ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦੇਵ੍ਯੈ ਤਤੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਹਸ੍ਰਾਵृਤ੍ਤਿਤੋ ਜਪੇਤ੍ । ਜਪਂ ਸਮਰ੍ਪ੍ਯ ਚੈਸ਼ਾਨ੍ਯਾਂ ਵਿਕਿਰੇ ਦਿਸ਼ਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤੇ
ਫਿਰ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਮੰਤਰ ਭੇਟ ਕਰੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਜਪੇ; ਜਪ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਜਿਥੇ ਈਸ਼ਾਨੀ ਸਥਾਪਤ ਹੈ, ਉਸ ਪਾਸੇ ਛਿੜਕ ਦੇਵੇ।
ਕਰ੍ਕਰੀਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਦੁਰ੍ਗਾਮਾਵਾਹ੍ਯ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਰਕ੍ਸ਼ ਰਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਚੋਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਨਾਲਮੁਕ੍ਤੇਨ ਵਾਰਿਣਾ
ਕਰਕਰੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਦੁਰਗਾ ਦਾ ਆਵਾਹਨ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, 'ਬਚਾ, ਬਚਾ' ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ, ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਪਾਣੀ ਵਰਤੇ ਜੋ ਮੂੰਹ ਧੋਣ ਲਈ ਨਾ ਵਰਤਿਆ ਹੋਵੇ।
ਅਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਜਪਨ੍ਦੇਸ਼ਂ ਸੇਚਯੇਤ੍ਤੁ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਕਰ੍ਕਰੀਂ ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਸ੍ਥਾਨੇ ਪੂਜਯੇਚ੍ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਦੇਵਤਾਮ੍
ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਥਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮ ਕੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੇ। ਫਿਰ ਘੜਾ ਠੀਕ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗੁਰੁਸ੍ਤੁ ਸ਼ਿष੍ਯੇਣ ਸਹ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤੁ ਤਦ੍ਵੇਦ੍ਯਾਂ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਆਪਣੇ ਚੇਲੇ ਨਾਲ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਭੋਜਨ ਕਰੇ। ਉਸ ਰਾਤ, ਉਹੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁੱਤ ਜਾਣ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤਤਃ ਕੁਣ੍ਡਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲਸ੍ਯ ਚ ਵਾ ਮੁਨੇ । ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਮਾਸੇਨ ਯਥਾਵਿਧਿ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮੁਨੀ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਗ ਵਾਲੇ ਕੁੰਡ ਅਤੇ ਯਗਯ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਢੰਗ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਮੂਲਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਵੀਕ੍ਸ਼ਯੇਦਸ੍ਤ੍ਰਮਨ੍ਤ੍ਰਤਃ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਤਾਡਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤੇਨੈਵ ਕਵਚੇਨ ਤੁ
ਮੂਲ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਅਸਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਵੇਖੇ, ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੇ, ਅਤੇ ਉਸੇ ਕਵਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਅਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤਿਸ੍ਰਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਗਗ੍ਰਾ ਉਦਗਗ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਲਿਖੇਲ੍ਲੇਖਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਪਾਣੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਛਿੜਕਣਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹੋਰ। ਚਾਰੀਂ ਪਾਸੇ ਲਕੀਰਾਂ ਖਿੱਚੇ, ਕੁਝ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਕੁਝ ਉੱਤਰ ਵੱਲ।
ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਸਮਭ੍ਯੁਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪੀਠਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍ । ਆਧਾਰਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਰਭ੍ਯ ਪੀਠਮਨ੍ਤ੍ਰਾਵਸਾਨਕਮ੍
ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ ਆਸਨ ਨੂੰ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਦੇ ਆਸਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਆਧਾਰ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਆਸਨ ਮੰਤ੍ਰ ਤੱਕ ਪੂਜਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੀਠੇ ਸਮਾਵਾਹ੍ਯ ਸ਼ਿਵੌ ਪਰਮਕਾਰਣੌ । ਗਨ੍ਧਾਦ੍ਯੈਰੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਯੇਤ੍ਤੌ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਸ ਆਸਨ ਉੱਤੇ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਨ, ਨੂੰ ਸੰਦਲ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਦੇਵੀਂ ਧ੍ਯਾਯੇਦृਤੁਸ੍ਨਾਤਾਂ ਸਂਸਕ੍ਤਾਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰੇਣ ਤੁ । ਕਾਮਾਤੁਰਾਂ ਤਯੋਃ ਕ੍ਰੀਡਾਂ ਕਿਞ੍ਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਵਿਭਾਵਯੇਤ੍
ਮਾਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਈ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵਾਸਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਤੱਕ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ।
ਅਥ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸਮਾਦਾਯ ਪਾਤ੍ਰੇਣ ਪੁਰਤੋ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾਂਸ਼ਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੈਰ੍ਵੀਕ੍ਸ਼ਣਾਦਿਭਿਃ
ਫਿਰ ਅੱਗ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਤਰ ਨਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖੇ। ਜੋ ਅਸ਼ੁੱਧ ਭਾਗ ਹਨ, ਉਹ ਹਟਾ ਦੇਵੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਹ੍ਨਿਂ ਰਂ ਬੀਜਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ । ਚੈਤਨ੍ਯਂ ਯੋਜਯੇਤ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪ੍ਰਣਵੇਨਾਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਤ੍
ਅੱਗ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, 'ਰੰ' ਬੀਜ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਚੇਤਨਾ ਜੋੜੇ, ਤੇ ਓਂਕਾਰ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰੇ।
ਸਪ੍ਤਵਾਰਂ ਤਤੋ ਧੇਨੁਮੁਦ੍ਰਾਂ ਸਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਗੁਰੁਃ । ਸ਼ਰੇਣ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਨੁਤ੍ਰੇਣਾਵਗੁਣ੍ਠਯੇਤ੍
ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਸੱਤ ਵਾਰੀ ਗਾਂਵਾਲੀ ਮুদ্রਾ ਦਿਖਾਵੇ। ਤੀਰ ਵਾਲੀ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੀ ਮুদ্রਾ ਨਾਲ ਢੱਕ ਦੇਵੇ।
ਅਰ੍ਚਿਤਂ ਤ੍ਰਿਃ ਪਰਿਭ੍ਰਾਮ੍ਯ ਪ੍ਰਾਦਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਸਤ੍ਤਮਃ । ਕੁਣ੍ਡੋਪਰਿ ਜਪਂਸ੍ਤਾਰਂ ਜਾਨੁਸ੍ਪृष੍ਟਮਹੀਤਲਃ
ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੇ। ਗੋਡਿਆਂ ਨਾਲ ਜਮੀਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਕੁੰਡ ਉੱਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਪੇ।
ਸ਼ਿਵਬੀਜਧਿਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਯੋਨੌ ਵਹ੍ਨਿਂ ਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ । ਆਚਾਮਯੇਤ੍ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਦੇਵੀਂ ਚ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਬੀਜ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਮਾਤਾ ਦੀ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਆਚਮਨ ਕਰਵਾਏ।
ਚਿਤ੍ਪਿਙ੍ਗਲ ਹਨਦਹਪਚਯੁਗ੍ਮਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਜ੍ਞਾਪਯ ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋऽਯਂ ਵਹ੍ਨਿਦੀਪਨੇ
'ਚਿਤਪਿੰਗਲਾ ਹਨਦਹਪਚਯੁਗਮ ਸਰਵਜ੍ਞਾਜ੍ਞਾਪਯ ਸੁਵਾਹਾ' ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਅੱਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੈ।
ਅਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਿਤਂ ਵਨ੍ਦੇ ਜਾਤਵੇਦਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍ । ਸੁਵਰ੍ਣਵਰ੍ਣਮਮਲਂ ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਮ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਨਿਰਮਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲ ਰਹੀ ਅਤੇ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਂ ਸ੍ਤੁਵੀਤ ਪਰਮਾਦਰਾਤ੍ । ਤਤੋ ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਵਹ੍ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਂ षਡਙ੍ਗਂ ਦੇਸ਼ਿਕੋਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਚੰਗਾ ਗੁਰੂ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਅੱਗ ਮੰਤ੍ਰ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੇ।
ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਚਿਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਪੂਰ੍ਣ ਉਤ੍ਤਿष੍ਠਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਧੂਮਵ੍ਯਾਪੀ ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵੋ ਧਨੁਰ੍ਧਰ ਇਤਿ ਕ੍ਰਮਾਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੌਆਂ ਵਾਲਾ, ਸੁਖ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉੱਠਿਆ ਹੋਇਆ, ਧੂੰਏਂ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ, ਸੱਤ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ਧਾਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਾਤਿਯੁਕ੍ਤਾਃ षਡਙ੍ਗਾਃ ਸ੍ਯੁਃ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇषੁ ਵਿਨ੍ਯਸੇਤ੍ । ਧ੍ਯਾਯੇਦ੍ਵਹ੍ਨਿਂ ਹੇਮਵਰ੍ਣਂ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਪਦ੍ਮਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਛੇ ਅੰਗ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਠੀਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਰੱਖਣੇ ਹਨ। ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਹੋਈ ਧਿਆਨ ਕਰੇ।
ਇष੍ਟਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਭੀਰ੍ਧਾਰਕਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਪਰਮ੍ । ਪਰਿषਿਞ੍ਚੇਤ੍ਤਤਃ ਕੁਣ੍ਡਂ ਮੇਖਲੋਪਰਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਚਾਹੀਦੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਭ ਸਵਾਸਤਿਕ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਸ਼ੁਭ ਮੰਨ ਕੇ, ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕੇ। ਫਿਰ, ਮੰਤਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੰਡਪ ਦੇ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਵਗਾਏ।
ਦਰ੍ਭੈਃ ਪਰਿਸ੍ਤਰੇਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਰਿਧੀਨ੍ਵਿਨ੍ਯਸੇਦਥ । ਤ੍ਰਿਕੋਣਵृਤ੍ਤषਟ੍ਕੋਣਂ ਸਾष੍ਟਪਤ੍ਰਂ ਸਭੂਪੁਰਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨਾਲ ਚੌਗਿਰਦੇ ਘੇਰਾ ਕਰੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਗੋਲ, ਛੇ ਕੋਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਕਮਲ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਘੇਰਾ ਬਣਾਵੇ।
ਯਨ੍ਤ੍ਰਂ ਵਿਭਾਵਯੇਦ੍ਵਹ੍ਨੇਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਵਾ ਸਂਲਿਖੇਦਥ । ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਪੂਜਯੇਦ੍ਵਹ੍ਨਿਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਅੱਗ ਦਾ ਯੰਤਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਾਵੇ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲਏ। ਉਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ਤਤੋ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਿਹਾਵਹ । ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਪਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਾਧਯ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 'ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ' ਪਾਠ ਕਰ, ਫਿਰ 'ਜਾਤਵੇਦ', ਫਿਰ 'ਇਹਾਵਹ' ਪੜ੍ਹ। ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰ।
ਵਹ੍ਨਿਜਾਯਾਨ੍ਤਕੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੇਨ ਵਹ੍ਨਿਂ ਤੁ ਪੂਜਯੇਤ੍ । ਮਧ੍ਯੇ षਟ੍ਸ੍ਵਪਿ ਕੋਣੇषੁ ਹਿਰਣ੍ਯਾ ਗਗਨਾ ਤਥਾ
'ਵਹਿਨਿਜਾਯਾਂਤਕ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਛੇਹਾਂ ਕੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਰਕ੍ਤਾ ਕृष੍ਣਾ ਸੁਪ੍ਰਭਾ ਚ ਬਹੁਰੂਪਾਤਿਰਕ੍ਤਿਕਾ । ਪੂਜਯੇਤ੍ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵਾਸ੍ਤਾਃ ਕੇਸਰੇष੍ਵਙ੍ਗਪੂਜਨਮ੍
ਲਾਲ, ਕਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਲਾਲ—ਉਹ ਸੱਤ ਜਿਹਵਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਕੇਸਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਗ ਪੂਜਾ ਕਰਦਿਆਂ।
ਦਲੇषੁ ਪੂਜਯੇਨ੍ਮੂਰ੍ਤੀਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਧਾਰਿਣੀ । ਜਾਤਵੇਦਾਃ ਸਪ੍ਤਜਿਹ੍ਵੋ ਹਵ੍ਯਵਾਹਨ ਏਵ ਚ
ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਸਵਾਸਤਿਕ ਵਾਲੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਜਾਤਵੇਦ, ਸੱਤ ਜਿਹਵਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਵਿਆਵਾਹਨ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਅਸ਼੍ਵੋਦਰਜਸਂਜ੍ਞੋऽਨ੍ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਹ੍ਵਯਃ । ਕੌਮਾਰਤੇਜਾਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਮੁਖੋ ਦੇਵਮੁਖਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵੋਦਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ, ਕੌਮਾਰ ਤੇਜ, ਵਿਸ਼ਵਮੁਖ ਅਤੇ ਦੇਵਮੁਖ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਾਰਾਗ੍ਨਯੇ ਪਦਾਦ੍ਯਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਨਤ੍ਯਨ੍ਤਾ ਵਹ੍ਨਿਮੂਰ੍ਤਯਃ । ਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਜ੍ਰਾਦ੍ਯਾਯੁਧਸਂਯੁਤਾਨ੍
ਤਾਰਾਗਨੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਦ ਆਦਿ ਤੱਕ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਰੱਖੇ ਜਾਣ। ਚਾਰ ਚੁਫੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਵਜਰ ਆਦਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤਤਃ ਸ੍ਰੁਕ੍ਸ੍ਰੁਵਸਂਸ੍ਕਾਰਾਵਾਜ੍ਯਸਂਸ੍ਕਾਰ ਏਵ ਚ । ਕृਤ੍ਵਾ ਹੋਮਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਰੁਵੇਣਾਦਾਯ ਵੈ ਘृਤਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ, ਸ੍ਰੁਕ ਤੇ ਸ੍ਰੁਵ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਘਿਉ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਹੋਮ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰੁਵ ਨਾਲ ਘਿਉ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਏ।