ਕਣ੍ਠੇ ਚ ਧਾਰਣਾਤ੍ਕਣ੍ਠਭੋਗਾਦਿਕृਤਪਾਤਕਮ੍ । ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਬਾਹੁਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸਾ ਮਨਸਾ ਕृਤਮ੍
ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਗਲੇ ਨਾਲ ਹੋਏ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬਾਂਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਹੋਏ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਮਨ ਨਾਲ ਹੋਏ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਕृਤਂ ਪਾਪਂ ਗੁਦੇ ਗੁਦਕृਤਂ ਹਰੇਤ੍ । ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਯੋਰ੍ਧਾਰਣਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾਲਿਙ੍ਗਨਾਦਿਕਮ੍
ਨਾਭੀ ਉੱਤੇ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਬਣਿਆ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਿੱਛਲੇ ਭਾਗ ਉੱਤੇ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਉਥੋਂ ਦੇ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਸਿਆਂ ਉੱਤੇ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਛੁਹਣ ਵਰਗੇ ਪਾਪ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਦ੍ਭਸ੍ਮਧਾਰਣਂ ਸ਼ਸ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰੈਵ ਤ੍ਰਿਲਿਙ੍ਗਕਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼ਾਨਾਂ ਤ੍ਰਯ੍ਯਗ੍ਨੀਨਾਂ ਚ ਧਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਆਹ ਹਰ ਥਾਂ ਪਾਉਣ ਯੋਗ ਹੈ। ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹੇਸ਼ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਗਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।
ਗੁਣਲੋਕਤ੍ਰਯਾਣਾਂ ਚ ਧਾਰਣਂ ਤੇਨ ਵੈ ਕृਤਮ੍ । ਭਸ੍ਮਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਦ੍ਵਿਜੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਮਹਾਪਾਤਕਸਮ੍ਭਵੈਃ
ਇਸ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੁਜਾ ਜਣਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਮਨੁੱਖ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਦੋषੈਰ੍ਵਿਯੁਜ੍ਯਤੇ ਸਦ੍ਯੋ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਭਸ੍ਮਨਿष੍ਠਸ੍ਯ ਦਹ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੋषਾ ਭਸ੍ਮਾਗ੍ਨਿਸਙ੍ਗਮਾਤ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਸੁਆਹ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਸੁਆਹ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਆਤ੍ਮਨਿष੍ਠ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ । ਭਸ੍ਮਨਾ ਦਿਗ੍ਧਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੋ ਭਸ੍ਮਦੀਪ੍ਤਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਕਃ
ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਲਿਪਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਆਹ ਲਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਸ਼ਾਯੀ ਚ ਪੁਰੁषੋ ਭਸ੍ਮਨਿष੍ਠ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ । ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪਿਸ਼ਾਚਾਦ੍ਯਾ ਰੋਗਾਸ਼੍ਚਾਤੀਵ ਦੁਃਸਹਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੁਆਹ ਉੱਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਆਹ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭੂਤ, ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸਾਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਰੋਗ।
ਭਸ੍ਮਨਿष੍ਠਸ੍ਯ ਸਾਨ੍ਨਿਧ੍ਯਾਦ੍ਵਿਦ੍ਰਵਨ੍ਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਭਾਸਨਾਦ੍ਭਸਿਤਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਭਸ੍ਮ ਕਲ੍ਮषਭਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਜੋ ਸੁਆਹ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਆਦਿਕ ਤੁਰੰਤ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਸਨੂੰ ਸੁਆਹ ਇਸ ਲਈ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਚਮਕਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭੂਤਿਰ੍ਭੂਤਿਕਰੀ ਪੁਂਸਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਕਰੀ ਪੁਰਾ । ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਧਾਰਿਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੂਤਪ੍ਰੇਤਪੁਰਃਸਰਾਃ
ਇਸਨੂੰ ਭੂਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸੁਆਹ ਲਾਈ ਹੋਈ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਆਪਣੇ ਮੁਖੀਆਂ ਸਮੇਤ—
ਭੀਤਾਃ ਪ੍ਰਕਮ੍ਪਿਤਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯੇਵ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਸ੍ਮਰਣਾਦੇਵ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਥਾ ਪਾਪਂ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯਤਿ
ਡਰ ਕੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਲਦੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਿਵੇਂ ਕੇਵਲ ਰੁਦਰ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪ੍ਯਕਾਰ੍ਯਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਭਸ੍ਮਨਾ । ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਹਤੇ ਭਸ੍ਮ ਯਥਾਗ੍ਨਿਸ੍ਤੇਜਸਾ ਵਨਮ੍
ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਲਤ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤੇ ਹੋਣ, ਪਰ ਜੇ ਉਹ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸੁਆਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਚਾਤੁਲਂ ਪਾਪਂ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੇऽਪਿ ਯੋ ਦ੍ਵਿਜਃ । ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਯੀ ਭਵੇਤ੍ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦੁਜਾ ਜਣਮ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਵੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਵੇਲੇ ਵੀ ਜੇ ਉਹ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਧਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਮਤ੍ਸਮੀਪਂ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਨ ਸ ਭੂਯੋऽਭਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਵਨਸ੍ਪਤਿਗਤੇ ਸੋਮੇ ਭਸ੍ਮੋਦ੍ਧੂਲਿਤਵਿਗ੍ਰਹਃ । ਅਰ੍ਚਿਤਂ ਸ਼ਙ੍ਕਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਸੋਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਲਿਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਯੁष੍ਕਾਮੋऽਥਵਾ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਭੂਤਿਕਾਮੋऽਥਵਾ ਨਰਃ । ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੈ ਧਾਰਯੇਦ੍ਭਸ੍ਮ ਮੋਕ੍ਸ਼ਕਾਮੀ ਚ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਗਿਆਨ, ਚੰਗੀ ਕismet ਜਾਂ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਭਸਮ ਪਹਿਨੇ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ।
ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਸ਼ਿਵਾਤ੍ਮਕਮ੍ । ਯੇ ਘੋਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪ੍ਰੇਤਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰਜਨ੍ਤਵਃ
ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ; ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ਼, ਭੂਤ ਅਤੇ ਹੋਰ ਛੋਟੇ ਜੀਵ—
ਤ੍ਰਿਪੁਣ੍ਡ੍ਰਧਾਰਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਲਾਯਨ੍ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੌਚਾਦਿਕਂ ਕਰ੍ਮ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਿਮਲੇ ਜਲੇ
ਤਿੰਨ ਲਕੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ—
ਭਸ੍ਮਨੋਦ੍ਧੂਲਨਂ ਕਾਰ੍ਯਮਾਪਾਦਤਲਮਸ੍ਤਕਮ੍ । ਕੇਵਲਂ ਵਾਰੁਣਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦੇਹੇ ਬਾਹ੍ਯਮਲਾਪਹਮ੍
ਭਸਮ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਤੱਕ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸਿਰਫ਼ ਵਾਰੁਣ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਦੀ ਬਾਹਰੀ ਮੈਲ ਹੀ ਦੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਵਿਭੂਤਿਸ੍ਤਾਨਮਨਘਂ ਬਾਹ੍ਯਾਨ੍ਤਰਮਲਾਪਹਮ੍ । ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾਪਿ ਵਾਰੁਣਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਪਰਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਭਸਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਬਾਹਰ ਅੰਦਰ ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਲ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਵਾਰੁਣ ਨ੍ਹਾਉਣ ਛੱਡ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਮਪ੍ਯਕृਤਂ ਸਤ੍ਯਂ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਨਾ ਮੁਨੇ । ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਾਗ੍ਨੇਯਂ ਸ੍ਨਾਨਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਕੀਤਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਹ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ; ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਸਮਾਨ ਹੈ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਬਹਿਸ਼੍ਚ ਸਂਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ਿਵਪੂਜਾਫਲਂ ਲਭੇਤ੍ । ਯਦ੍ਬਾਹ੍ਯਮਲਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨਾਸ਼ਕਂ ਸ੍ਤਾਨਮਸ੍ਤਿ ਤਤ੍
ਅੰਦਰ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਮੈਲ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਥਾਂ ਹੈ।
ਤਨ੍ਨਾਸ਼ਯਤਿ ਤੀਵ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਾਣਿਬਾਹ੍ਯਾਨ੍ਤਰਂ ਮਲਮ੍ । ਕृਤ੍ਵਾਪਿ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਰੁਣਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਦਰਾਤ੍
ਭਸਮ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਬਾਹਰ ਤੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਮੈਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਚਾਹੇ ਵਾਰੁਣ ਨ੍ਹਾਉਣ ਕਈ ਵਾਰੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ—
ਨ ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਪੂਤਾਤ੍ਮਾ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਨਾ ਮੁਨੇ । ਯਦ੍ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਮਾਹਾਮ੍ਯਂ ਤਦ੍ਵੇਦੋ ਵੇਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ; ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈ ਹੈ, ਤੇ ਵੇਦ ਇਸ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮਹੱਤਤਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਯਦ੍ਵਾ ਵੇਦ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸਰ੍ਵਦੇਵਸ਼ਿਖਾਮਣਿਃ । ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਮਕृਤ੍ਵੈਵ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵੈਦਿਕਮ੍
ਵੇਦ ਜਾਂ ਮਹਾਦੇਵ, ਜੋ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਤਮਣੀ ਹਨ, ਜੋ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ; ਜੇ ਕੋਈ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੇਦਕ ਕਰਮ ਕਰੇ—
ਸ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਕਲਾਰ੍ਧਾਰ੍ਧਮਪਿ ਨਾਪ੍ਨੋਤਿ ਵਸ੍ਤੁਤਃ । ਯਃ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਯਤ੍ਨੇਨ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਉਸ ਕਰਮ ਦਾ ਅੱਧਾ ਭੀ ਫਲ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ; ਪਰ ਜੋ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨੂੰ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ ਏਵੈਕਃ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਸ੍ਵਧਿਕਾਰੀ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਰੁਤਃ । ਪਾਵਨਂ ਪਾਵਨਾਨਾਂ ਚ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਉਹੀ ਇੱਕ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਸਭ ਕਰਮਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ, ਜੋ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਨ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਯੋ ਮੋਹਾਤ੍ਸ ਮਹਾਪਾਤਕੀ ਭਵੇਤ੍ । ਅਨਨ੍ਤੈਰ੍ਵਾਰੁਣੈਃ ਸ੍ਨਾਨੈਰ੍ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਜੋ ਮੋਹ ਵਜੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿੰਨਾ ਵਾਰੁਣ ਨ੍ਹਾਉਣਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ—
ਤਤੋऽਨਨ੍ਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਾਦਵਾਪ੍ਯਤੇ । ਕਾਲਤ੍ਰਯੇऽਪਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਬੇਅੰਤ ਗੁਣਾ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਤਿੰਨਵੇਂ ਵੇਲੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਸ਼੍ਰੌਤਂ ਤਤ੍ਤ੍ਯਾਗੀ ਪਤਿਤੋ ਭਵੇਤ੍ । ਮੂਤ੍ਰਾਦ੍ਯੁਤ੍ਸਰ੍ਜਨਾਨ੍ਤੇ ਤੁ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪੇਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵਿਸਰਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣਾ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਨ੍ਯਥਾ ਪੂਤਾ ਨ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ । ਵਿਧਿਵਤ੍ਕृਤਸ਼ੌਚੋऽਪਿ ਭਸ੍ਮਸ੍ਨਾਨਂ ਵਿਨਾ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ; ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਕਰਕੇ ਵੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜੇ ਭਸਮ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾ ਕਰੇ—