ਯੇਨ ਯੇਨਾਥ ऋषਿਣਾ ਯਦਰ੍ਥਂ ਦੇਵਤਾਃ ਸ੍ਤੁਤਾਃ । ਸ ਸ ਕਾਮਃ ਸਮृਦ੍ਧ੍ਯੇਤ ਤੇषਾਂ ਤੇषਾਂ ਤਥਾ ਤਥਾ
ਜਿਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਧਾਨਾਨਿ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ । ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਮਾਦੌ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਰਕਮ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਮ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵਿਧੀਆਂ, ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪੂਰਵਕਰਮ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਾਭ੍ਯਸਨਸ੍ਯਾਦੌ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਚਰੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ । ਕੇਸ਼ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਲੋਮਨਖਾਨ੍ ਵਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ
ਪਾਠ ਤੇ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿ ਕਰਮ ਕਰੇ; ਕੇਸ, ਦਾਡੀ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਲ ਤੇ ਨਖ ਵੱਢ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਤਿष੍ਠੇਦਹਨਿ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤੁ ਸ਼ੁਚਿਰਾਸੀਤ ਵਾਗ੍ਯਤਃ । ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਪਵਿਤ੍ਰਾਣਿ ਜਪੇਦ੍ਵ੍ਯਾਹृਤਯਸ੍ਤਥਾ
ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਰਹੇ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠੇ, ਬੋਲਣ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖੇ; ਸੱਚ ਬੋਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਵਿਆਹ੍ਰਤੀਆਂ ਜਪੇ।
ਜ੍ਯੇਕਾਰਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਤਾ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਚ ਤਦਿਤ੍ਯृਚਮ੍ । ਆਪੋ ਹਿ ष੍ਠੇਤਿ ਸੂਕ੍ਤਂ ਚ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍
‘ਜ੍ਯੇਕਾਰ’ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਸਾਵਿਤਰੀ, ਉਸ ਸੰਬੰਧਿਤ ਰਿਚ, ਤੇ ‘ਆਪੋ ਹਿ ਸ਼ਠ’ ਸੁਕਤ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦੇ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਪੇ।
ਪੁਨਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਮਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪਾਵਮਾਨ੍ਯਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਸਰ੍ਵਤ੍ਰੈਤਤ੍ਪ੍ਰਯੋਕ੍ਤਵ੍ਯਮਾਦਾਵਨ੍ਤੇ ਚ ਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਪਾਵਮਾਨ ਮੰਤ੍ਰ ਵੀ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ, ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਆਸਹਸ੍ਰਾਦਾਸ਼ਤਾਦ੍ਵਾਪ੍ਯਾਦਸ਼ਾਦਥਵਾ ਜਪੇਤ੍ । ਅਕਾਰਂ ਵ੍ਯਾਹृਤੀਸ੍ਤਿਸ੍ਰਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਮਥਵਾਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ, ਸੌ ਜਾਂ ਦਸ ਵਾਰੀ ਜਪ ਕਰੇ; 'ਅ' ਅੱਖਰ, ਤਿੰਨ ਵਿਆਹ੍ਰਤੀਆਂ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਜਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰੀ।
ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾਦ੍ਭਿਰਾਚਾਰ੍ਯਾਨृषੀਂਸ਼੍ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਦੇਵਤਾਃ । ਅਨਾਰ੍ਯੇਣ ਨ ਭਾषੇਤ ਸ਼ੂਦ੍ਰੇਣਾਪਿ ਨ ਗਰ੍ਹਿਤੈਃ
ਆਚਾਰਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਛੰਦਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਅਯੋਗ ਲੋਕਾਂ, ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਜਾਂ ਨਿੰਦਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੇ।
ਨਾਪਿ ਚੋਦਕ੍ਯਯਾ ਵਧ੍ਵਾ ਪਤਿਤੈਰ੍ਨਾਨ੍ਤ੍ਯਜੈਰ੍ਨृਭਿਃ । ਨ ਦੇਵਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਦ੍ਵਿष੍ਟੈਰ੍ਨਾਚਾਰ੍ਯਗੁਰੁਨਿਨ੍ਦਕੈਃ
ਨਾ ਅਨੁਪਵਿਤਾ ਇਸਤਰੀ, ਪਤਿਤ, ਜਾਂ ਅੰਤਜ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ; ਨਾ ਜੋ ਦੇਵਤਾ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੈਰ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਆਚਾਰਿਆ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ।
ਨ ਮਾਤृਪਿਤृਵਿਦ੍ਵਿष੍ਟੈਰ੍ਨਾਵਮਨ੍ਯੇਤ ਕਞ੍ਚਨ । ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਣਾਮੇष ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਿਧਿਰੁਕ੍ਤੋऽਨੁਪੂਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਨਾ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ; ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਸਮਝੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤਾਂ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਸ੍ਯ ਤਥਾ ਸਾਨ੍ਤਪਨਸ੍ਯ ਚ । ਪਰਾਕਸ੍ਯ ਚ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਧਿਸ਼੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਸ੍ਯ ਚ
ਪ੍ਰਾਜਾਪਤਿ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ, ਸਾਂਤਪਨ, ਪਰਾਕ ਤੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਦੀ ਵਿਧੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਞ੍ਚਭਿਃ ਪਾਤਕੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੁष੍ਕृਤੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਪਾਪਾਨਿ ਦਹਤਿ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਤਪਤਕ੍ਰਿਚ्छਰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਪੰਜ ਪਾਪ ਤੇ ਸਾਰੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣੈਃ ਪੂਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਅष੍ਟਭਿਰ੍ਦੇਵਤਾਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਸ਼੍ਯੇਤ ਵਰਦਾਸ੍ਤਦਾ
ਤਿੰਨ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ; ਅੱਠ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਸਮਸ਼੍ਨੁਤੇ । ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਸਾਯਂ ਤ੍ਰ੍ਯਹਮਦ੍ਯਾਦਯਾਚਿਤਮ੍
ਦਸ ਛੰਦ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਭੋਜਨ ਨਾਲ।
ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪਰਂ ਚ ਨਾਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਂ ਚਰੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ । ਗੋਮੂਤ੍ਰਂ ਗੋਮਯਂ ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਦਧਿ ਸਰ੍ਪਿਃ ਕੁਸ਼ੋਦਕਮ੍
ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ, ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਖਾਣਾ ਨਾ ਖਾਏ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਕਰੇ। ਉਹ ਗਾਂ ਦੀ ਮੂਤਰ, ਗਾਂ ਦੀ ਲੈ, ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਘੀ ਤੇ ਕੁਸ਼ ਘਾਹ ਨਾਲ ਛੂਹਿਆ ਪਾਣੀ ਹੀ ਲਏ।
ਏਕਰਾਤ੍ਰੋਪਵਾਸਸ਼੍ਚ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਸਾਨ੍ਤਪਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਏਕੈਕਂ ਗ੍ਰਾਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਦਹਾਨਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਇੱਕ ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛ੍ਰ ਸੰਤਾਪਨ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਰ ਦਿਨ ਇਕ ਮੂੰਹ ਭਰ ਖਾਣਾ ਹੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਚੋਪਵਸੇਦਿਤ੍ਥਮਤਿਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚਰੇਦ੍ਦ੍ਵਿਜਃ । ਏਵਮੇਵ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹਾਸਾਨ੍ਤਪਨਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਅਤਿਕ੍ਰਿਚ੍ਛ੍ਰ ਵਰਤ ਹੈ। ਇਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਕਰਨ ਤੇ ਇਹ ਮਹਾ ਸੰਤਾਪਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਪ੍ਤਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਚਰਨ੍ਵਿਪ੍ਰੋ ਜਲਕ੍ਸ਼ੀਰਘृਤਾਨਿਲਾਨ੍ । ਪ੍ਰਤਿਤ੍ਰ੍ਯਹਂ ਪਿਬੇਦੁष੍ਣਾਨ੍ਸਕृਤ੍ਸ੍ਨਾਯੀ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਤਪਤ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛ੍ਰ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਗਰਮ ਪਾਣੀ, ਗਰਮ ਦੁੱਧ, ਗਰਮ ਘੀ ਤੇ ਗਰਮ ਹਵਾ ਪੀਵੇ। ਹਰ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਵੇ ਤੇ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ ਕਰੇ।
ਨਿਯਤਸ੍ਤੁ ਪਿਬੇਦਾਪਃ ਪ੍ਰਾਜਾਪਤ੍ਯਵਿਧਿਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਯਤਾਤ੍ਮਨੋऽਪ੍ਰਮਤ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਮਭੋਜਨਮ੍
ਆਤਮ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ। ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਰਤ ਤੇ ਸੰਜਮ ਨਾਲ, ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਖਾਣਾ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾਕੋ ਨਾਮ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੋऽਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣੋਦਨਃ । ਏਕੈਕਂ ਤੁ ਗ੍ਰਸੇਤ੍ਪਿਣ੍ਡਂ ਕृष੍ਣੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚ ਵਰ੍ਧਯੇਤ੍
ਇਹ ਪਰਾਕਾ ਨਾਮ ਦਾ ਕ੍ਰਿਚ੍ਛ੍ਰ ਵਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਇੱਕ ਗੋਲਾ ਖਾਣਾ ਲੈਵੇ, ਤੇ ਕਾਲੀ ਤੇ ਚਿੱਟੀ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਏ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਨ ਭੁਞ੍ਜੀਤ ਏਵਂ ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣੇ ਵਿਧਿਃ । ਉਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਤ੍ਰਿषਵਣਮੇਤਚ੍ਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਨਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਦੀ ਰੀਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਵਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰਃ ਪ੍ਰਾਤਰਸ਼੍ਨੀਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਪਿਣ੍ਡਾਤ੍ਕृਤਾਹ੍ਨਿਕਃ । ਚਤੁਰੋऽਸ੍ਤਮਿਤੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਆਪਣਾ ਦਿਨਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਸਵੇਰੇ ਚਾਰ ਗੋਲੇ ਖਾਣਾ ਲੈਵੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਸਮੇਂ ਚਾਰ। ਇਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਵष੍ਟੌ ਸਮਸ਼੍ਨੀਯਾਤ੍ਪਿਣ੍ਡਾਨ੍ਮਧ੍ਯਨ੍ਦਿਨੇ ਸ੍ਥਿਤੇ । ਨਿਯਤਾਤ੍ਮਾ ਹਵਿष੍ਯਸ੍ਯ ਯਤਿਚਾਨ੍ਦ੍ਰਾਯਣਂ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਮਨੁੱਖ ਮਧਿਆਨ ਸਮੇਂ, ਸੰਜਮ ਨਾਲ, ਹਵਿਸ਼ਯ ਖਾਣਾ ਦੇ ਅੱਠ ਗੋਲੇ ਲੈਵੇ। ਇਹ ਯਤੀ ਚਾਂਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਹੈ।
ਏਤਦ੍ਰੁਦ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵਸ਼੍ਚ ਚਰਨ੍ਤਿ ਹਿ । ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਸ਼ਲਿਨੋ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਭੁਵਾ ਸਹ
ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤ, ਵਸੁ ਤੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵ, ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਕੈਕਂ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੇਣ ਪੁਨਾਤਿ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤਮ੍ । ਤ੍ਵਗਸृਕ੍ਪਿਸ਼ਿਤਾਸ੍ਥੀਨਿ ਮੇਦੋਮਜ੍ਜਾਵਸਾਸ੍ਤਥਾ
ਹਰ ਵਰਤ, ਜੇ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਚਮੜੀ, ਖੂਨ, ਮਾਸ, ਹੱਡੀਆਂ, ਚਰਬੀ, ਮਗਜ ਤੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਕੈਕਂ ਸਪ੍ਤਰਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ੁਧ੍ਯਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਏਭਿਰ੍ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਵਿਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਹਰ ਵਰਤ, ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣਾ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਏਵਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸਿਧ੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਕਰ੍ਮ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕਰਮ ਜ਼ਰੂਰ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੱਚ ਬੋਲ ਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟਾਨ੍ਕਾਮਾਂਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੇਵੋਪਵਸੇਦ੍ਰਹਿਤਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਣਾ
ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਹਟ ਜਾਏ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਨਕ੍ਤਾਨਿ ਵਾ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤਃ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ । ਏਵਂ ਵਿਧਾਨਂ ਕਥਿਤਂ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜਾਂ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹੀ ਖਾਏ, ਫਿਰ ਕਰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਧੀ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਪ੍ਰਦਾਯਿਨੀ । ਕਥਿਤਾ ਤਵ ਦੇਵਰ੍षੇ ਮਹਾਪਾਪਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਗਾਯਤਰੀ ਦੀ ਪੁਰਸਚਰਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਦੇਵਰਸ਼ੇ।