ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਭਿਮੁਖਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਤਃਸਨ੍ਧ੍ਯਾਦਿਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮੁਪਸਂਹਾਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਅਰਘ ਉਪਰ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੀ ਰਸਮ ਸਵੇਰੇ ਵਾਲੀ ਸੰਧਿਆ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਕੇਚਿਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਤੁ ਤਦਿਤ੍ਯृਚਮ੍ । ਅਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਯਂ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਾਰ੍ਯਹਾਨਿਸ੍ਤੁ ਜਾਯਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੂਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਇਹ ਬਿਨਾ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਕਾਰਣਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਯੋਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਮਨ੍ਦੇਹਾ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਸੂਰ੍ਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕਾਰਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਮ੍
ਦੋ ਸੰਧਿਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ: ਮੰਦੇਹ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਨ ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈ।
ਅਤਸ੍ਤੁ ਕਾਰਣਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਸੰਧਿਆਂ ਵਿਚ ਗਾਇਤਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਮ੍ਭਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤੇਨ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਘਾਤਕਃ । ਆਕृष੍ਣੇਨੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਾਮ੍ਬੁਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋਵੇਗਾ; 'ਆਕ੍ਰਿਸ਼ਨੇਨ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਅਲਾਭੇ ਬਿਲ੍ਵਦੂਰ੍ਵਾਦਿਪਤ੍ਰੇਣੋਕ੍ਤੇਨ ਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਅਰ੍ਧ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਾਙ੍ਗਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ ਫੁੱਲ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਬਿਲਵ, ਦੁਰਵਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੱਸੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਰਘ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਤਰ੍ਪਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮ । ਭੁਵਃ ਪੁਨਃ ਪੂਰੁषਂ ਤੁ ਤਰ੍ਪਯਾਮਿ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਹੁਣ ਇਥੇ ਤਰਪਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਜੀ; 'ਭੁਵਰਲੋਕ ਵਿਚ ਫਿਰ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ।'
ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਂ ਤਰ੍ਪਯਾਮਿ ਮਣ੍ਡਲਂ ਤਰ੍ਪਯਾਮਿ ਚ । ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਂ ਚ ਤਥਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਯਜੁਰਵੇਦ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਚ ਤਤੋ ਦੇਵਮਾਤਰਂ ਸਾਙ੍ਕृਤਿਂ ਤਥਾ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਤਥੈਵ ਯੁਵਤੀਂ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀਂ ਨੀਮृਜਾਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਦੇਵੀ ਮਾਤਾ, ਸਾਂਕ੍ਰਿਤੀ, ਸੰਧਿਆ, ਨੌਜਵਾਨ ਰੁਦਰਾਣੀ ਅਤੇ ਨੀਮ੍ਰਿਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਕਰੀਂ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਦਾਮ੍ । ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃ ਪੂਰੁषਂ ਤੁ ਇਤਿ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ—'ਭੂ, ਭੁਵ, ਸਵਹ, ਪੁਰੁਸ਼' ਨਾਲ ਦੂਪਹਿਰ ਦਾ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦੁਤ੍ਯਮਿਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯੋਪਸ੍ਥਾਨਮੇਵ ਚ । ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਮਿਤਿ ਚ ਸੂਰ੍ਯੋਪਸ੍ਥਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
'ਉਦੁਤਯਮ' ਸੁਕਤ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; 'ਚਿਤ੍ਰੰ ਦੇਵਾਨਾਂ' ਨਾਲ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਜਪਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ । ਜਪਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਕਾਰਂ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਪ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਨਾਰਦ ਜੀ।
ਕृਤ੍ਵੋਤ੍ਤਾਨੌ ਕਰੌ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਾਯਂ ਚਾਧਃ ਕਰੌ ਤਥਾ । ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਹृਦਯਸ੍ਥੌ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਪਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੱਥ ਦਿਲ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਦ੍ਵਯਮਨਾਮਿਕ੍ਯਾਃ ਕਨਿष੍ਠਾਦਿਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ । ਤਰ੍ਜਨੀਮੂਲਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕਰਮਾਲਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਰਜਨੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਘ੍ਨਃ ਪਿਤृਘ੍ਨੋ ਮਾਤृਘ੍ਨੋ ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਹਾਰੀ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਰਾਂ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੋ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਗਰਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੁਰਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ—
ਸ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਮਾਨਸਂ ਵਾਚਿਕਂ ਪਾਪਂ ਵਿषਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸਙ੍ਗਜਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਮਨ ਦੇ ਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ—
ਤਤ੍ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਮਾਨਵਃ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਯੋ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਵृਥਾ ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਃ
ਉਹ ਪਾਪ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਾਇਤਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਠੇਚ੍ਚ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਚੈਕਤੋ ਜਪੇਤ੍ । ਵੇਦਾਨਾਂ ਚਾਵृਤੇਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀਜਪ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚਾਰਵੇਦ ਪੜ੍ਹ ਲਵੇ, ਪਰ ਗਾਇਤਰੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਤਾਂ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਪ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਃ ਪ੍ਰਕਾਰਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤੋ ਮਯਾ । ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਵਿਧੀ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਾਦਿਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤ੍ਰਿਰਾਚਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਰ੍ਮਾਰ੍ਜਨਮਥਾਚਰੇਤ੍ । ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਸਵ੍ਯਪਾਣਿਂ ਪਾਦੌ ਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ, ਫਿਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸਫਾਈ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਛੂਹੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਛਿੜਕਾਓ ਕਰੇ।
ਸ਼ਿਰਸਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਿ ਤਥਾ ਨਾਸਾਯਾਂ ਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰਦੇਸ਼ਕੇ । ਹृਦਯੇ ਚ ਤਥਾ ਮੌਲੌ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਣਂ ਸਮ੍ਯਗਾਚਰੇਤ੍
ਸਿਰ, ਅੱਖਾਂ, ਨੱਕ, ਕੰਨ, ਦਿਲ ਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਸਮੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਮਥਾਚਰੇਤ੍ । ਦ੍ਵੌ ਦਰ੍ਭੌ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਹਸ੍ਤੇ ਵਾਮੇ ਤ੍ਰੀਨਾਸਨੇ ਸਕृਤ੍
ਥਾਂ ਤੇ ਸਮਾਂ ਦੱਸ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਪਵੀਤੇ ਸ਼ਿਖਾਯਾਂ ਚ ਪਾਦਮੂਲੇ ਸਕृਤ੍ਸਕृਤ੍ । ਵਿਮੁਕ੍ਤਯੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯਾਰ੍ਥਂ ਚੈਵਮੇਵ ਹਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨੇਊ, ਚੋਟੀ ਤੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ 'ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਰੱਖੋ; ਇਹ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹੈ।
ਸੂਤ੍ਰੋਕ੍ਤਦੇਵਤਾਪ੍ਰੀਤ੍ਯੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਤ੍ਰਿਰ੍ਜਪੇਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਚਾਗ੍ਨਿਮੀਲ਼ੇ ਤਤਃ ਪਰਮ੍
ਸੂਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਗਾਇਤਰੀ ਜਪੋ, ਫਿਰ 'ਅਗਨਿ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ' ਕਰੋ।
ਯਦਙ੍ਗੇਤਿ ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵੈ ਇਤਿ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍ । ਅਥ ਮਹਾਵ੍ਰਤਂ ਚੈਵ ਪਨ੍ਥਾ ਏਤਚ੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
'ਯਦੰਗ' ਕਹਿ ਕੇ, 'ਅਗਨਿ ਹੀ ਹੈ' ਕਹੋ; ਫਿਰ 'ਮਹਾਵ੍ਰਤ' ਤੇ 'ਪੰਥਾ' ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ।
ਅਥਾਤਃ ਸਂਹਿਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਦਾ ਮਘਵਦਿਤ੍ਯਪਿ । ਮਹਾਵ੍ਰਤਸ੍ਯੇਤਿ ਤਥਾ ਇषੇ ਤ੍ਵੋਰ੍ਜੇ ਇਤੀਵ ਹਿ
ਫਿਰ 'ਅਥਾਤ ਸਂਹਿਤਾ', 'ਵਿਦਾ ਮਘਵਦ', 'ਮਹਾਵ੍ਰਤਸ', 'ਇਸ਼ੇ ਤਵ ਓਰਜੇ' ਆਦਿ ਪੜ੍ਹੋ।
ਅਗ੍ਨ ਆਯਾਹਿ ਚੇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ਼ਨ੍ਤੋ ਦੇਵੀਰਿਤੀਤਿ ਚ । ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਮ੍ਨਾਯੋ ਵृਦ੍ਧਿਰਾਦੈਜਿਤੀਵ ਹਿ
'ਅਗਨ ਆਯਾਹੀ', 'ਸ਼ਾਂਤੋ ਦੇਵੀ' ਪੜ੍ਹੋ, ਫਿਰ 'ਅਥ ਤਸਿਆ ਸਮਾਮਨਾਯੋ', 'ਵ੍ਰਿਧਿ ਰਾਦੈਜਿਤੀ' ਆਦਿ ਪੜ੍ਹੋ।
ਅਥ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਞ੍ਚਸਂਵਤ੍ਸਰੇਤਿ ਚ । ਮਯਰਸਤਜਭਨੇਤ੍ਯੇਵ ਗੌਰ੍ਗ੍ਮਾ ਇਤ੍ਯੇਵ ਕੀਰ੍ਤਯੇਤ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਸ਼ਿਖਿਆ ਦੱਸਾਂਗਾ: 'ਪੰਜ ਸਾਲ', 'ਮਯਰਸਤਜਭਨ', 'ਗੌਰਗਮਾ' ਆਦਿ ਪੜ੍ਹੋ।
ਅਥਾਤੋ ਧਰ੍ਮਜਿਜ੍ਞਾਸਾ ਅਥਾਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਇਤ੍ਯਪਿ । ਤਚ੍ਛਂਯੋਰਿਤਿ ਚ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਨਮ ਇਤ੍ਯਪਿ
'ਅਥਾਤੋ ਧਰਮਜਿਗਿਆਸਾ', 'ਅਥਾਤੋ ਬ੍ਰਹਮਾ', 'ਤਚਛੰਯੋ', ਤੇ 'ਬ੍ਰਹਮਣੇ ਨਮਹ' ਪੜ੍ਹੋ।
ਤਰ੍ਪਣਂ ਚੈਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ । ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵੇਦਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਥਰ੍षਯਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦਿਓ, ਫਿਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰੋ; ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵੇਦ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ।