਂ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਚ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਸਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਗਾਂ ਦਾਨ ਤੇ ਵਿਆਹ, ਇਹ ਸੰਸਕਾਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੇ।
ਜੁਹੁਯਾਤ੍ਪਞ੍ਚ ਸਮਿਧੋ ਵਹ੍ਨਿਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸਾਧਕਃ । ਪਸ਼੍ਚਾਦਾਵਰਣਾਨਾਂ ਚਾਪ੍ਯੇਕੈਕਾਮਾਹੁਤਿਂ ਹੁਨੇਤ੍
ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪੰਜ ਲੱਕੜੀਆਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਾਵੇ, ਫਿਰ ਆਵਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਰ ਇਕ ਦੇਵੀ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਕ ਇਕ ਆਹੁਤੀ ਦੇਵੇ।
ਘृਤਂ ਸ੍ਰੁਚਿ ਸਮਾਦਾਯ ਚਤੁਰ੍ਵਾਰਂ ਸ੍ਰੁਵੇਣ ਚ । ਪਿਧਾਯ ਤਾਂ ਤੁ ਤੇਨੈਵ ਮੁਨੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਿਜਾਸਨੇ
ਘੀ ਨੂੰ ਚਮਚ ਨਾਲ ਚਾਰ ਵਾਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਢੱਕ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਰਹੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ।