ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਨ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਏਵਂ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣੇ ਵਿਧਿਃ । ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤ੍ਰਿषਵਣਮੇਤਚ੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਨਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਵਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰਃ ਪ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਿਣ੍ਡਾਤ੍ਕृਤਾਹ੍ਨਿਕਃ । ਚਤੁਰੋऽਸ੍ਤਮਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣਾ ਦਿਨਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਚਾਰ ਗੋਲੇ ਖਾਣਾ ਲੈਵੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਸਮੇਂ ਚਾਰ। ਇਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਵष੍ਟੌ ਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੇ ਸ੍ਥਿਤੇ । ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਾ ਹਵਿष੍ਯਸ੍ਯ ਯਤਿਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਮਧਿਆਨ ਸਮੇਂ, ਸੰਜਮ ਨਾਲ, ਹਵਿਸ਼ਯ ਖਾਣਾ ਦੇ ਅੱਠ ਗੋਲੇ ਲੈਵੇ। ਇਹ ਯਤੀ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਸ਼੍ਚ ਚਰਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਸ਼ਲਿਨੋ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਭੁਵਾ ਸਹ
ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤ, ਵਸੁ ਤੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵ, ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਕੈਕਂ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੇਣ ਪੁਨਾਤਿ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਤ੍ਵਗਸृਕ੍ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ੍ਥੀਨਿ ਮੇਦੋਮਜ੍ਜਾਵਸਾਸ੍ਤਥਾ
ਹਰ ਵਰਤ, ਜੇ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਚਮੜੀ, ਖੂਨ, ਮਾਸ, ਹੱਡੀਆਂ, ਚਰਬੀ, ਮਗਜ ਤੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕਂ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਭਿਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਵਿਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਹਰ ਵਰਤ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਿਧ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕਰਮ ਜ਼ਰੂਰ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੱਚ ਬੋਲ ਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੇਵੋਪਵਸੇਦ੍ਰਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਏ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਨਕ੍ਤਾਨਿ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ । ਏਵਂ ਵਿਧਾਨਂ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜਾਂ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਏ, ਫਿਰ ਕਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਕਥਿਤਾ ਤਵ ਦੇਵਰ੍षੇ ਮਹਾਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਗਾਯਤਰੀ ਦੀ ਪੁਰਸਚਰਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਦੇਵਰਸ਼ੇ।
ਆਦੌ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵ੍ਰਤਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰੀ ਦੇਹਸ਼ੋਧਨਕਾਰਕਮ੍ । ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸਮਸ੍ਤਫਲਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਉਹ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਪੁਰਸਚਰਿਆ ਕਰੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਇਤਿ ਤੇ ਕਥਿਤਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਵਿਧਾਨਕਮ੍ । ਏਤਤ੍ਪਰਸ੍ਮੈ ਨੋ ਵਾਚ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸਾਰਂ ਯਤਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਸਚਰਿਆ ਦੀ ਗੁਪਤ ਵਿਧੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਸਾਰ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ।
ਪ੍ਰਾਤਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਨਮ੍ ਨਾਰਦ ਉਵਾਚ ਨਾਰਾਯਣ ਮਹਾਭਾਗ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸਮਾਸਤਃ । ਸ਼ਾਨ੍ਤ੍ਯਾਦਿਕਾਨ੍ਪ੍ਰਯੋਗਾਂਸ੍ਤੁ ਵਦਸ੍ਵ ਕਰੁਣਾਨਿਧੇ
ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੇ ਤੇ ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ, ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆਦਿ ਲਈ ਵਰਤੋਂ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਤਿਗੁਹ੍ਯਮਿਦਂ ਪृष੍ਟਂ ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਯਤਨੂਦ੍ਭਵ । ਨ ਕਸ੍ਯਾਪਿ ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੁष੍ਟਾਯ ਪਿਸ਼ੁਨਾਯ ਚ
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਪੁੱਛੀ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਮੰਦੇ ਜਾਂ ਠੱਗ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੀ।
ਅਥ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਪਯੋऽਕ੍ਤਾਭਿਃ ਸਮਿਦ੍ਭਿਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਸ਼ਮੀਸਮਿਦ੍ਭਿਃ ਸ਼ਾਮ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭੂਤਰੋਗਗ੍ਰਹਾਦਯਃ
ਹੁਣ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ, ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸ਼ਮੀ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਭੂਤ, ਰੋਗ ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਆਰ੍ਦ੍ਰਾਭਿਃ ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸਮਿਦ੍ਭਿਰ੍ਜੁਹੁਯਾਦ੍ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਜੁਹੁਯਾਚ੍ਛਕਲੈਰ੍ਵਾਪਿ ਭੂਤਰੋਗਾਦਿਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ
ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮੇ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਤਾਜ਼ਾ ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭੂਤ ਤੇ ਰੋਗ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਲੇਨ ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਂ ਪਾਣਿਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਜਾਨੁਦਘ੍ਨੇ ਜਲੇ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੋषਾਞ੍ਛਮਂ ਨਯੇਤ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਣ੍ਠਦਘ੍ਨੇ ਜਲੇ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਚ੍ਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤਿਕਾਦ੍ਭਯਾਤ੍ । ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯਃ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਕਰ੍ਮਭ੍ਯੋ ਨਿਮਜ੍ਯਾਪ੍ਸੁ ਜਪਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਗਲ੍ਹ ਤੱਕ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਜਪ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣੇ ਰਾਜਤੇ ਵਾਪਿ ਪਾਤ੍ਰੇ ਤਾਮ੍ਰਮਯੇऽਪਿ ਵਾ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਮਯੇ ਵਾਪਿ ਨਿਰ੍ਵ੍ਰਣੇ ਮृਣ੍ਮਯੇऽਪਿ ਵਾ
ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜ ਨਾਲ ਬਣੀ ਨਿਰਦੇਹ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੰਡੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਹੁਤ੍ਵਾ ਸੁਜ੍ਵਲਿਤੇऽਨਲੇ । ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਮਯੈਃ ਕਾष੍ਠੈਃ ਸ਼ੇषਂ ਸਮ੍ਪਾਦਯੇਚ੍ਛਨੈਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲ ਰਹੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪੰਜਗਵਿਆ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਤ ਕੇ, ਬਾਕੀ ਹਵਨ ਆਹਿਸਤਾ-ਆਹਿਸਤਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹੁਤਿਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਞ੍ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਂ ਪਾਤ੍ਰਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍ । ਤੇਨ ਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਦ੍ਦੇਸ਼ਂ ਕੁਸ਼ੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਹਰ ਹਵਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਤੇ ਜਪ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਹਵਨ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਘਾਸ ਲੈ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਯਾਦ ਕਰਦਿਆਂ, ਥਾਂ ਨੂੰ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬਲਿਂ ਕਿਰਂਸ੍ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਧ੍ਯਾਯੇਤ੍ਤੁ ਪਰਦੇਵਤਾਮ੍ । ਅਭਿਚਾਰਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਕृਤ੍ਯਾ ਪਾਪਂ ਚ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਫਿਰ, ਉਹ ਭੇਟ ਉਥੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪਰਮ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਦੂ ਜਾਂ ਪਾਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਮੰਦ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਦੇਵਭੂਤਪਿਸ਼ਾਚਾਦ੍ਯਾਨ੍ ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਵਸ਼ੇ । ਗृਹਂ ਗ੍ਰਾਮਂ ਪੁਰਂ ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਦੇਵ, ਭੂਤ, ਪਿਸਾਚ ਆਦਿ ਉਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਘਰ, ਪਿੰਡ, ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਰਾਜ—ਸਭ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਿਖਨੇ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਤੇਭ੍ਯੋ ਲਿਖਨੇ ਮਧ੍ਯਤੋऽਪਿ ਚ । ਮਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ੂਲਮਾਲਿਖ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤੇ ਚ ਕ੍ਰਮੇऽਪਿ ਵਾ
ਦਫ਼ਨ ਕਰਨ ਜਾਂ ਲਿਖਣ, ਜਾਂ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜਾਂ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਲ ਬਣਾਕੇ, ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ।
ਅਭਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤਨ੍ਨਿਖਨੇਤ੍ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਨ੍ਤਯੇ । ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਰਾਜਤਂ ਵਾਪਿ ਕੁਮ੍ਭਂ ਤਾਮ੍ਰਮਯਂ ਚ ਵਾ
ਹਜ਼ਾਰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਪੂਰੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਤਾਮੇ ਜਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੰਡੀ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮृਣ੍ਮਯਂ ਵਾ ਨਵਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸੂਤ੍ਰਵੇष੍ਟਿਤਮਵ੍ਰਣਮ੍ । ਸ੍ਥਣ੍ਡਿਲੇ ਸੈਕਤੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪੂਰਯੇਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਜ੍ਜਲੈਃ
ਜਾਂ ਨਵੀਂ, ਪਵਿੱਤਰ, ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟੀ ਹੋਈ, ਨਿਰਦੇਹ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਹੰਡੀ ਵਿੱਚ; ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਰੇਤ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਪਾਣੀ ਭਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਿਗ੍ਭ੍ਯ ਆਹृਤ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਚਤਸृਭ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਏਲਾਚਨ੍ਦਨਕਰ੍ਪੂਰਜਾਤੀਪਾਟਲਮਲ੍ਲਿਕਾਃ
ਚਾਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਕੇ, ਇਲਾਚੀ, ਚੰਦਨ, ਕਪੂਰ, ਜਾਤੀ, ਪਾਟਲਾ ਤੇ ਮੱਲੀਕੇ ਦੇ ਫੁੱਲ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ।
ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਂ ਤਥਾ ਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਵ੍ਰੀਹਿਯਵਾਂਸ੍ਤਿਲਾਨ੍ । ਸਰ੍षਪਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਾਲਾਨਿ ਚ ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍
ਬਿਲਵਾ ਪੱਤਿਆਂ, ਕ੍ਰਾਂਤਾ, ਦੇਵੀ, ਚੌਲ, ਜੌ, ਤਿਲ, ਸਰੋਂ ਤੇ ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀਆਂ ਕਲੀਆਂ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ।
ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯਭਿਵਿਧਾਯੈਵ ਕੁਸ਼ਕੂਰ੍ਚਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਸ੍ਨਾਤਃ ਸਮਾਹਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯੇਦ੍ ਬੁਧਃ
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕੁਸ਼ਾ ਦੀ ਘਾਸ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਨਾਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਾਲਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪੇ।
ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸੌਰਾਨਧੀਯੀਰਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਯੀਵਿਦਃ । ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਪਾਯਯੇਦੇਨਂ ਨੀਰਂ ਤੇਨਾਭਿषਿਞ੍ਚਯੇਤ੍
ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਨ; ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ, ਪਿਲਾਉਣਾ ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।