ਵਾਯੁਮਣ੍ਡਲਮਧ੍ਯਸ੍ਥਾ ਵਿष੍ਣੁਰੂਪਾ ਵਿਧਿਪ੍ਰਿਯਾ । ਵਿष੍ਣੁਪਤ੍ਨੀ ਵਿष੍ਣੁਮਤੀ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਉਹ ਹਵਾ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਚੌੜੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਧਰਤੀ ਆਪ ਹੈ।
ਵਾਮਦੇਵਪ੍ਰਿਯਾ ਵੇਲਾ ਵਜ੍ਰਿਣੀ ਵਸੁਦੋਹਿਨੀ । ਵੇਦਾਕ੍ਸ਼ਰਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀ ਵਾਜਪੇਯਫਲਪ੍ਰਦਾ
ਉਹ ਵਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਕੰਢਾ, ਵਜਰ ਧਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਵੇਦ ਦੇ ਅੱਖਰ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਵਾਸਵੀ ਵਾਮਜਨਨੀ ਵੈਕੁਣ੍ਠਨਿਲਯਾ ਵਰਾ । ਵ੍ਯਾਸਪ੍ਰਿਯਾ ਵਰ੍ਮਧਰਾ ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਪਰਿਸੇਵਿਤਾ
ਉਹ ਵਾਸਵ ਦੀ ਧੀ, ਵਾਮ ਪਾਸੇ ਦੀ ਮਾਂ, ਵੈਕੁੰਠ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ, ਬਚਾਅ ਵਾਲਾ ਕਵਚ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਤੇ ਵਾਲਮੀਕਿ ਵਲੋਂ ਸੇਵਤ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਮ੍ਭਰੀ ਸ਼ਿਵਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਾ ਸ਼ਾਰਦਾ ਸ਼ਰਣਾਗਤਿਃ । ਸ਼ਾਤੋਦਰੀ ਸ਼ੁਭਾਚਾਰਾ ਸ਼ੁਮ੍ਭਾਸੁਰਵਿਮਰ੍ਦਿਨੀ
ਉਹ ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ, ਮੰਗਲਮਈ, ਸ਼ਾਂਤ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਸ਼ਾਰਦਾ, ਸ਼ਰਨ ਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਸ਼ੁੰਭ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ੋਭਾਵਤੀ ਸ਼ਿਵਾਕਾਰਾ ਸ਼ਙ੍ਕਰਾਰ੍ਧਸ਼ਰੀਰਿਣੀ । ਸ਼ੋਣਾ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ਯਾ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਸ਼ਿਰਃਸਨ੍ਧਾਨਕਾਰਿਣੀ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਸ਼ੁਭ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਨਾਲ ਅੱਧਾ ਸਰੀਰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੇ ਮਨ ਦੀ, ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਕੱਟੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰਾਵਤੀ ਸ਼ਰਾਨਨ੍ਦਾ ਸ਼ਰਜ੍ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ । ਸ਼ਰਭਾ ਸ਼ੂਲਿਨੀ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਸ਼ਬਰੀ ਸ਼ੁਕਵਾਹਨਾ
ਉਹ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਤੀਰਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਸਰਦ ਰੁੱਤ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਵਰਗੀ, ਚੰਗੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਰਭ ਰੂਪ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ, ਸੁੱਚੀ, ਸ਼ਬਰੀ ਤੇ ਤੋਤਾ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸ਼੍ਰੀਧਰਾਨਨ੍ਦਾ ਸ਼੍ਰਵਣਾਨਨ੍ਦਦਾਯਿਨੀ । ਸ਼ਰ੍ਵਾਣੀ ਸ਼ਰ੍ਵਰੀਵਨ੍ਦ੍ਯਾ षਡ੍ਭਾषਾ षਡ੍ऋਤੁਪ੍ਰਿਯਾ
ਉਹ ਮਹਾਨ, ਸ਼੍ਰੀਧਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਸ਼ਰਵਾਣੀ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ, ਛੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਛੇ ਰੁੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
षਡਾਧਾਰਸ੍ਥਿਤਾ ਦੇਵੀ षਣ੍ਮੁਖਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣੀ । षਡਙ੍ਗਰੂਪਸੁਮਤਿਸੁਰਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਾ
ਉਹ ਛੇ ਆਧਾਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਛੇ ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਕਾਰਤਿਕ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਛੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦੀ ਤੇ ਦੇਵਤੇ-ਅਸੁਰਾਂ ਵਲੋਂ ਪੂਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਸਦਾਧਾਰਾ ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਕਾਰਿਣੀ । ਸਾਮਗਾਨਪ੍ਰਿਯਾ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਸਾਮਸਮ੍ਭਵਾ
ਉਹ ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ, ਸਦਾ ਆਸਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਮੰਗਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ। ਉਹ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ, ਬਹੁਤ ਸੁੱਖਮ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦ ਤੋਂ ਜੰਮੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਵਾਸਾ ਸਦਾਨਨ੍ਦਾ ਸੁਸ੍ਤਨੀ ਸਾਗਰਾਮ੍ਬਰਾ । ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਪ੍ਰਿਯਾ ਸਿਦ੍ਧਿਃ ਸਾਧੁਬਨ੍ਧੁਪਰਾਕ੍ਰਮਾ
ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਠਿਕਾਣਾ, ਸਦਾ ਆਨੰਦਮਈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ऐਸ਼ਵਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ, ਸਿੱਧੀ ਆਪ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਮਣ੍ਡਲਗਤਾ ਸੋਮਮਣ੍ਡਲਵਾਸਿਨੀ । ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾ ਸਾਨ੍ਦ੍ਰਕਰੁਣਾ ਸਮਾਨਾਧਿਕਵਰ੍ਜਿਤਾ
ਉਹ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਗੋਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਮੰਡਲ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਡੂੰਘੀ ਦਇਆ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਬਰਾਬਰ ਜਾਂ ਵਧੀਆ ਨਹੀਂ।
ਸਰ੍ਵੋਤ੍ਤੁਙ੍ਗਾ ਸਙ੍ਗਹੀਨਾ ਸਦ੍ਗੁਣਾ ਸਕਲੇष੍ਟਦਾ । ਸਰਘਾ ਸੂਰ੍ਯਤਨਯਾ ਸੁਕੇਸ਼ੀ ਸੋਮਸਂਹਤਿਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਮੋਹ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਚੰਗੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਇੱਛਤੀਆਂ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਧੀ, ਸੋਹਣੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਾ ਹਰਿਣੀ ਹ੍ਰੀਂਕਾਰੀ ਹਂਸਵਾਹਿਨੀ । ਕ੍ਸ਼ੌਮਵਸ੍ਤ੍ਰਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀ ਕ੍ਸ਼ੀਰਾਬ੍ਧਿਤਨਯਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ, ਮਿਰਗ ਵਾਂਗ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦੀ, 'ਹ੍ਰੀੰ' ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਹੰਸ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ, ਨਰਮ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਚੈਵ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਚ ਸਰਸ੍ਵਤੀ । ਵੇਦਗਰ੍ਭਾ ਵਰਾਰੋਹਾ ਸ਼੍ਰੀਗਾਯਤ੍ਰੀ ਪਰਾਮ੍ਬਿਕਾ
ਉਹ ਗਾਇਆਤਰੀ ਹੈ, ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਹੈ, ਪਾਰਵਤੀ ਹੈ, ਸਰਸਵਤੀ ਹੈ; ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਸੋਭਾ ਵਾਲੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਗਾਇਆਤਰੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਾਂ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸਾਹਸ੍ਰਕਂ ਨਾਮ੍ਨਾਂ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨਾਰਦ । ਪੁਣ੍ਯਦਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਘ੍ਨਂ ਮਹਾਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਦਾਯਕਮ੍
ਹੇ ਨਾਰਦ, ਇਹ ਗਾਇਆਤਰੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮ ਹਨ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਨਾਮਾਨਿ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤੋषੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਕਰਾਣਿ ਹਿ । ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪਠਿਤਵ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਹ
ਇਹ ਗਾਇਆਤਰੀ ਦੇ ਨਾਮ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਅੱਠਵੀਂ ਤਿੱਥ ਨੂੰ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਪਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹੋਮਪੂਜਾਧ੍ਯਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਯਸ੍ਮੈ ਕਸ੍ਮੈ ਨ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜਦੋਂ ਜਪ, ਹੋਮ, ਪੂਜਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਕਰ ਲਏ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਗਿਆਨ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਗਾਇਆਤਰੀ ਬਾਰੇ।
ਸੁਭਕ੍ਤਾਯ ਸੁਸ਼ਿष੍ਯਾਯ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਸੁਰਾਯ ਵੈ । ਭ੍ਰष੍ਟੇਭ੍ਯਃ ਸਾਧਕੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਾਨ੍ਧਵੇਭ੍ਯੋ ਨ ਦਰ੍ਸ਼ਯੇਤ੍
ਇਹ ਸੱਚੇ ਭਗਤ, ਚੰਗੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਪਤਿਤ, ਅਯੋਗ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਣਾ।
ਯਦ੍ਗृਹੇ ਲਿਖਿਤਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ । ਚਞ੍ਚਲਾਪਿ ਸ੍ਥਿਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਕਮਲਾ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗ੍ਰੰਥ ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਚੰਚਲ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਉਥੇ ਟਿਕ ਕੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਰਹਸ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਗੁਹ੍ਯਾਦ੍ਗੁਹ੍ਯਤਰਂ ਮਹਤ੍ । ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਦਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਦਰਿਦ੍ਰਾਣਾਂ ਨਿਧਿਪ੍ਰਦਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਹੈ; ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦਂ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੂਣਾਂ ਕਾਮਿਨਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਦਮ੍ । ਰੋਗਾਦ੍ਵੈ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਰੋਗੀ ਬਦ੍ਧੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਬਨ੍ਧਨਾਤ੍
ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਰੋਗੀ ਰੋਗ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸੁਰਾਪਾਨਸੁਵਰ੍ਣਸ੍ਤੇਯਿਨੋ ਨਰਾਃ । ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਤੋ ਵਾਪਿ ਪਾਤਕਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਕृਤ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ, ਸੋਨਾ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਰਗਾ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਸਤ੍ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਾਚ੍ਚੈਵਾਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪਾਖਣ੍ਡਾਨृਤਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯਃ ਪਠਨਾਦੇਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਗਲਤ ਦਾਨ ਲੈਣ, ਮਨਾ ਕੀਤਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਜਾਂ ਝੂਠੇ ਤੇ ਪਾਖੰਡੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਹੋਏ ਪਾਪ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦਂ ਰਹਸ੍ਯਮਮਲਂ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਪਦ੍ਮਜੋਦ੍ਭਵ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸਾਯੁਜ੍ਯਦਂ ਨॄਣਾਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਹੇ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਦੀਕ੍ਸ਼ਾਵਿਧਿਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਸਹਸ੍ਰਨਾਮਾਖ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੀਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ । ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਂ ਮਹੋਨ੍ਨਤਿਕਰਂ ਮਹਾਭਾਗ੍ਯਕਰਂ ਪਰਮ੍
ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਦীক্ষਾ ਦੇ ਵਿਧੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਮੈਂ ਗਾਇਆਤਰੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਉੱਚਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਸਤੋਤ੍ਰ ਸੁਣ ਲਿਆ ਹੈ।
ਅਧੁਨਾ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਲਕ੍ਸ਼ਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਵਿਨਾ ਯੇਨ ਨ ਸਿਧ੍ਯੇਤ ਦੇਵੀਮਨ੍ਤ੍ਰੇऽਧਿਕਾਰਿਤਾ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦীক্ষਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਕਦੇ ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਵਿਸ਼ਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ । ਸਾਮਾਨ੍ਯਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਵਦ ਪ੍ਰਭੋ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਖ਼ਤਰੀਆਂ, ਵੈਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਆਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਰਾ ਵਿਵਰਣ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਸ਼ृਣੁ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਿष੍ਯਾਣਾਂ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾਮ੍ । ਦੇਵਾਗ੍ਨਿਗੁਰੁਪੂਜਾਦਾਵਧਿਕਾਰੋ ਯਯਾ ਭਵੇਤ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਦীক্ষਾ ਕਿਵੇਂ ਦੇਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਂ ਜ੍ਞਾਨਂ ਹਿ ਯਾ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤੁ ਯਾ । ਸੈਵ ਦੀਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵੇਦਤਨ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦੈਃ
ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੀ ਦীক্ষਾ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਵੇਦਾਂ ਅਤੇ ਤੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਸਾ ਤੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਤੋ ਬਹੁਫਲਾ ਮਤਾ । ਗੁਰੁਸ਼ਿष੍ਯਾਵੁਭਾਵਤ੍ਰਾਪ੍ਯਤਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਵਪੇਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਇਹ ਦীক্ষਾ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਚੇਲੇ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।