ਦੇਵੀਪ੍ਰਸਾਦਜਨਕਂ ਸਦਾਚਾਰਵਿਧਾਨਕਮ੍ । ਯਦਪਿ ਸ਼ृਣੁਯਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਮਹਾਸਮ੍ਪਤ੍ਤਿਸੌਖ੍ਯਭਾਕ੍
ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਦੇ ਨਿਯਮ, ਜੋ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਸੁਣ ਵੀ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾਚਾਰੇਣ ਸਿਦ੍ਧੇਚ੍ਚ ਐਹਿਕਾਮੁष੍ਮਿਕਂ ਸੁਖਮ੍ । ਤਦੇਵ ਤੇ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਕਿਮਨ੍ਯਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਸਿ
ਜਦੋਂ ਚੰਗਾ ਆਚਰਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਥੋਂ ਦੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਸੁਖ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹੀ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ?
ਗਾਯਤ੍ਰੀਵਿਚਾਰਃ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਸਦਾਚਾਰਵਿਧਿਰ੍ਦੇਵ ਭਵਤਾ ਵਰ੍ਣਿਤਃ ਪ੍ਰਭੋ । ਤਸ੍ਯਾਪ੍ਯਤੁਲਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਨਾਰਦ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਦਾ ਨਿਯਮ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਬਾਰੇ ਵੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਭਵਨ੍ਮੁਖਾਮ੍ਭੋਜਚ੍ਯੁਤਂ ਦੇਵੀਕਥਾਮृਤਮ੍ । ਵ੍ਰਤਾਨਿ ਯਾਨਿ ਚੋਕ੍ਤਾਨਿ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਮੁਖਾਨਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਮਲ ਵਰਗੇ ਮੁਖ ਤੋਂ ਮਾਤਾ ਦੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵਰਤ ਵੀ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਆਦਿਕ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਦੁਃਖਸਾਧ੍ਯਾਨਿ ਜਾਨੀਮਃ ਕਰ੍ਤृਸਾਧ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਚ । ਤਦਸ੍ਮਾਤ੍ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਯਤ੍ਤੁ ਸੁਖਸਾਧ੍ਯਂ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਮੰਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਰੀਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਕਰਮ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦੇਵੀਪ੍ਰਸਾਦਜਨਕਂ ਸ਼ੁਭਾਨੁष੍ਠਾਨਸਿਦ੍ਧਿਦਮ੍ । ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵਦ ਮੇ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ ਕृਪਾਪੂਰ੍ਵਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਰਮ ਦੱਸੋ ਜੋ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾਚਾਰਵਿਧੌ ਯਸ਼੍ਚ ਗਾਯਤ੍ਰੀਵਿਧਿਰੀਰਿਤਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਖ੍ਯਤਮਂ ਕਿਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕਿਂ ਵਾ ਪੁਣ੍ਯਾਧਿਕਪ੍ਰਦਮ੍
ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਰੀਤ ਵੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਿਹੜੀ ਹੈ ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁੰਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ?
ਯੇ ਗਾਯਤ੍ਰੀਗਤਾ ਵਰ੍ਣਾਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯੇਰਿਤਾਃ । ਤੇषਾਂ ਕੇ ऋषਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਕਾਨਿ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਵੈ ਮੁਨੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਅੱਖਰ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੌਣ ਹਨ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਛੰਦ ਕਿਹੜੇ ਹਨ?
ਤੇषਾਂ ਕਾ ਦੇਵਤਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਕਥਯ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਮਹਤ੍ਕੌਤੂਹਲਂ ਮੇ ਚ ਮਾਨਸੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਕੌਣ ਹਨ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ। ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣਾਯ ਉਵਾਚ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨ੍ਯਨ੍ਨ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਦਨੁष੍ਠਾਨਾਦਿਕਂ ਤਥਾ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਮਾਤ੍ਰਨਿष੍ਠਸ੍ਤੁ ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਭਵੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਯਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਚਾਹੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰੇ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਜਾਤੀ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਮਾਤਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਰੱਖੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਸੁ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਦਾਨਂ ਚ ਗਾਯਤ੍ਰੀਜਪਮੇਵ ਚ । ਸਹਸ੍ਰਤ੍ਰਿਤਯਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਸੁਰੈਃ ਪੂਜ੍ਯੋ ਭਵੇਨ੍ਮੁਨੇ
ਸੰਧਿਆਂ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਦੀ ਅਰਪਣਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਣਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮুনি।
ਨ੍ਯਾਸਾਨ੍ਕਰੋਤੁ ਵਾ ਮਾ ਵਾ ਗਾਯਤ੍ਰੀਮੇਵ ਚਾਭ੍ਯਸੇਤ੍ । ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਜਯਾ ਵृਤ੍ਤ੍ਯਾ ਸਚ੍ਚਿਦਾਨਨ੍ਦਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਚਾਹੇ ਨਿਆਸ ਕਰੇ ਜਾਂ ਨਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਸਤਚਿੱਤ ਆਨੰਦ ਸਰੂਪ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਨਿਭਾਵ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਕ੍ਸ਼ਰੈਕਸਂਸਿਦ੍ਧੇਃ ਸ੍ਪਰ੍ਧਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਮਃ । ਹਰਿਸ਼ਙ੍ਕਰਕਞ੍ਜੋਤ੍ਥਸੂਰ੍ਯਚਨ੍ਦ੍ਰਹੁਤਾਸ਼ਨੈਃ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕ ਅੱਖਰ ਵਿਚ ਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਰੀ, ਸ਼ੰਕਰ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਥਾਤਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਰ੍ਣऋष੍ਯਾਦਿਕਾਂਸ੍ਤਥਾ । ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਦ੍ਵਤ੍ਕ੍ਰਮਾਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਚੈਵ ਹਿ
ਹੁਣ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅੱਖਰਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਛੰਦਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਵਾਮਦੇਵੋऽਤ੍ਰਿਰ੍ਵਸਿष੍ਠਃ ਸ਼ੁਕ੍ਰਃ ਕਣ੍ਵਃ ਪਰਾਸ਼ਰਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਪਿਲਃ ਸ਼ੌਨਕੋ ਮਹਾਨ੍
ਵਾਮਦੇਵ, ਅਤ੍ਰਿ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਸ਼ੁਕਰ, ਕਣ੍ਵ, ਪਰਾਸ਼ਰ, ਮਹਾਂ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਕਪਿਲ ਤੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ੌਨਕ—
ਯਾਜ੍ਞਵਲ੍ਕ੍ਯੋ ਭਰਦ੍ਵਾਜੋ ਜਮਦਗ੍ਨਿਸ੍ਤਪੋਨਿਧਿਃ । ਗੌਤਮੋ ਮੁਦ੍ਗਲਸ਼੍ਚੈਵ ਵੇਦਵ੍ਯਾਸਸ਼੍ਚ ਲੋਮਸ਼ਃ
ਯਾਜ਼੍ਨਵਲਕ੍ਯ, ਭਰਦ੍ਵਾਜ, ਤਪ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਜਮਦਗ੍ਨਿ, ਗੌਤਮ, ਮੁਦ੍ਗਲ, ਵੇਦਵਿਆਸ ਤੇ ਲੋਮਸ਼—
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਃ ਕੌਸ਼ਿਕੋ ਵਤ੍ਸਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਮਾਣ੍ਡੁਕਸ੍ਤਥਾ । ਦੁਰ੍ਵਾਸਾਸ੍ਤਪਸਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਨਾਰਦਃ ਕਸ਼੍ਯਪਸ੍ਤਥਾ
ਅਗਸਤ, ਕੌਸ਼ਿਕ, ਵਤਸ, ਪੁਲਸਤ, ਮਾਂਡੂਕ, ਤਪਸੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਦੁਰਵਾਸਾ, ਨਾਰਦ ਤੇ ਕਸ਼੍ਯਪ—
ਇਤ੍ਯੇਤੇ ऋषਯਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋ ਮੁਨੇ । ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯੁष੍ਣਿਗਨੁष੍ਟੁਪ੍ ਚ ਬृਹਤੀ ਪਙ੍ਕ੍ਤਿਰੇਵ ਚ
ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਹੇ ਮুনি, ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ। ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ, ਉਸ਼੍ਣਿਕ, ਅਨੁਸ਼੍ਟੁਪ, ਬ੍ਰਿਹਤੀ ਤੇ ਪੰਕਤੀ—
ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਭਂ ਜਗਤੀ ਚੈਵ ਤਥਾਤਿਜਗਤੀ ਮਤਾ । ਸ਼ਕ੍ਵਰ੍ਯਤਿਸ਼ਕ੍ਵਰੀ ਚ ਧृਤਿਸ਼੍ਚਾਤਿਧृਤਿਸ੍ਤਥਾ
ਤ੍ਰਿਸ਼੍ਟੁਪ, ਜਗਤੀ, ਅਤਿਜਗਤੀ, ਸ਼ਕਵਰੀ, ਅਤਿਸ਼ਕਵਰੀ, ਧ੍ਰਿਤਿ ਤੇ ਅਤਿਧ੍ਰਿਤਿ ਵੀ—
ਵਿਰਾਟ੍ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਰਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਕृਤਿਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਰਾਕृਤਿਃ । ਵਿਕृਤਿਃ ਸਕृਤਿਸ਼੍ਚੈਵਾਕ੍ਸ਼ਰਪਙ੍ਕ੍ਤਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਵੀਰਾਟ, ਪ੍ਰਸਤਾਰ, ਪੰਕਤੀ, ਕ੍ਰਿਤਿ, ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤਿ, ਆਕ੍ਰਿਤਿ, ਵਿਕ੍ਰਿਤਿ, ਸਕ੍ਰਿਤਿ ਤੇ ਅੱਖਰਪੰਕਤੀ ਵੀ—
ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਰਿਤਿਚ੍ਛਨ੍ਦਸ੍ਤਥਾ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤੀ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਇਤ੍ਯੇਤਾਨਿ ਚ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਨਿ ਮਹਾਮੁਨੇ
ਭੂਰ, ਭੁਵ, ਸਵਰ, ਇਤਿਚ ਛੰਦ ਤੇ ਜੋਤਿਸ਼ਮਤੀ ਛੰਦ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਛੰਦ, ਹੇ ਮਹਾ ਮੁਨੀ, ਇਥੇ ਕਹੇ ਗਏ ਹਨ।
ਦੈਵਤਾਨਿ ਸ਼ृਣੁ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਤੇषਾਮੇਵਾਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ । ਆਗ੍ਨੇਯਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਕਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਨਿ ਦਾ, ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਨਾਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤृਤੀਯਂ ਚ ਤਥਾ ਸੌਮ੍ਯਮੀਸ਼ਾਨਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਥਕਮ੍ । ਸਾਵਿਤ੍ਰਂ ਪਞ੍ਚਮਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ षष੍ਠਮਾਦਿਤ੍ਯਦੈਵਤਮ੍
ਤੀਜਾ ਸੌਮ੍ਯ, ਚੌਥਾ ਈਸ਼ਾਨ, ਪੰਜਵਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੇ ਛੇਵਾਂ ਆਦਿਤ੍ਯ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਬਾਰ੍ਹਸ੍ਪਤ੍ਯਂ ਸਪ੍ਤਮਂ ਤੁ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਮष੍ਟਮਮ੍ । ਨਵਮਂ ਭਗਦੈਵਤ੍ਯਂ ਦਸ਼ਮਂ ਚਾਰ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸੱਤਵਾਂ ਬ੍ਰਹਸਪਤਿ, ਅੱਠਵਾਂ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣ, ਨੌਵਾਂ ਭਗਦੇਵਤਾ, ਦਸਵਾਂ ਆਰ੍ਯਮੇਸ਼੍ਵਰ ਹੈ।
ਗਣੇਸ਼ਮੇਕਾਦਸ਼ਕਂ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਕਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਪੌष੍ਣਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮੈਨ੍ਦ੍ਰਾਗ੍ਨਂ ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਮ੍
ਗਣੇਸ਼ ਗਿਆਰਵਾਂ, ਤ੍ਵਸ਼੍ਟਾ ਬਾਰ੍ਹਵਾਂ, ਪੌਸ਼੍ਣ ਤੇਰਵਾਂ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਾਗ੍ਨਿ ਚੌਦਵਾਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚਦਸ਼ਕਂ ਵਾਮਦੈਵ੍ਯਂ ਚ षੋਡਸ਼ਮ੍ । ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਿਦੈਵਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਵਾਯੁ ਦੇਵਤਾ ਪੰਦਰਵਾਂ, ਵਾਮਦੇਵ ਸ਼ੋਲ੍ਹਵਾਂ, ਤੇ ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ ਸਤਾਰਵਾਂ ਅੱਖਰ ਦੇਵਤਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਂ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵਮੂਨਵਿਂਸ਼ਂ ਤੁ ਮਾਤृਕਮ੍ । ਵੈष੍ਣਵਂ ਵਿਂਸ਼ਤਿਤਮਂ ਵਸੁਦੈਵਤਮੀਰਿਤਮ੍
ਅਠਾਰਵਾਂ ਵੈਸ਼੍ਵਦੇਵ, ਉੱਨੀਵਾਂ ਮਾਤ੍ਰਿਕਾ, ਵੀਹਵਾਂ ਵੈਸ਼੍ਣਵ ਤੇ ਇਕੀਵਾਂ ਵਸੁ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਸਂਖ੍ਯਾਕਂ ਦ੍ਵਾਵਿਂਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਦੈਵਤਮ੍ । ਤ੍ਰਯੋਵਿਂਸ਼ਂ ਚ ਕੌਬੇਰਮਾਸ਼੍ਵਿਨਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਕਮ੍
ਇਕਵੀਹਵਾਂ ਅੱਖਰ, ਬਾਈਵਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇਵਤਾ, ਤੇਈਵਾਂ ਕੂਬੇਰ, ਅਸ਼੍ਵਿਨ ਤੱਤ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਸਙ੍ਗ੍ਰਹਃ । ਕਥਿਤਃ ਪਰਮਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਹਾਪਾਪੈਕਸ਼ੋਧਨਃ । ਯਦਾਕਰ੍ਣਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਾਙ੍ਗਂ ਜਾਪ੍ਯਫਲਂ ਮੁਨੇ
ਚੌਵੀ syllableਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਹੇ ਮুনি, ਜਾਪ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰਿਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦਿਪ੍ਰਤਿਪਾਦਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਵਰ੍ਣਾਨਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਕਾਸ਼੍ਚ ਤਾਃ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਮੁਨੇ । ਵਾਮਦੇਵੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭਦ੍ਰਵਿਲਾਸਿਨੀ
ਗਾਇਤਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਨ ਮুনি, ਹੁਣ syllableਆਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸੁਣੋ: ਵਾਮਦੇਵੀ, ਪ੍ਰਿਆ, ਸਤਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਾ, ਭਦਰ ਵਿਲਾਸਿਨੀ।