ਸਨ੍ਤਤਿਂ ਚਿਰਕਾਲੀਨਾਂ ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਮਯੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਧਰ੍ਮਾਨ੍ਵ੍ਯਸ੍ਯ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵਿषਯਾਨੁਪਭੁਜ੍ਯ ਚ । ਜਗਾਮਾਪ੍ਰਤਿਮਃ ਸ਼ੂਰੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਾਲਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁਖਦਾਈ ਵੰਸ਼ ਮਿਲੀ, ਧਰਮ ਸਥਾਪਿਆ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਭੋਗੇ ਤੇ, ਅਤੁੱਲ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ ਕੇ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਮਨੁਵृਤ੍ਤਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥਾਤਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵੀਮਾਹਾਕ੍ਤ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਙ੍ਗਪੁਤ੍ਰੇਣ ਮਨੁਨਾ ਯਥਾऽऽਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੁ ਦੀ ਕਥਾ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੁਣ ਦੇਵੀ ਦੀ ਅਚੰਭਤ ਤੇ ਉੱਚੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੁਣੋ, ਕਿ ਅੰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮਨੁ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਅਙ੍ਗਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭੂਚ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषੋ ਮਨੁਰੁਤ੍ਤਮਃ । षष੍ਠਃ ਸੁਪੁਲਹਂ ਨਾਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ
ਅੰਗ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਨਾਂ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਮਨੁ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਸੂਪੁਲਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਆ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਤ੍ਵਾਮਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸ਼ਰਣਂ ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਹਨ੍ । ਸ਼ਾਧਿ ਮਾਂ ਕਿਙ੍ਕਰਂਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ ਯੇਨਾਹਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍
ਉਸਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਦਾਸ ਸਮਝ ਕੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਵਧਿਆਈ ਪਾ ਸਕਾਂ।'
ਮੇਦਿਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਧਿਪਤ੍ਯਂ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾਵਦਖਣ੍ਡਿਤਮ੍ । ਅਵ੍ਯਾਹਤਂ ਭੁਜਬਲਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਪੁਣਂ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਅਟੁੱਟ ਰਾਜ ਮਿਲੇ, ਮੇਰੀ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੁਕਾਵਟ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੋਂਸਲੇ ਨਾਲ ਸਮਝ ਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਵੀ ਮਿਲੇ।
ਸਨ੍ਤਤਿਸ਼੍ਚਿਰਕਾਲੀਨਾਪ੍ਯਖਣ੍ਡਂ ਵਯ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ । ਅਨ੍ਤੇऽਪਵਰ੍ਗਲਾਭਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਥੋਪਦਿਸ਼ਾਦ੍ਯ ਮੇ
ਸਾਡੀ ਉੱਚੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਅਟੁੱਟ ਰਹੇ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਰਾਹ ਦੱਸੋ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਮਨੋਃ ਕਰ੍ਣਪਥੇऽਭਵਤ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮੁਨਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਸਂਰਾਧਨਂ ਪਰਮ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮਨੂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈਆਂ। ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਉੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸਿਆ।
ਰਾਜਨ੍ਨਾਕਰ੍ਣਯ ਵਚੋ ਮਮ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਸੁਖਂ ਮਹਤ੍ । ਸ਼ਿਵਾਮਾਰਾਧਯਾਦ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਤਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਿਦਂ ਭਵੇਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਮਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਮਾਂ ਸ਼ਿਵਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੋ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁष ਉਵਾਚ ਕੀਦृਗਾਰਾਧਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਰਮਪਾਵਨਮ੍ । ਕੇਨਾਕਾਰੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਾਰੁਣ੍ਯਾਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਮਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ? ਉਹ ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ? ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਾਓ।
ਮੁਨਿਰੁਵਾਚ ਰਾਜਨ੍ਨਾਕਰ੍ਣ੍ਯਤਾਂ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪੂਜਨਂ ਪਰਮਵ੍ਯਯਮ੍ । ਵਾਗ੍ਭਵਂ ਬੀਜਮਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਸਞ੍ਜਪ੍ਯਮਨਿਸ਼ਂ ਤਥਾ
ਮੁਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮਾਂ ਦੀ ਅਟੱਲ ਤੇ ਉੱਚੀ ਉਪਾਸਨਾ ਸੁਣੋ। ਵਾਗਭਵ ਬੀਜ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਜਪੋ।
ਤ੍ਰਿਕਾਲਂ ਸਞ੍ਜਪਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਭੁਕ੍ਤਿਮੁਕ੍ਤੀ ਲਭੇਤ੍ਤੁ ਹਿ । ਨ ਬੀਜਂ ਵਾਗ੍ਭਵਾਦਨ੍ਯਦਸ੍ਤਿ ਰਾਜਨ੍ਯਨਨ੍ਦਨ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਜਪਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਭੋਗ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ। ਰਾਜਕੁਲ ਦੇ ਰਤਨ, ਵਾਗਭਵ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬੀਜ ਮੰਤਰ ਨਹੀਂ।
ਜਪਾਤ੍ਸਿਦ੍ਧਿਕਰਂ ਵੀਰ੍ਯਬਲਵृਦ੍ਧਿਕਰਂ ਪਰਮ੍ । ਏਤਸ੍ਯ ਜਾਪਾਤ੍ਪਾਦ੍ਮੋऽਪਿ ਸृष੍ਟਿਕਰ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਃ
ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੇ ਜਪ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਜਪ ਕੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਮਹਾਨ ਰਚਨਹਾਰ ਬਣੇ।
ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਜ੍ਜਪਤਃ ਸृष੍ਟਿਪਾਲਕਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ । ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋऽਪਿ ਸਂਹਰ੍ਤਾ ਯਜ੍ਜਪਾਦਭਵਨ੍ਨृਪ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨੂੰ ਜਪ ਕੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਯਸ਼ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ। ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ ਸੰਹਾਰਕ ਬਣਿਆ, ਰਾਜਨ।
ਲੋਕਪਾਲਾਸ੍ਤਥਾਨ੍ਯੇऽਪਿ ਨਿਗ੍ਰਹਾਨੁਗ੍ਰਹਕ੍ਸ਼ਮਾਃ । ਯਦਾਸ਼੍ਰਯਾਦਭੂਵਂਸ੍ਤੇ ਬਲਵੀਰ੍ਯਮਦੋਦ੍ਧਤਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ, ਜੋ ਦੰਡ ਦੇਣ ਜਾਂ ਦਇਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਇਸ ਮੰਤਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਬਣੇ।
ਏਵਂ ਤ੍ਵਮਪਿ ਰਾਜਨ੍ਯ ਮਹੇਸ਼ੀਂ ਜਗਦਮ੍ਬਿਕਾਮ੍ । ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਮਹਰ੍ਦ੍ਧਿਂ ਚ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇऽਚਿਰਕਾਲਤਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਮਹੇਸ਼ੀ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਹਾਸਲ ਕਰੋਗੇ।
ਏਵਂ ਸ ਮੁਨਿਵਰ੍ਯੇਣ ਪੁਲਹੇਨ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਃ । ਅਙ੍ਗਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤੁਂ ਜਗਾਮ ਵਿਰਜਾਂ ਨਦੀਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਪੁਲਹਾ ਵਲੋਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਅੰਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਰਜਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਸ ਚ ਤੇਪੇ ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਵਾਗ੍ਭਵਸ੍ਯ ਜਪੇ ਰਤਃ । ਬੀਜਸ੍ਯ ਪृਥਿਵੀਪਾਲਃ ਸ਼ੀਰ੍ਣਪਰ੍ਣਾਸ਼ਨੋ ਵਿਭੁਃ
ਉਹ ਵਡਾ ਤੀਬਰ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਵਾਗਭਵ ਬੀਜ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ 'ਤੇ ਜੀਊਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਹੇ ਰਾਜਨ।
ਪ੍ਰਥਮੇऽਬ੍ਦੇ ਪਲ੍ਲਵਾਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਤੀਯੇ ਤੋਯਭਕ੍ਸ਼ਣਃ । ਤृਤੀਯੇऽਬ੍ਦੇ ਪਵਨਭੁਕ੍ ਤਸ੍ਥੌ ਸ੍ਥਾਣੁਰਿਵਾਚਲਃ
ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਉਹ ਸਿਰਫ ਕੋਪਲੇ ਖਾਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਜੀਊਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਹਵਾ 'ਤੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ।
ਏਵਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਤ੍ਯਕ੍ਤਾਹਾਰਸ੍ਯ ਭੂਭੁਜਃ । ਵਾਗ੍ਭਵਂ ਜਪਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਤਿਰਾਸੀਚ੍ਛੁਭਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤਕ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਛੱਡ ਕੇ ਵਾਗਭਵ ਮੰਤਰ ਦਾ ਨਿੱਤ ਜਪ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਮੰਗਲ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਿਹਾ।
ਤਥਾ ਚ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਪਰਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਜ੍ਜਪਤੋ ਰਹਃ । ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸੀਜ੍ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਚ੍ਛ੍ਰੀਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਜਦ ਉਹ ਇਕਾਂਤ ਵਿਚ ਮਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਮੰਤਰ ਜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਦ ਜਗਤ ਮਾਤਾ, ਸ੍ਰੀ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ, ਆਪ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ।
ਤੇਜੋਮਯੀ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮਯੀਸ਼੍ਵਰੀ । ਉਵਾਚਾਙ੍ਗਤਨੂਜਂ ਤਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਲਲਿਤਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ, ਅਟੱਲ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਦਇਆਲੂ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਅੰਗ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੜੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਬੋਲੀ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਤੇ ਯਤ੍ਸ੍ਯਾਚ੍ਚਿਨ੍ਤਿਤਂ ਪਰਮਂ ਵਰਮ੍ । ਤਦ੍ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤਪਸਾ ਤੇ ਸੁਤੋषਿਤਾ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ। ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਵਰ ਦੇਵਾਂਗੀ।
ਚਾਕ੍ਸ਼ੁष ਉਵਾਚ ਜਾਨਾਸਿ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਿ ਯਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯਂ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ । ਅਨ੍ਤਰ੍ਯਾਮਿਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦੇਵਪੂਜਿਤੇ
ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਤੂੰ ਸਭ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗੀ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ ਰੂਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ।
ਤਥਾਪਿ ਮਮ ਭਾਗ੍ਯੇਨ ਜਾਤਂ ਯਤ੍ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍ । ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਦੇਵਿ ਮੇ ਦੇਹਿ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੇਰੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਅਰਜ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਮਨਵੰਤਰੀ ਰਾਜ ਦੇ ਦੇ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਦਤ੍ਤਂ ਮਨ੍ਵਨ੍ਤਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰਾਜਨ੍ਯਸਤ੍ਤਮ । ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹਾਬਲਾਸ੍ਤੇ ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਗੁਣਾਧਿਕਾਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਇਹ ਮਨਵੰਤਰੀ ਰਾਜ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਭਾਵਿ ਮੋਕ੍ਸ਼ੋऽਨ੍ਤੇ ਚਾਪਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਃ । ਏਵਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰਂ ਦੇਵੀ ਮਨਵੇ ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੇਰਾ ਰਾਜ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿਚ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਪੱਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਨੂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਜਗਾਮਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਸਦ੍ਯਸ੍ਤੇਨ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸਂਸ੍ਤੁਤਾ । ਸੋऽਪਿ ਰਾਜਾ ਮਨੁਃ षष੍ਠਃ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤੁ ਤਦਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍
ਉਹ ਮਾਤਾ ਤੁਰੰਤ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਛੇਵਾਂ ਰਾਜਾ ਮਨੂ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਆਸਰੇ ਨਾਲ—
ਬਭੂਵ ਮਨੁਮਾਨ੍ਯੋऽਸੌ ਸਾਰ੍ਵਭੌਮਸੁਖੈਰ੍ਵृਤਃ । ਪੁਤ੍ਰਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਲੋਦ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਕਾਰ੍ਯਭਾਰਸਹਾਦृਤਾਃ
ਮਨੂ ਵਜੋਂ ਸਭ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਸੁਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲਵਾਨ, ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਦੇਵੀਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ । ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮਾਨਨੀਯਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਾਜ੍ਯਸੁਖਾਸ੍ਪਦਾਃ
ਉਹ ਮਾਤਾ ਦੇ ਭਗਤ, ਵੱਡੇ ਵੀਰ ਤੇ ਮਹਾਂਬਲਸ਼ਾਲੀ ਸਨ। ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਉਹ ਆਦਰਯੋਗ ਤੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜ ਦੇ ਸੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣੇ।
ਏਵਂ ਚ ਚਾਕ੍ਸ਼ੁषਮਨੁਰ੍ਦੇਵ੍ਯਾਰਾਧਨਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ । ਬਭੂਵ ਮਨੁਵਰ੍ਯੋऽਸੌ ਜਗਾਮਾਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਵਾਪਦਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਾਕਸ਼ੁਸ਼ ਮਨੂ ਨੇ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਵਧੀਆ ਮਨੂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਲਿਆ; ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਵਿਚ ਉਹ ਸੁਖਮਈ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।