ਕਿਂ ਮਯਾ ਬਹੁ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਥਾਨੇ ਸਂਸ਼ਯਵਰ੍ਜਿਤੇ । ਸੇਵਨੀਯਂ ਪਦਾਮ੍ਭੋਜਂ ਭਗਵਤ੍ਯਾ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
'ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵਧ ਕੇ ਕੀ ਕਹਾਂ? ਭਗਵਤੀ ਦੇ ਚਰਨ ਕਮਲਾਂ ਦੀ ਸਦਾ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।'
ਨਾਤਃ ਪਰਤਰਂ ਕਿਞ੍ਚਿਦਧਿਕਂ ਜਗਤੀਤਲੇ । ਸੇਵਨੀਯਾ ਪਰਾ ਦੇਵੀ ਨਿਰ੍ਗੁਣਾ ਸਗੁਣਾਥਵਾ
'ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੇ ਵੱਡੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ। ਪਰਮ ਦੇਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਨਿਰਗੁਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਗੁਣ, ਸਦਾ ਸੇਵਣਯੋਗ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਰ੍षੇਰ੍ਧਾਰ੍ਮਿਕਸ੍ਯ ਚ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਹृਦਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਤਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਵਨਿਕੇਤਨਮ੍
ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਸ ਧਰਮੀ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਵਂਪ੍ਰਭਾਵਾ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਤ੍ਪੂਜਾਯਾਃ ਫਲਂ ਕਿਯਤ੍ । ਅਸ੍ਤੀਤਿ ਕੇਨ ਪ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਾ ਨ ਕੇਨਚਿਤ੍
'ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੀ ਐਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਕਿੰਨਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਪੁੱਛਣ ਜਾਂ ਦੱਸਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।'
ਯੇषਾਂ ਤੁ ਜਨ੍ਮਸਾਫਲ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਤੁ ਜਾਯਤੇ । ਯੇषਾਂ ਤੁ ਜਨ੍ਮਸਾਙ੍ਕਰ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਸੱਚਮੁੱਚ ਫਲਦਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਭਗਤੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਭਗਤੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਂਧ੍ਯਾਵਰ੍ਣਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਅਥਾਤਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਮਾਧ੍ਯਾਹ੍ਨਿਕੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍ । ਯਦਨੁष੍ਠਾਨਤੋऽਪੂਰ੍ਵਂ ਜਾਯਤੇऽਤ੍ਯੁਤ੍ਤਮਂ ਫਲਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਇਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਦੂਪਹਿਰ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸੰਧਿਆ ਬਾਰੇ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਯੁਵਤੀਂ ਸ਼੍ਵੇਤਵਰ੍ਣਾਂ ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਮ੍ । ਵਰਦਾਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਮਾਲਾਢ੍ਯਾਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਭਯਹਸ੍ਤਕਾਮ੍
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ, ਚਿੱਟੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਵਰ ਦਿੰਦੀ, ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਅਭੈ ਮੂਦਰਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵृषਾਰੂਢਾਂ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਸਂਹਿਤਾਂ ਰੁਦ੍ਰਦੇਵਤਾਮ੍ । ਤਮੋਗੁਣਯੁਤਾਂ ਚੈਵ ਭੁਵਰ੍ਲੋਕਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਬਲਦ ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੈ, ਯਜੁਰਵੇਦ ਦਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਤਮੋ ਗੁਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭੁਵਰਲੋਕ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਮਾਰ੍ਗਸਂਚਾਰਕਰ੍ਤ੍ਰੀਂ ਮਾਯਾਂ ਨਮਾਮ੍ਯਹਮ੍ । ਆਦਿਦੇਵੀਮਥ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾऽऽਚਮਨਾਦਿ ਚ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍
ਮੈਂ ਉਸ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਚਾਲ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਆਦਿ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਆਚਮਨ ਆਦਿ ਰਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਥ ਚਾਰ੍ਘ੍ਯਪ੍ਰਕਰਣਂ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚਿਨੁਯਾਤ੍ਤਤਃ । ਤਦਲਾਭੇ ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਂ ਤੋਯੇਨ ਮਿਸ਼੍ਰਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਅਰਘ ਦੀ ਰਸਮ ਲਈ ਫੁੱਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਫੁੱਲ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਭਿਮੁਖਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਘ੍ਯਂ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਯੇਤ੍ । ਪ੍ਰਾਤਃਸਨ੍ਧ੍ਯਾਦਿਵਤ੍ਸਰ੍ਵਮੁਪਸਂਹਾਰਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਅਰਘ ਉਪਰ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਾਰੀ ਰਸਮ ਸਵੇਰੇ ਵਾਲੀ ਸੰਧਿਆ ਵਾਂਗ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਕੇਚਿਦਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਤੁ ਤਦਿਤ੍ਯृਚਮ੍ । ਅਸਮ੍ਪ੍ਰਦਾਯਂ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਾਰ੍ਯਹਾਨਿਸ੍ਤੁ ਜਾਯਤੇ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਦੂਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਇਹ ਬਿਨਾ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਫਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਕਾਰਣਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਯੋਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਮਨ੍ਦੇਹਾ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਭਕ੍ਸ਼ਿਤੁਂ ਸੂਰ੍ਯਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਕਾਰਣਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਚੋਦਿਤਮ੍
ਦੋ ਸੰਧਿਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ: ਮੰਦੇਹ ਨਾਂ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਨ ਜੋ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਗੱਲ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈ।
ਅਤਸ੍ਤੁ ਕਾਰਣਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰਃ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਯੋਰੁਭਯੋਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਣਵੇਨ ਚ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਰਸਮ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਦੋਵੇਂ ਸੰਧਿਆਂ ਵਿਚ ਗਾਇਤਰੀ ਤੇ ਪ੍ਰਣਵ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਮ੍ਭਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪੇਤ੍ਤੇਨ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਘਾਤਕਃ । ਆਕृष੍ਣੇਨੇਤਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਾਮ੍ਬੁਵਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋਵੇਗਾ; 'ਆਕ੍ਰਿਸ਼ਨੇਨ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਫੁੱਲ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਮਿਲਾ ਕੇ।
ਅਲਾਭੇ ਬਿਲ੍ਵਦੂਰ੍ਵਾਦਿਪਤ੍ਰੇਣੋਕ੍ਤੇਨ ਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਅਰ੍ਧ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸਾਙ੍ਗਂ ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੇ ਫੁੱਲ ਨਾ ਮਿਲਣ, ਤਾਂ ਬਿਲਵ, ਦੁਰਵਾ ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੱਸੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਅਰਘ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਤੇ ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰੈਵ ਤਰ੍ਪਣਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਰ੍षਿਸਤ੍ਤਮ । ਭੁਵਃ ਪੁਨਃ ਪੂਰੁषਂ ਤੁ ਤਰ੍ਪਯਾਮਿ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਹੁਣ ਇਥੇ ਤਰਪਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਦੇਵਰਸ਼ੀ ਜੀ; 'ਭੁਵਰਲੋਕ ਵਿਚ ਫਿਰ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ।'
ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਂ ਤਰ੍ਪਯਾਮਿ ਮਣ੍ਡਲਂ ਤਰ੍ਪਯਾਮਿ ਚ । ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਂ ਚ ਤਥਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਯਜੁਰਵੇਦ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੰਡਲ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਚ ਤਤੋ ਦੇਵਮਾਤਰਂ ਸਾਙ੍ਕृਤਿਂ ਤਥਾ । ਸਨ੍ਧ੍ਯਾਂ ਤਥੈਵ ਯੁਵਤੀਂ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀਂ ਨੀਮृਜਾਂ ਤਥਾ
ਫਿਰ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਦੇਵੀ ਮਾਤਾ, ਸਾਂਕ੍ਰਿਤੀ, ਸੰਧਿਆ, ਨੌਜਵਾਨ ਰੁਦਰਾਣੀ ਅਤੇ ਨੀਮ੍ਰਿਜਾ ਨੂੰ ਵੀ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਕਰੀਂ ਸਰ੍ਵਮਨ੍ਤ੍ਰਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਿਦਾਮ੍ । ਭੂਰ੍ਭੁਵਃ ਸ੍ਵਃ ਪੂਰੁषਂ ਤੁ ਇਤਿ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਤਰ੍ਪਣਮ੍
ਜੋ ਸਭ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈ—'ਭੂ, ਭੁਵ, ਸਵਹ, ਪੁਰੁਸ਼' ਨਾਲ ਦੂਪਹਿਰ ਦਾ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦੁਤ੍ਯਮਿਤਿ ਸੂਕ੍ਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯੋਪਸ੍ਥਾਨਮੇਵ ਚ । ਚਿਤ੍ਰਂ ਦੇਵਾਨਾਮਿਤਿ ਚ ਸੂਰ੍ਯੋਪਸ੍ਥਾਨਮਾਚਰੇਤ੍
'ਉਦੁਤਯਮ' ਸੁਕਤ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; 'ਚਿਤ੍ਰੰ ਦੇਵਾਨਾਂ' ਨਾਲ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਜਪਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਾਧਨਤਤ੍ਪਰਃ । ਜਪਸ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਕਾਰਂ ਤੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁ ਨਾਰਦ
ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਸਾਧਨਾ ਵਿਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਪ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੁਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਨਾਰਦ ਜੀ।
ਕृਤ੍ਵੋਤ੍ਤਾਨੌ ਕਰੌ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸਾਯਂ ਚਾਧਃ ਕਰੌ ਤਥਾ । ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਹृਦਯਸ੍ਥੌ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਪਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੱਥ ਦਿਲ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਮਨਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰ੍ਵਦ੍ਵਯਮਨਾਮਿਕ੍ਯਾਃ ਕਨਿष੍ਠਾਦਿਕ੍ਰਮੇਣ ਤੁ । ਤਰ੍ਜਨੀਮੂਲਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਕਰਮਾਲਾ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾ
ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਤਰਜਨੀ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੱਕ ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਦੋ ਜੋੜਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਗਿਣਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਘ੍ਨਃ ਪਿਤृਘ੍ਨੋ ਮਾਤृਘ੍ਨੋ ਭ੍ਰੂਣਹਾ ਗੁਰੁਤਲ੍ਪਗਃ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ੍ਵਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਹਾਰੀ ਚ ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਃ ਸੁਰਾਂ ਪਿਬੇਤ੍
ਜੋ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਗਰਭ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਦਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਚੁਰਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਂਦਾ—
ਸ ਗਾਯਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਪੂਤੋ ਭਵਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਮਾਨਸਂ ਵਾਚਿਕਂ ਪਾਪਂ ਵਿषਯੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਸਙ੍ਗਜਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਾਇਤਰੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਪ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਮਨ ਦੇ ਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਦੇ ਪਾਪ—
ਤਤ੍ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਤ੍ਰੀਣਿ ਜਨ੍ਮਾਨਿ ਮਾਨਵਃ । ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਯੋ ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਵृਥਾ ਤਸ੍ਯ ਪਰਿਸ਼੍ਰਮਃ
ਉਹ ਪਾਪ ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਲਈ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਗਾਇਤਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪਠੇਚ੍ਚ ਚਤੁਰੋ ਵੇਦਾਨ੍ ਗਾਯਤ੍ਰੀਂ ਚੈਕਤੋ ਜਪੇਤ੍ । ਵੇਦਾਨਾਂ ਚਾਵृਤੇਸ੍ਤਦ੍ਵਦ੍ਗਾਯਤ੍ਰੀਜਪ ਉਤ੍ਤਮਃ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਚਾਰਵੇਦ ਪੜ੍ਹ ਲਵੇ, ਪਰ ਗਾਇਤਰੀ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਪੇ, ਤਾਂ ਗਾਇਤਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਪ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਇਤਿ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਨ੍ਧ੍ਯਾਯਾਃ ਪ੍ਰਕਾਰਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤੋ ਮਯਾ । ਅਤਃ ਪਰਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਵਿਧਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਸੰਧਿਆ ਦੀ ਵਿਧੀ ਮੈਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਦੀ ਰੀਤ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਯਜ੍ਞਾਦਿਕੀਰ੍ਤਨਮ੍ ਸ਼੍ਰੀਨਾਰਾਯਣ ਉਵਾਚ ਤ੍ਰਿਰਾਚਮ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿਰ੍ਮਾਰ੍ਜਨਮਥਾਚਰੇਤ੍ । ਉਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ਸਵ੍ਯਪਾਣਿਂ ਪਾਦੌ ਚ ਪ੍ਰੋਕ੍ਸ਼ਯੇਤ੍ਤਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ਲਾਘਾ। ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਜੀ ਨੇ فرمایا: ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਪਾਣੀ ਪੀਵੇ, ਫਿਰ ਦੋ ਵਾਰੀ ਸਫਾਈ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਛੂਹੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਛਿੜਕਾਓ ਕਰੇ।