ਨਾਮਾਨੀਤਿ ਗृਣਨ੍ਨੁਚ੍ਚੈਸ੍ਤਾਪਸਾਨਾਂ ਸ਼ਿਖਾਮਣਿਃ । ਕਵ੍ਯਵਾਡਾਦਯਸ੍ਤੇ ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ੍ਥਾਨਾਭਿਵਾਦਨੈਃ
ਕਵ੍ਯਵਾਹ ਆਦਿਕ ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਤੇ ਖੜ੍ਹ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਹੋਰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਆਸਨਾਦ੍ਯੁਪਚਾਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਮਾਨਂ ਬਹੁ ਚਕ੍ਰਿਰੇ । ਨਾਨਾਕਥਾਭਿਰਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮ੍ਭਾषਾਞ੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਤਦਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ ਤੇ ਹੋਰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ ਰਹੇ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਸਮਯੇ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਸ੍ਥਾਨਾਂ ਤੁ ਪਾਪਿਨਾਮ੍ । ਘੋਰਃ ਸਮਭਵਚ੍ਛਬ੍ਦੋ ਹਾ ਹਤਾਃ ਸ੍ਮੇਤਿਵਾਦਿਨਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀਆਂ ਵਲੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਉਣੀ ਲੱਗ ਪਈ, 'ਹਾਏ, ਅਸੀਂ ਮਾਰੇ ਗਏ!'
ਮृਤਾਃ ਸ੍ਮੇਤਿ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯੇਕੇ ਦਗ੍ਧਾਃ ਸ੍ਮੇਤਿ ਪਰੇ ਜਗੁਃ । ਛਿਨ੍ਨਾਃ ਸ੍ਮੇਤਿ ਵਿਭਿਨ੍ਨਾਃ ਸ੍ਮੇਤ੍ਯੇਵਂ ਰੋਦਨਕਾਰਿਣਃ
ਕੁਝ ਆਖ ਰਹੇ ਸਨ, 'ਅਸੀਂ ਮਰ ਗਏ', ਹੋਰ ਆਖਦੇ, 'ਅਸੀਂ ਸੜ ਗਏ', ਕੁਝ ਹੋਰ ਆਖਦੇ, 'ਅਸੀਂ ਕੱਟੇ ਗਏ', 'ਅਸੀਂ ਵੰਡੇ ਗਏ', ਇੰਝ ਰੋਣ ਧੋਣ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਂ ਕਰੁਣ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਦੁਃਖਿਤੋ ਮੁਨਿਰਾਡ੍ ਹृਦਿ । ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪਿਤृਨਾਥਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ਕੇषਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦੋऽਯਮਿਤ੍ਯਪਿ
ਉਹ ਦੁਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੁਨਿ ਰਾਜ ਦਾ ਮਨ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ?'
ਤੇ ਸਮੂਚੁਰ੍ਮੁਨੇऽਤ੍ਰੈਵ ਪੁਰੀ ਸਂਯਮਨੀ ਪਰਾ । ਵਰ੍ਤਤੇ ਯਮਰਾਡਤ੍ਰ ਪਾਪਿਨਾਂ ਭੋਗਦਾਯਕਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੁਨਿ ਜੀ, ਇੱਥੇ ਹੀ ਇਸ ਵੱਡੀ ਸੰਯਮਨੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਯਮਰਾਜ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।'
ਨਾਨਾਦੂਤੈਃ ਕਾਲਰੂਪੈਃ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਣੇਰ੍ਭਯਙ੍ਕਰੈਃ । ਸਹਿਤੋऽਤ੍ਰੈਵ ਤਤ੍ਪੁਰ੍ਯਾਂ ਨਾਯਕੋ ਵਿਦ੍ਯਤੇऽਨਘ
'ਉਥੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ, ਕਾਲ ਵਰਗੇ, ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਯਮਰਾਜ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਰਪਾਪ!'
ਤਤ੍ਰ ਕੁਣ੍ਡਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਪਾਪਿਨਾਂ ਭੋਗਦਾਨਿ ਚ । षਡਸ਼ੀਤਿਰ੍ਘੋਰਰੂਪੈਰ੍ਦੂਤੈਃ ਪਰਿਵृਤਾਨਿ ਚ
'ਉਥੇ ਪਾਪੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੁੰਡ ਹਨ, ਜੋ ਛਿਆਸੀ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਦੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਤਤ੍ਰ ਮੁਖ੍ਯਤਮਂ ਕੁਣ੍ਡਂ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਾਭਿਧਂ ਮਹਤ੍ । ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਦ੍ਗਤਾਨਾਂ ਚ ਯਾਤਨਾਨਾਂ ਤੁ ਵਰ੍ਣਨਮ੍
ਉਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਖੱਡ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਹੁਣ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦਪਿ ਵਰ੍षਸ਼ਤੈਰਪਿ । ਯੇ ਸ਼ਿਵਦ੍ਰੋਹਿਣਃ ਸਨ੍ਤਿ ਤਥਾ ਦੇਵੀਵਿਨਿਨ੍ਦਕਾਃ
ਉਹ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਇੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਹਨ ਕਿ ਸੌਂ ਸੌਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਜਾਣ, ਫਿਰ ਵੀ ਕੋਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਯੇ ਵਿष੍ਣੁਦ੍ਰੋਹਿਣਃ ਸਨ੍ਤਿ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰੈਵ ਤੇ ਮੁਨੇ । ਯੇ ਵੇਦਨਿਨ੍ਦਕਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਚ ਗਣੇਸ਼ਿਤੁਃ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਵੇਦਾਂ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹਾਲ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਦ੍ਰੋਹਿਣੋ ਯੇ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰੈਵ ਤੇ ਮੁਨੇ । ਕਾਮਾਚਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਸਨ੍ਤਿ ਤਪ੍ਤਮੁਦ੍ਰਾਙ੍ਕਿਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਹੜੇ ਕਾਮ ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਫਸੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਤਪਤ ਮੋਹਰਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰਿਣੋ ਯੇ ਚ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰੈਵ ਤੇ ਮੁਨੇ । ਮਾਤृਪਿਤृਗੁਰੁਜ੍ਯੇष੍ਠਪੁਰਾਣਸ੍ਮृਤਿਨਿਨ੍ਦਕਾਃ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਿਹੜੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਾਂ-ਪਿਓ, ਅਧਿਆਪਕ, ਵੱਡਿਆਂ, ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਜਾਂ ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਹੈ।
ਯੇ ਧਰ੍ਮਦੂषਕਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਪਤਨ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰੈਵ ਤੇ ਮੁਨੇ । ਤੇषਾਮਯਂ ਮਹਾਘੋਰਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸ਼੍ਰਵਣਦਾਰੁਣਃ
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਥੇ ਹੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਥੇ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਕੜਵੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇऽਸ੍ਮਾਭਿਰਨਿਸ਼ਂ ਵੈਰਾਗ੍ਯਂ ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤੇਰ੍ਭਵੇਤ੍ । ਇਤਿ ਤੇषਾਂ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਰਾਟ੍ ਤਦ੍ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਹਰ ਵੇਲੇ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੈਰਾਗ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਥਾਯ ਚਲਿਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਯਯੌ ਕੁਣ੍ਡਸਮੀਪਤਃ । ਅਵਾਙ੍ਮੁਖੋ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਧਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਮੁਨੇ
ਉਹ ਉੱਠ ਕੇ ਤੁਰੇ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਖੱਡ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਹ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤ੍ਰਤ੍ਯਾਨਾਂ ਪਾਪਿਨਾਂ ਤੁ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਧਿਕਮਭੂਤ੍ਸੁਖਮ੍ । ਹਸਨ੍ਤਿ ਕੇਚਿਦ੍ਗਾਯਨ੍ਤਿ ਨृਤ੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਤਥਾਪਰੇ
ਉਥੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੁਖ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਕੁਝ ਹੱਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਨੱਚ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਰਮਨ੍ਤੇ ਤੇऽਤ੍ਯੁਨ੍ਮਤ੍ਤਾਃ ਸੁਖਵਰ੍ਧਨਾਤ੍ । ਮृਦਙ੍ਗਮੁਰਜਾਵੀਣਾਢਕ੍ਕਾਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਸ੍ਵਨਾਃ
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਮਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੁਖ ਵਧਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਸਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਉਥੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਮੁਰਜਾ, ਵੀਣਾ, ਢੱਕਾ ਤੇ ਡੰਡੂਭੀ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਵੱਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਾਸ੍ਤੁ ਮਧੁਰਾਃ ਪਞ੍ਚਮਸ੍ਵਰਭੂषਿਤਾਃ । ਵਸਨ੍ਤਵਲ੍ਲੀਪੁष੍ਪਾਣਾਂ ਸੁਗਨ੍ਧਮਰੁਤੋ ਵਵੁਃ
ਉਹ ਧੁਨਾਂ ਬਹੁਤ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਪੰਜਵੇਂ ਸੁਰ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਵਸੰਤ ਦੀ ਲਤਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲੀਆਂ ਹਵਾਵਾਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਮੁਨਿਸ੍ਤੁ ਚਕਿਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯਮਦੂਤਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ । ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤੇ ਕਥਯਾਮਾਸੁਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਾਯ ਵੇਦਿਨੇ
ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ ਮੁਨੀ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤ ਵੀ ਅਚੰਭੇ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਹ ਗੱਲ ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਚਲੇ ਗਏ।
ਮਹਾਰਾਜ ਮਹਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਧੁਨੈਵਾਭਵਦ੍ਵਿਭੋ । ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਪ੍ਯਧਿਕਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਸ੍ਥਪਾਪਿਨਾਮ੍
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਹੁਣੇ ਹੀ ਇਕ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੁਖ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਨੈਵ ਜਾਨੀਮਃ ਕਸ੍ਮਾਦਿਦਮਭੂਦ੍ਵਿਭੋ । ਚਕਿਤਾਃ ਸ੍ਮ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦੇਵ ਤ੍ਵਦਨ੍ਤਿਕਮ੍
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ ਹਾਂ।
ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਦੂਤਵਾਣੀਂ ਤਾਂ ਧਰ੍ਮਰਾਟ੍ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੁਤ੍ਥਿਤਃ । ਮਹਾਮਹਿषਮਾਰੂਢੋ ਯਯੌ ਤੇ ਯਤ੍ਰ ਪਾਪਿਨਃ
ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਧਰਮ ਰਾਜ ਜਲਦੀ ਉੱਠੇ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਮਹਿਸ਼ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ ਜਿੱਥੇ ਪਾਪੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਾਂ ਵਾਰ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦੂਤਦ੍ਵਾਰਾਮਰਾਵਤੀਮ੍ । ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਦੇਵਰਾਜੋऽਪਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਦੂਤ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰਾਵਤੀ ਭੇਜਿਆ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਾਤ੍ਪਦ੍ਮਜੋऽਪਿ ਵੈਕੁਣ੍ਠਾਦ੍ਵਿष੍ਟਰਸ਼੍ਰਵਾਃ । ਤਤ੍ਤਲ੍ਲੋਕਾਚ੍ਚ ਦਿਕ੍ਪਾਲਾਃ ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗਣੈਃ ਸਹ
ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਕਮਲ ਤੋਂ ਜੰਮੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ, ਵੈਕੁੰਠ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਗਣਾਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਆ ਗਏ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕੁਮ੍ਭੀਪਾਕਮਿਤਸ੍ਤਤਃ । ਅਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਦ੍ਗਤਾਞ੍ਜੀਵਾਨ੍ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਧਿਕਸੁਖਾਨ੍ਤ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਸਭ ਨੇ ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਉਥੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੁਖ ਮਾਣ ਰਹੇ ਸਨ।
ਚਕਿਤਾ ਏਵ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਵਿਦੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਰਣਮ੍ । ਅਹੋ ਪਾਪਸ੍ਯ ਭੋਗਾਰ੍ਥਂ ਕੁਣ੍ਡਮੇਤਦ੍ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਆਈ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ, "ਹਾਏ, ਇਹ ਖੱਡ ਤਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਦੀਆਂ ਭੋਗਾਂ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।"
ਤਤ੍ਰ ਸੌਖ੍ਯਂ ਯਦਾ ਜਾਤਂ ਤਦਾ ਪਾਪਾਤ੍ਤੁ ਕਿਂ ਭਯਮ੍ । ਉਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਵੇਦਮਰ੍ਯਾਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ਕृਤਾ ਕਥਮ੍
ਜਦ ਉਥੇ ਸੁਖ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਕਿਹੜਾ ਡਰ ਰਹਿ ਗਿਆ? ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵੇਦਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਕਿਵੇਂ ਟੁੱਟ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ?
ਭਗਵਾਨ੍ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਵਿਤਥਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਕਥਮ੍ । ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੇਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮੇਤਦਿਤ੍ਯੇਵ ਭਾषਿਣਃ
ਭਗਵਾਨ ਆਪਣਾ ਹੀ ਫੈਸਲਾ ਕਦੇ ਖੋਟਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, "ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ, ਇਹ ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਅਚੰਭਾ ਹੈ।"
ਤਟਸ੍ਥਾ ਅਭਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਨ ਵਿਦੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਣਮ੍ । ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ੌਰਿਃ ਸਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਿਬੁਧਾਦਿਭਿਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਰਹਿ ਗਏ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਨਾ ਆਇਆ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿਕ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ,