ਉਦੁਤ੍ਯਮਿਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯੋਪਸ੍ਥਾਨਮੇਵ ਚ । ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਮਿਤਿ ਚ ਸੂਰ੍ਯੋਪਸ੍ਥਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
'ਉਦੁਤਯਮ' ਸੁਕਤ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; 'ਚਿਤ੍ਰੰ ਦੇਵਾਨਾਂ' ਨਾਲ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਜਪਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ । ਜਪਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਕਾਰਂ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਪ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਨਾਰਦ ਜੀ।
ਕृਤ੍ਵੋਤ੍ਤਾਨੌ ਕਰੌ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਾਯਂ ਚਾਧਃ ਕਰੌ ਤਥਾ । ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਹृਦਯਸ੍ਥੌ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਪਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੱਥ ਦਿਲ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਦ੍ਵਯਮਨਾਮਿਕ੍ਯਾਃ ਕਨਿष੍ਠਾਦਿਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ । ਤਰ੍ਜਨੀਮੂਲਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕਰਮਾਲਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਰਜਨੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਘ੍ਨਃ ਪਿਤृਘ੍ਨੋ ਮਾਤृਘ੍ਨੋ ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਹਾਰੀ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਰਾਂ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੋ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਗਰਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੁਰਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ—
ਸ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਮਾਨਸਂ ਵਾਚਿਕਂ ਪਾਪਂ ਵਿषਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸਙ੍ਗਜਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਮਨ ਦੇ ਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ—
ਤਤ੍ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਮਾਨਵਃ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਯੋ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਵृਥਾ ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਃ
ਉਹ ਪਾਪ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਾਇਤਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਠੇਚ੍ਚ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਚੈਕਤੋ ਜਪੇਤ੍ । ਵੇਦਾਨਾਂ ਚਾਵृਤੇਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀਜਪ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚਾਰਵੇਦ ਪੜ੍ਹ ਲਵੇ, ਪਰ ਗਾਇਤਰੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਤਾਂ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਪ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਃ ਪ੍ਰਕਾਰਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤੋ ਮਯਾ । ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਵਿਧੀ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਾਦਿਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤ੍ਰਿਰਾਚਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਰ੍ਮਾਰ੍ਜਨਮਥਾਚਰੇਤ੍ । ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਸਵ੍ਯਪਾਣਿਂ ਪਾਦੌ ਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ, ਫਿਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸਫਾਈ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਛੂਹੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਛਿੜਕਾਓ ਕਰੇ।
ਸ਼ਿਰਸਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਿ ਤਥਾ ਨਾਸਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਦੇਸ਼ਕੇ । ਹृਦਯੇ ਚ ਤਥਾ ਮੌਲੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਮ੍ਯਗਾਚਰੇਤ੍
ਸਿਰ, ਅੱਖਾਂ, ਨੱਕ, ਕੰਨ, ਦਿਲ ਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਮਥਾਚਰੇਤ੍ । ਦ੍ਵੌ ਦਰ੍ਭੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਵਾਮੇ ਤ੍ਰੀਨਾਸਨੇ ਸਕृਤ੍
ਥਾਂ ਤੇ ਸਮਾਂ ਦੱਸ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵੀਤੇ ਸ਼ਿਖਾਯਾਂ ਚ ਪਾਦਮੂਲੇ ਸਕृਤ੍ਸਕृਤ੍ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਾਰ੍ਥਂ ਚੈਵਮੇਵ ਹਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨੇਊ, ਚੋਟੀ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਰੱਖੋ; ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ।
ਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਦੇਵਤਾਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਤ੍ਰਿਰ੍ਜਪੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਚਾਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਸੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਜਪੋ, ਫਿਰ 'ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ' ਕਰੋ।
ਯਦਙ੍ਗੇਤਿ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵੈ ਇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਅਥ ਮਹਾਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਪਨ੍ਥਾ ਏਤਚ੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
'ਯਦੰਗ' ਕਹਿ ਕੇ, 'ਅਗਨਿ ਹੀ ਹੈ' ਕਹੋ; ਫਿਰ 'ਮਹਾਵ੍ਰਤ' ਤੇ 'ਪੰਥਾ' ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਅਥਾਤਃ ਸਂਹਿਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਦਾ ਮਘਵਦਿਤ੍ਯਪਿ । ਮਹਾਵ੍ਰਤਸ੍ਯੇਤਿ ਤਥਾ ਇषੇ ਤ੍ਵੋਰ੍ਜੇ ਇਤੀਵ ਹਿ
ਫਿਰ 'ਅਥਾਤ ਸਂਹਿਤਾ', 'ਵਿਦਾ ਮਘਵਦ', 'ਮਹਾਵ੍ਰਤਸ', 'ਇਸ਼ੇ ਤਵ ਓਰਜੇ' ਆਦਿ ਪੜ੍ਹੋ।
ਅਗ੍ਨ ਆਯਾਹਿ ਚੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਦੇਵੀਰਿਤੀਤਿ ਚ । ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਮ੍ਨਾਯੋ ਵृਦ੍ਧਿਰਾਦੈਜਿਤੀਵ ਹਿ
'ਅਗਨ ਆਯਾਹੀ', 'ਸ਼ਾਂਤੋ ਦੇਵੀ' ਪੜ੍ਹੋ, ਫਿਰ 'ਅਥ ਤਸਿਆ ਸਮਾਮਨਾਯੋ', 'ਵ੍ਰਿਧਿ ਰਾਦੈਜਿਤੀ' ਆਦਿ ਪੜ੍ਹੋ।
ਅਥ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਞ੍ਚਸਂਵਤ੍ਸਰੇਤਿ ਚ । ਮਯਰਸਤਜਭਨੇਤ੍ਯੇਵ ਗੌਰ੍ਗ੍ਮਾ ਇਤ੍ਯੇਵ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਿਖਿਆ ਦੱਸਾਂਗਾ: 'ਪੰਜ ਸਾਲ', 'ਮਯਰਸਤਜਭਨ', 'ਗੌਰਗਮਾ' ਆਦਿ ਪੜ੍ਹੋ।
ਅਥਾਤੋ ਧਰ੍ਮਜਿਜ੍ਞਾਸਾ ਅਥਾਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਇਤ੍ਯਪਿ । ਤਚ੍ਛਂਯੋਰਿਤਿ ਚ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨਮ ਇਤ੍ਯਪਿ
'ਅਥਾਤੋ ਧਰਮਜਿਗਿਆਸਾ', 'ਅਥਾਤੋ ਬ੍ਰਹਮਾ', 'ਤਚਛੰਯੋ', ਤੇ 'ਬ੍ਰਹਮਣੇ ਨਮਹ' ਪੜ੍ਹੋ।
ਤਰ੍ਪਣਂ ਚੈਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵੇਦਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਥਰ੍षਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵੇਦ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਚੈਵ ਛਨ੍ਦਾਂਸਿ ਤਥੋਙ੍ਕਾਰਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਵषਟ੍ਕਾਰੋ ਵ੍ਯਾਹृਤਯਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਛੰਦ, ਓਂਕਾਰ, ਵਸ਼ਟ ਦਾ ਉਚਾਰਣ, ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ — ਇਹ ਸਭ ਅੱਗੇ ਯਾਦ ਕਰਨੇ ਹਨ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਚੈਵ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਇਤ੍ਯਪਿ । ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਤ੍ਵਹੋਰਾਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਸਾਂਖ੍ਯਾ ਅਤਃ ਪਰਮ੍
ਗਾਯਤ੍ਰੀ, ਯਜਨ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅਕਾਸ਼, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਅਤੇ ਗਿਣਤ — ਇਹ ਵੀ ਅੱਗੇ ਲੈਣੇ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾ ਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਗਿਰਯਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੌषਧਿਵਨਸ੍ਪਤ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ
ਸਿੱਧ, ਸਮੁੰਦਰ, ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜ; ਖੇਤ, ਜੜੀਆਂ, ਰੁੱਖ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਗਾ ਵਯਾਂਸਿ ਗਾਵਸ਼੍ਚ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ । ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਭੂਤਾਨੀਤ੍ਯੇਵਮਨ੍ਤਾਨਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਨਾਗ, ਪੰਛੀ, ਗਾਂ, ਸਾਧਿਆ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ; ਯਕਸ਼, ਰਾਖਸ਼ ਤੇ ਭੂਤ — ਇਹ ਸਭ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਥੋ ਨਿਵੀਤੀ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚ ऋषੀਨ੍ਸਨ੍ਤਰ੍ਪਯੇਦਪਿ । ਸ਼ਤਰ੍ਚਿਨੋ ਮਾਧ੍ਯਮਾਸ਼੍ਚ ਗृਤ੍ਸਮਦਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਸਕਰਤ ਧਾਗਾ ਪਾ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ਸ਼ਤਰਚਿਨ, ਮਾਧਯਮ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਤਸਮਦ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਵਾਮਦੇਵੋऽਤ੍ਰਿਰ੍ਭਰਦ੍ਵਾਜ ਏਵ ਚ । ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਗਾਥਸ਼੍ਚ ਪਾਵਮਾਨ੍ਯਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਵਾਮਦੇਵ, ਅਤ੍ਰਿ, ਭਰਦਵਾਜ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਪ੍ਰਗਾਥ ਤੇ ਪਾਵਮਾਨੀ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਸੂਕ੍ਤਾ ਮਹਾਸੂਕ੍ਤਾਃ ਸਨਕਸ਼੍ਚ ਸਨਨ੍ਦਨਃ । ਸਨਾਤਨਸ੍ਤਥੈਵਾਤ੍ਰ ਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰ ਏਵ ਚ
ਛੋਟੇ ਸੁਕਤ, ਵੱਡੇ ਸੁਕਤ, ਸਨਕ, ਸਨੰਦਨ, ਸਨਾਤਨ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰਾ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਸੁਰਿਨਾਮਾਨੌ ਵੋਹਲਿਃ ਪਞ੍ਚਸ਼ੀਰ੍षਕਃ । ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤਿਨਾ ਤਚ੍ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਥ ਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਕਪਿਲ ਤੇ ਅਸੁਰੀ, ਵੋਹਲੀ, ਪੰਚਸ਼ੀਰਸ਼ਕ; ਪ੍ਰਾਚੀਨਾਵੀਤੀ ਨਾਲ ਤਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੁਮਨ੍ਤੁਰ੍ਜੈਮਿਨਿਰ੍ਵੈਸ਼ਮ੍ਪਾਯਨਃ ਪੈਲਸੂਤ੍ਰਯੁਕ੍ । ਭਾष੍ਯਭਾਰਤਪੂਰ੍ਵਂ ਚ ਮਹਾਭਾਰਤ ਇਤ੍ਯਪਿ
ਸੁਮੰਤੁ, ਜੈਮਿਨੀ, ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ, ਪੈਲਾ (ਸੂਤਰ ਸਮੇਤ); ਭਾਸ਼ਯ ਤੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਭਾਰਤ — ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਾਚਾਰ੍ਯਾ ਇਮੇ ਸਰ੍ਵੇ ਤृਪ੍ਯਨ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਬਾਹਵਿਗਾਰ੍ਗ੍ਯਗੌਤਮਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਾਕਲਃ
'ਇਹ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਆਚਾਰਯ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਣ' — ਐਸਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਨੰਤਿ, ਬਾਹਵਿਗਾ, ਗਾਰਗਿਆ, ਗੌਤਮ ਤੇ ਸ਼ਾਕਲ।