ਜਗਨ੍ਮਯੀ ਮਹਾਮਾਯਾ ਵਿष੍ਣੁਬ੍ਰਹ੍ਮਹਰੋਦ੍ਭਵਾ । ਸਾ ਬਲਾਦਪਹृਤ੍ਯੈਵ ਜਨ੍ਤੂਨਾਂ ਮਾਨਸਾਨਿ ਹਿ
ਉਹ ਮਹਾਂਮਾਇਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਹ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਮਨ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਮੋਹਾਯ ਪ੍ਰਤਿਸਂਯਚ੍ਛੇਦਿਤਿ ਜਾਨੀਹਿ ਭੂਮਿਪ । ਸਾ ਸृਜਤ੍ਯਖਿਲਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਾ ਪਾਲਯਤਿ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪਾਉਣ ਲਈ ਰੋਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਚਦੀ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਸਂਹਾਰੇ ਹਰਰੂਪੇਣ ਸਂਹਰਤ੍ਯੇਵ ਭੂਮਿਪ । ਕਾਮਦਾਤ੍ਰੀ ਮਹਾਮਾਯਾ ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਦੁਰਤ੍ਯਯਾ
ਜਦੋਂ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਅੰਤ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਮਹਾਂਮਾਇਆ, ਜੋ ਮਨ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਾਲ ਰਾਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵਸਂਹਾਰਿਣੀ ਕਾਲੀ ਕਮਲਾ ਕਮਲਾਲਯਾ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਜਗਜ੍ਜਾਤਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਉਹ ਕਾਲੀ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਮਲਾ, ਜੋ ਕਮਲਾਂ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਲਯਮੇष੍ਯਤਿ ਤਸ੍ਯਾਂ ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੈਵ ਪਰਾਤ੍ਪਰਾ । ਤਸ੍ਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਸ਼੍ਚ ਯਸ੍ਯੋਪਰਿ ਭਵੇਨ੍ਨृਪ । ਸ ਏਵ ਮੋਹਮਤ੍ਯੇਤਿ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਧਰਣੀਪਤੇ
ਸਭ ਕੁਝ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਸ ਮਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹੀ ਮੋਹ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਦੇਵੀਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਮਧੁਕੈਟਭਵਧਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਰਾਜੋਵਾਚ ਕਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਾਲਵਿਦਾਂ ਵਰ । ਕਾ ਮੋਹਯਤਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਕਾਰਣਂ ਕਿਂ ਭਵੇਦ੍ ਦ੍ਵਿਜ
ਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਕਥਾ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਮਾਂ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੂੰ ਦੱਸਿਆ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ। ਕੌਣ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ?
ਕਸ੍ਮਾਦੁਤ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਦੇਵੀ ਕਿਂਰੂਪਾ ਸਾ ਕਿਮਾਤ੍ਮਿਕਾ । ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਭੂਦੇਵ ਕृਪਯਾ ਮਮ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਮਾਂ ਕਿਥੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਉਹਦਾ ਰੂਪ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੈ? ਉਹਦੀ ਸਵਭਾਵ ਕੀ ਹੈ? ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ।
ਮੁਨਿਰੁਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਤੇ ਵਰ੍ਣਯਾਮਿ ਨਿਸ਼ਾਮਯ । ਯਥਾ ਚੋਤ੍ਪਤਿਤਾ ਦੇਵੀ ਯੇਨ ਵਾ ਸਾ ਜਗਨ੍ਮਯੀ
ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਤੇ ਕਿਸ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਯਦਾ ਨਾਰਾਯਣੋ ਦੇਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਯੋਗਰਾਟ੍ । ਆਸ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸ਼ੇषਂ ਭਗਵਾਨ੍ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਨਿਦ੍ਰਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇਵਤਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸਮੇਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਉੱਤੇ ਸੁੱਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਸ੍ਵਾਪਵਸ਼ਗੋ ਦੇਵਦੇਵੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ । ਤਤ੍ਕਰ੍ਣਮਲਸਞ੍ਜਾਤੌ ਦਾਨਵੌ ਮਧੁਕੈਟਭੌ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਜਨਾਰਦਨ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਤੋਂ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਨਾਮਕ ਦੈਤ ਬਣੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਹਨ੍ਤੁਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤੌ ਦਾਨਵੌ ਘੋਰਰੂਪਿਣੌ । ਤਦਾ ਕਮਲਜੋ ਦੇਵੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੌ ਮਧੁਕੈਟਭੌ
ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੇਵ ਨੇ ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਨਿਦ੍ਰਿਤਂ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਂ ਚਿਨ੍ਤਾਮਾਪ ਦੁਰਤ੍ਯਯਾਮ੍ । ਨਿਦ੍ਰਿਤੋ ਭਗਵਾਨੀਸ਼ੋ ਦਾਨਵੌ ਚ ਦੁਰਾਸਦੌ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਅਪਹੁੰਚੇ ਦੈਤ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਸ ਵੇਲੇ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਘੇਰ ਲੈ ਗਈ।
ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਕ੍ਵ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਲਭੇ ਹ੍ਯਹਮ੍ । ਏਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਦ੍ਯਯੋਨੇਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
"ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪ੍ਰਾਦੂਰਭੂਤ੍ਤਾਤ ਤਦਾ ਕਾਰ੍ਯਪ੍ਰਸਾਧਿਨੀ । ਯਸ੍ਯਾ ਵਸ਼ਂ ਗਤੋ ਦੇਵੋ ਨਿਦ੍ਰਿਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਹਰਿਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਿਆਰੇ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸੋਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਸੀ—ਉਹ ਜਿਸਦੀ ਵਸ਼ੀਭੂਤ ਕਰਕੇ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿਚ ਸੀ।
ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਮਿ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਸੂਤਿਕਾਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਦੇਵਿ ਦੇਵਿ ਜਗਦ੍ਧਾਤ੍ਰਿ ਭਕ੍ਤਾਭੀष੍ਟਫਲਪ੍ਰਦੇ
ਮੈਂ ਉਸ ਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਨੀਂਦ ਰੂਪ ਹੈ, ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੀ ਮੂਲ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਮਾਂ, ਹੇ ਮਾਂ, ਜਗਤ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਭਗਤਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਜਗਨ੍ਮਾਯੇ ਮਹਾਮਾਯੇ ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼ਯਨੇ ਸ਼ਿਵੇ । ਤ੍ਵਦਾਜ੍ਞਾਵਸ਼ਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ੍ਵਸ੍ਵਕਾਰ੍ਯਵਿਧਾਯਿਨਃ
ਹੇ ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਇਆ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਵਿਛੀ ਹੋਈ ਸੁਭਾਗਣ, ਸਾਰੇ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਾਲਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਮਹਾਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਮੋਹਰਾਤ੍ਰਿਰ੍ਮਦੋਤ੍ਕਟਾ । ਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਵਸ਼ਗਾ ਮਾਨ੍ਯਾ ਮਹਾਨਨ੍ਦੈਕਸ਼ੇਵਧਿਃ
ਤੂੰ ਕਾਲਰਾਤਰੀ, ਮਹਾਰਾਤਰੀ, ਮੋਹਰਾਤਰੀ, ਤੇ ਮਸਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਹਕਮ chalਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਆਨੰਦ ਦੀ ਇਕੱਲੀ ਖਜਾਨਾ ਹੈਂ।
ਮਹਨੀਯਾ ਮਹਾਰਾਧ੍ਯਾ ਮਾਯਾ ਮਧੁਮਤੀ ਮਹੀ । ਪਰਾਪਰਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪਰਮਾ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੀ, ਵੱਡੀ ਪੂਜਾ ਯੋਗ, ਮਾਇਆ, ਮਿੱਠੀ ਮਧੁ ਵਰਗੀ, ਧਰਤੀ ਆਪ। ਉੱਚੇ-ਹੇਠਾਂ ਸਾਰੇ ਵਿਚੋਂ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ।
ਲਜ੍ਜਾ ਪੁष੍ਟਿਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਕਾਰੁਣ੍ਯਵਿਗ੍ਰਹਾ । ਕਮਨੀਯਾ ਜਗਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਜਾਗ੍ਰਦਾਦਿਸ੍ਵਰੂਪਿਣੀ
ਲਾਜ, ਤੰਦਰੁਸਤੀ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਇੱਜ਼ਤ, ਸੋਭਾ, ਦਇਆ ਦੀ ਮੂਰਤੀ; ਸੋਹਣੀ, ਜਗਤ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਜਾਗਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਹੈਂ।
ਪਰਮਾ ਪਰਮੇਸ਼ਾਨੀ ਪਰਾਨਨ੍ਦਪਰਾਯਣਾ । ਏਕਾਪ੍ਯੇਕਸ੍ਵਰੂਪਾ ਚ ਸਦ੍ਵਿਤੀਯਾ ਦ੍ਵਯਾਤ੍ਮਿਕਾ
ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਸਭ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪਰਮ ਆਨੰਦ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ। ਤੂੰ ਇੱਕ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਦੋਹਾਂ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਵੀ ਹੈਂ।
ਤ੍ਰਯੀ ਤ੍ਰਿਵਰ੍ਗਨਿਲਯਾ ਤੁਰ੍ਯਾ ਤੁਰ੍ਯਪਦਾਤ੍ਮਿਕਾ । ਪਞ੍ਚਮੀ ਪਞ੍ਚਭੂਤੇਸ਼ੀ षष੍ਠੀ षष੍ਠੇਸ਼੍ਵਰੀਤਿ ਚ
ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਲਕੜੀਆਂ ਦੀ ਆਸਥਾਨ, ਚੌਥੀ, ਚੌਥੀ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਮੂਲ; ਪੰਜਵੀਂ, ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਛੇਵੀਂ, ਛੇਵਿਆਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਸਪ੍ਤਮੀ ਸਪ੍ਤਵਾਰੇਸ਼ੀ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਵਰਪ੍ਰਦਾ । ਅष੍ਟਮੀ ਵਸੁਨਾਥਾ ਚ ਨਵਗ੍ਰਹਮਯੀਸ਼੍ਵਰੀ
ਸੱਤਵੀਂ, ਸੱਤ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਸੱਤ-ਸੱਤ ਵੱਡੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ; ਅੱਠਵੀਂ, ਵਸੂਆਂ ਦੀ ਮਾਤਾ, ਤੇ ਨੌ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ।
ਨਵਰਾਗਕਲਾ ਰਮ੍ਯਾ ਨਵਸਂਖ੍ਯਾ ਨਵੇਸ਼੍ਵਰੀ । ਦਸ਼ਮੀ ਦਸ਼ਦਿਕ੍ਪੂਜ੍ਯਾ ਦਸ਼ਾਸ਼ਾਵ੍ਯਾਪਿਨੀ ਰਮਾ
ਨੌ ਰੰਗਾਂ ਤੇ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ, ਨੌ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੀ, ਨੌਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ; ਦਸਵੀਂ, ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਦਸ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ, ਹੇ ਰਮਾ।
ਏਕਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਿਕਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ਰੁਦ੍ਰਨਿषੇਵਿਤਾ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਤਿਥਿਪ੍ਰੀਤਾ ਏਕਾਦਸ਼ਗਣਾਧਿਪਾ
ਇੱਕੱਦਾਂ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਿਥੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਗਿਆਰਾਂ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭੁਜਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਦਿਤ੍ਯਜਨ੍ਮਭੂਃ । ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਤ੍ਮਿਕਾ ਦੇਵੀ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਗਣਪ੍ਰਿਯਾ
ਬਾਰਵੀਂ, ਬਾਰਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਮਾਂ; ਤੇਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ, ਤੇਰਾਂ ਗਣਾਂ ਦੀ ਪਿਆਰੀ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਭਿਧਾ ਭਿਨ੍ਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਧਿਦੇਵਤਾ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੇਨ੍ਦ੍ਰਵਰਦਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਮਨੁਪ੍ਰਸੂਃ
ਤੇਰਾਂ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਵੱਖਰੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮੁੱਖ ਦੇਵੀ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਚੌਦਾਂ ਮਨੂਆਂ ਦੀ ਮਾਂ।
ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਦਸ਼ੀ ਵੇਦ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਦਸ਼ੀ ਤਿਥਿਃ । षੋਡਸ਼ੀ षੋਡਸ਼ਭੁਜਾ षੋਡਸ਼ੇਨ੍ਦੁਕਲਾਮਯੀ
ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਿੱਥੀ ਜਾਣੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸੌਲ੍ਹਵੀਂ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸੋਲ੍ਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀਆਂ ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
षੋਡਸ਼ਾਤ੍ਮਕਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਵ੍ਯਾਪ੍ਤਦਿਵ੍ਯਕਲੇਵਰਾ । ਏਵਂਰੂਪਾਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਨਿਰ੍ਗੁਣੇ ਤਾਮਸੋਦਯੇ
ਉਸ ਦਾ ਰੂਹਾਨੀ ਸਰੀਰ ਸੋਲ੍ਹ ਚੰਦ੍ਰ ਕਲਾਵਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਤੇਰਾ ਇਹੀ ਰੂਪ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਤਾਮਸੀ ਉਤਪੱਤੀ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਗृਹੀਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵਦੇਵੋ ਰਮਾਪਤਿਃ । ਏਤੌ ਦੁਰਾਸਦੌ ਦੈਤ੍ਯੌ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੌ ਮਧੁਕੈਟਭੌ
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਹੀ ਭਗਵਾਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਲੱਖਮੀ ਪਤੀ, ਫੜ ਲਏ ਗਏ ਸਨ; ਤੇ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਦੈਤ, ਮਧੁ ਤੇ ਕੈਟਭ ਵੀ।
ਏਤਯੋਸ਼੍ਚ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਬੋਧਯ । ਮੁਨਿਰੁਵਾਚ ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਭਗਵਤੀ ਤਾਮਸੀ ਭਗਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਜਗਾਉ। ਮੁਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਤਾਮਸੀ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ—